Jonge mensen vragen . . .

Is een creditcard iets voor mij?

„Mijn eerste aanbieding voor een creditcard kreeg ik via de post toen ik zestien was. . . . Toen ik achttien werd, was mijn schuld opgelopen tot ongeveer $60.000.” — Kristin.

EERST was Kristin van plan haar creditcard alleen voor noodgevallen te gebruiken — en misschien af en toe voor iets wat ze wilde kopen maar niet contant kon betalen. Toen liep het uit de hand. „Ik begon in het wilde weg te winkelen en sloeg door bij het bestellen bij postorderbedrijven”, bekent Kristin. „Ik kocht dingen die ik niet eens leuk vond.” Nu heeft Kristin een andere kijk op creditcards. „Ik had geen idee hoeveel dat kleine plastic kaartje mijn leven in de war zou sturen”, zegt zij. — Het tijdschrift Teen.

Het verhaal van Kristin is niet uniek. Zeker in een typisch creditcardland als de Verenigde Staten is er een toenemend aantal jongeren dat door het gebruik van dat stukje plastic, de creditcard, de weg baant voor financieel gevaar. In sommige gevallen richten bedrijven zich op agressieve wijze op jongeren. Zij weten waarschijnlijk dat creditcards voor veel koopgrage lieden „een financiële drug” — zoals financieel adviseur Jane Bryant Quinn het uitdrukt — kunnen worden. „Hoe meer ze worden gebruikt,” zegt zij, „hoe moeilijker het wordt ermee te stoppen.”

Toegegeven, het hebben van een creditcard kan voordelen hebben — bijvoorbeeld wanneer er een noodsituatie ontstaat of wanneer het niet verstandig is contant geld op zak te hebben. Dat is één reden waarom creditcards zo populair zijn geworden in de Verenigde Staten en ook in andere landen. Maar wanneer een creditcard niet verantwoord wordt gebruikt, kan hij de gebruiker ervan in een financieel uitzichtloze situatie laten belanden. Zo constateerde een rapport dat in de in Toronto verschijnende Globe and Mail werd gepubliceerd, een drievoudige toename „van het aantal door schulden geteisterde 20- tot 23-jarigen die zich voor hulp tot het Adviesbureau voor Krediet van Toronto hebben gewend”. Het rapport merkte op dat velen schulden hadden die opliepen tot 25.000 Canadese dollar en rekeningen van creditcards waren een van de hoofdoorzaken.

Is een creditcard iets voor jou? Dat is iets wat je ouders moeten beslissen. Als zij vinden dat je ermee moet wachten, wees dan geduldig. Als je toont dat je verstandig bent wat bestedingsgewoonten betreft, duurt het misschien niet lang voordat je ouders je grotere financiële verantwoordelijkheid zullen geven. (Vergelijk Lukas 16:10.) Ondertussen moet je weten dat het gebruik van een creditcard — net als autorijden — zowel voordelen als risico’s met zich meebrengt.

De kosten berekenen

Kopen met een creditcard is in wezen hetzelfde als geld lenen. Zoals in alle gevallen waarin je geld leent, moet je terugbetalen wat aan jou is geleend (Spreuken 22:7). Maar hoe betaal je voor dingen die je met een creditcard koopt?

Gewoonlijk stuurt men je tegen het einde van elke maand een overzicht waarop de aankopen staan vermeld die met de kaart zijn gedaan en ook het totale bedrag dat je verschuldigd bent. Het overzicht geeft ook aan hoeveel van dit bedrag je onmiddellijk moet betalen. Meestal is dat bedrag vrij laag. Het gevolg is dat je misschien redeneert: ’Dat valt mee. Als ik elke maand alleen het vereiste minimumbedrag betaal, zal mijn schuld op den duur betaald zijn.’ Het probleem is echter dat jou na een bepaalde respijtperiode financieringskosten — rente — in rekening zullen worden gebracht over het bedrag dat je nog schuldig bent. En de rente op een creditcard kan vrij hoog zijn.a

Neem nu Joseph eens, wiens schuldsaldo op een maandoverzicht ongeveer $1000 was. Uiteraard hoefde Joseph alleen maar het minimaal verschuldigde bedrag te betalen en dat was $20. Maar toen hij wat nauwkeuriger naar zijn overzicht keek, zag Joseph dat er in het schuldsaldo van die maand bijna $17 aan financieringskosten was opgenomen! Dat betekende dat zelfs als Joseph het minimumbedrag van $20 betaalde, hij slechts $3 dichter bij het wegwerken van zijn schuld van $1000 zou zijn!

Hoe lang duurt het om een creditcardrekening af te betalen als je alleen het minimaal verschuldigde bedrag betaalt? Een door de Federale Handelscommissie en American Express uitgegeven boekje merkt over een hypothetisch voorbeeld op: „Als u een schuldsaldo van $2000 hebt, met 18,5 procent rente en een laag minimaal te betalen bedrag per maand, zou het meer dan elf jaar duren om de schuld af te lossen en u alleen aan rente $1934 extra kosten, waardoor de totale kosten van uw oorspronkelijke aankoop bijna worden verdubbeld.”

