Altijd voor alle dingen dankzeggen
DANKBAARHEID is zeer schaars in dit tijdperk waarin zelfzucht hoogtij viert. Ouders blijven dikwijls in gebreke een goed voorbeeld te geven en hun kinderen in dit opzicht te oefenen. Zelfs in het bijzijn van bezoekers zullen sommige kinderen luidkeels en bitter klagen wanneer iets niet naar hun zin is; maar wordt de zaak verbeterd, dan hoort men zelden uitingen van waardering. Daar de kinderen geen goede, gezonde raad ontvangen, worden zij ondankbaar voor alles wat zij krijgen en beschouwen zij het allemaal min of meer als iets wat hun toekomt.
Wanneer er op stoffelijk gebied wordt gegeven, aan liefdadigheidsinstellingen bijvoorbeeld, wordt dit gedaan omdat men zijn geweten wil sussen of omdat zijn reputatie op het spel staat. Heel weinig treft men het soort van geven aan waarop Christus Jezus doelde toen hij de raad gaf: „Laat . . . uw linkerhand niet weten wat uw rechter doet” (Matth. 6:3). Gods Woord, de bijbel, voorzei dat de mensen „in de laatste dagen . . . zichzelf [zouden] liefhebben, het geld liefhebben, . . . ondankbaar” zouden zijn. — 2 Tim. 3:1, 2.
Met het oog op deze toestanden die zich over de wereld voordoen, is het werkelijk verfrissend te horen over het vierjarige jongetje die van zijn moeder had geleerd waardering te hebben voor Gods tegenwoordige en toekomstige voorzieningen voor de mensheid. Hij wilde iets doen om zijn waardering te tonen. Toen een kip in hun achtertuin kuikens had uitgebroed, zette deze kleine peuter er één opzij met de woorden: „Deze is voor Jehovah.” Hij beschermde het diertje en kweekte het op totdat het verkoopbaar was. Toen verkocht hij het en gaf de prijs die hij ervoor had gekregen — het equivalent van ƒ 2,70 — aan de gemeente met het verzoek dat dit aan het Wachttorengenootschap opgestuurd zou worden als zijn persoonlijke bijdrage voor het verbreiden van bijbelonderricht over de gehele wereld. Zijn gezichtje straalde van vreugde en tevredenheid dat hij een aandeel had aan het ondersteunen van de activiteiten van het Genootschap.
Zonder het volledig te begrijpen, voldeed dit kereltje eigenlijk aan Gods raad die onder inspiratie was gegeven en door de ijverige dienstknecht van Jezus Christus, de apostel Paulus, tot uitdrukking werd gebracht: ’Geef altijd voor alle dingen in de naam van onze Heer Jezus Christus dank aan onze God en Vader.’ — Ef. 5:20.
KUNT U DANKBAARHEID BEVORDEREN?
Wat bewoog dit kleine kind ertoe zijn waardering aldus tot uitdrukking te brengen? Welnu, kunt u de enthousiaste moeder niet liefdevol aan hem horen vertellen hoe goed en wonderbaarlijk en edelmoedig de grote hemelse Vader is, aangezien hij zulke grootse voorbereidingen voor het eeuwige geluk van zijn aardse zonen en dochters heeft getroffen? Dat niet alleen, maar het jongetje is ongetwijfeld ook getuige geweest van een specifieke tentoonspreiding van edelmoedigheid van de zijde van zijn moeder. Misschien heeft hij zelfs wel een gesprek gehoord over het verstandige gebruik van onze stoffelijke goederen met het oog op de bevordering van het Koninkrijkspredikingswerk.
Maar sta hier eens even bij stil! Was het onderricht van die moeder niet doeltreffend? Prent u uw kinderen, of de jongeren die u kent, deze prachtige houding met haar voortreffelijke vruchten in? U kunt het, dat weet u. Indien u royaal en edelmoedig bent ten opzichte van de belangen van het predikingswerk dat in verband met Gods koninkrijk op aarde geschiedt, dan is het mogelijk uw jongeren te oefenen dezelfde houding aan de dag te leggen.
