Grootse zegeningen van de „Mensen van goede wil”-congressen
„ZIE! Hoe goed en hoe aangenaam is het als broeders in eenheid te zamen wonen!” Deze waarheid, die ruim 3000 jaar geleden door de bijbelpsalmist werd opgetekend, werd door de afgevaardigden op de „Mensen van goede wil”-districtscongressen van Jehovah’s getuigen ten volle gewaardeerd. — Ps. 133:1.
Alleen al in de Verenigde Staten hebben vorig jaar zomer meer dan een half miljoen mensen deze congressen bezocht! Zij kwamen in vele van de grootste en mooiste honkbalstadions van het land bijeen. Om slechts enkele te noemen: Het ruime Anaheim Stadium in Californië, het nieuwe Oakland-Alameda County Coliseum, het drie verdiepingen hoge Busch Memorial Stadium in St. Louis, het Tiger Stadium in Detroit en Bostons Fenway Park.
Er werden voor de drieëndertig congressen ook grote moderne gehoorzalen en andere faciliteiten gebruikt, zoals Florida’s lieflijke Gulfstream Race Park. Maar welk een tegenstelling was er met de schouwspelen, geluiden en toestanden die men gewoonlijk in deze plaatsen aantreft!
EEN AANGENAAM VERSCHIL
Veel waarnemers zeiden dat de verandering werkelijk een zegen was. De Macon Telegraph van 10 juli 1970 berichtte: „Dit zijn opgewekte, beleefde mensen die hun religie ernstig opvatten, krachtig aan hun overtuiging vasthouden en onvermoeid werken om de boodschap te verbreiden.
Na het popfestival is het een hele opluchting gasten in ons midden te hebben die zich fatsoenlijk gedragen. Ja, Jehovah’s Getuigen zijn dit jaar dubbel welkom.”
In de Charlotte Observer van 8 juli 1970 werd bericht: „Het ’Mensen van goede wil’-congres is het beste dat sinds lange tijd in het Charlotte Coliseum heeft plaatsgevonden.
Onbetaalde vrijwilligers van Jehovah’s getuigen . . . schrobben en reinigen het middengedeelte van het ene eind tot het andere.”
Op de voorpagina van de St. Louis Post-Dispatch van 31 juli 1970 stond het volgende interessante verslag: „Religie kwam gisteravond naar het Busch Stadium en bracht de hot dogs van 20 cent, de hamburgers van een kwartje en de Coke van een dubbeltje terug. . . .
Men zag bij de Getuigen ook de rok op knielengte, de smalle das, het gehoorzame kind en een reinheid die zeldzaam is voor de Amerikaanse menigte van vandaag.
Dertig minuten nadat 23.000 mensen hun avondmaaltijd hadden genuttigd, zag men vrijwel nergens afval liggen. Niemand rookte, en voor een menigte waarin alle leeftijden waren vertegenwoordigd, was het rumoer minimaal.”
In Boston gaf dit verschil aanleiding tot een interessante reportage. Toen G. M. Collins, redacteur van de religieuze rubriek van de Boston Globe, vernam dat er overdag slechts één politieagent dienst had in het Fenway Park, zocht hij deze agent persoonlijk op en schreef een verhaal. Het verscheen in de Globe van 13 juli onder de titel „Eén agent heeft ’een makkie’ bij 20.000 ’getuigen’”.
Het verhaal begon: „Toen de Bostonse agent Tim Corcoran vernam dat hij de enige agent in uniform was die dienst had in het Fenway Park, waar meer dan 20.000 leden van Jehovah’s getuigen een districtsvergadering bijwoonden, dacht hij dat zijn baas, kapitein P. J. Russell, zijn verstand had verloren.
Vraag Tim Corcoran echter eens bij wat voor menigte hij nu graag dienst zal doen, en hij zal vragen of hij weer bij een congres van de Getuigen mag surveilleren.”
Corcoran kon er niet over uit. „Ik heb nog nooit zo’n ordelijkheid gezien”, zei hij. „Ik heb geen enkele woordentwist of geen enkel hard woord gehoord. Na een honkbalwedstrijd lijken de mensen wel op een kudde opgedreven vee . . . Maar jullie nemen het prettig op en doen het kalm aan — zelfs de kleine kinderen, van wie ik zou zeggen dat ze nog te jong zijn om beter te weten. Als iedereen zoals jullie was, zou ik zonder werk zijn.”
