Groeien in waardering voor „het goddelijke voornemen”

ONZE tijd is zeer terecht beschreven als „een tijd van twijfel en onzekerheid”. De mensen zijn onzeker met betrekking tot de toekomst en weten niet wat voor plannen zij moeten maken of welke handelwijze zij moeten volgen. Als gevolg hiervan ontbreekt het in hun leven maar al te vaak aan een doel, terwijl velen eenvoudig voor het heden leven en ’doen waar zij zin in hebben’, zoals wel wordt gezegd.

Zou u het echter prettig vinden te vernemen dat hier een grote uitzondering op bestaat?

In de Sunday Times Advertiser, die in Trenton, in de Amerikaanse staat New Jersey, verschijnt, werd gezegd: „Jehovah’s getuigen zijn heel zeker van hun zaak. Ondanks de apathie van de jaren vijftig, de chaos van de jaren zestig en de desillusie van het begin van de jaren zeventig zijn zij nog altijd bijzonder zeker van hun zaak en leggen zij . . . een levenswijze aan de dag die door een zich woord-voor-woord-houden aan de bijbel wordt beheerst.” — 7 april 1974.

Welke uitwerking heeft hun ’levenswijze’ echter gehad?

PERSONEN DIE GODS LEIDING VERLANGEN

Gedurende de opmerkelijke „Goddelijke voornemen”-districtsvergaderingen van Jehovah’s getuigen, die vorig jaar zomer werden gehouden, trad de uitwerking van hun levenswijze wel bijzonder op de voorgrond. Een jongeman die op doorreis Salt Lake City, in de Amerikaanse staat Utah, aandeed, besloot het congres aldaar te bezoeken. Hij kwam zo onder de indruk van wat hij zag en hoorde, dat hij het hele verdere programma bijwoonde. Toen de laatste dag was aangebroken, was hij vastbesloten meer over Gods voornemen te vernemen en bracht hij het verlangen tot uitdrukking in overeenstemming met dit voornemen te leven.

In Portland, in de Amerikaanse staat Oregon, woonde een gediplomeerde verpleegster vlak tegenover het Civic Stadion, waar het „Goddelijke voornemen”-congres werd gehouden. Zij kon vanuit haar huis dingen horen die haar ertoe bewogen naar het stadion te gaan. Hier stond zij werkelijk verbaasd. Na de laatste twee dagen van het congres bijgewoond te hebben, luidde haar commentaar: „Ik weet dat dit de waarheid is.”

Veel bezoekers kwamen onder de indruk van het feit dat hier mensen waren die voor leiding werkelijk naar de Almachtige God opzien. Publicist J. Fear schreef in verband met het congres in Toronto, Canada: „Een Jehovah’s Getuige beschouwt de bijbel als een gids voor het leven die woordelijk wordt gevolgd.” In de in Camden, in New Jersey verschijnende Courier-Post werd opgemerkt: „Jehovah’s Getuigen zijn in de aard der zaak bijbelonderzoekers.”

Hadden journalisten er een goede reden voor dit te zeggen? Welnu, H. Davee vertelt wat hij in het San Diego Stadion, waar dagelijks meer dan 30.000 afgevaardigden bijeenkwamen, hoorde en zag: „Elke spreker zette zijn opmerkingen kracht bij door voortdurend naar schriftplaatsen te verwijzen . . . Waarschijnlijk voor het eerst in de geschiedenis van het stadion lazen alle aanwezigen rustig schriftplaatsen.” Indien u daar was geweest, zou u waarschijnlijk ook tot de conclusie zijn gekomen dat hier mensen waren die Gods leiding willen volgen.

Vanaf de allereerste dag werd tijdens het congresprogramma beklemtoond hoe belangrijk het is zich op Gods Woord te verlaten en niet op persoonlijke zienswijzen. Vooral in de lezing „Op wiens gezag spreek jij?” werd hierop de nadruk gelegd. „Ongeacht onze positie in de gemeente”, zo zei de spreker, „dienen wij allen erop toe te zien dat onze beweringen op de bijbel gefundeerd zijn.”

Op alle negenenzestig vierdaagse „Goddelijke voornemen”-congressen in de Verenigde Staten werd hetzelfde op de bijbel gebaseerde programma geboden. Het totale hoogste bezoekersaantal was 891.819, een gemiddelde van ongeveer 13.000 personen voor elk congres! De menigten werden in grote stadions en zalen ondergebracht. Intussen heeft men in bijna elk land van de wereld van ditzelfde programma kunnen genieten.

