Watchtower ONLINE LIBRARY
Watchtower
ONLINE LIBRARY
Nederlands
  • BIJBEL
  • PUBLICATIES
  • VERGADERINGEN
  • g96 8/2 blz. 28-29
  • Een blik op de wereld

Voor dit gedeelte is geen video beschikbaar.

Helaas was er een fout bij het laden van de video.

  • Een blik op de wereld
  • Ontwaakt! 1996
  • Onderkopjes
  • Vergelijkbare artikelen
  • Het geheim van geluk?
  • DNA en de Dode-Zeerollen
  • Wijdverbreid uiteenvallen van het gezin
  • Zonden van de vaders
  • In aantocht: Eerste Aziatische land zonder bossen
  • „Gezegend de Jehovah’s Getuigen”
  • Schoonheidsverzorging voor olifanten
  • De jonge slachtoffers van oorlogen
  • Armzalige penny
  • Hoop voor slachtoffers van een hartaanval
  • Vaders — Waarom ze verdwijnen
    Ontwaakt! 2000
  • Toenemend aantal eenoudergezinnen
    Ontwaakt! 2002
  • Wat is er met het huwelijk aan de hand?
    Ontwaakt! 1979
  • Wat is de waarheid over de Dode-Zeerollen?
    De Wachttoren — Aankondiger van Jehovah’s koninkrijk 2001
Meer weergeven
Ontwaakt! 1996
g96 8/2 blz. 28-29

Een blik op de wereld

Het geheim van geluk?

Hoewel Britten gezonder en rijker zijn dan zij 25 jaar geleden waren, zijn zij over het algemeen minder gelukkig, zo zou blijken uit een onderzoek waarover werd bericht in de Londense Daily Telegraph. Een Amerikaans socioloog stemt in met deze bevindingen van het rapport over maatschappelijke trends van het Centraal Bureau voor de Statistiek en stelt dat waar geluk voortspruit uit het onderscheiden van „de zin van het leven” en uit „het nastreven van zinvolle doeleinden”. Na interviews met bijna 400 mensen kwamen twee Nieuwzeelandse onderzoekers tot een soortgelijke conclusie — dat de meesten geluk toeschrijven aan „een zien van orde en doel in hun bestaan”. Gehuwden en mensen die een sterke geloofsovertuiging hebben, zullen eerder tevredenheid ervaren. Gezien de neergang van huwelijk en geloof in Engeland, zo concludeert de krant, „zullen wij als natie nog wel ongelukkiger worden”.

DNA en de Dode-Zeerollen

Kort nadat in 1947 in de woestijn van Judea de oude Dode-Zeerollen ontdekt werden, nam het ontcijferen een aanvang. Tot dusver zijn ongeveer vijftien rollen vertaald. Er resten nog zo’n 10.000 fragmentjes, niet groter dan een duimnagel, van honderden andere rollen. De fragmenten samenvoegen is een frustrerend karwei gebleken. De randen zijn te zeer vergaan om nog als een legpuzzel aan elkaar te passen, en omdat elk fragment maar enkele karakters bevat, kunnen ze niet op grond van betekenis gekoppeld worden. Maar nu, zo schrijft de International Herald Tribune, komt de wetenschap te hulp. Hoe dan wel? De teksten zijn op dierehuid geschreven, en een DNA-vingerafdruk kan soort, kudde en individueel dier identificeren waarvan elk fragment afkomstig was. Dit, zo hopen de geleerden, zal het classificeren en aaneenpassen van de fragmenten vergemakkelijken.