Maar, zo zult u wellicht vragen, wat voor voordeel zal het voor hen afwerpen in zo’n zelfzuchtige, ondankbare wereld? Welnu, wie zei dat ’God een blijmoedige gever liefheeft’? Was het niet de apostel Paulus, en is het niet een feit dat het voorwerp van Gods liefdevolle zorg te zijn, meer waard is dan al het andere? — 2 Kor. 9:7.
KLEINE GIFTEN BRENGEN VEEL TOT STAND
De bijdrage van iets meer dan een rijksdaalder van een kleine jongen is het vermelden nauwelijks waard, zou iemand kunnen zeggen. Maar wacht eens even! Wie werd door Jezus geprezen nadat hij een poosje had staan kijken naar hen die in de tempel van Jeruzalem bijdragen schonken? Waren het degenen die in rijke kleding kwamen en aanzienlijke geldsommen in de kist wierpen? Neen, maar hij prees de arme weduwe die alles gaf wat zij had — twee geldstukken van zeer weinig waarde (Mark. 12:41-44). Zij gaf uit het hart.
Dit is wat in deze tijd de wereldomvattende predikingsactiviteit van Jehovah’s getuigen voortgang doet vinden — de vele kleine bijdragen die edelmoedig worden geschonken door hen die zelf misschien al moeilijk kunnen rondkomen. Denk eens aan wat er tot stand wordt gebracht door al die bescheiden bedragen die aan het Wachttorengenootschap worden geschonken: Miljoenen boeken en tijdschriften waarin Gods Woord wordt verklaard en die tegen een kleine bijdrage aan naar waarheid hongerende mensen in alle natiën worden verspreid; zendelingen worden opgeleid en naar vele verre gebieden uitgezonden; andere volle-tijdpredikers, „speciale pioniers”, krijgen ondersteuning zodat zij naar dichtbevolkte gebieden kunnen gaan waar een tekort aan bedienaren van het „goede nieuws” is.
Wat wij bij dit alles in gedachten dienen te houden is, dat Jehovah God Degene is die deze voorzieningen mogelijk heeft gemaakt. Dit is de tijd waarin hij het goede nieuws van het Koninkrijk op de gehele bewoonde aarde laat prediken (Matth. 24:14). Dit is de tijd waarin hij alle natiën de waarschuwing laat horen omtrent de rampspoed die hun te wachten staat — het volledige einde van dit hele goddeloze samenstel van dingen. Dit is de tijd waarin hij degenen die hem liefhebben, gelast: „Heft uw hoofd omhoog, omdat uw bevrijding nabijkomt” (Luk. 21:28). Vele nederige personen hebben de gelegenheid om door woord en daad uiting te geven aan hun diepe waardering voor Gods grootse voornemen.
WAT KAN IK DOEN?
Indien u met een gemeente van Jehovah’s getuigen in een Koninkrijkszaal verbonden bent, zult u stellig op de een of andere wijze iets willen bijdragen in de kosten die nodig zijn om dat prachtige centrum voor bijbelonderricht te onderhouden. Dit hoeft u niet te worden gevraagd, want u kunt duidelijk de noodzaak ervan inzien. En bovendien hebt u opgemerkt dat er in de ware christelijke gemeente nooit met een collecteschaal wordt rondgegaan. Er wordt eenvoudig niet om geld gebedeld. Wel is er in de Koninkrijkszaal een bijdragebus aanwezig waarin zij die dit wensen, hun bescheiden bijdragen kunnen deponeren wanneer zij hiertoe door de geest van dankbaarheid jegens God voor zijn liefdevolle voorzieningen voor hun geestelijke welzijn worden bewogen. Ook kan het zijn dat die gemeente, nadat er voor de plaatselijke onkosten zorg is gedragen, een rechtstreekse bijdrage aan het dichtstbijzijnde bijkantoor van de Watch Tower Bible and Tract Society kan overmaken. Zodoende zou de gemeente een aandeel hebben aan de instandhouding van de activiteit van het Genootschap in dat land.