Toch zult u zich misschien afvragen: Wat is het toch dat honderdduizenden mensen ertoe brengt op deze grote congressen samen te stromen? Wat zien, horen en ervaren zij dat hun zoveel belang inboezemt? Er zijn een aantal dingen bij betrokken.

HET GROOTSE VOORNEMEN VAN GOD

Jehovah’s getuigen worden onder andere getrokken door het vooruitzicht een verder inzicht met betrekking tot Gods voornemen te verkrijgen. „Gods voornemen? Wat bedoelt u daarmee?” zult u misschien vragen.

Houd in gedachten dat wij tot God hebben leren bidden: „Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alzo ook op aarde” (Matth. 6:10). Ja, het is Gods voornemen een koninkrijk, of een regering, te hebben door middel waarvan er rechtvaardige toestanden op aarde gebracht zullen worden. Hoe zal dit echter gebeuren? De bijbel legt uit: „De God des hemels [zal] een koninkrijk oprichten dat nooit te gronde zal worden gericht. . . . Het zal al deze koninkrijken verbrijzelen en er een eind aan maken, en zelf zal het tot onbepaalde tijden blijven bestaan.” — Dan. 2:44.

Jehovah’s getuigen geloven dit werkelijk. Zoals hierboven uit de bijbel is aangehaald, is het Gods voornemen zijn regering op te richten, welke alle menselijke heerschappij zal verbrijzelen en er een definitief einde aan zal maken. Vandaar dat de kop in de Milwaukee Journal, „HET EINDE IS VOLGENS GETUIGEN NABIJ”, juist was. In het artikel werd opgemerkt: „Er heerst een gevoel van dringendheid onder de ongeveer 41.000 Jehovah’s Getuigen die tot en met zondag in het County Stadion bijeenkomen.”

Stelt u zich, indien u dit kunt, eens voor hoe heerlijk het is te weten dat God dit goddeloze samenstel van dingen binnenkort zal vernietigen en deze aarde geleidelijk aan in een paradijs zal laten veranderen. Jehovah’s getuigen zijn er op grond van wat Gods Woord leert vast van overtuigd dat dit binnenkort zal gebeuren (Ps. 37:9-11, 29; 1 Joh. 2:17; Openb. 21:3, 4). En daarom vormt hun verlangen meer over dit grootse voornemen van God te weten te komen, een belangrijke reden waarom zij op deze congressen bijeenstromen.

OVERLEVING — WANNEER?

„Overleving en leven door in overeenstemming met Gods voornemen te handelen.” Wekt deze titel uw belangstelling op? Het was de titel van de thematoespraak van het congres.

De spreker merkte op dat er een wereld eindigde toen de wateren van de Vloed het goddeloze samenstel in Noachs dagen wegvaagde. „Het einde van de tegenwoordige wereld van goddeloze mensen”, zo legde hij uit, is nu ophanden (Matth. 24:37-39; 2 Petr. 3:5-7). Noach en zijn gezin overleefden de Vloed in de ark omdat zij hun leven in overeenstemming hadden gebracht met Gods voornemen. Wat, hetgeen met de ark overeenkomt, zal als een bescherming dienen waardoor mensen het einde van deze wereld zullen overleven?

Het is de plaats van herstelde vredige betrekkingen met God, legde de spreker uit. Het is een toestand waarin ware geestelijke schoonheid bestaat, een situatie waarin liefde en de andere vruchten van Gods geest de overhand hebben en waarin ware christelijke broederschap bestaat. Kort gezegd is het een geestelijk paradijs waarin God zijn getrouwe aanbidders in deze „laatste dagen” heeft gebracht, en het zal helemaal door het einde van de wereld heen als een bescherming dienen. Dit geestelijke paradijs wordt derhalve door de ark afgebeeld.

Waar bestaat dit geestelijke paradijs evenwel? Waar is een groep mensen onder wie ware broederschap en liefde bestaan? Verslaggeefster L. Steadman merkte in de Fort Worth Star-Telegram op:

„Eén ding treedt in verband met het congres van Jehovah’s Getuigen hier in Fort Worth op de voorgrond, en dat is niet de grootte van het congres, hoewel een indrukwekkende menigte van 11.000 mensen uit Texas, Oklahoma en Louisiana de samenkomst bezoekt.

