Boodschappers van vrede in Oost-Europa

DE DOVEN hoorden! Gevangenen werden vrijgelaten! De politie had bijna niets te doen! Waar hebben wij het over? Over wat er gebeurde op de recente internationale congressen van Jehovah’s Getuigen die in juli en augustus vorig jaar in Oost-Europa werden gehouden.

„Boodschappers van goddelijke vrede” was het thema van het programma, en veel mensen zagen dat Jehovah’s Getuigen, ondanks de problemen die door de geestelijkheid in Roemenië werden veroorzaakt,a inderdaad de vrede bezitten die voortspruit uit het kennen van God en Christus Jezus. — Jesaja 26:2, 3; Filippenzen 4:7.

Er werden congressen gehouden in Praag (Tsjechië), Boedapest (Hongarije), Warschau en Łódź (Polen), Tallin (Estland) en Braşov en Cluj-Napoca (Roemenië).

Buitenlandse delegaties uit allerlei landen woonden deze congressen bij en verleenden de evenementen een echt internationaal tintje. In Praag waren grote groepen uit Duitsland, Japan, Polen en de Verenigde Staten. In een verslag van het Tsjechische bijkantoor van het Wachttorengenootschap werd gezegd: „Wij waren zeer aangemoedigd door zo veel getrouwe aanbidders van Jehovah God uit andere landen. De meeste Japanse afgevaardigden bijvoorbeeld waren pioniers, en hun nette kleding en ordelijkheid sierden duidelijk hun vak in het stadion. Ook de hartelijkheid van de Poolse delegatie, de dankbaarheid van de Slowaakse broeders, de edelmoedigheid van de Duitsers en de ruimhartigheid van de Amerikanen vielen ons op. Het waren allemaal lessen voor ons.”

Welke indruk maakten de congressen op pasverbondenen? Een 85-jarige geleerde, schrijver en linguïst was ondanks zijn suikerziekte en een beenaandoening aanwezig. Hij had een maand of zes de bijbel bestudeerd met behulp van het Kennis-boek. Tijdens het programma concentreerde hij zich niet op linguïstische en grammaticale aspecten van de lezingen maar op iets anders. „Het was geweldig!”, zei hij enthousiast. „Jullie onderlinge liefde en attentheid zijn welsprekender dan woorden.” — Johannes 13:34, 35; 1 Korinthiërs 13:1-8.

De buitenlandse bezoekers van Praag genoten van het bezoeken van de historische plekken en het geven van informeel getuigenis bij elke gelegenheid. In een kasteel ten zuiden van Praag wachtte een Amerikaanse Getuige, de vrouw van een advocaat, boven op de kasteeltoren al degenen die de trap beklommen op om hun traktaten in het Tsjechisch te geven. Anderen deelden traktaten uit toen zij een groep schoolmeisjes ontmoetten die de oude joodse begraafplaats bezochten. En natuurlijk kregen alle professionele gidsen en buschauffeurs lectuur. — 1 Petrus 3:15.

Een gids die haar waardering voor de Getuigen en hun gedrag uitte, schreef: „Nog nooit van mijn leven heb ik zo veel vriendelijke en hartelijke mensen ontmoet. Al ben ik dan katholiek, ik vond uw geestelijke instelling fascinerend. U hebt me allemaal wat hoop gegeven dat de wereld nog niet verloren is. Graag wil ik u bedanken voor uw vriendelijkheid. God zegene u!”

Ondanks het feit dat het op vrijdag flink regende in Praag, zaten gezinnen in het stadion in de open lucht om het geestelijke voedsel in zich op te nemen dat door plaatselijke en buitenlandse sprekers geboden werd. Er waren zo veel baby’s dat er, om ongelukken in de gangpaden te voorkomen, buiten het stadion een speciale parkeerplaats voor kinder- en wandelwagens werd ingericht.

Het congres in Praag werd door ruim 22.000 personen bijgewoond en er werden 432 pas opgedragen Getuigen gedoopt, onder wie twee personen in een rolstoel en vijf andere lichamelijk gehandicapten.

De doven „horen” in Boedapest

Aan weerszijden van de Donau ligt de prachtige stad Boedapest, die in juli gaststad werd voor een internationaal congres. Het hoogste aantal aanwezigen bedroeg 23.893, onder wie 3341 afgevaardigden uit elf landen buiten Hongarije.

In een tent dicht bij het podium werd het hele programma vertolkt voor doven, een honderd in getal. In de welkomstwoorden tot alle afgevaardigden die een andere taal spraken dan Hongaars, werden de doven als volgt speciaal welkom geheten: „Nog een taal waarin het hele programma vertolkt zal worden en die wij niet willen vergeten te noemen, is de gebarentaal. Wij zijn blij de doven bij ons te hebben.”