Wat Collins vooral verbaasde was het verschil tussen dit congres en de vergadering van de Wereldraad van Kerken, die hij twee zomers daarvoor in Uppsala, Zweden, had bijgewoond. Daar, zo zei hij, waren 401 afgevaardigden en 403 verslaggevers en televisiemensen aanwezig; maar er waren ook 864 politieagenten bij de hand! En toch was er bij sommige van de „Mensen van goede wil”-congressen, zoals het congres in Bloomington, Minnesota, niet eens één politieagent aanwezig!
WAAROM HET VERSCHIL?
Waardoor wordt deze andere geest op de congressen van de Getuigen veroorzaakt? De Miami News van 11 juli 1970 wees op het antwoord toen hierin werd bericht: „In tegenstelling tot de meeste vergaderingen van christelijke denominaties die onlangs zijn gehouden, werd het congres van Jehovah’s getuigen in Zuid-Florida, dat in het Gulfstream Race Park werd gehouden, niet gekenmerkt door verstorende onenigheid. . . .
Terwijl de meeste protestanten debatteren over de oorlog, burgerrechten en studentenprotesten, zijn de Getuigen uniek in hun uniformiteit van geloof, gezinseenheid en strikt vasthouden aan de bijbel.”
Ja, alleen door zich strikt aan de bijbel te houden, zijn zulke vredige toestanden onder Jehovah’s getuigen mogelijk, vooral doordat zij vasthouden aan het bijbelse gebod elkaar lief te hebben (Joh. 13:34). Het is verbazingwekkend wat deze liefde tot stand kan brengen.
In de Charlotte News merkte Dora Gummerson, schrijfster van een voedselrubriek, op: „De gehele opzet is een meesterwerk van planning en organisatie. Alle hulp, voor alles wat maar met het congres te maken heeft, wordt vrijwillig geboden. Maar door de toewijding van de werkers loopt alles als een klok. 800 tot 1000 vrijwilligers doen dienst bij de voedselvoorziening.” — 10 juli 1970.
Een agent van de veiligheidspolitie in Sicks’ Stadium in Seattle was vooral onder de indruk gekomen van het feit dat er nooit werd geredetwist over wie het „vuile” werk zou doen — allen boden zich aan en hielpen. De gewillige en hulpvaardige geest werd goed geïllustreerd door een verlamde Getuige op het congres in Hallandale, Florida. Hij werd in zijn rolstoel naar de vrijwilligersafdeling, gereden, nam een potlood tussen zijn tanden en vulde zijn aanvraagformulier voor de vrijwilligersdienst in! Hij werd aangewezen om zorg te dragen voor een vrijwillige-bijdragenbus.
Deze geest valt op. Op het congres in Amarillo zei G. Walsh, van de Walsh Food-Service: „Na hier geweest te zijn en u allemaal zo hard te hebben zien werken, kreeg ik zin ook vrijwilligerswerk te doen.” En in St. Louis was een politieagent zo onder de indruk van wat hij hoorde en zag dat hij vroeg: „Hoe kan ik een van Jehovah’s getuigen worden?”
De geest van liefde is beslist kenbaar op de congressen van Jehovah’s getuigen! Een moteleigenaar in Salt Lake City zei dan ook: „Het valt ons heel duidelijk op dat de Getuigen werkelijk liefde voor elkaar bezitten.” Deze liefde bestaat echter niet toevalligerwijs. Ze moet worden aangekweekt. En geestelijk voedsel is hiervoor een onontbeerlijke factor.
EEN PROGRAMMA VOL ZEGENINGEN
Het programma op de „Mensen van goede wil”-congressen vormde een geweldige zegen doordat dit waardevolle geestelijke voedsel er in overvloedige mate werd geboden. De afgevaardigden werden allen aangemoedigd door de openingstoespraak „Honderd jaar goddelijke leiding”, gehouden door de congresvoorzitter. Wat was het aangenaam terug te blikken op hoogtepunten van de hedendaagse geschiedenis van Jehovah’s getuigen en de zekere bewijzen van Gods leiding gedurende deze afgelopen honderd jaar te zien!