’En (Hij) heeft uit één bloede alle natiën van mensen gemaakt om op de gehele oppervlakte der aarde te wonen . . .’ (Handelingen 17:26.)

Dit bijbelvers komt op de religieuze bijeenkomsten in het Will Rogers Memorial Center in de vorm van ware broederschap tot leven.

Er bevinden zich zwarten, bruinen, blanken en nog anderen onder hen.” — 20 juli 1974.

Ja, deze broederschap en liefde kunnen inderdaad onder Jehovah’s getuigen worden waargenomen. In de Hollywood Sun-Tattler werd over de bijeenkomst in het Gulfstream Park in Florida opgemerkt:

„Eenvoudig gekleed, glimlachend en vriendelijk waren Jehovah’s Getuigen overal; de geest van liefde leek zelfs wel in de lucht te hangen.

Als bewijs hiervan bewoog de menigte zich rustig voorwaarts — zonder te dringen of te duwen. Men zag geen enkele politieagent toezicht houden op de drommen mensen die opgewekt met elkaar in gesprek waren, terwijl men hen ook vaak hoorde lachen.” — 12 juli 1974.

Zouden dit niet de mensen kunnen zijn die God zal sparen opdat zij de kern van zijn beloofde nieuwe samenstel zullen vormen? Jehovah’s getuigen koesteren inderdaad de hoop in leven te blijven wanneer God dit huidige goddeloze samenstel van dingen binnenkort tot een einde brengt. Wanneer zal dit einde echter komen?

Zoals in de publikaties van Jehovah’s getuigen is aangetoond, schijnt de bijbelse chronologie te kennen te geven dat in het midden van de jaren zeventig 6000 jaren van ’s mensen bestaan voltooid zullen zijn. Deze publikaties hebben echter nooit gezegd dat dan het einde van de wereld zal komen. Niettemin is er op individueel niveau heel wat over dit punt gespeculeerd. Vandaar dat de congreslezing „Waarom ons ’die dag en dat uur’ niet is verteld” bijzonder actueel was. Er werd in beklemtoond dat wij niet de precieze tijd weten wanneer God het einde zal brengen. Wij weten alleen dat het einde binnen het geslacht zal komen dat de vervulling meemaakt van het teken dat volgens Jezus Christus zichtbaar zou zijn. (Zie Matthéüs 24 en 25.) Alle bewijzen duiden erop dat de vervulling van dit teken in 1914 is begonnen. Wij kunnen dus het volste vertrouwen hebben dat het einde nabij is; wij twijfelen er niet in het minst aan dat God dit einde zal brengen, zei de spreker met klem. Wij zullen echter moeten wachten om precies te weten wanneer dit gebeurt, terwijl wij intussen druk bezig blijven in Gods dienst.

GODS BESTUUR EN KONINKRIJK

Een hoogtepunt van de congressen is altijd de lezing waarvoor het publiek speciaal wordt uitgenodigd. Jehovah’s getuigen zijn verrukt wanneer zij de duizenden bezoekers zien die gunstig reageren op de uitnodiging Gods voornemen te beschouwen. Deze keer werd het treffende onderwerp besproken: „Menselijke plannen falen terwijl Gods voornemen succes heeft.” Hierin werd de aandacht gevestigd op de bijbelpassage in Efeziërs 1:10, waar staat dat God „aan de volledige grens van de bestemde tijden een bestuur [zou] hebben” dat tot zegen van de mensheid zou dienen. Wat wordt met dit „bestuur” bedoeld?

„De uitdrukking ’bestuur’ heeft . . . geen betrekking op het Messiaanse koninkrijk van Zijn Zoon Jezus Christus”, zei de spreker met klem. Neen, ze duidt veeleer op de wijze waarop God de dingen bestuurt of leidt, de procedure die hij bij het besturen van de aangelegenheden volgt ten einde eenheid te bewerkstelligen. Het werktuig dat God in zijn „bestuur” of leiding van de aangelegenheden gebruikt, zo werd getoond, is het koninkrijk van zijn Zoon Jezus Christus.