Het delen van de waarheid met anderen

Op deze congressen werd nieuwe bijbelse lectuur vrijgegeven, waaronder het boek Het geheim van gezinsgeluk. Na deze publikatie ontvangen te hebben, stapte een Franse delegatie in een bus om naar hun hotel terug te keren. Onderweg zagen zij een bruidspaar met hun gasten. De broeders vroegen of de chauffeur van de bus even wilde stoppen. Een van de Getuigen stapte uit en overhandigde een exemplaar van het nieuwe boek in het Hongaars aan het bruidspaar. Zij namen het dankbaar in ontvangst en begonnen er onmiddellijk in te bladeren. Dat was waarschijnlijk een van de eerste exemplaren die na de vrijgave ervan verspreid werden!

Van katholiek tot communist tot Getuige

De 510 dopelingen op dit congres vertegenwoordigden ruim twee procent van de aanwezigen. Drie van deze nieuwe Getuigen zitten nog in de gevangenis, veroordeeld wegens misdaden die zij begaan hebben voordat zij de bijbelse waarheid leerden kennen. Plaatselijke broeders bezoeken hen regelmatig en leiden bijbelstudies bij anderen. In één gevangenis in Boedapest worden zo’n vijftig bijbelstudies bij gedetineerden geleid.

Een man die was grootgebracht op een benedictijnse katholieke school, verloor zijn geloof in de Katholieke Kerk en werd op twintigjarige leeftijd lid van de communistische partij. Later ging hij in het leger en bracht het tot luitenant. Als lid van de Arbeidersmilitie doceerde hij marxisme-leninisme aan de universiteit. Hij werd geïntrigeerd door de communistische leuze „vrijheid, broederschap, gelijkheid”. Maar de manier waarop gezagdragers de leus „regering door het volk” misbruikten, bracht hem op andere gedachten over het communisme. Hij vond dat er iets ontbrak. Ten slotte nam hij zijn ontslag. Toen er Getuigen bij hem aanklopten, was hij bereid te luisteren. Hij vertelde: „Tijdens mijn eerste bezoek aan de Koninkrijkszaal raakte ik ervan overtuigd dat ik eindelijk ware broederschap had gevonden. Ik werd omgeven door de liefde van ware volgelingen van Christus. Mijn metamorfose van communist tot Getuige duurde vier jaar. Maar ik heb voor de waarheid gekozen.” Hij werd op het congres gedoopt.

Voor de politie is werken op een congres meestal een hele afwisseling. Een politieagent die bij de ingang van het stadion dienst had, zei dat surveilleren op congressen van Getuigen heel moeilijk is. Waarom? Omdat alles zo soepel verloopt dat de politie de grootste moeite heeft om wakker te blijven!

Gunstige verslagen in de Poolse pers

Er werden twee internationale congressen in Polen gehouden, met ruim 20.000 aanwezigen in Warschau, de hoofdstad, en bijna 12.000 in Łódź, de op een na grootste stad van Polen.

De toonaangevende krant van Warschau, Życie Warszawy, bevatte het volgende bericht: „’Er is goed nieuws te verkondigen! Het is nieuws over vrede, ware vrede. Onze liefde voor Jehovah en voor onze naaste beweegt ons ertoe zonder ophouden te prediken tot God zegt dat het werk gedaan is’, verklaarde Carey Barber, een lid van het Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen.”

Een journalist voor de krant Sztandar Młodych schreef: „Twee dagen lang waren zo’n 12.000 Jehovah’s Getuigen bijeen op een religieus congres in het Legiastadion in Warschau. Er heerste een voorbeeldige orde, en hoe goed ik ook keek, ik zag geen politieauto’s of surveillance-eenheden.

Polen is, zo wordt ons verzekerd, een bijna volslagen katholiek land. Maar wanneer onze katholieke jongeren in hetzelfde stadion bijeenkomen, is er altijd een grote politiemacht op de been, klaar om in actie te komen.

Het is beslist verontrustend dat afvalligen van het katholicisme, sektariërs, of hoe u hen [Jehovah’s Getuigen] ook noemt, in enorme menigten bijeen kunnen komen zonder de openbare orde en veiligheid in gevaar te brengen, terwijl wanneer onze katholieke jongeren in groten getale bijeenzijn, zij gevaarlijk worden en er politiebescherming tegen hun jeugdige excessen nodig is. Er is heel wat stof tot nadenken.”