De lezingen die tot het vaste congresprogramma behoorden, waren wel bijzonder lonend. Een van de belangrijkste hiervan was de openbare lezing, „Het mensengeslacht redden — door het Koninkrijk”. Wat geweldig, uiteindelijk te kunnen vaststellen dat in totaal 523.799 personen op de drieëndertig congressen in de Verenigde Staten aanwezig waren!
De thema-toespraak van het congres, „De laatste gelegenheid aangrijpen om voordeel te trekken van het ’jaar van goede wil’”, was ook bijzonder opbouwend. Er werd in beklemtoond dat wij nu in het profetische „jaar van goede wil” leven (Jes. 61:2). De spreker toonde echter aan dat dit „jaar” binnenkort zal eindigen wanneer God dit goddeloze samenstel van dingen vernietigt. Hij zei derhalve met klem dat het nu de tijd is om voordeel te trekken van Gods goede wil!
Hoe kan dit gedaan worden? Door berouw te hebben, de zonden waarvan men berouw heeft, achter zich te laten en een levenswijze na te streven die in harmonie is met Jehovah’s vereisten. Hebben wij dit allen gedaan en doen wij dit? De spreker moedigde allen ertoe aan zo te handelen.
De aanwezigen genoten ook van het kostelijke voedsel in de met belangstelling verwachte toespraak: „De verwoesting van de christenheid door het ’walgelijke ding’”. Wat is dat „walgelijke ding” waarover de bijbelse profetieën spreken, vroegen velen zich af.
De spreker zette uiteen dat het „walgelijke ding dat verwoesting veroorzaakt” in de eerste eeuw de Romeinse „legerkampen” bleken te zijn (Luk. 21:20; Matth. 24:15; Dan. 9:27). Het „walgelijke ding” was dus niet het verbond dat de religieuze leiders van Jeruzalem met het Romeinse Rijk sloten om de dood van Jezus Christus te bewerkstelligen.
Wat is het „walgelijke ding” echter in deze twintigste eeuw? Het is de internationale organisatie voor wereldvrede en veiligheid, thans bekend als de organisatie van de Verenigde Naties, zo legde de spreker uit.
Toen hij een climax bereikte, voegde hij hieraan toe: „De leden van de Verenigde Naties zullen binnenkort de religieuze organisaties van de christenheid verwoesten.” „Vol spanning”, zo zei hij, „wachten wij om te zien hoe leden van de wereldorganisatie zullen samenwerken om op te treden als het ’walgelijke ding dat verwoesting veroorzaakt’.”
Een andere hoofdlezing, getiteld „Wij aanbidden wat wij kennen”, legde de nadruk op het feit dat christenen Degene kennen die zij aanbidden. De toespraak was gebaseerd op Jezus’ woorden in Johannes 4:22-24, terwijl duidelijk gemaakt werd dat God voor rijpe christenen reëel is; hij is geen verdichtsel van de verbeelding. Zo zei de spreker over ware christenen: „Zij volharden in het aanbidden van de bijbelse God, Jehovah, die zij kennen.” Aan het einde van deze toespraak stelde de spreker de herziene luxe uitgave van de New World Translation of the Holy Scriptures verkrijgbaar. Er waren 120.000 van deze prachtige nieuwe bijbels naar de verschillende congressen in de Verenigde Staten gestuurd om daar verspreid te worden.
VAN HARTE EN MET LIEFDE HANDELEN
Het vereiste om medechristenen werkelijk van harte lief te hebben, werd schitterend belicht door het bijbelse drama dat getiteld was „Liefde is een volmaakte band van eenheid”. Aan het begin zag men in een hedendaags tafereel hoe een jong christelijk meisje had toegelaten dat er in haar hart haat was gegroeid voor een ander meisje in de gemeente. Om dit meisje te helpen inzien hoe noodzakelijk het is deze haat door liefde te vervangen, besloot haar vader het gezin de gebeurtenissen te vertellen die in het boek Esther staan opgetekend. Deze gebeurtenissen werden vervolgens door middel van een toneelopvoering door spelers in oosterse kleding uitgebeeld.