Zoals je kunt zien, kun je jezelf, wanneer je niet oppast, met een creditcard in een heel diep financieel gat manoeuvreren. „Ik betaalde voor alles feitelijk bijna het dubbele”, zegt Kristin. „Toen ik problemen begon te krijgen met betalen, telden de schuldeisers er boetes voor te laat betalen bij op. Ik had geen idee wat ik moest doen.”

Een verantwoord gebruik van een creditcard

Kristin heeft door bittere ervaring geleerd dat een „koop nu, betaal later”-benadering van winkelen gevaarlijk kan zijn. Schulden kunnen de pan uitrijzen, en voordat je het weet, dekt je maandelijkse minimumbetaling misschien weinig meer dan je financieringskosten. Hoe weten degenen die een verantwoord gebruik van een creditcard maken zo’n financiële valstrik te vermijden?

● Zij houden bij wat zij kopen en controleren zorgvuldig hun maandelijkse overzichten om er zeker van te zijn dat zij alleen worden belast voor aankopen die zij ook hebben gedaan.

● Zij betalen hun rekeningen prompt in het besef dat een goed kredietverleden later waarschijnlijk nuttig zal zijn — misschien bij een sollicitatie of bij het aanvragen van een verzekering of bij de financiering van een auto of een huis.

● Indien mogelijk betalen zij het totale verschuldigde bedrag, zodat zij het kunnen vermijden dat hun over het schuldsaldo hoge rente in rekening wordt gebracht.

● Zij verstrekken het nummer en de vervaldatum van hun creditcard niet telefonisch, tenzij zij de persoon met wie of het bedrijf waarmee zij zakendoen, kennen.

● Zij lenen hun creditcard aan niemand uit, zelfs niet aan een vriend. Per slot van rekening is het de kredietreputatie van de eigenaar die eronder zal lijden wanneer de kaart verkeerd wordt gebruikt.

● Zij vermijden het hun creditcard te gebruiken als een manier om snel contant geld op te nemen, alsof het een bankpasje zou zijn. Denk eraan dat kasvoorschotten gewoonlijk een hogere rente dragen dan aankopen.

● Niet elk ontvangen aanvraagformulier sturen zij ingevuld retour. Voor de meeste jongeren is één creditcard voldoende.

● Zij zijn terughoudend wat het gebruik van hun creditcard betreft, in het volledige besef dat wanneer zij er iets mee aanschaffen, zij echt geld uitgeven, ook al gebruiken zij geen biljetten of munten.

De voordelen ervan genieten

Of je nu op dit moment een creditcard hebt of overweegt er in de nabije toekomst een te nemen, stel je grondig op de hoogte van zowel de voordelen als de risico’s. Vraag je het volgende af: Waarom vind ik dat ik een creditcard nodig heb? Is het gewoon om materiële dingen aan te schaffen, de allernieuwste mode te dragen, indruk te maken op vrienden? Moet ik leren tevredener te zijn met de noodzakelijke dingen, met wat de christelijke apostel Paulus „voedsel, kleding en onderdak” noemt? (1 Timotheüs 6:8) Zullen creditcardschulden resulteren in verpletterende financiële lasten waardoor ik de belangrijker dingen in het leven uit het oog zal verliezen? — Mattheüs 6:33; Filippenzen 1:8-11.

Overdenk deze vragen en bespreek ze met je ouders. Als je dat doet, zul je, of je nu een creditcard hebt of niet, het financiële hartzeer vermijden dat velen over zichzelf hebben gebracht. — Spreuken 22:3.

[Voetnoten]

[Kader op blz. 19]

De waarde van ouderlijke toestemming

Veel jongeren krijgen voor het eerst de gelegenheid om aan een eigen creditcard te komen wanneer zij via een mailing een aanvraagformulier ontvangen. In feite krijgen sommigen in de loop der tijd een aantal aanvraagformulieren. „Er is een hevige concurrentie tussen de aanbieders om creditcards in de handen van jongeren te krijgen”, legt Jane Bryant Quinn uit, „omdat onderzoeken uitwijzen dat wij geneigd zijn de kaart te houden waarmee wij beginnen.”

Gewoonlijk moet een ouder of een ander persoon met een gevestigd kredietverleden de aanvraag voor de creditcard ondertekenen zodat de instelling die de kaart uitgeeft enige zekerheid heeft dat gefactureerde aankopen zullen worden betaald. Helaas nemen veel jongeren hun toevlucht tot misleiding om die stap over te slaan. Eén jongere vulde de naam van haar oma als hoofdaanvrager in en haar eigen naam als medeaanvrager zonder dat haar oma ervan af wist. Stel je de verbazing van haar oma voor toen zij erachter kwam dat zij tienduizenden dollars schuld had!

Het vervalsen van de handtekening van een ouder of een andere volwassene op een aanvraag voor een creditcard is oneerlijk, en oneerlijkheid wordt door God veroordeeld (Spreuken 11:1; Hebreeën 13:18). Als je dus een creditcard wilt, praat er dan over met je ouders. Op de lange duur is het veel beter voor je wanneer je hun toestemming hebt. Bedenk dat je ouders waarschijnlijk ervaring hebben met het afbetalen van schulden en je verstandige raad kunnen geven. Praat dus met hen en neem nooit je toevlucht tot oneerlijke middelen om aan een creditcard te komen.

[Illustratie op blz. 18]

Een nonchalant gebruik van een creditcard kan tot een financiële ramp leiden