Jonge mensen vragen . . .

Te vroeg getrouwd — Kunnen wij iets van ons huwelijk maken?

„Wij hadden vanaf mijn zestiende verkering gehad. Toen ik achttien was, trouwden we. Het zou heerlijk zijn — en blijven! Maar na een maand of vier werd ik dol onder de druk.” — Tonya.a

OP ELKE leeftijd kan het huwelijk een ontnuchtering zijn. De bijbel zegt dat wie trouwen, ’leed en verdriet te wachten staat’ (1 Korinthiërs 7:28, Het Boek). