Van onze lezers

Grote vergaderingen van Getuigen Hartelijk dank voor de ervaring getiteld „Een dag die haar leven veranderde” (22 maart 1995). De ervaring van de jonge vrouw die door haar tante werd uitgenodigd voor een speciale dagvergadering van Jehovah’s Getuigen, herinnerde mij eraan dat hetzelfde mij is overkomen. Ik woonde mijn eerste grote vergadering in de zomer van 1985 bij op uitnodiging van mijn broer. Mijn aanvankelijke wantrouwen maakte snel plaats voor een warm gevoel; het was alsof ik mij te midden van één grote familie bevond. Ik besloot mijn bijbelstudie voort te zetten en nu ben ik als volle-tijdpredikster in de gewone pioniersdienst.

E. F., Italië

Schulden Dank u wel voor uw artikel „Is schulden maken lonend?” (8 juni 1995) Ik ben nog maar dertien jaar, maar ik ging niet goed met mijn geld om. Ik denk dat dit artikel een grote hulp voor me zal zijn.

C. A., Verenigde Staten

Slavernij Als Afrikaans-Amerikaanse vrouw heb ik de serie artikelen in de uitgave van 8 juni 1995 over „De ketenen en tranen der slavernij” zeer op prijs gesteld. De omslagfoto bracht mij de tranen in de ogen. Ik was diepbewogen dat u de moed had deze schandelijke historische feiten te bespreken. Het artikel was met veel gevoel geschreven en was bijzonder leerzaam.

B. M., Verenigde Staten

Het artikel kwam precies op tijd omdat wij het onderwerp aan het bespreken waren bij de geschiedenisles. Ik heb het artikel gebruikt als aanvulling op mijn huiswerk en kreeg goede cijfers. Ik had ook heel erg met de slaven te doen.

M. C., Duitsland

Levensverhaal „Mijn geslaagde speurtocht naar de zin van het leven” (22 mei 1995) was een heel ontroerend artikel. Harold Dies’ verhaal heeft mij geholpen bij mijn beslissing of ik in de volle-tijddienst zou gaan. Ik was ook in de gelegenheid een bezoek te brengen aan Bethel, het internationale hoofdbureau van Jehovah’s Getuigen in Brooklyn (New York), en ik was zeer onder de indruk. Het is nu geen vraag meer of ik in de volle-tijddienst ga!

A. C., Verenigde Staten

Vergeven en vergeten Hartelijk dank voor het uitstekende artikel „De zienswijze van de bijbel: Vergeven en vergeten — In hoeverre mogelijk?” (8 juni 1995) Ik heb me altijd afgevraagd of de bijbel iets onmogelijks verlangde van onvolmaakte mensen. Maar nu begrijp ik wat vergeven en vergeten wil zeggen. Het artikel heeft bijgedragen tot mijn overtuiging dat Gods geboden geen drukkende last zijn.

C. I. C., Nigeria

Ik moest jullie gewoon even laten weten hoezeer ik het artikel op prijs stel. Als klein kind werd ik seksueel misbruikt door twee van mijn ooms. Als getrouwde vrouw werd ik mishandeld. Na een christen geworden te zijn, probeerde ik liefde te tonen en vergevensgezind te zijn. Ik heb echter nooit in alle eerlijkheid kunnen zeggen dat ik deze drie mensen, die mij jarenlang intense pijn hebben bezorgd, vergeven heb. Ik besef nu dat sommige dingen aan Jehovah overgelaten moeten worden en dat dit geen hinderpaal in mijn leven hoeft te zijn. Openbaring 21:4 geeft me de zekerheid dat dit intense lijden dat mij is aangedaan, spoedig voorbij zal zijn.

A. B., Verenigde Staten

Ik heb het artikel net uitgelezen en ik heb me nooit dichter bij Jehovah God gevoeld dan op dit moment. Een poosje geleden heb ik mij schuldig gemaakt aan een ernstige zonde waarvoor ik de hulp van de gemeenteouderlingen heb ingeroepen. Hoewel ik vriendelijke, liefdevolle raad van hen heb ontvangen, weerhield iets mij er nog steeds van in gebed tot Jehovah te gaan. Dit artikel heeft mij het duidelijker begrip gegeven dat ik zo ontzettend hard nodig had van de manier waarop onze hemelse Vader vergeeft en vergeet. Het heeft mij in staat gesteld vrijmoedig tot hem te naderen in een innig gebed — een voorrecht dat ik dwaas uit de weg was gegaan. Jehovah zij dank dat hij me mijn ’voedsel te rechter tijd’ heeft gegeven. — Mattheüs 24:45.

D. J. S., Verenigde Staten