Europese „Vrede op aarde”-congressen bouwen het geloof op

DIT is een tijdperk waarin van vele personen in de christenheid het geloof in God aan het afnemen is. Zelfs de geestelijken leveren tegenwoordig kritiek op God en de bijbel. Dit is echter precies wat de bijbelse profetie over onze tijd heeft voorzegd. — Matth. 24:12; 2 Tim. 3:1-5; 4:3, 4.

In de profetieën van de bijbel is echter eveneens voorzegd dat, hoewel de valse religie zou afbrokkelen, de ware aanbidding zich, voordat dit samenstel van dingen aan zijn einde zou komen, snel zou verbreiden (Jes. 2:2-4; Matth. 24:14). Zulk een opbouwen van het ware geloof was stellig zichtbaar op de internationale „Vrede op aarde”-congressen van Jehovah’s getuigen die eind juli en in augustus in Europa werden gehouden.

Uit commentaren in de pers bleek de verbazing van de Europeanen bij het zien van honderdduizenden mensen die bijeenkwamen om hun geloof in God en zijn Woord, de bijbel, op te bouwen. In vijf congressteden bezochten 348.262 personen de openbare toespraak: „De naderende vrede van duizend jaar.” De enorme opkomst was naar het voorbeeld van de acht congressen die gedurende de maand juli in Noord-Amerika waren gehouden.

LONDEN GETUIGE VAN REUSACHTIG CONGRES

Het eerste congres in Europa werd van 29 juli tot 3 augustus in het Wembley stadion in Londen gehouden. Uit 63 verschillende landen kwamen afgevaardigden. De hoofdtoespraak op zondagmiddag werd aangehoord door 82.416 personen. Het stadion was tot de nok toe vol. De sintelbaan was vol extra stoelen. Ook de Empire Pool er vlak naast was stampvol en bij tenten buiten het stadion stonden ook nog groepen mensen rond luidsprekers.

Tijdens het hele congres in Wembley, evenals op alle andere congressen, stond het programma in het teken van toenemend geloof in God en zijn Woord, de bijbel. De diepte van dit geloof werd opgemerkt door een journalist die geïmponeerd was door de doop van 2215 nieuwe bedienaren van het evangelie. Hij verklaarde: „Niemand riep uit ’Halleluja, looft de Heer!’ Niemand met glazige ogen en niemand die over de grond rolde — maar iedereen is zo OVERTUIGD en weet precies wat hij doet.”

Gods Woord zegt dat „geloof, indien het geen werken heeft, . . . dood” is (Jak. 2:17). Het ware geloof in God moet dus vergezeld gaan van een juist gedrag. De Wembley News berichtte met betrekking hiertoe: „Hoe reageerden de mensen van de stad op de Getuigen? Sommigen waren onder de indruk van het goede gedrag. Eén ging zo ver met te suggereren ’dat indien door dit geloof het gedrag van zoveel duizenden zo fatsoenlijk kan zijn, hun geloof misschien de moeite waard is er een beetje meer aandacht aan te besteden, en dat Jehovah’s getuigen door degenen die niet met hun activiteiten verbonden zijn in de toekomst met meer waardering geaccepteerd dienen te worden dan in het verleden’.”

DENEMARKEN GEÏMPONEERD DOOR CONGRES IN KOPENHAGEN

Denemarken was geïmponeerd door het congres dat van 5 tot 10 augustus in Kopenhagen, in de wijk Østerbro, werd gehouden. Het aantal aanwezigen was 42.073 en er werden 1407 personen gedoopt. De Deense krant Øbrobladet had de volgende kop: „BELANGSTELLING VOOR WERELDVREDE TREKT HET GROOTSTE AANTAL TOERISTEN DAT ØSTERBRO OOIT HEEFT GEHAD.”

Ook een vooraanstaand nationaal dagblad, Berlingske Tidende, schreef: „Massa-samenkomsten zijn zeldzaam in Denemarken . . . en vooral religieuze mammoetvergaderingen zijn praktisch onbekend. Om die reden is het nogal vanzelfsprekend dat het internationale congres dat Jehovah’s getuigen in Kopenhagen hebben belegd, een zekere belangstelling heeft gewekt. Men werkt op deze vergadering met indrukwekkende getallen — er zijn naar schatting veertig- tot vijftigduizend deelnemers, van wie er tussen de tien- en twintigduizend als kampeerders rond de stad zijn neergestreken. Het doet velen grote ogen van verbazing opzetten, . . . Men mocht wensen dat de kerk maar half zo ijverig als de Getuigen inlichtingen zou verspreiden over wat christendom is.”