Het publiek was een en al aandacht toen het afschuwelijke plan van de Amalekiet Haman om de joden uit te roeien, werd ontvouwd. Het leven van alle dienstknechten van de ware God Jehovah in het Perzische Rijk verkeerde in gevaar! Koningin Esther, zelf een jodin, die door liefde voor haar familie en vrienden werd aangedreven, riskeerde echter haar leven om te trachten dit gevaar af te wenden. Aangezien wij thans in een even gevaarlijke tijd leven, zagen de aanwezigen in dat het noodzakelijk is elkaar werkelijk lief te hebben, ja, bereid te zijn indien nodig zelfs hun leven voor elkaar op te offeren.
Op het congres in Monroe, Louisiana, bezocht de deken van een van de grootste negerkerken van de stad dit drama op vrijdagavond. Hij riep uit: „Dat was het mooiste programma dat ik ooit heb bijgewoond.” Hij zei dat hij zijn gehele gezin zaterdag zou meenemen en voegde eraan toe: „Onze hele gemeente komt zondag luisteren. Ongeveer 300 mensen in totaal. Wij hebben het al met elkaar besproken en de gemeenteleden hebben besloten dat zij graag willen komen.”
Ook in de opbouwende lezing „Jehovah dienen met een onverdeeld hart” werd de aandacht op het hart gevestigd. Als de bijbel naar het hart verwijst, zo werd uitgelegd, wordt het letterlijke hart en niet de geest of een figuurlijk hart bedoeld. Zoals de bijbel zegt, kan dus het hart, ja, ons letterlijke hart, ons aandrijven en ergens toe dringen (Ex. 35:21, 26, 29). Hoe uiterst belangrijk is het derhalve dat wij het hart beschermen door het altijd met goede indrukken te vullen!
Aangezien wij door ons hart worden aangedreven, is het van het grootste belang dat wij Jehovah’s belangen van ganser harte ondersteunen. Een spreker die de lezing „’Span je krachtig in’ — zoek geen ’verontschuldigingen’” in Jersey City uitsprak, merkte op: „Stel je eens voor dat je dokter zou zeggen: ’Ik zal de helft van uw hart moeten verwijderen!’ Je zou antwoorden: ’Maar dokter, dat zal ik niet overleven!’ Welnu, halfslachtig of niet van ganser harte in Jehovah’s dienst werkzaam te zijn, zul je evenmin overleven!”
NIEUWE GETUIGEN HEBBEN HULP NODIG
Een werkelijk hoogtepunt van elk congres was de doop. En wat een zegen bleek deze te zijn! Door in water ondergedompeld te worden, symboliseerden in totaal 10.527 personen dat zij zich in volledige opdracht aan Jehovah God hadden aangeboden. Deze vele duizenden waren uit alle lagen van de bevolking afkomstig.
Op het congres in Butte, Montana, werd een achtentachtigjarige man gedoopt! Op het congres in Laurel, Maryland, werd ook het hoofd van een lagere school in Washington, D.C., gedoopt. Zij zei dat zij diep onder de indruk was van het goede gedrag van de ongeveer vijftig jeugdige Getuigen bij haar op school. In El Paso nam de pers er nota van dat een van degenen die werd gedoopt, een veelbelovende voetbalcarrière als professional had opgegeven om Jehovah te dienen. Hij legde uit: „Ik houd heel veel van voetballen, maar ik besefte dat ik niet beide kon doen.”
De spreker die de uurlezing „Help hen ’tot rijpheid voort te gaan’” uitsprak, merkte op dat er in elke gemeente van Jehovah’s getuigen in de afgelopen twee jaar gemiddeld acht tot tien pasgedoopte verkondigers waren bijgekomen. Dat is in totaal meer dan een kwart miljoen! Hij vroeg: „Wat wordt er gedaan om hen te helpen?”
Vervolgens werd er door middel van demonstraties aangetoond hoe zij kunnen worden geholpen commentaar te geven op de Wachttoren-studie, lezinkjes te houden op de Theocratische Bedieningsschool, doeltreffende toespraakjes te houden bij de huizen van de mensen, nabezoeken te brengen, bijbelstudies te leiden en, in het geval van opgedragen manlijke verkondigers, zich erop voor te bereiden verantwoordelijke taken als dienaren in de gemeente op zich te nemen. Toen deze punten werden besproken, werden de aanwezigen ertoe gebracht na te gaan of zij deze dingen zelf deden.
