1954 — Districtsvergaderingen over de gehele wereld
Een markante serie van meer dan 80 vergaderingen gedurende het vorige jaar
JEHOVAH’S getuigen waren op weg. Over de gehele wereld kwamen zij tezamen. Met lijnvliegtuigen en gecharterde treinen, met privé-auto’s, schepen en op sommige plaatsen zelfs op de fiets en lopend, kwamen zij bijeen voor een wereldomvattende serie van meer dan 80 districts- en nationale vergaderingen, op welke vergaderingen het totale aantal toehoorders meer dan 427.000 personen was.
Deze vergaderingen werden op vele plaatsen gehouden en derhalve onder zeer verschillende omstandigheden. In de grote steden had men dikwijls het gerief van een mooi auditorium; op plaatsen in de Zuidafrikaanse „rimboe” werden ze gewoon in de open lucht gehouden. Balparken werden veranderd in „zaal”-parken en grote stadions werden aangewend voor theocratisch gebruik. Daar was de gelijkvloerse cafetaria in Japan, de doop in warm water in Puerto Rico, de vergadering in de vier voornaamste talen in Honolulu (Engels, Ilokaans, Koreaans en Japans), en het prachtige weer in Villach, Oostenrijk, waar enkelen van de broeders en zusters verkozen buiten de zaal te zitten, aan de oever van de rivier, om daar naar de lezingen te luisteren.
In sommige plaatsen was het vervoer een probleem. In Noord-Rhodesia vervoerde de auto van het Genootschap de geluidsinstallatie naar de vergaderingen in de „rimboe”, en hiervoor reden zij meer dan 3000 kilometer over vuile wegen door een woest gebied, en in één geval was de auto van het Genootschap slechts het tweede voertuig dat dit jaar over die bepaalde weg had gereden! Vele Koreaanse getuigen, enkelen met babies op hun rug gebonden, reden de gehele dag of de gehele nacht terwijl zij de gehele weg in hete, vochtige spoorwagens stonden ten einde naar de vergadering in Seoul te gaan. Door de gemeenten te Bergen, Noorwegen, werd een schip gehuurd voor de halve prijs ten einde 300 broeders en zusters te vervoeren naar de districtsvergadering in Stavanger. Deze voorvallen illustreren wat een grote krachtsinspanningen er in het werk zijn gesteld om naar de vergaderingen te gaan, maar, zoals een broeder van 65 jaar oud zeide, over wie wordt bericht dat hij in drie dagen honderd en zestig kilometer heeft gelopen om naar een vergadering in Noord-Rhodesia te gaan: „Het was het waard!”
Het waardevolle programma
Ja, het was een prachtig programma. Het bestond uit praktische, Schriftuurlijke, theocratische besprekingen, waardoor de reeds grote waardering van de toehoorders voor Jehovah’s voorzieningen door middel van de Nieuwe-Wereldmaatschappij, nog werd verdiept. Op de meeste vergaderingen was het programma in wezen hetzelfde. Op Donderdagmiddag werd in de welkomsttoespraak door de voorzitter aangetoond hoe belangrijk het was een juiste waardering te hebben voor datgene wat zij te horen zouden krijgen, en zich juist te gedragen op de vergadering, en deze toespraak had ten doel de congresgangers er aan te herinneren dat het welkom op zulke vergaderingen in werkelijkheid van God afkomstig was. In andere op Donderdag gehouden lezingen werd uiteengezet hoe praktisch het is het beginsel van liefde te tonen door loyaal te zijn, en er werd in aangetoond dat het belangrijk is nieuw-geïnteresseerden te helpen tot rijpheid te komen en zelf rijp te zijn door geregeld deel te nemen aan alle vergaderingen van de gemeente. Op Vrijdag werd er praktische raad gegeven over de beste manieren waarop de mensen van goede wil bereikt kunnen worden door middel van de tijdschriften, door onze dienst uit te breiden en door de Bijbel te gebruiken bij onze van-huis-tot-huis-bediening. Die avond werden er zulke onderwerpen besproken als de geest van klagen verdrijven, het gedrag in het theocratische gezin en de belangrijkheid van het erkennen van Jehovah’s organisatie.
Op Zaterdag werd de nadruk gelegd op de belangrijkheid van het dagelijks zegenen van Jehovah, het handhaven van rechtschapenheid en het betonen van ware liefde. De hevige strijd voor de vrijheid om in de gehele wereld te prediken, werd verhaald, en in de lezingen „Leugens leiden tot het verlies van leven” en „Christenen leven overeenkomstig de waarheid” werd de nadruk gelegd op de noodzaak dat Christenen in al hun handelingen eerlijk en oprecht zijn.