Er stroomden afgevaardigden vanuit het nabijgelegen Finland, Noorwegen en Zweden binnen. In totaal waren er dertig landen vertegenwoordigd. Het programma werd in vier verschillende afdelingen gelijktijdig in het Deens, Fins, Noors en Zweeds gehouden. Als sprekers uit de Verenigde Staten toespraken in het Engels hielden, werden zij onmiddellijk in de vier talen vertaald. Bepaalde gedeelten van het programma werden ook in het Engels en IJslands gehouden.

De diepgaande toespraken, of ze nu over bijbelse profetieën of over het christelijke gedrag gingen, en de indrukwekkende bijbelse drama’s die op de vier podiums werden opgevoerd, lieten op alle aanwezigen een blijvende indruk na. Hun geloof in God en zijn voornemens werd erdoor opgebouwd. De afgevaardigden waren vooral met geestdrift vervuld toen zij het nieuwe, 192 bladzijden tellende boek, Is de bijbel werkelijk het Woord van God? in het Deens, Fins, Noors en Zweeds ontvingen. Op de congressen in Noord-Amerika en Engeland was het reeds in het Engels en Spaans verkrijgbaar gesteld. De aanwezigen hadden er grote waardering voor omdat zij wisten dat het bedoeld is om een vast geloof in God en in zijn Woord op te bouwen.

Geloof in God uit zich door gehoorzaamheid aan Zijn wetten, waaronder die met betrekking tot eerlijkheid. Een van de vele ervaringen op het congres in Kopenhagen toont aan hoe deze eerlijkheid werkt, en demonstreert ook als hoe zeldzaam zulk een oprechte eerlijkheid door mensen van deze wereld wordt beschouwd. Een van Jehovah’s getuigen ging naar een plaatselijke winkel om iets voor haar baby te kopen. Toen zij de winkel uitging, bemerkte zij dat de eigenares van de winkel haar tien kronen te veel had teruggegeven. Zij ging naar de winkel terug om dit te zeggen. De eigenares was zo verbaasd over zulk een tentoonspreiding van eerlijkheid, dat zij de Getuige twee bloesjes voor haar tweejarig dochtertje gaf! Dit was een waarde van 17 kronen — omdat zij 10 kronen had teruggebracht!

Als mensen Gods wetten gehoorzamen, schenkt dit ware vrede, orde en eenheid, ook waar grote groepen christenen hard werken. Een Kopenhaagse taxichauffeur merkte op: „Ik ben naar heel wat grote gelegenheden geweest, met inbegrip van koninklijke recepties, maar ik heb nog nooit iets gezien wat qua organisatie hiermee te vergelijken is. Alles werkt zo soepel.” Een andere waarnemer zei: „Het is een ervaring geweest die mij rijker heeft gemaakt en het was zeer aanmoedigend te zien dat er een plaats op aarde is waar mensen eensgezind kunnen zijn en in vrede met elkaar kunnen optrekken. Doorgaans zie je overal onenigheid, vooral in verband met religie, maar hier niet.”

PARIJS’ CONGRES KRIJGT ONGEKENDE AANDACHT VAN PERS

Op dezelfde tijd dat het congres in Kopenhagen aan de gang was, werd er ook een in Parijs gehouden. Afgevaardigden kwamen uit 78 landen. De 47.480 personen die naar de openbare toespraak kwamen luisteren, bezetten al gauw de 25.000 in het Colombes-stadion beschikbare zitplaatsen. Duizenden kregen een zitplaats op de banken van het onoverdekte gedeelte van het stadion en, met speciale vergunning op de nieuwe Olympische renbaan. Vele anderen hoorden de toespraak via luidsprekers die op een nabijgelegen kampeerterrein en ook buiten het stadion waren geïnstalleerd.

De geweldige indruk die het congres maakte, bleek uit de ongekende aandacht die de pers, radio en televisie eraan schonken. Verslagen van het congres verschenen op de frontpagina’s van de meest gelezen Franse kranten. Deze verslagen waren niet beperkt tot speciale edities die rondom het stadion werden verkocht doch verschenen in de edities die in heel Frankrijk werden gelezen.

