Liefde voor elkaar tonen op congressen
CHRISTELIJKE congressen zijn in deze moeilijke „laatste dagen” een grootse bron van aanmoediging. Ze vergroten niet alleen ons begrip van Gods Woord, maar ze stellen Jehovah’s dienstknechten ook in de gelegenheid elkaar op te bouwen door christelijke liefde ten toon te spreiden. — Hebr. 10:24, 25.
Jezus zei: „Hieraan zullen allen weten dat gij mijn discipelen zijt, indien gij liefde onder elkaar hebt” (Joh. 13:35). Liefde, onzelfzuchtige consideratie met anderen, is van het allergrootste belang om de congressen van Gods volk soepel te laten verlopen. Uit liefde voor Jehovah geven Jehovah’s dienstknechten vrijelijk van hun tijd en energie om het programma voor te bereiden, in faciliteiten te voorzien ten einde de congresgangers voedsel en huisvesting te verschaffen en allerlei ander vrijwilligerswerk te doen.
Dit betekent niet dat alleen degenen die zulk vrijwilligerswerk verrichten, liefde op congressen ten toon spreiden. Allen dienen christelijke liefde aan de dag te leggen, vooral wanneer het aantal aanwezigen groter is dan werd verwacht.
Hoewel het Wachttorengenootschap de congressen dusdanig tracht te organiseren dat er voor alle aanwezigen plaats is, komen er soms meer mensen naar een bepaald congres dan werd verwacht, en wij zijn er blij om dat zij zijn gekomen. Maar de faciliteiten op dat speciale congres worden hierdoor wel zwaarder belast.
Hoe verwacht u dat mensen zich onder dergelijke omstandigheden zullen gedragen? Welnu, bij een sportgebeurtenis in hetzelfde stadion, waar personen bijeen zijn die niet door bijbelse beginselen worden geleid, hoeft u niet veel consideratie, vriendelijkheid of geduld te verwachten. Bij zulke mensenmenigten heerst gewoonlijk de wereldse houding: IK EERST. Maar op een congres van Jehovah’s dienstknechten heeft het beginsel de overhand dat ’de liefde zich niet onbetamelijk gedraagt en niet haar eigen belang zoekt’. — 1 Kor. 13:4, 5.
CONSIDERATIE MET ANDEREN
Eén manier waarop u kunt vaststellen hoe deze liefde het beste in verschillende omstandigheden op congressen ten toon gespreid kan worden, is u af te vragen: „Wat zou Jezus gedaan hebben als hij in deze situatie verkeerde?” U weet dat hij vriendelijk zou zijn geweest, dat hij onzelfzuchtig en juist gehandeld zou hebben. Zou hij, indien anderen voor voedsel of lectuur in de rij zouden staan, bijvoorbeeld de wereldse tactiek gevolgd hebben om naar voren te dringen in plaats van geduldig op zijn beurt te wachten? Jezus zou ongetwijfeld geduldig hebben gewacht en misschien zelfs zijn plaats hebben afgestaan aan iemand die extra consideratie nodig had.
Wij zien af en toe misschien iemand die in zulke situaties geen rijpe christelijke liefde ten toon spreidt. Het is echter goed te beseffen dat niet alle mensen die christelijke congressen bezoeken rijpe christenen zijn. Sommigen kennen Jehovah’s wetten en beginselen misschien nog maar kort. Anderen zijn misschien geïnteresseerde personen die hun eerste congres bijwonen. Dan zijn er de kinderen die, met hun gebrek aan levenservaring, niet altijd dezelfde mate van christelijke liefde aan de dag leggen als men van volwassen dienstknechten van Jehovah zou verwachten. Toch zien wij al deze mensen graag in ons midden, want op deze congressen wordt hun christelijke groei sterk gestimuleerd. Degenen die reeds vorderingen hebben gemaakt in christelijke liefde, genieten echter het voorrecht een goed voorbeeld te geven en de leiding te nemen in het betonen van liefde jegens anderen. Zult u dit doen?
Christelijke liefde kan ook ten toon gespreid worden door het congresterrein schoon te houden. Tijdens een wereldse sportgebeurtenis kan men vaak zien hoe mensen die geen liefde voor Jehovah of hun medemensen hebben, lege kartonnen bekertjes, boterhampapiertjes, papieren servetjes en dergelijke op de grond gooien. De hoeveelheid afval die na dergelijke gebeurtenissen opgeruimd moet worden, is enorm!
Wat zou u echter op een christelijk congres verwachten? U zou verwachten dat rijpe personen naar de een of andere afvalbak zullen zoeken waarin zij dingen die zij kwijt willen, kunnen deponeren. Ook zult u het voorbeeld waarderen en trachten na te volgen van degenen die na afloop van het programma onder hun stoel kijken om te zien of er soms afval ligt — ook al is dit niet van hen afkomstig — om zich er op juiste wijze van te ontdoen. Dit is beslist een liefdevolle handelwijze. Hoe wordt het gewaardeerd door degenen die zich vrijwillig hebben aangeboden om de congresruimte schoon te houden! Zij zijn hierdoor veel vlugger met hun werk klaar en kunnen zich dan snel bij hun vrienden en gezinnen aansluiten.
