„Woord der waarheid”-vergaderingen van Jehovah’s getuigen
GEDURENDE de afgelopen zomer kwamen ruim een half miljoen personen bijeen op de door Jehovah’s getuigen belegde „Woord der waarheid”-vergaderingen in Europa en Noord-Amerika. Daar hoorden zij overtuigende bewijzen dat Gods Woord der waarheid, de bijbel, het antwoord bevat op de problemen waarmee de mensheid wordt geconfronteerd. Het vlotte verloop van deze vergaderingen, waar bovendien een geest van liefde en vrede heerste, getuigde krachtig van het feit dat het toepassen van bijbelse beginselen inderdaad wonderbaarlijke resultaten kan afwerpen.
In Edinburgh, Schotland, en Dublin, Ierland, waar de reeks van vergaderingen gelijktijdig van 9 tot 13 juni werd geopend, waren autoriteiten en bezoekers gewoon verbaasd over wat zij zagen: „Als buitenstaanders u maar eens in actie zouden kunnen zien,” zo merkte een zekere verslaggever uit Edinburgh op, „zou heel veel van hun vooroordeel tegen u verdwijnen.” En in Dublin zei de directeur van het voetbalterrein waar de vergadering werd gehouden: „Ik heb nog nooit iets gezien wat zo goed was georganiseerd. . . . U hebt alles onder controle.”
De liefde en vrede die er onder de afgevaardigden heerste, maakte werkelijk indruk op bezoekers. Een van hen, die de vergadering in Edinburgh bezocht, bekende: „Ik ben al sinds de jaren twintig predikant en ik heb vele religieuze congressen in alle delen van de Britse eilanden bezocht, maar ik heb nog nooit zulk een geest van vreugde en broederschap aangetroffen als hier opgemerkt kan worden.” Een familie uit Fins Lapland, die zich over deze geest van broederlijke liefde had laten vertellen, maakte een reis van ongeveer 850 kilometer naar de vergadering in Helsinki, Finland, om zich hiervan met eigen ogen te overtuigen. Een van hen verklaarde: „Wij besloten te weten te komen of er onder Jehovah’s getuigen werkelijk ware liefde bestaat, want dit was voor ons zo belangrijk omdat het door Jezus als het onderscheidende kenmerk werd genoemd. Nu weten wij werkelijk dat het zo is en wij willen de studie voortzetten opdat wij het woord der waarheid met jullie kunnen verdedigen.”
Gedurende de „Woord der waarheid”-vergadering te Sacramento in de Amerikaanse staat Californië, gaf de Sacramento Union feitelijk toe dat de bijbel het antwoord bevat op hedendaagse moeilijkheden. In een redactioneel artikel van 9 juli getiteld „Getuigen van godsvrucht”, stond in dit nieuwsblad het volgende over Jehovah’s getuigen: „In al hun geloofsovertuigingen zijn zij nuchter, volkomen oprecht, geheel en al verknocht aan het geloof in zowel het Oude als het Nieuwe Testament, . . . Het zij voldoende te zeggen dat indien de gehele wereld volgens het [bijbelse] geloof van de Jehovah Getuigen zou leven, dit het einde zou betekenen van bloedvergieten en haat, en liefde als koning zou regeren.” Zou er een grotere aanbeveling voor de bijbel kunnen zijn?
De hoofdtoespraak, die op de eerste dag van elke vergadering werd gehouden, raakte rechtstreeks het thema van de vergadering. Het onderwerp „De vraag beantwoorden ’Wat is waarheid?’” behandelde deze zelfde vraag, die door de Romeinse bestuurder Pontius Pilatus aan Jezus Christus werd gesteld. — Joh. 18:38, NW.
De congresspreker, die op veel van de vergaderingen hetzij de president of de vice-president van het Wachttorengenootschap was, stelde vast dat „onder de omstandigheden waaronder de vraag werd opgeworpen, het bijbelse antwoord moet zijn: De ’waarheid’ is Gods koninkrijk met Jezus Christus, de ’Zoon van David’, als dienstdoende Koning-Priester op de troon”. Vervolgens bracht hij dit in verband met het thema van de vergadering door te zeggen: „Aangezien de bijbel ons volledige bijzonderheden omtrent dit koninkrijk verschaft, kan de bijbel terecht ’het woord der waarheid’ worden genoemd.” — 2 Tim. 2:15; Joh. 17:17, NW.