Het populaire Parijse zondagsblad Le Journal du Dimanche zei over anderen voor wie het congres niet onopgemerkt bleef: „Sommigen zullen geneigd zijn hun schouders op te halen. De meerderheid zal echter aan het denken worden gebracht. Het publiek ontdekte met verbazing dat er 30.000 ’Getuigen’ in Frankrijk en een miljoen [1.322.001], in de wereld zijn en dat in de afgelopen twintig jaar hun aantal enorm is toegenomen: zo’n 700 percent. . . . dit fenomeen verdient onze aandacht.”

Behalve in het Frans, werd het programma ook nog in andere talen gehouden. Op de Portugese vergadering luisterden 2731 personen naar de openbare toespraak. Dit was meer dan drie maal het aantal dat in 1968 in Toulouse bijeengekomen was. Op de Poolse vergadering waren 600 aanwezigen. Er waren ook speciale zittingen voor Engelssprekende afgevaardigden.

In Parijs werd het verbazingwekkende aantal van 3619 personen gedoopt. Toen drie hele vakken van het stadion opstonden om de twee vragen te beantwoorden die de doopkandidaten werden gesteld, en toen deze duizenden kandidaten met een weergalmend „Oui!” antwoordden, brak er onder alle toehoorders een hartelijk applaus los. Menig traantje van emotie werd weggepinkt. Het was een onvergetelijke aanblik.

Het katholieke dagblad L’Aurore zei over de doop: „Dit is nog nooit eerder in enig zwembad in het Parijse gewest gebeurd, zelfs niet op de heetste dagen . . . om 10 uur stonden [3619] personen in de brandende zon te wachten om in het Olympisch Zwembad te komen. . . . Voor zoveel geduld moet de beweegreden krachtiger zijn dan het simpele verlangen in het water te duiken. . . . Men dient evenwel niet te denken dat zomaar iedereen op deze wijze gedoopt kan worden, . . . Vóór de doop wordt zijn kennis van de bijbel nagegaan door een examen waarin hem 80 vragen worden gesteld. Het ligt voor de hand dat een pasgeboren baby niet aan dit vereiste zou kunnen voldoen.”

De afgevaardigden begroetten enthousiast het nieuwe boek, Is de bijbel werkelijk het Woord van God? in het Frans en Portugees dat op het congres verkrijgbaar werd gesteld. Men heeft het boek in Europa hard nodig. Hoewel bijvoorbeeld 80 percent van de Franse bevolking katholiek wordt genoemd, zijn velen dit alleen in naam. De meesten van hen hebben hun religie de rug toegekeerd. Daar de Katholieke Kerk hun niet de noodzaak heeft ingeprent de bijbel als Gods Woord te bestuderen, hebben zij geen geestelijk leven. Het Franse volk heeft er dus grote behoefte aan de zekerheid te krijgen dat de bijbel werkelijk Gods geïnspireerde gids voor de mensheid is.

IN NEURENBERG WERD EEN NIEUWE „STAD” GEBOUWD

Een stad gebouwd om minstens 120.000 personen te herbergen — voor slechts acht dagen — die dan weer afgebroken zou worden! Zo kan de mammoetwereldstad worden beschreven die door Jehovah’s getuigen werd opgezet voor het reusachtige congres dat van 10 tot 17 augustus in Neurenberg, in West-Duitsland, werd belegd. Hier waren 150.645 personen uit 78 landen aanwezig om te luisteren naar de toespraak: „De naderende vrede van duizend jaar.”

De inwoners van deze nieuwe stad vonden, toen zij erin trokken, alles in gereedheid voor hen — huisvesting, voedsel en sanitair. Binnen veertien uur waren de meesten van de binnenkomenden gehuisvest! Er waren op de eerste dag 119.713 „inwoners” binnen haar „muren”!

Wat was er voor nodig om zo’n stad te bouwen? In de eerste plaats zou er een enorm terrein moeten zijn om op te bouwen. Vervolgens zouden er ook reusachtige parkeerterreinen voor ongeveer 20.000 auto’s en 250 bussen moeten zijn. Er zou ook een spoorwegstation vlakbij moeten zijn, dat elke 21 minuten een speciale trein — 40 in totaal — met 1200 passagiers kon verwerken.