Op Zondagmorgen werd in de lezing „De vlucht naar de bergen verhaasten” uiteengezet dat het noodzakelijk was de vlucht van een steeds groeiende schare van personen naar Jehovah’s organisatie, te verhaasten, en door middel van opnamen op de bandrecorder sprak op vele vergaderingen de vice-president van het Wachttorengenootschap over „De heiligheid van onze oorlogvoering” en „De heiligheid van Christelijke strijders waarborgt de overwinning.”
Toen kwam het hoogtepunt, de wijd en zijd aangekondigde openbare lezing „Gods liefde komt te hulp in ’s mensen crisis.” Gaf het publiek gehoor aan de uitnodiging om deze lezing bij te wonen? Jazeker! Meer dan een vierde van de toehoorders te Brebach in het Saargebied waren mensen van goede wil. In Denemarken waren 13.800 personen aanwezig en dit getal was bijna 6000 meer dan er Jehovah’s getuigen in dat gehele land zijn. En in de kleine Caraïbische republiek Haïti was het schitterende aantal van 1679 personen elfmaal zoveel als het gemiddelde aantal van 150 broeders en zusters die aanwezig waren!
In deze openbare lezing werd verteld op welke manieren Jehovah zijn liefde heeft ten toon gespreid, en hierbij inbegrepen is zijn voorziening van een rantsoen en van een rechtvaardige Regering en van de gelegenheid tot het verkrijgen van eeuwig leven voor de mens. Aan het einde van deze lezing werd er een beroep gedaan op de toehoorders, zich bij de Nieuwe-Wereldmaatschappij aan te sluiten opdat zij eeuwig leven zouden kunnen verkrijgen en zodat „Gods liefde in het te hulp snellen van ons zal worden gerechtvaardigd.”
Het enthousiast geworden Canadese bijkantoor van het Wachttorengenootschap schreef: „Het gehele programma van het congres was een combinatie van geestelijke uitleg en geestelijk onderricht, alsmede logische en praktische raad hoe wij mensen van goede wil op de beste wijze kunnen bereiken de wonderbaarlijke boodschap welke Jehovah aan zijn volk heeft toevertrouwd opdat zij die zouden bekendmaken.”
Vergaderingen in de Verenigde Staten
Zeventien van de gedurende het jaar belegde districtsvergaderingen werden in de Verenigde Staten gehouden. De grootste hiervan werd gehouden in Boston, Massachusetts, in het dichtbevolkte Oosten; de kleinste vergaderingen werden gehouden in de dun bevolkte streken van het Westen. Toch hadden allen dezelfde geest van liefde en Christelijke broederschap welke altijd wordt ten toon gespreid op vergaderingen van Jehovah’s getuigen. De vergadering in Boston werd in het geriefelijke Fenway Park gehouden, het honk van het plaatselijke base-ball team, en op deze vergadering was een hoogtepunt in het aantal toehoorders van 17.910. Er werden drie andere vergaderingen in de nabijheid van de oostkust gehouden, een te Mooers Field in Richmond, Virginia, een andere in het grote Johnson-Hagood Memorial Stadion in Charleston, South Carolina, en de meest zuidelijke vergadering werd gehouden in Plant Field op de tentoonstellingsterreinen in Tampa, aan de westzijde van Florida.
De op één na grootste vergadering van de natie (17.588 toehoorders) werd gehouden in de geriefelijke Cincinnati Gardens in Cincinnati, Ohio. In Milwaukee, Wisconsin, bevestigde de stad een groot electrisch verlicht bord aan de toren van de City Hall. Dit bord was zichtbaar over een aanzienlijk gebied van de stad en er stonden de volgende woorden op: „Welkom Jehovah’s getuigen.” De vergadering te New Orleans, Louisiana, werd gehouden in het Pelican Stadion, een plaats waar de inwoners nogal trots op zijn daar het het honk is van de zegevierende base-ball club van de stad.
De vergaderingen te Sioux City, Iowa, en Oklahoma City, Oklahoma, werden gehouden in moderne, air-conditioned stadsgehoorzalen, terwijl de toneelschikkingen geschikt waren voor bijeenkomsten van de Nieuwe-Wereldmaatschappij. De districtsvergadering te San Antonio, Texas, had iets weg van een Latijns-Amerikaanse vergadering, met lezingen op Vrijdag, Zaterdag en Zondag in het Spaans, terwijl er op de Spaanse openbare lezing 1637 personen aanwezig waren.
Het was een gelukkige groep die langs de grens van Mexico en de Verenigde Staten bijeenkwam in het Coliseum te El Paso, Texas. De vergadering te Pueblo, Colorado, welke werd gehouden op de grote tribune op de tentoonstellingsterreinen van de staat, had met enige moeilijkheden te kampen daar er in de namiddag geregeld stormen losbarstten welke soms vergezeld gingen van regen, maar niets van het programma is verloren gegaan want de sprekers hebben hun lezingen voortgezet vanuit de perstribune, welke zich tegenover de tribunes bevond waarop de toehoorders zaten.
Billings, Montana, ligt in een streek welke grotendeels een open ruimte is, en hier waren werkelijk verschillende soorten van broeders en zusters uit het Westen: ranchers, schaapherders, boeren, mijnwerkers, oliehandelaren en zakenlui — allen ijverige dienstknechten van Jehovah. Salt Lake City, Utah, is de hoofdstad van de „Heiligen der laatste dagen” of de Mormonenkerk en hier bevindt zich hun hoofdbureau, terwijl zij over vrijwel alle grote vergaderplaatsen beschikken. Toch was het mogelijk de vergadering in het Utah State Fairgrounds Coliseum te houden. Twee Hopi Indianen van Arizona, die onlangs de waarheid hebben aanvaard en het goede nieuws van het Koninkrijk op actieve wijze onder hun stamgenoten in het reservaat hebben verbreid, waren onder degenen die hier werden gedoopt.
De drie resterende vergaderingen in de Verenigde Staten werden aan de westkust gehouden, in San Diego en Oakland, Californië, en in Portland, Oregon. De vergadering te Portland werd gehouden in de Portland Meadows, wat een renbaan is. De waarnemende burgemeester, die de wensen van de stad inwilligde opdat er een zeer geslaagd congres gehouden kon worden, zeide dat hij blij was te zien dat deze faciliteiten voor zulk een doel werden gebruikt.
Diploma-uitreiking aan Gileadstudenten
De grootste Canadese vergadering werd gehouden in Toronto, Ontario. Hier duurde de vergadering vijf dagen in plaats van vier, zodat de diploma-uitreiking aan de 116 studenten van de drie en twintigste klas van de Wachttoren Bijbelschool Gilead, op de derde dag van de vergadering kon geschieden.
Na een lied, gebed en het voorlezen van telegrammen uit vele delen der wereld, gaven de vijf onderwijzers van Gilead nog enkele afscheidswoorden waarin raadgevingen werden verstrekt. Er werd de aandacht op gevestigd dat beproevingen onthullen of iemand zich waarlijk heeft opgedragen of dat hij uit zelfzucht dient, dat er iets niet in de haak is wanneer men gezellige omgang zoekt buiten de Nieuwe-Wereldmaatschappij, dat wij voor veiligheid moeten ’vasthouden aan de organisatie,’ terwijl wij de organisatie nimmer uit het oog verliezen of onafhankelijk er van handelen, dat wij vriendelijk moeten zijn, want de schapen hebben weliswaar zo nu en dan een roede nodig maar nooit een schop, dat wij geestelijke goede gezondheid uitstralen door ons aan Gods Woord vast te houden en nauw verbonden te blijven met zijn zichtbare werktuig, en dat door ’vast te houden aan kwaliteitsdienst’ quotums vanzelf zouden terechtkomen.
Vervolgens sprak de vice-president van het Genootschap, F.W. Franz, over het onderwerp, het gelukkige deel van de zendelingen, want zij „nemen de leiding in het tonen aan de mensen hoe zij moeten liefhebben.” Wij hebben liefde nodig om gelukkig te zijn, en door overvloedig te geven — zendelingen hebben zoveel gelegenheden om te geven — zullen wij spontaan worden geliefd. Daarna gaf de president van het Genootschap, N.H. Knorr, raad over „Bedenk deze dingen.” Hij vestigde er de aandacht op dat wij, wanneer wij niet over de juiste dingen nadenken, de waarheid zullen verliezen, en hij stelde de vruchten van de denkwijze der oude wereld tegenover die van de juiste denkwijze. Er werd eveneens de nadruk gelegd op de noodzaak rein te blijven in gedachten en in gedrag en dat het belangrijk is ons tot Gods Woord en in gebed tot God te wenden voor het vormen van juiste geestelijke gewoonten.
Er werden nog vier andere vergaderingen gehouden in Canada, in het uiterste Oosten in St. John’s, Newfoundland, en Halifax, Nova Scotia; ver weg in de prairieprovincies in Saskatoon, Saskatchewan; en aan de kust van de Grote Oceaan in het prachtige met bloemen versierde Queens Park in New Westminster, Brits-Columbia. Deze laatstgenoemde vergadering werd georganiseerd ten behoeve van de broeders en zusters die helemaal van de Noordpoolcirkel waren gekomen.