Nog een belangrijke toespraak op elke vergadering, waardoor de nadruk werd gelegd op de betrouwbaarheid van de bijbel, was getiteld „God worde waarachtig bevonden”. Hierin beklemtoonde de spreker dat ondanks de eigenzinnigheid van de mensen, ’God altijd ten uitvoer zal brengen wat hij in zijn Woord zegt’. „Daarom”, zo besloot de spreker nadrukkelijk, „verklaren wij ondubbelzinnig dat wij hetzelfde standpunt innemen als de christelijke apostel Paulus toen hij schreef: ’God worde waarachtig bevonden, ook al wordt ieder mens een leugenaar bevonden’” (Rom. 3:4, NW). Aan het einde van deze toespraak werd het prachtig geïllustreerde nieuwe boek „Things in Which It Is Impossible for God to Lie” [„Dingen waarin God onmogelijk kan liegen”] vrijgegeven.
Ten einde nog meer bewijzen voor de betrouwbaarheid van de bijbel te verschaffen, bood het programma van de vergadering bewijsmateriaal dat afkomstig was uit wereldlijke bronnen. Sprekend tot een aandachtig gehoor van 35.210 personen die in het beroemde Yankee Stadium te New York waren bijeengekomen, verschafte een van de bestuurders van het Genootschap, Grant Suiter, een overvloedig archeologisch getuigenis ter ondersteuning van de authenticiteit van verscheidene bijbelse verslagen. In een andere congreslezing, „Het boek van waarheidsgetrouwe historische datums”, werd de nauwkeurigheid van de bijbelse chronologie getoond.
Met goede reden vestigden de congressprekers derhalve de aandacht op Gods Woord als de enige betrouwbare gids die wij in ons leven moeten volgen. In de toespraak „De plaats van de bijbel in het hedendaagse gezin” gaf de zestigjarige, uit Duitsland geboortige spreker op de vergadering te Wenen, Oostenrijk, de volgende aansporing: „Laat de bijbel een vereerde plaats bij u thuis innemen, . . . Laten wij niet alleen familiebijbels hebben, maar laten wij bijbelse families zijn! Laten wij het spreken over de bijbel tot een gewoonte, een ontspannende vreugde en een genot maken.” En tijdens het zaterdagmiddagprogramma werd er in een symposium van drie lezingen de nadruk op gelegd dat christenen in deze eeuw van grove immoraliteit absoluut nauwgezet volgens de in Gods Woord staande rechtvaardige beginselen moeten leven. In Edinburgh werd er op de voorpagina van de Scottish Sunday Express die de daaropvolgende ochtend verscheen, een omstandig verslag van deze deugdelijke bijbelse raad gegeven.
Nog een programma-onderdeel dat heel wat commentaar ontlokte, was het praktische onderricht dat werd gegeven tijdens het zondagochtendprogramma, „Het Woord der waarheid toepassen op de problemen van het leven”. Dat deze bespreking een voortreffelijke uitwerking had, werd bijvoorbeeld bewezen door wat er in Bazel, Zwitserland, gebeurde. Na afloop van de lezing kwam een van de afgevaardigden naar de spreker toe en verklaarde dat hij flink van streek was geweest toen een kwaaddoener niet uit de plaatselijke gemeente gesloten werd. Maar nu kon hij de bijbelse basis zien voor het betonen van barmhartigheid aan kwaaddoeners die oprecht berouw hadden. Hij bedankte de spreker dat deze hem geholpen had Jehovah’s weg van liefde en barmhartigheid in te zien.