Daarentegen kan het zijn dat u verkiest uw eigen bescheiden bijdrage rechtstreeks op te sturen naar het kantoor van de Watch Tower Bible and Tract Society in het land waar u woont. In Nederland is dit: Voorburgstraat 250, Amsterdam-17, en in België: Potaardestraat 60, Kraainem, Bt. Wat u ook besluit te doen, wij zijn ervan overtuigd dat u een diepe voldoening zult smaken dat uw stoffelijke middelen worden gebruikt ter bevordering van de levengevende geestelijke belangen.
Indien u niet met een gemeente van de Getuigen verbonden bent, zult u misschien een geregelde lezer van dit tijdschrift zijn. U bent daarom in staat het uitstekende dieet van geestelijk voedsel te waarderen dat door middel van deze bladzijden wordt verschaft voor hen die hongeren en dorsten naar rechtvaardigheid (Matth. 5:6). Misschien zal uw waardering u ertoe bewegen datgene wat u leert, met anderen te delen — door hen zelfs van enkele van dezelfde publikaties te voorzien. U kunt geen groter bewijs van uw dankbaarheid jegens Jehovah en uw bezorgdheid voor het blijvende welzijn van medeschepselen geven dan door de geestelijke schatten waarin u zich verheugt, met hen te delen.
Terzelfder tijd zouden wij u ertoe willen aansporen de Koninkrijkszaal uit te zoeken die het dichtst bij uw huis gelegen is en daar geregelde omgang te hebben met anderen die De Wachttoren op prijs stellen als een werkelijke hulp bij het verkrijgen van een nauwkeurige kennis van de diepere waarheden van de bijbel. Elke zondag vindt er een bespreking plaats van het hoofdartikel in De Wachttoren. U zult verbaasd zijn te bemerken hoeveel meer u kunt leren door naar zo’n bespreking te luisteren. Daar zult u tevens zien hoe personen die in alle stadiums van vooruitgang in bijbelkennis verkeren, elkaar helpen een diepere waardering voor Gods goedgunstige voorzieningen te verkrijgen.
WAARDERING IS DE SLEUTEL
Waardering is eigenlijk de sleutel die vele wegen opent om onze dank aan God tot uitdrukking te brengen. Hoe meer begrip wij krijgen van de details en voorbereidingen die God lang geleden heeft getroffen voor de uiteindelijke zegen van allen die hem behagen, des te meer zullen wij ons ertoe bewogen voelen dankbaarheid tot uitdrukking te brengen door middel van onze geest, door middel van onze mond en door middel van onze stoffelijke bezittingen. Wij komen tot dezelfde slotsom als de geïnspireerde psalmist, namelijk: „Hoe zal ik den HERE vergelden al zijn weldaden jegens mij? Den beker der verlossing zal ik opheffen, ik zal den naam des HEREN aanroepen. Mijn geloften zal ik den HERE betalen, in de tegenwoordigheid van al zijn volk.” — Ps. 116:12-14.
Het spreekt vanzelf dat wij Jehovah al zijn liefderijke goedheden niet werkelijk kunnen vergelden, want alles behoort hem reeds toe. Maar stellig dienen wij altijd te bedenken dat wij voortdurend zijn goedheid ontvangen. Er is niets wat wij bezitten, dat wij niet hebben ontvangen. Wij kunnen dus over Jehovah’s edelmoedigheid mediteren, ja, over het feit dat alle schepselen uit zijn open hand van goede dingen verzadigd kunnen worden (Ps. 104:28). En wij kunnen over deze edelmoedige Schepper spreken en hem aan anderen aanbevelen als degene die hun aanbidding en dienst waard is.
Ten slotte kunnen wij allen Jehovah „op symbolische wijze vergelden”. Hoe? Door ’altijd voor alle dingen dank te zeggen’ in stoffelijk opzicht, op een wijze die ons een mate van voldoening schenkt die anders niet wordt verkregen. Die voldoening spruit ongetwijfeld voort uit de wetenschap dat wij onze stoffelijke middelen gebruiken tot eer van God. Het is niet de hoeveelheid die telt, maar de geest van de gever.