Aan al deze vereisten voldeed het uitgestrekte paradeterrein aan de rand van Neurenberg. De grote oppervlakten zouden ideaal zijn voor caravans, tenten, cafetaria en andere faciliteiten. Een kolossale landingsbaan voor helikopters, die op dat ogenblik niet gebruikt werd, zou het parkeerprobleem oplossen — het bleek een enorme parkeerplaats te zijn! En aan de achterzijde van het podium, dat over het reusachtige paradeterrein uitzag, lag een station dat was toegerust om 40 speciale treinen per dag te verwerken!

Dit was werkelijk een ideale plaats die men moeilijk ergens anders zou kunnen vinden. Hitler had deze terreinen speciaal laten aanleggen voor zijn nazi-parades. De nazi’s hadden Jehovah’s getuigen hevig vervolgd, duizenden van hen in concentratiekampen geworpen en velen van hen gedood. Nu zouden Jehovah’s getuigen, vele malen sterker dan in Hitlers tijd, de terreinen gebruiken.

De „stad in een stad” verrees snel. Er werden tenten opgezet voor de 26 afdelingen die voor het bestuur van deze „stad” zorgden. Er werden wasgelegenheden en toiletten — 1200 stuks — op de kampeerterreinen geïnstalleerd. Zeven koelwagens die gebruikt werden voor het opslaan van voedsel dat aan bederf onderhevig was, vormden een kleine trein. In de cafetariatenten konden 65.000 mensen per uur worden gevoed. Alleen al voor de elektrische installaties was 13.000 meter kabel nodig. En op het paradeterrein werden 148.000 stoelen neergezet zodat de afgevaardigden naar het programma konden luisteren.

Onder het opschrift „Aan de rand van de stad is een nieuwe stad ontstaan” vermeldde de Nürnberger Nachrichten een dag voor de vergadering: „Zij zullen allen een plaatsje vinden om te wonen en ze zal, tot in de allerkleinste details, volmaakt worden bestuurd. Vrijwilligers van het [Wachttoren] Genootschap hebben hun werk uitstekend gedaan.” En de Fränkische Tagespost schreef dat het congres „een organisatorische prestatie van de eerste rang [was] die de onverdeelde verbazing van de spotter en de buitenstaander afdwingt”.

Er waren ook regelingen voor getroffen om het programma in nog andere talen behalve Duits te houden: in het Kroatisch, Nederlands, Grieks, Sloveens en Turks. Het enthousiasme van deze buitenlandse afgevaardigden was geweldig, daar velen van hen in hun eigen land niet in vrijheid op zulke congressen bijeen kunnen komen. Eén afgevaardigde uit Turkije riep uit: „Ik weet niet of dit een droom of werkelijkheid is. Het is de grootste gebeurtenis in mijn leven. O, kwam er maar nooit een eind aan die heerlijke dagen!” De aanwezigen op de vergaderingen in andere talen dan Duits bereikten de volgende hoogtepunten: Kroatisch, 1791; Nederlands, 20.545; Grieks, 5093; Sloveens, 1026; Turks, 361.

Toen de Getuigen uit Griekenland en Turkije vernamen dat het Wachttorengenootschap het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt in hun taal had gedrukt, gaven zij uiting aan hun enorme blijdschap. En een van de vele nieuwe publikaties die verkrijgbaar werden gesteld, was het boek Is de bijbel werkelijk het Woord van God? in het Nederlands en Duits.

Verslaggevers stonden verbaasd over de massale doop van 5095 nieuwe bedienaren van het evangelie. De directeur van het zwembad waar de onderdompeling plaatsvond, verklaarde: „Het is verwonderlijk hoe goed alles in zijn werk gaat en dat zij allemaal zo goed met elkaar omgaan zonder enige onenigheid.” Hij zei dat hij liever werkte met 5000 Jehovah’s getuigen dan met 300 anderen!

Hoe duidelijk de indruk was die Jehovah’s getuigen in de geest van de Neurenbergers hadden gevormd, blijkt uit de volgende ervaring. Een jongeman die een lapelkaartje van Jehovah’s getuigen droeg, zag men in een tram roken. Een politieagent merkte dit op, ging naar de jongeman toe en zei: „Sinds wanneer roken Jehovah’s getuigen?” De jongeman was zo van zijn stuk gebracht dat hij geen antwoord kon bedenken, waarop de politieagent hem naar zijn legitimatiepapieren vroeg en hem meenam naar het politiebureau. Daar vond men verscheidene gestolen tasjes en portemonnaies in zijn tas. Wat hem aan de kaak had gesteld als iemand die geen getuige van Jehovah was, was het kenmerkende feit dat hij rookte!