Degenen die het voorrecht hadden de vergadering in de stad New York bij te wonen, werden op iets speciaals getrakteerd. Twee volle dagen waren daar gewijd aan een demonstratie van wat er in de klaslokalen van de Gileadschool van het Wachttorengenootschap gebeurt. Gewoonlijk zijn de periodes dat er les wordt gegeven één uur en vijftig minuten lang, maar ze werden tot dertig minuten ingekrompen zodat de toehoorders gedurende zeven verschillende lesperiodes een kijkje in de klas konden nemen. Hoeveel heeft iedereen geleerd door slechts die drie en een half uur de klaslokalen van de Gileadschool te „bezoeken”.
Maar dat was nog niet alles. De toehoorders kregen ook het voorrecht twee van de lezingen te beluisteren die geregeld als een onderdeel van de leergang van de school worden gehouden. Op de ene dag hoorden zij de vice-president van het Genootschap, F.W. Franz, spreken over het onderwerp „Het boek Ruth”, en de tweede dag hoorden zij N.H. Knorr, de president van het Genootschap, spreken over „Jullie gelegenheden uitbuiten”, waarna hij een Engelse herziene uitgave van de brochure „Dit goede nieuws van het koninkrijk” vrijgaf. Het was ook opwindend om naar de verschillende taalklassen te luisteren en te bemerken welke geweldige vorderingen de leerlingen hebben gemaakt in het leren van de talen die werden onderwezen — Frans, Portugees, Spaans, Chinees en Japans.
Broeder Knorr besloot het speciale tweedaagse programma door de aandacht te vestigen op de wonderbaarlijke toename die is bereikt in de tweeëntwintig jaar sinds de Gileadschool in februari 1943 in werking trad. Hij zette uiteen dat er in het jaar dat aan de opening van de school voorafging, slechts 106.000 Koninkrijkspredikers over de gehele wereld waren, maar nu zijn er ver over een miljoen predikers die in 194 landen het goede nieuws verkondigen! Zendelingen hebben een belangrijk aandeel aan deze toename gehad, en broeder Knorr legde er de nadruk op dat er meer zendelingen nodig zijn.
Natuurlijk was het hoogtepunt van elke vergadering de toespraak waarvoor het publiek speciaal was uitgenodigd, „Wereldheerschappij op de schouder van de Vredevorst”. Deze toespraak, waarin uitsluitend katholieke uitgaven van de bijbel werden aangehaald, werd speciaal met het oog op de katholieke bevolking van Dublin voorbereid. Het stemde daarom tot voldoening te zien dat er voor de eerste grote vergadering van Jehovah’s getuigen in dat land 3948 personen aanwezig waren om te luisteren.
Voor de reeks van eenenveertig vergaderingen in Europa, Noord-Amerika en op de Hawaii- en Bermuda-eilanden, die het vorige jaar in het tijdschrift The Watchtower werden aangekondigd, bedroeg het gezamenlijke aantal aanwezigen op de openbare lezing in totaal 506.950 personen, terwijl er 8595 nieuwe bedienaren van het evangelie werden gedoopt. Maar er zijn alweer vele „Woord der waarheid”-vergaderingen meer gehouden, en vele moeten nog gehouden worden in andere delen van de wereld.
Voor de meeste getuigen van Jehovah is de slotlezing van een vergadering zeer gedenkwaardig. In New York gaf broeder Knorr een verslag over de tien Europese vergaderingen die hij en broeder Franz hadden bezocht. Hoe geloof-aansporend was het te horen over de moed en liefde van de broeders aldaar! In Berlijn bijvoorbeeld waren slechts ongeveer tweehonderd personen in staat geweest uit de Oostzone te komen om de vergadering bij te wonen. Het waren allemaal oudere broeders en zusters, en het kon de oost-Duitse autoriteiten niet schelen of zij al dan niet terugkeerden wegens hun gevorderde leeftijd. Maar deze getrouwe Getuigen wilden na afloop van de „Woord der waarheid”-vergadering niet in West-Berlijn blijven, nog niet eens om een korte vakantie te genieten. Zoals een van hen het onder woorden bracht: „Wij zijn verlangend zo vlug mogelijk terug te gaan en dat wat wij hebben geleerd aan onze broeders en zusters te brengen.” Wat een geest! Wat een liefde en geloof!