HET RESERVEREN VAN ZITPLAATSEN
Men kan ook liefde ten toon spreiden door een evenwichtige kijk te hebben op het reserveren van zitplaatsen. Men ziet vaak dat personen op congressen zitplaatsen voor anderen reserveren, en sommigen zijn van mening dat dit nooit moet worden toegestaan. Zou dit echter praktisch blijken te zijn?
Een gehuwde vrouw zal er bijvoorbeeld voor zorgen dat zij bij haar kinderen kan zitten. Haar man, die zich heeft aangeboden om vrijwilligersdienst te verrichten, is van plan zich zo snel mogelijk na het begin van het programma bij zijn gezin aan te sluiten. Ook kan het gebeuren dat een van de kinderen tijdens een pauze naar het toilet moet. De moeder laat hem daar misschien met een van de oudere kinderen naar toe gaan. Zou het verkeerd zijn wanneer deze huismoeder die drie zitplaatsen bezet houdt, vooral wanneer wij bedenken dat dit gezin veel liefde ten toon spreidt door de man in de gelegenheid te stellen tijdens het congres vrijwilligerswerkzaamheden te verrichten?
Ook kan het gebeuren dat een echtpaar twee zitplaatsen bezet houdt voordat het programma begint. Misschien doen zij dit voor hun zoon en schoondochter die ver van het huis van de ouders in de volle-tijddienst werkzaam zijn en die tijdens het congres misschien vrijwilligerswerk verrichten. De familie heeft misschien van tevoren afgesproken dat zij bij elkaar zullen zitten om zoveel mogelijk tijd met elkaar te kunnen doorbrengen. Is het verkeerd wanneer deze ouders, die hun zoons en dochters speciale dienst voor Jehovah laten verrichten, gedurende het congres bij hen willen zitten?
Verder kunnen er ook geïnteresseerde personen zijn die voor het eerst aanwezig zijn, en Getuigen hebben er misschien vriendelijk regelingen voor getroffen bij hen te zitten om hen op hun gemak te stellen, maar deze mensen gaan misschien een beetje laat op hun plaatsen zitten. Zou het in werkelijkheid niet alleen maar liefdevol zijn wanneer de christelijke broeder of zuster de zitplaatsen voor deze pas-geïnteresseerde personen bezet houdt, op zijn minst een poosje?
Zulke voorbeelden verschillen vanzelfsprekend totaal van de handelwijze van sommigen die hele rijen bezet houden voor het geval dat iemand die zij kennen, bij hen zou willen zitten. Zitplaatsen dienen alleen bezet gehouden te worden voor degenen van wie men zeker weet dat zij daar zullen gaan zitten.
Wat echter te doen als degene voor wie de zitplaats werd gereserveerd, na een redelijke tijd van wachten niet komt opdagen? Het is in dat geval alleen maar liefdevol om de zaalwachter mee te delen dat de zitplaats beschikbaar is, zodat hij die aan iemand anders kan toewijzen. Ook kan er vóór bepaalde programma-onderdelen, zoals de openbare lezing, een aankondiging worden gedaan dat er na een bepaalde tijd geen zitplaatsen bezet gehouden mogen worden, zodat allen vóór het begin van het programma een plaats kunnen vinden.
Wat de aangelegenheid van de zitplaatsen betreft, het is ook goed in gedachten te houden dat het van christelijke liefde getuigt wanneer wij blijk geven van consideratie met personen die wij misschien nog nooit eerder hebben gezien, of dit nu onze eigen christelijke broeders zijn of personen die voor de eerste maal aanwezig zijn. Hoe hartverwarmend is het niet wanneer men iemand die gerieflijk zit, spontaan ziet opstaan om zijn plaats aan iemand aan te bieden die op leeftijd is, aan een moeder met een baby in haar armen of aan iemand die er niet zo sterk uit ziet! Wanneer u oplettend bent, zult u ongetwijfeld in het geluk kunnen delen dat uit het ten-toon-spreiden van zulk een liefdevolle zorg voortspruit.
De christelijke liefde die Jehovah’s dienstknechten in alle opzichten op congressen ten toon spreiden, wordt beslist door anderen opgemerkt. Zo zei iemand uit het stadsbestuur van Kansas City, Missouri, na vorig jaar slechts één uur op het aldaar gehouden congres geweest te zijn: „Ik weet dat jullie Gods volk zijn.” Maar heeft Jezus dan ook niet gezegd: „Hieraan zullen allen weten dat gij mijn discipelen zijt, indien gij liefde onder elkaar hebt?” Ja, dat zal vaak het resultaat zijn als wij op congressen christelijke liefde jegens elkaar ten toon spreiden.