Gods koninkrijk was ook het overheersende thema van een andere lezing waarnaar vol belangstelling werd uitgezien, „Het bruiloftsfeest van de Koning in Gods voornemen”. Hierin werd de illustratie besproken die in Matthéüs hoofdstuk 22 staat opgetekend en die begint met de woorden: „Het koninkrijk der hemelen is gelijk geworden aan een mens, een koning, die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon.” Welk aandeel hebben de in juiste kledij gestoken gasten aan het Koninkrijk? En wanneer werden de kennisgevingen om naar het feest te komen, verstrekt, zoals in de gelijkenis wordt beschreven?

De in juiste kledij gestoken gasten, zo werd aangetoond, zijn degenen die met Jezus Christus in Gods hemelse koninkrijk zullen regeren. Aangezien de natie Israël in 1513 v.G.T. in een verbond met God was opgenomen, werden de Israëlieten in dat jaar oorspronkelijk uitgenodigd (Ex. 19:1-6). Toen in 29 G.T. echter de tijd aanbrak om afzonderlijke personen van deze natie te roepen ten einde aan het gereedgekomen feest deel te nemen, gaven slechts weinigen gehoor aan deze oproep. Te beginnen met Pinksteren, in het jaar 33 G.T., werd er derhalve een tweede oproep gedaan. Toen er niet voldoende Israëlieten gehoor gaven aan de oproep de voor de gasten gereserveerde plaatsen te bezetten, liet God in 36 G.T. hun plaatsen door plaatsvervangers, en wel door personen uit de niet-joodse natiën, innemen.

Ook legde de spreker uit dat de man die zonder bruiloftskleed op het feest aanwezig was, in werkelijkheid nooit was uitgenodigd. Hij beeldt derhalve niet degenen af die door God met zijn geest waren gezalfd en die ontrouw bleken te zijn, maar is een afbeelding van imitatiechristenen die God nooit als Koninkrijkserfgenamen heeft erkend. Wanneer er verder wordt gezegd dat er „velen [zijn] uitgenodigd, maar weinigen uitgekozen”, worden met de „velen” niet de door de geest gezalfden bedoeld die in grote aantallen ontrouw zouden blijken te zijn. Deze „velen” zijn veeleer de Israëlieten, die werden uitgenodigd om alle plaatsen aan de bruiloftsmaaltijd in te nemen maar van wie slechts „weinigen” gunstig reageerden en als waardig werden „uitgekozen”. „Door Jezus’ illustratie wordt geenszins afgebeeld”, zo zei de spreker met klem, „dat een onbekend aantal gezalfde christenen ontrouw zou worden en zich het ’koninkrijk der hemelen’ niet waardig zou betonen.”

Jehovah’s getuigen hebben werkelijk waardering voor deze diepgaande besprekingen over Gods Woord. Er zijn echter nog meer factoren waardoor zij tot deze congressen worden getrokken.

EEN VURIG VERLANGEN NAAR RECHTVAARDIGE TOESTANDEN

Beschouwt u het volgende eens: Indien u uw omgeving zou kunnen uitkiezen, zou u dan niet een vredige plaats uitkiezen waar de mensen vriendelijk, attent en behulpzaam zijn en waar u er zeker van kunt zijn dat iedereen eerlijk en betrouwbaar is? Zou u graag deel uitmaken van een reine maatschappij, waar alles soepel functioneert? Hoe zou u het vinden als u zich thans, op zijn minst gedurende enkele dagen, op grote schaal in dergelijke toestanden zou kunnen verheugen?

Jehovah’s getuigen weten dat dit voor hen mogelijk is — op hun congressen. En dat is een van de redenen waarom zij er zoveel moeite voor doen deze bij te wonen. Zij weten dat zij zich daar te midden van duizenden betrouwbare broeders en zusters bevinden die werkelijk elkaars belangen op het oog hebben. Kunt u zich de uitwerking hiervan voorstellen? In de Globe and Mail werd over de menigte op het congres in Toronto opgemerkt: „Hun duidelijk zichtbare geluk geeft een buitenstaander bijna een onbehaaglijk gevoel.” — 27 juli 1974.

Toch worden bezoekers niet als buitenstaanders behandeld. Dit heeft tot gevolg dat velen van hen bemerken dat zij deze omgeving aangenaam vinden. Het is echter belangrijk te beseffen waardoor deze aangename situatie mogelijk wordt gemaakt. In het bovengenoemde nieuwsblad uit Toronto werd, misschien onbewust, op de sleutel van dit alles gewezen toen hierin werd opgemerkt: „Indien iets in de bijbel wordt afgekeurd, zult u het geen enkele Getuige zien doen.”