NIEUW BOEK VERVULT AFGEVAARDIGDEN MET GEESTDRIFT
In zijn slotlezing vestigde broeder Knorr ook weer de aandacht op het nieuwe boek „Things in Which It Is Impossible for God to Lie”, dat op alle „Woord der waarheid”-vergaderingen werd vrijgegeven. Hij gaf de aansporing: „Verspreidt het in heel jullie gebied, zodat de mensen het kunnen lezen en weten dat Jehovah’s getuigen opkomen voor het Woord der waarheid.” Dit prachtige nieuwe boek, zo zei hij, is niet alleen reeds in het Engels en Spaans gepubliceerd, maar wordt thans in meer dan zestig talen vertaald, terwijl het in de bedoeling ligt dat het tegen het eind van het jaar in vijftien van de belangrijkste talen van de wereld wordt gepubliceerd.
Dit boek is precies wat de mensen nodig hebben om Gods Woord der waarheid te leren kennen. Het heeft universele aantrekkingskracht, want het dringt niet alleen door tot de geest van de mensen in de christenheid maar bereikt ook personen van andere landen. In het eerste hoofdstuk wordt het opkomende getij van ongeloof bestreden doordat er krachtige bewijzen voor het bestaan van God worden aangevoerd. Vervolgens wordt erkend dat verschillende volken hun eigen „heilige” boeken hebben, maar dan wordt rechtstreeks getoond dat de bijbel het enige boek is dat door de Almachtige God is geïnspireerd. In hoofdstuk drie geeft het boek een overzicht van de inhoud van de gehele bijbel, waardoor een achtergrond wordt verschaft om personen voor te bereiden op het onderzoek van de fundamentele bijbelse leerstellingen die daarna volgen. Het is werkelijk te verwachten dat het een wonderbaarlijk hulpmiddel zal blijken te zijn waardoor alle soorten van mensen geholpen zullen worden het Woord der waarheid beter te leren kennen. Geen wonder dat het nieuwe boek de vele duizenden afgevaardigden van de vergadering met geestdrift vervulde!
Nog een hulpmiddel voor bijbelstudie dat op deze vergaderingen in het Engels werd vrijgegeven, was „Make Sure of All Things; Hold Fast to What Is Fine” [„Vergewist u van alles, houdt vast aan dat wat voortreffelijk is”], een 512 bladzijden tellend boek dat schriftuurplaatsen over 123 belangrijke onderwerpen in een logische rangschikking bijeenbrengt. Er werden ook andere hulpmiddelen voor bijbelstudie vrijgegeven in het Deens, Duits, Fins, Frans, Italiaans, Portugees, Noors en Zweeds.
UNIEKE KENMERKEN VAN VERSCHEIDENE VERGADERINGEN
Ofschoon het programma op elke vergadering in hoofdzaak hetzelfde was, waren er bepaalde kenmerken waardoor de ene vergadering zich onderscheidde van de andere. In Dublin bijvoorbeeld werd een bezoek gebracht aan de Chester Beatty-bibliotheek om enkele van de oudste manuscripten van de bijbel die er bestaan, te bezichtigen. De zeer grote belangstelling voor Gods Woord van de zijde der afgevaardigden bleek wel hieruit, dat de bibliotheek gedurende de vergadering door meer mensen werd bezocht dan normaal in een heel jaar. Nadat een bibliotheekbeambte op een dag honderden personen door het gebouw had zien gaan, riep hij uit: „Ik heb nog nooit zo’n ordelijke groep mensen gezien. Een van de gidsen [van de Getuigen] naar wie ik luisterde, wist meer van de bibliotheek dan ik zelf. Wij zouden de bibliotheek graag te allen tijde openstellen voor iedereen van Jehovah’s getuigen die zou willen komen.”
De week daarop stonden de mensen in Oslo eenvoudig versteld over de plotselinge verandering die een van de voetbalvelden van de stad had ondergaan. Op woensdagavond werd een voetbalwedstrijd Noorwegen-Joegoslavië gespeeld, maar de volgende middag tegen 1.40 uur n.m. was het veld in het schilderachtige toneel van een oud Noors dorp herschapen. Zo hier en daar verspreid op het veld stonden oude huisjes waarvan het dak met gras was begroeid. Er waren ook houten schuttingen, een grote vijver en volop bloemen, en bovendien nog grote rotsblokken gemaakt van beschilderd canvas. Het was een zeer lieflijke, realistische omgeving voor de vergadering en het ontlokte heel wat commentaar van de zijde van de bezoekers.