GROOTS CONGRES IN ROME

Terwijl men van het congres in Neurenberg genoot, werd er ook een in Rome gehouden. De vergaderplaatsen waren de Palazzo dello Sport en de Palazzo dei Congressi. Deze twee enorme, dicht bij elkaar gelegen gebouwen werden voor de programma’s in het Italiaans en Spaans gebruikt.

Ook hier werd een geweldige, voor Italië ongekende reactie van de pers ondervonden. Het was voor het eerst dat er zulke uitgebreide verslagen werden gegeven. Er verschenen tientallen gunstige kranteartikelen, en ook de televisie en de radio gaven goede verslagen. De belangrijkste nieuwsbronnen verzochten de afdeling pers van het congres herhaaldelijk om inlichtingen.

De in Milaan verschijnende Il Giorno merkte het op de bijbel gebaseerde geloof van Jehovah’s getuigen op en schreef: „Zij zijn principiële dienstweigeraars, doch zij betalen belasting als ware modelburgers, waarbij zij het bijbelse beginsel in praktijk brengen: ’Geef aan caesar wat caesar toebehoort en aan God wat God toebehoort.’ . . . zij vormen een uitzonderlijk eensgezinde groep met eenvoudige, strenge en religieuze morele regels.”

Een vertegenwoordiger van de katholieke pers zei: „Uit praktisch oogpunt moet ik erkennen dat u het christendom veel beter naleeft dan wij katholieken.” En een redacteur van France-Soir verklaarde: „Als de hele wereld het klaarspeelde net zo te leven als u, zouden wij beslist al in het paradijs zijn.”

Op de eerste dag van het congres was de Palazzo dello Sport, zoals één afgevaardigde het uitdrukte, „vol politieagenten”. Er waren agenten van het plaatselijke politiebureau, van het hoofdbureau van politie en ook van de staatspolitie. De volgende dag was er echter vrijwel geen! Eén agent zei: „Ik ben gisteren gebleven om naar een paar toespraken te luisteren. Ik was werkelijk enthousiast over de inhoud van deze toespraken, vooral over die welke getiteld was: ’Hoe bezie jij gezag?’ Later trof ik een van de afgevaardigden die mij heel duidelijk enkele bijbelse punten uitlegde die ik nog nooit had begrepen.” Hij en andere politieagenten stonden verbaasd over het ordelijke gedrag van de afgevaardigden.

Op de laatste dag waren er in totaal 25.648 personen aanwezig, 19.438 tijdens het Italiaanse en 6210 tijdens het Spaanse programma. Er werd ook een voortreffelijk aantal van 2212 personen gedoopt. En alle Italiaanse en Spaanse afgevaardigden waren verrukt toen zij het nieuwe boek Is de bijbel werkelijk het Woord van God? in hun eigen taal kregen.

Tot dusver waren er in de dertien Noordamerikaanse en Europese steden 840.572 personen aanwezig geweest en waren er 27.442 personen gedoopt. Zo eindigde met de congressen in Neurenberg en Rome de Europese fase van de internationale „Vrede op Aarde”-congressen.

[Illustratie op blz. 757]

Jeugdige afgevaardigde groet Afrikaanse bezoekers die deel uitmaakten van de 82.416 aanwezigen in het Wembley Stadion te Londen

[Illustratie op blz. 758]

In Kopenhagen luisterden afgevaardigden uit Denemarken, Finland, Noorwegen en Zweden naar programma dat gelijktijdig in vier talen werd geboden

[Illustratie op blz. 759]

Bijbeldrama’s belichtten onderwerpen die het geloof in God opbouwden

[Illustratie op blz. 760]

Europese en Afrikaanse afgevaardigden in Parijs verheugen zich over nieuwe publikatie „Is de bijbel werkelijk het Woord van God?” in het Frans

[Illustratie op blz. 761]

Gedeelte van nieuwe „stad”, door Jehovah’s getuigen nabij Neurenberg gebouwd ten einde 150.645 personen uit 78 landen op „Vrede op aarde”-congres van onderdak, voedsel en zitplaatsen te voorzien

[Illustratie op blz. 762]

Gedeelte van reusachtige keuken in Neurenberg met enkele tientallen kookketels die voor bereiding van maaltijden werden gebruikt

[Illustratie op blz. 763]

In het Palazzo dello Sport te Rome genieten Italiaanse afgevaardigden van het programma. Er werd een ongekende publiciteit aan het congres gegeven