De bezoekers die naar de congreslezingen luisterden, kwamen onder de indruk van dit feit. In de lezing „Haat voor het slechte aankweken” werd beklemtoond dat het belangrijk maar niet voldoende is liefde voor het goede te bezitten. Wij zouden nog steeds in gevaar kunnen verkeren ons aan de een of andere vorm van kwaaddoen schuldig te maken. Indien wij echter een oprechte haat voor het slechte aankweken, zo legde de spreker uit, zal dit een werkelijke bescherming vormen om kwaaddoen te vermijden. — Ps. 97:10.

Een journalist die verslag uitbracht over het programma en de uitwerking van de ontvangen onderwijzingen, schreef: „Op zondag werd er onderricht gegeven over ’De doeltreffendheid van je geweten verbeteren’. Dat was hier een beetje overbodig. In de afdeling Gevonden Voorwerpen werden stuivers en dubbeltjes ingeleverd.” — Norfolk Ledger-Star, 22 juli 1974.

De voordelen van een dergelijke eenheid zijn echter zeer reëel. Op het congres in Los Angeles keek een Getuige erg bezorgd toen zij de afdeling Gevonden Voorwerpen binnenkwam. Zij had een doosje met kaarten verloren, maar het was ingeleverd. Haar zorgelijke blik ontspande toen zij achter de kaarten keek en bemerkte dat de drie honderd-dollarbiljetten er nog in zaten.

Het was eveneens prettig te zien hoe duizenden onbetaalde vrijwilligers in de behoeften van de congresgangers voorzagen door bijvoorbeeld voedsel klaar te maken voor de grote menigten. „Stelt u zich eens voor in slechts één uur 4000 mensen te moeten voeden en iedereen te laten kiezen uit een maaltijd met vis, kip, knakworst of sla. Dat gebeurde gisterenmiddag in de Agricultural Hall op het kermisterrein van Allentown, waar de Jehovah’s Getuigen een districtsvergadering houden”, verklaarde de Allentown Morning Call vol ontzag.

U zou het ongetwijfeld bijzonder op prijs stellen met mensen om te gaan die zichzelf bereidwillig op zulk een edelmoedige wijze aanbieden om anderen te helpen.

SPECIALE TRAKTATIES VAN HET PROGRAMMA

Een werkelijke congresattractie, waar allen van genieten, zijn de in volledige kostuums uitgebeelde drama’s die zich in bijbelse tijden afspelen. Deze zijn niet alleen onderhoudend, maar ook leerzaam. Eén presiderende opziener van Jehovah’s getuigen merkte terecht op: „Ze brengen de inlichtingen in de geest van mijn kinderen tot leven. Het verschil tussen het bijbelse verslag lezen en het zien, zou toegelicht kunnen worden met de woorden van het oude gezegde: ’Eén plaatje staat gelijk aan duizend woorden.’”

Het afgelopen jaar waren er drie van zulke drama’s. In het langste werden op de voorgrond tredende ervaringen uit het leven van de apostel Paulus uitgebeeld. Wat spreidde hij een ijver, volharding en geloof ten toon! Na de aangrijpende voorstelling vroeg de spreker: ’Indien de hoedanigheid van jullie geloof net zo op de proef zou worden gesteld als dat van Paulus, zou het dan standhouden?’ Dit gaf alle aanwezigen stof tot nadenken.

In het drama van gemiddelde duur werd de doortocht van de Israëlieten door de Rode Zee afgebeeld en hoe zij gedurende de veertigjarige tocht door de wildernis herhaaldelijk klaagden en van gebrek aan geloof blijk gaven. De les die in Hebreeën 3:12 staat opgetekend, werd krachtig ingescherpt, namelijk: „Past op, broeders, dat er zich in niemand van u ooit een goddeloos, ongelovig hart ontwikkelt, doordat hij zich terugtrekt van de levende God.” Het korte, een half uur durende drama beklemtoonde dat wij alleen naar de juiste autoriteit dienen te luisteren — naar Jehovah God en zijn op juiste wijze aangestelde vertegenwoordigers. Het was gebaseerd op de gebeurtenissen die in 1 Koningen hoofdstuk 13 staan opgetekend.