Onder de kop „Wonder in de nacht — Ongelooflijke krachtsinspanningen door Jehovah’s Getuigen”, schreef een van Oslo’s grote nieuwsbladen: „Extase en geschreeuw gisteren, maar vandaag: het speelveld herschapen in een volslagen zondagse idylle . . .! Zo ziet het er uit wanneer Jehovah’s getuigen het terrein overnemen. Het is onbegrijpelijk hoe zo iets in slechts enkele uren tot stand gebracht kon worden, in plaats van de twee tot drie weken die men redelijk zou achten.”
Gedurende de volgende week ondervond Helsinki, Finland, wat de reisbureaus de grootste „invasie” van buitenlanders in vredestijd noemden die het land ooit heeft gekend. Meer dan 6000 Zweedse afgevaardigden maakten de lange reis naar Helsinki en droegen ertoe bij dat het bezoekersaantal aangroeide tot ruim twee maal zoveel als ooit tevoren op een vergadering van Jehovah’s getuigen in Finland was bereikt; 17.088 personen bezochten de openbare lezing. De huisvestingsafdeling van de vergadering verrichtte prachtig werk door iedereen onder te brengen, wat betekende dat ze voor meer dan 11.000 afgevaardigden onderdak had gevonden.
Nog een uniek kenmerk van deze vergadering was de uit dertien coupés bestaande speciale trein die ruim 560 congresafgevaardigden van boven de noordpoolcirkel naar Helsinki vervoerde. Onder hen bevonden zich Getuigen uit de Sowjet-Unie, die in Fins Lapland de trein hadden gepakt. De meesten van deze noordelijke afgevaardigden brachten gedurende de vergadering de nacht door in de slaapwagens; de staatsspoorweg had dichtbij in wasfaciliteiten voorzien om dit geriefelijk te maken.
Een hartverwarmend kenmerk van de vergadering in Wenen was de verwelkoming van meer dan 1200 Grieks-sprekende afgevaardigden die per speciale trein uit Athene waren gearriveerd. In Griekenland is het Jehovah’s getuigen niet toegestaan vergaderingen te houden zoals zij dit kunnen doen in landen die religieuze vrijheid toestaan. Deze Griekse afgevaardigden hadden derhalve echt moeite gedaan om de treinreis die veertig uur duurde, te kunnen maken ten einde op dit geestelijke feest in Wenen aanwezig te zijn. Voor de meesten van hen was het de eerste keer dat zij vrij met hun broeders en zusters op een grote vergadering konden bijeenkomen. Wat een vreugdevolle gebeurtenis!
De Oostenrijkse broeders en zusters waren eveneens verrukt. Zij waren blij deze getrouwe christenen gastvrijheid te kunnen bewijzen en toonden dit door regelingen te treffen dat zij met twaalf gehuurde bussen en meer dan honderd privé-auto’s van het station naar hun slaapplaats werden gebracht. Toen de trein binnenkwam, werd de afgevaardigden via de geluidsinstallatie van het station een hartelijk welkom toegeroepen. Wat een gelukkige ontmoeting! En wat een heerlijke tijd van gezamenlijke omgang had men gedurende de daaropvolgende dagen! Er werden vele nauwe vriendschappen aangekweekt.
Het was daarom een aandoenlijk tafereel toen de Griekse broeders en zusters de week daarna op een ochtend om vijf uur weer naar huis vertrokken. Het was ontroerend te zien hoe zij daar op het station afscheid namen van hun broeders en zusters van hetzelfde kostbare geloof en elkaar omhelsden. Via de geluidsinstallatie kregen de Griekse broeders en zusters, die nu in de trein waren, de verzekering dat zij altijd een dierbare plaats in het hart van hun vrienden in Wenen zouden behouden. Bij het horen van de woorden „Auf Wiedersehen!” leunden zij uit de raampjes en klapten in de handen. Zolang de trein zichtbaar was, stonden de broeders en zusters op het station als laatste afscheidsgroet met hun zakdoek te wuiven.