Wijdverbreid uiteenvallen van het gezin

Over de hele wereld, in zowel rijke als arme landen, is de structuur van het gezinsleven diepgaand aan het veranderen”, verklaart The New York Times in een commentaar op een recent rapport. „Beroering in het gezin stoort zich niet aan klasse of geografie.” Het rapport, dat gebaseerd is op een onderzoek door de bevolkingscommissie van de VN naar de situatie in tientallen landen, wijst op trends als stijgende echtscheidingscijfers en toenemende aantallen ongehuwde moeders. „De gedachte dat het gezin een stabiele en hechte eenheid is waarin de vader de financiële middelen verschaft en de moeder de emotionele zorg, is een mythe”, aldus Judith Bruce, een van de auteurs van de studie. Het beëindigen van huwelijken — door uiteengaan, in de steek laten of scheiden — neemt in snel tempo toe, en ongehuwde moeders zijn bijna overal iets gewoons geworden. Zo wordt al een derde van alle baby’s in Noord-Europa aan ongehuwde moeders geboren. Onderzoekers wijzen op „de emancipatie van vrouwen”, waardoor hun economische status veranderde en zij een grotere rol op de arbeidsmarkt gingen spelen, als de belangrijkste factor in veel wijzigingen in het gezin. Een opmerkelijke uitzondering op de algemene trend is Japan, waar ongehuwde moeders en eenoudergezinnen nog betrekkelijk zeldzaam zijn. Drie kwart van de gescheiden vaders betaalt er echter geen alimentatie voor de kinderen.

Zonden van de vaders

Israëls Ministerie voor Religieuze Zaken heeft erkend dat het een geheime zwarte lijst heeft van ettelijke duizenden joden die geen huwelijk mogen sluiten met andere joden omdat zij zijn voortgesproten uit verboden relaties. Sommige aanstaande paren beweren hiervan pas op de hoogte te zijn gekomen toen hun trouwplannen bijna rond waren. Het orthodoxe rabbinaat heeft het laatste woord. Toen Shoshana Hadad en Masoud Cohen hun vier jaar oude zoon wilden registreren bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken, ontdekten zij dat hun in 1982 gesloten huwelijk ongeldig was „vanwege een zonde die zo’n 2500 jaar geleden door de familie van de vrouw was begaan”, bericht de Times Union van Albany in de Amerikaanse staat New York. De krant voegt eraan toe: „De beslissing is gebaseerd op een historisch gerucht. Rabbijnen geloven dat een verre voorouder van Hadad . . . omstreeks 580 v.G.T. in strijd met de wet trouwde met een gescheiden vrouw.” Sindsdien mag niemand in Hadads familie trouwen met iemand die Cohen heet. Cohens worden beschouwd als nakomelingen van de oorspronkelijke priesters van de tempel en moeten zich aan speciale restricties houden. „Als een of andere verre opa in de dagen van de Eerste Tempel iets heeft uitgehaald, moeten wij er dan tot op deze dag onder lijden?”, vroeg Shoshana. Het Ministerie voor Religieuze Zaken zegt dat het paar ook nog met strafvervolging te maken kan krijgen omdat zij de rabbijn die hen heeft getrouwd zouden hebben misleid.

In aantocht: Eerste Aziatische land zonder bossen

De Filippijnen moeten rekening houden met een totale ontbossing, waarschuwt het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP). „Bevolkingsdruk en niet-duurzaam kapbeleid” verslinden steeds meer met bomen bedekt land op de Filippijnen. Voor de Tweede Wereldoorlog was 60 tot 70 procent van het land met bos bedekt. Nu is dat slechts 15 procent. „In het jaar 2000”, bericht Update, de UNDP-nieuwsbrief, „zouden de Filippijnen het eerste Aziatische land kunnen worden dat al zijn beboste land en bomendek kwijt is.”

„Gezegend de Jehovah’s Getuigen”

Zoals in veel landen is in Italië een bloedschandaal aan het licht getreden. Duizenden liters bloed zouden zonder toereikend testen en zonder de juiste veiligheidsvoorzieningen naar transfusiecentra zijn verzonden, zodat duizenden mensen zijn blootgesteld aan het risico een ziekte zoals aids of hepatitis op te lopen. In zijn commentaar op deze schokkende situatie waarin winst boven gezondheid werd gesteld, begon Luigi Pintor, redacteur van de Italiaanse krant Il Manifesto, zijn artikel met de woorden: „Gezegend de Jehovah’s Getuigen, die . . . om religieuze redenen bloedtransfusie weigeren. Als zij dezer dagen de kranten lezen, zullen zij de enigen zijn die zich geen zorgen hoeven maken over wat er gebeurt . . . in de bedrijven en klinieken die hun medemensen bloed, plasma en afgeleide produkten verkopen en toedienen.”