Ook hier werden nieuwe gelovigen gedoopt, en wel 462 in Warschau en 278 in Łódź. Een van hen was de negentienjarige Sylwia, die bevooroordeeld was geweest tegen de Getuigen. Op een regenachtige dag werd zij op straat door een Getuige aangesproken. „Ik slaagde erin van haar af te komen en liep weg. Maar ik bood een meisje dat nat werd een plaatsje onder mijn paraplu aan. Zij bleek ook een Getuige te zijn! Ze bood aan mij het boek Wat jonge mensen vragen — Praktische antwoorden te brengen. Uit beleefdheid gaf ik haar mijn adres en . . . vandaag ben ik gedoopt!”

Het kleine Estland krijgt een groots getuigenis

Estland, Letland en Litouwen vormen de Baltische staten. De bevolking van Estland bedraagt slechts ongeveer 1,5 miljoen en de hoofdstad telt zo’n 450.000 inwoners. In augustus 1996 werden er twee congressen gehouden.

Deze grote bijeenkomsten maakten zo’n indruk dat één krant schreef: „Het is in Tallin letterlijk vol van het geloof van Jehovah’s Getuigen. Hun in de Linnahall gehouden congres heeft naar verluidt het grootste aantal aanwezigen bijeengebracht van alle ooit in Estland bijeengekomen godsdiensten.” Alle hotels waren geboekt door Getuigen.

Broeder Carey Barber gaf later een verslag waarin hij zei: „Het is niet verwonderlijk dat de Finse broeders en anderen die aan Estland zijn toegewezen, daar heel graag zijn. Dit kleine maar mooie land is onder de voet gelopen en vertrapt door grotere landen en heeft veel geleden. Nu zien de Esten . . . vol verlangen uit naar een toekomst van blijvende vrede en zekerheid door Jehovah’s hand.” Er zijn ruim 3100 Getuigen actief in Estland, van wie de helft Russisch spreekt.

Het programma op de congressen werd gevolgd door Esten, Russisch-sprekende Esten en Letten, Litouwers, en bezoekende afgevaardigden uit 15 landen, onder wie 155 uit Groot-Brittannië en 300 uit Finland.

De doven „horen” ook in Estland

Drie jaar geleden ging een dove ouderling uit Finland naar Tallin in Estland om te zien wat hij voor de doven in dat land zou kunnen doen. Hij kende er geen enkele dove, dus ging hij naar het verenigingsgebouw van de doven in Tallin, met stapels Wachttorens en andere lectuur. De Estse doven heetten hem welkom en waren benieuwd naar wat hij bij zich had. Tijdens zijn eerste bezoek verspreidde hij alle lectuur en noteerde naam en adres van de belangstellenden, zeventig namen in totaal.

Bijna allen wilden een bijbelstudie en de broeder besefte dat hij al die studies niet aankon. Dus moest hij de mensen uitzoeken die het meest geïnteresseerd waren. Kort na zijn eerste bezoek aan Estland had hij dertig bijbelstudies en een wachtlijst van veertig gegadigden! Er zijn nu vier personen die voor de doven in Tallin tolken in gebarentaal.

„Een nieuwe episode in het epos van het Nieuwe Testament”

Een Getuige die op de terminal van de veerboot congresafgevaardigden aan het begroeten was, stapte op een Estse reisleidster af en vroeg haar wat zij van dit grote congresevenement vond. De reisleidster vertelde haar dat zij verscheidene groepen Getuigen uit verschillende Europese landen had begeleid en opgemerkt had dat de Getuigen altijd welgemanierd en vriendelijk zijn. Zij was uitgenodigd voor een bezichtiging van het kantoor van het Wachttorengenootschap aan de Puhangustraat en was verbaasd geweest over de ordelijkheid en de vriendelijke en gelukkige jonge mensen die zij er had gezien. Zij kon niet begrijpen waarom de Getuigen met felle tegenstand en valse beschuldigingen te kampen hebben terwijl de feiten uitwijzen dat de beschuldigingen niet waar zijn. Ze zei: „Naar mijn idee is jullie werk, jullie dienst, als het ware een nieuwe episode in het epos van het Nieuwe Testament.”

Uiteraard hopen Jehovah’s Getuigen als boodschappers van goddelijke vrede wereldwijd een goede reputatie te verwerven wegens hun respectvolle gedrag en hun vriendelijkheid tegenover vreemden (1 Petrus 3:16). Deze congressen in Oost-Europa tonen aan dat Jehovah’s Getuigen ondanks de laster en smaad van religieuze vijanden en afvalligen, Gods zegen genieten bij het verkondigen van de vredesboodschap die onze door oorlog verscheurde en van haat vervulde wereld zo hard nodig heeft. — Jesaja 2:2-4; Markus 13:10.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 23]

Ondanks de regen waren gezinnen een en al aandacht voor het programma

[Illustratie op blz. 24]

Gelukkige Poolse Getuigen met hun nieuwe vrijgaven

[Illustratie op blz. 25]

Blije Estse Getuigen in klederdracht