Terzelfder tijd waren er soortgelijke aandoenlijke taferelen te zien in de Zwitserse stad Bazel, waar afgevaardigden uit eenendertig naties waren bijeengekomen, onder wie 2000 uit Spanje en Portugal. Sommige Getuigen uit deze landen op het Iberische schiereiland waren echter niet in staat te komen, want de autoriteiten vernamen dat zij van plan waren een christelijke vergadering te bezoeken en weigerden hun een paspoort te geven. Maar hoe gelukkig waren degenen die hier wel in slaagden! Wat een vreugde was het voor hen in het openbaar bijeen te kunnen komen zonder de vrees te koesteren naar de gevangenis gesleept te worden omdat men God aanbidt! Maar zelfs hier waren deze christenen voorzichtig en gebruikten zij alleen hun voornaam ten einde zich te beschermen tegen represailles van de zijde van Iberische autoriteiten die misschien zouden vernemen dat zij een christelijke vergadering hadden bezocht.
De vergadering in Bazel was ook uniek omdat de lezingen in vijf verschillende talen werden gehouden: Spaans, Portugees, Italiaans, Duits en Frans. Het was werkelijk een internationaal gehoor van 36.785 personen, dat naar de openbare lezing luisterde! Nog een hoogtepunt van de vergadering was het moment toen er een door de Spaanse broeders en zusters opgestelde resolutie aan het gehele gehoor werd voorgelezen. „Wij waarderen niet alleen wat jullie hebben gedaan”, zo werd daarin gezegd, „maar zijn er ook van doordrongen wat het jullie heeft gekost aan krachtsinspanningen, aan bestede tijd en aan betoonde liefde.”
Zo werd er onder meer besloten: „Om alle wonderbaarlijke dingen die wij op deze vergadering hebben geleerd, mee terug te nemen naar de broeders en zusters in Spanje. . . . Om ook alle liefde die jullie hebben betoond, aan onze broeders en zusters daar over te brengen. . . . En ten slotte besluiten wij om te zamen met jullie de aanbidding van onze God Jehovah en de rechtvaardiging van zijn naam en soevereiniteit op de eerste plaats te blijven stellen.” Hoe ontroerend waren deze woorden uit de mond van degenen die terugkeerden om het predikingswerk ondergronds voort te zetten! Wat vormden de „Woord der waarheid”-vergaderingen een stimulans voor Gods dienst!
BEWIJS VAN JEHOVAH’S GEEST
Dat Gods geest op deze christelijke vergaderingen werkzaam was, bleek op vele manieren. Toen er bijvoorbeeld moeite werd gedaan om een doopgelegenheid te krijgen voor de vergadering te Seattle in de Amerikaanse staat Washington, was er absoluut nergens iets beschikbaar. Een zeker zwembad was de laatste mogelijkheid die men wist, maar de directeur zei dat ook zijn zwembad voor de zomer volgeboekt was. Nadat aan hem was uiteengezet dat men een zwembad dringend nodig had, zei hij: „Wel, ik weet dat wij helemaal volgeboekt zijn, maar ik wil nog eens kijken.” Toen hij dit deed, ontdekte hij dat hij de hele zomer nog maar twee uur onbezet had. Dit was op 25 juli van 10 uur a.m. tot 12 uur ’s middags, precies de tijd die voor de doop was vastgesteld!
In Dublin, Ierland, werd de leidende hand van Jehovah eveneens duidelijk gezien. In dat katholieke bolwerk was men er zeer tegen gekant dat Jehovah’s getuigen een vergadering zouden houden. De ene poging na de andere om een plaats te krijgen, mislukte. Maar ten slotte deed zich een mogelijkheid voor en werd ondanks hevige protesten, Tolka Park, een plaatselijk voetbalterrein verkregen. Na verloop van tijd spraken vele oprechte katholieke mensen zich in het openbaar ten gunste van vrijheid van aanbidding uit, en er werd een voortreffelijke vergadering gehouden waar de nieuwsbladen veel goeds over hebben geschreven. Stellig een bewijs van Jehovah’s leiding!