Schoonheidsverzorging voor olifanten

Olifanten in de zuidelijke Indiase staat Kerala torsen zware lasten, vaak op hun lange slagtanden. Veel van de olifanten worden echter ook gebruikt in tempelprocessies en tijdens religieuze feesten. Voorafgaande aan dit soort gelegenheden geeft een professionele schoonheidsspecialist de dieren een behandeling — geen face-lift weliswaar, maar een trimbeurt voor de slagtanden. De enige die dit veeleisende werk in Kerala verricht, P. K. Sasidharan, heeft deze vaardigheid van zijn grootvader. Hoe bepaalt hij hoeveel eraf moet? De specificaties — gebaseerd op hoogte, grootte en lichaamsvorm van de olifant — zijn een zorgvuldig bewaard familiegeheim. Als het dier meewerkt, vergt de behandeling ongeveer drie uur, maar een nukkige olifant vormt een gevaar en kan meer tijd kosten. Afgezien van kosmetische overwegingen moeten de slagtanden van werkolifanten iedere twee jaar getrimd worden om hun lengte geschikt te houden voor het dragen van lasten.

De jonge slachtoffers van oorlogen

Ooit waren de slachtoffers van een oorlog hoofdzakelijk soldaten. Nu niet meer. In de afgelopen tien jaar zijn in oorlogen veel meer kinderen dan soldaten verminkt en gedood. Ongeveer twee miljoen kinderen hebben in het afgelopen decennium in oorlogen de dood gevonden, zo staat in The State of the World’s Children 1995, een rapport dat is opgesteld door het Kinderfonds van de Verenigde Naties. Bovendien zijn nog eens 4 tot 5 miljoen kinderen verminkt, meer dan 5 miljoen in vluchtelingenkampen terechtgekomen en ruim 12 miljoen dakloos geworden. De opstellers van het rapport zeggen: „Dit zijn beschamende getallen. En ze werpen een lange schaduw over toekomstige generaties en hun worsteling om stabiliteit en sociale cohesie.”

Armzalige penny

„Een heleboel mensen zullen niet eens meer stilstaan en bukken om een penny op te rapen”, zei een woordvoerder van Engelands Koninklijke Munt. Engeland staat hierin trouwens niet alleen. In de Verenigde Staten worden dagelijks zo veel dollarcenten verloren of weggegooid dat de banken bijna zonder zitten. Onlangs heeft de Key Bank in New York 55 cent geboden aan iedereen die 50 dollarcenten kwam brengen. Het resultaat was dat er in twee weken vijf miljoen munten werden ingezameld. In Massachusetts verzamelt een groot afvalverwerkingsbedrijf dagelijks $1000 aan kleingeld — vooral centen — door de as te zeven, zo bericht de Londense Sunday Times.

Hoop voor slachtoffers van een hartaanval

„Vroeger werd gedacht dat er na ernstig hartletsel onvermijdelijk sprake was van een progressie tot een uiteindelijk hartfalen, maar met lichaamsbeweging is het keren van de schade zeker doenlijk”, beweert dr. Peter Liu, hoofd van de onderzoeksafdeling voor cardiologie aan het Toronto Hospital. Na een veelbelovende studie met ratten heeft de hartfunctiekliniek van het ziekenhuis hartpatiënten „iedere dag geleidelijk toenemende afstanden laten lopen”, bericht The Globe and Mail. „De eerste resultaten laten zien dat dagelijks minstens een kilometer wandelen ook bij mensen de ’neergaande lijn’ kan ombuigen.” Het tempo moet echter betrekkelijk pittig zijn, en het wandelen moet onder supervisie gebeuren, zei dr. Liu.

    Nederlandse publicaties (1950-2026)
    Afmelden
    Inloggen
    • Nederlands
    • Delen
    • Instellingen
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Gebruiksvoorwaarden
    • Privacybeleid
    • Privacyinstellingen
    • JW.ORG
    • Inloggen
    Delen