In zijn slottoespraak op het congres in Jersey City, legde de president van het Wachttorengenootschap, N. H. Knorr, ook de nadruk op de belangrijkheid nieuwelingen te helpen. Hij zei dat deze personen „baby’s” in Gods waarheid zijn en voegde eraan toe: „Dat legt ons allen een grote verantwoordelijkheid op hen te helpen — HULP is wat zij nodig hebben.”
De president van het Genootschap gaf toen de volgende suggesties: „Wat zou het niet goed zijn wanneer je te weten zou komen wie deze nieuwelingen in jouw gemeente zijn en hen beter zou leren kennen! Op een avond dat je niets bijzonders te doen hebt, misschien op een zaterdagavond, zou je hen dan bij je thuis kunnen nodigen voor een bezoekje. Maar voordat zij komen, gaan jij en je gezinnetje iets doen om hen te helpen.
Misschien ben je in de loop van de week, toen je je voorbereidde op de Theocratische Bedieningsschool, een speciaal hoofdstuk in de bijbel tegengekomen dat je bijzonder boeide. Welnu, deze avond, wanneer deze nieuwelingen bij jou thuiskomen, ga je dit bijbelgedeelte eens fijn met hen bespreken.
Lees de teksten hardop voor en vraag hun dan hoe zij erover denken, en zeg dan wat jij ervan denkt. En in twee uur tijd kun je een bijbelgedeelte doornemen — misschien zou je de Bergrede kunnen nemen of iets uit Efeziërs of iets over opzieners — het doet er niet toe; maar praat over de bijbel. De bijbel zal hen helpen tot rijpheid te groeien. . . . Zij zullen verfrist en geestelijk opgebouwd naar huis teruggaan, en jij zult ook opgebouwd zijn.”
„Deze 250.000 nieuwelingen hebben allen geestelijke hulp nodig die wij hun kunnen geven”, zei president Knorr met klem. Kun jij hulp bieden?
JONGEREN HELPEN
Verschillende onderdelen van het congresprogramma hadden speciaal ten doel jongeren te helpen. Vooral het programma-onderdeel „Wie hebben jouw hulp nodig?” was erg leerzaam. Het verschafte vooral hulp aan tieners en behandelde problemen waarmee zij vaak te kampen hebben. Zo werd onder andere het probleem van zelfbevrediging beschouwd. Hoewel het een gewoonte is die door velen als iets normaals wordt beschouwd, werd aangetoond dat het een slechte gewoonte is die veel schade kan berokkenen. Ze kan tot homoseksualiteit leiden. Wat kan er echter worden gedaan om met deze gewoonte te breken? „Ermee ophouden is vaak gemakkelijker gezegd dan gedaan”, merkte een tiener die aan dit programma meewerkte op.
Er werden verschillende suggesties aan de hand gedaan door de vader van de jongen en een dokter die een goede vriend van de familie was. Er werd vooral de nadruk gelegd op de noodzaak van geestelijke hulp — door zich in gebed tot Jehovah te wenden en de geest met andere gedachten te vullen wanneer deze drang zich laat voelen.
Er werd heel veel waardering tot uitdrukking gebracht voor deze openhartige en nuttige beschouwing. Een jeugdige Getuige op het congres in Anaheim, Californië, zei: „Ik heb er altijd met mijn vader over willen spreken, maar ik wist niet of het wel goed was of niet. Nu voel ik mij vrij om er zonder enige verlegenheid met mijn ouders over te spreken.”
Andere onderdelen van dit programma legden de nadruk op het gevaar waaraan ongehuwde personen zich blootstellen wanneer zij zich overgeven aan intens gevrij. In een van deze programma-onderdelen gaf een moeder haar dochter verstandige raad door te zeggen dat hartstochtelijk vrijen haar niet zou helpen de hoedanigheden te vinden die zij in een huwelijkspartner zocht.