Het vlotte verloop van deze vergadering, dat mogelijk was gemaakt door de liefdevolle arbeid van vele vrijwillige werkers, was eveneens een bewijs van de werkzaamheid van Jehovah’s geest. De Edinburgh Evening News merkte op: „Is het een probleem van organisatie, neem dan slechts nota van de wijze waarop Jehovah’s getuigen het aanpakken. Zelfs het leger zou moeite hebben om met hun precisie te wedijveren.” En in Brandon in de Canadese staat Manitoba merkte de directeur van de arena op: „Zoals u georganiseerd bent, zou u de hele stad kunnen besturen, meer dan dat, u zou het land kunnen besturen of zelfs de hele wereld, en de wereld zou veel beter af zijn.”
De goddelijke leiding was ook zichtbaar in de netheid, ordelijkheid en hoffelijkheid van de grote menigte mensen. Hoe anders dan op wereldse bijeenkomsten! In Rotterdam trad een van de politieagenten op het hoofd van de congresafdeling Ordedienst toe en vroeg hem hoe Jehovah’s getuigen het klaarspeelden het terrein vóór het podium vrij te houden met slechts een touwtje. Hij zei dat zij altijd een politiemacht van twintig man nodig hadden om de mensen tegen te houden. In Luxemburg was de directeur van de congreszaal met stomheid geslagen: „Ik weet niet wat ik moet zeggen”, riep hij uit. „De kinderen zijn zo rustig. Hoe doet u dat?”
Het antwoord is natuurlijk, door de beginselen van Gods Woord der waarheid toe te passen. Jehovah’s getuigen geloven in de bijbel, zij studeren geregeld uit de bijbel en zij leven volgens de bijbel. De „Woord der waarheid”-vergaderingen hebben personen in vele landen wederom een krachtig getuigenis verschaft van de wonderbaarlijke atmosfeer van vrede die er heerst wanneer de bijbel door christelijke mensen wordt toegepast.
[Tabel op blz. 26]
VERGADERINGSTAD — OPENBARE LEZING — DOOP
Dublin, Ierland 3.948 65
Edinburgh, Schotland 31.501 576
Oslo, Noorwegen 12.332 199
Helsinki, Finland 17.088 426
Seattle, Ver. St. 15.575 196
Rotterdam, Nederland 21.816 406
Hamilton, Bermuda-eilanden 286 9
Monterey, Ver. St. 12.059 103
Victoria, Canada 5.654 105
Charleroi, België 11.710 310
Luxemburg, Luxemburg 3.835 80
Sacramento, Ver. St. 15.802 182
S. Diego, Ver. St. 31.537 356
Vernon, Canada 4.865 46
Bazel, Zwitserland 36.785 1.086
Wenen, Oostenrijk 12.266 409
Albuquerque, Ver. St. 10.186 165
Regina, Canada 4.266 40
Sudbury, Canada 3.788 41
Berlijn, Duitsland 8.916 137
Lubbock, Ver. St. 5.011 88
Petersborough, Canada 6.740 83
Wailuku, Hawaii-eilanden 350 8
Brandon, Canada 3.737 46
Chattanooga, Ver. St. 10.238 107
Corpus Christi, Ver. St. 4.608 126
Fairbanks, Ver. St. 593 11
Honolulu, Hawaii-eilanden 2.380 47
Memphis, Ver. St. 15.706 280
Odessa, Ver. St. 6.187 70
Kitchener, Canada 9.348 91
Buffalo, New York, Ver. St. 24.044 255
Minneapolis, Ver. St. 20.893 268
Nashville, Tennessee, Ver. St. 11.547 153
Quebec, Canada 2.028 60
St. Petersburg, Ver. St. 18.036 270
Calgary, Canada 7.040 105
St. John, Canada 3.160 57
New York, Ver. St. 74.649 1.361
London, Canada 14.430 140
Sydney, Canada 2.010 32
506.950 8.595
[Illustratie op blz. 22]
N. H. Knorr houdt thema-toespraak in Dublin