Op congressen wordt ook altijd vol verwachting uitgezien naar de vrijgave van eventuele nieuwe publikaties. Er werd vorig jaar volledig aan de verwachtingen voldaan — twee nieuwe, 192 bladzijden tellende boeken werden in het Engels verkrijgbaar gesteld! Het ene, dat de titel draagt „God’s ’Eternal Purpose’ Now Triumphing for Man’s Good” („Gods ’eeuwige voornemen’ zegeviert thans tot ’s mensen welzijn”) wordt vanaf december in de Engels-sprekende gemeenten van Jehovah’s getuigen bestudeerd. En het boek Is This Life All There Is (Is dit leven alles wat er is?) zal beslist een nuttig hulpmiddel blijken te zijn om Gods voornemen aan duizenden zoekers naar waarheid duidelijk te maken.

NOG VELEN MEER TONEN THANS WAARDERING VOOR GODS VOORNEMEN

Op de congressen die de afgelopen zomer zijn gehouden, hebben duizenden van zulke mensen door middel van de waterdoop openlijk getoond dat zij God werkelijk liefhebben en hun leven aan hem hebben opgedragen ten einde hem te dienen. Alleen al in de Verenigde Staten werden 22.760 personen gedoopt!

Verscheidenen van degenen die werden gedoopt, waren in de negentig, hetgeen aantoont dat men nooit te oud is om van religie te veranderen. Er werden ook voormalige voorgangers van andere religies gedoopt. Sommigen van de doopkandidaten waren prostituées geweest. Er bevonden zich onder hen velen die vroeger aan verdovende middelen verslaafd waren geweest, of die vroeger alcoholici, hoereerders, overspelers, dieven, enz., waren geweest, maar al deze personen hadden hun leven vóór de doop in het reine gebracht.

Op het congres in Baton Rouge, in de Amerikaanse staat Louisiana, was een aangrijpend tafereel te zien. Jehovah’s getuigen hadden maanden achtereen bijbelstudies geleid met gedetineerden van de strafgevangenis te Angola, in de Amerikaanse staat Louisiana. Verscheidenen van deze mannen namen toe in bijbelkennis en deden de gevangenisautoriteiten versteld staan door hun radicale verandering in gedrag. Aldus werd er voor acht van hen toestemming verleend te Baton Rouge het congres bij te wonen. Het was een hartverwarmend moment toen deze mannen met hun enkels geketend en met handboeien om, uit de auto’s stapten en naar binnen werden geleid om te zamen met de anderen plaats te nemen ten einde die dag gedoopt te worden.

Over de gehele wereld spreiden steeds meer mensen belangstelling voor het goddelijke voornemen ten toon. Hoe staat het met uzelf? Bezoek de vergaderingen van Jehovah’s getuigen en ga dan na of u er niet net zo over denkt als T. P. Harris, hoofd van de Congres- en Toerisme-Commissie te Springfield (in de Amerikaanse staat Illinois), die na een dergelijke uitnodiging aanvaard te hebben, schreef:

„Het was beslist in velerlei opzicht een inspirerende gebeurtenis. . . . De samenwerking, vriendelijkheid, consideratie ten opzichte van anderen, gedetailleerde planning en zelfbeheersing maakten het voor allen mogelijk zeer veel nut van het programma te hebben. . . . Ik zou iedereen die graag een voldoening schenkende gebeurtenis zou willen meemaken, de raad willen geven eens een congres bij te wonen wanneer er in hun omgeving een wordt gehouden.”

[Illustratie op blz. 73]

40.163 personen waren aanwezig in het County Stadion in Milwaukee. Een totaal van 891.819 personen heeft de 69 congressen in de Verenigde Staten bijgewoond

[Illustratie op blz. 74]

Een verenigd gezin dankt God voor hun maaltijd gedurende de middagpauze van het congresprogramma in Three Rivers Stadion in Pittsburgh

[Illustratie op blz. 75]

Men genoot van hartelijke vriendschap en opbouwende gesprekken in het Tiger Stadion te Detroit

[Illustratie op blz. 76]

Tot de 22.760 personen die op de 69 congressen in de Verenigde Staten werden gedoopt, behoorden personen, zoals deze voormalige hippie, die radicale veranderingen in hun leven hadden aangebracht ten einde het in overeenstemming te brengen met Gods voornemen