Ook de congreslezing „Prent je kinderen Gods Woord in” werd heel erg gewaardeerd. Hierin werd ten behoeve van ouders gedemonstreerd hoe zij het beste gebruik kunnen maken van de artikelen in De Wachttoren die speciaal voor het onderwijzen van kinderen zijn ontworpen. Er werd de nadruk op gelegd dat deze artikelen op een levendige wijze moeten worden behandeld. „Lees ze op een levendige en enthousiaste wijze voor om tot de verbeelding van het kind te spreken”, zei de spreker.
Nog meer inlichtingen om jonge mensen te helpen, werden verstrekt in de lezing „Anderen helpen geloof in de Schepper en zijn Woord te verkrijgen”. De spreker merkte op dat de evolutiegedachte vaak in de leerboeken die op de scholen worden gebruikt, is doorgedrongen. „Als jij kinderen hebt”, zo vroeg hij, „neem je er dan aan het begin van elk schooljaar de tijd voor om de leerboeken van je kinderen in te kijken om na te gaan wat hun zal worden onderwezen?” De aanmoediging werd gegeven dat het alleen maar liefdevol en verstandig is wanneer ouders dit doen.
ONDANKS MOEILIJKHEDEN ZEGENINGEN ONTVANGEN
De zegeningen van de „Mensen van goede wil”-congressen waren inderdaad veelvuldig. Hiertoe werd ook bijgedragen door de goede reputatie die Jehovah’s getuigen in het verleden hebben opgebouwd wegens het houden van vreedzame en soepel verlopende congressen. In Anaheim werden de Getuigen hartelijk door de stadsfunctionarissen verwelkomd. De commentaren van het hoofd van de gezondheidsdienst van Orange County waren typerend. Hij zei dat ’het voor hem niet nodig was van tevoren te komen om bepaalde punten met de Getuigen te bespreken, omdat hij onze manier van doen kende en wist dat alles in orde was’. Toen stadsfunctionarissen het congres bezochten, waren zij diep onder de indruk van de ijver en het voortreffelijke gedrag van de tienduizenden Getuigen.
Niet-Getuigen waren ook onder de indruk van de geweldige zegeningen van het congresprogramma zelf. Een van hen schreef naar het Wachttorengenootschap:
„Ik voel de innerlijke drang om mijn hartelijke dank te uiten voor dit congres. Het uitstekende evenwicht tussen de verschillende programma-onderdelen, de sublieme manier waarop de formele lezingen, de informele ervaringen, de toneelopvoeringen, enz., werden gebracht, vergemakkelijkten alle op schitterende wijze het hoofddoel: kennis en begrip van de bijbel en opdracht aan uw God, Jehovah. Ik werd een heel geboeide luisteraar en leerling gedurende alle vier de dagen.
Men kon niet aan de geest van dit congres ontkomen: de broederlijke liefde en het medegevoel, de betrouwbaarheid en de achting waarvan iedereen jegens iedereen blijk gaf.”
Hoe gezegend waren degenen die alle mogelijke moeite hadden gedaan om aanwezig te zijn! En veel personen, die deze zegeningen hadden verwacht, hadden inderdaad grote moeilijkheden overwonnen om daar aanwezig te zijn. Zo was er een vrouw die de dag vóór het congres in Hallandale een auto-ongeluk had gehad. Haar man was hierbij om het leven gekomen en zij was niet in staat te lopen. Toch was zij met haar kinderen, een baby van drie maanden en een kleuter van vier jaar, op het congres aanwezig!
Een werkelijke belemmering bedreigde het Spaanse congres dat in Corpus Christi zou worden gehouden en wel in het grote Coliseum en het daaraan grenzende tentoonstellingsgebouw. Op maandag 3 augustus, precies drie dagen voordat het congres zou beginnen, teisterde de orkaan Celia de baai. Ze ging woest tekeer en sloeg een muur uit het tentoonstellingsgebouw, rukte het dak van het Coliseum en liet beide vergaderplaatsen achter met een laag water en puin.
De volgende ochtend namen de inwoners de schade op. Celia’s heftige windstoten van 250 kilometer per uur hadden alle delen van de stad getroffen en niet alleen ondeugdelijke krotten maar ook grote stenen gebouwen verwoest. Een verslaggever merkte op dat de stad eruitzag als Hirosjima na de atoombom.
Nu de stad tot een rampgebied was verklaard, was het onmogelijk daar een congres te houden. Wat kon er gedaan worden? Snel werden er regelingen getroffen en een contract ondertekend om de HemisFair Arena in San Antonio te gebruiken, waar twee dagen tevoren net een Engels congres was geëindigd. Maar nu was het dinsdagavond laat. Hoe kon het nieuws van de verandering van de congresplaats de overal verspreid liggende gemeenten op tijd bereiken?
Tot op zekere hoogte door middel van de radio, maar voornamelijk door het gesproken woord. Die avond en de volgende dag werd het nieuws mondeling doorgegeven. En wat was het een opwindende verrassing 5827 personen op de eerste congresdag aanwezig te zien! Zondag waren 7500 op de openbare lezing, meer dan er oorspronkelijk voor Corpus Christi waren verwacht! Wat een zegeningen werden er op dit wonderbaarlijk soepel verlopende congres verkregen!
De zegeningen van de ware God Jehovah waren werkelijk met zijn volk toen zij zich in de aangenaamheid verheugden om op de „Mensen van goede wil”-districtscongressen in eenheid te zamen te wonen! Jehovah’s getuigen zien reeds uit naar de vijfdaagse congressen die voor het volgende jaar werden bekendgemaakt. Zult u daar ook aanwezig zijn?
[Tabel op blz. 61]
CONGRESSTAD OPENBARE LEZING GEDOOPTEN
Alexandria, La. 9,075 157
Amarillo, Tex. 10,023 203
Anaheim, Calif. 49,091 1,067
Anchorage, Alaska 1,488 48
Bismarck, N. Dak. 4,275 73
Bloomington, Minn. 20,777 377
Boston, Mass. 22,623 469
Butte, Mont. 6,555 117
Charlotte, N.C. 17,431 392
Detroit, Mich. 37,111 733
El Paso, Tex. 4,731 132
Eugene, Ore. 16,370 317
Fort Worth, Tex. 16,137 295
Fresno, Calif. 13,256 262
Hallandale, Fla. 15,777 407
Hampton, Va. 13,786 247
Jacksonville, Fla. 12,261 238
Jersey City, N.J. # 1 18,886 228
Jersey City, N.J. # 2 21,791 399
Jersey City, N.J. (Span.) 10,609 359
Laurel, Md. 19,756 292
Macon, Ga. 9,589 203
Monroe, La. 7,623 115
Oakland, Calif. 29,031 574
Pittsburgh, Pa. 22,432 359
St. Louis, Mo. 30,247 697
Salt Lake City, Utah 8,724 176
San Antonio, Tex. 11,398 290
San Antonio, Tex. (Span.) 7,500 268
San Bernardino, Calif. (Span.) 10,996 275
Seattle, Wash. 15,675 319
Tuscaloosa, Ala. 10,546 168
Wilmington, Del. 18,229 271
Totalen 523,799 10,527
[Illustratie op blz. 56]
De menigte van 22.623 in het Fenway Park. Dit was slechts een van de 33 congressen die in de Verenigde Staten werden gehouden
[Illustratie op blz. 57]
Anaheim Stadion met 49.091 aanwezigen. In de gehele Verenigde Staten kwamen 523.799 personen bijeen om naar de openbare lezing te luisteren
[Illustratie op blz. 58]
De president van het Wachttorengenootschap houdt de thematoespraak in St. Louis
[Illustratie op blz. 59]
Een tafereel uit het bijbelse drama dat in het Anaheim Stadion werd opgevoerd, waarin koning Ahasveros en Haman worden afgebeeld tijdens het feestmaal dat koningin Esther voor hen heeft bereid
[Illustraties op blz. 60]
In het congresprogramma was ook een tafereel opgenomen van een moeder die haar dochter raad geeft over het gevaar voor ongehuwden wanneer zij zich overgeven aan hartstochtelijk gevrij
Een vader, in het gezelschap van een vriend die arts is, geeft zijn zoon leiding op het gebied van sex, een programma-onderdeel dat aantoonde hoe vaders dit kunnen doen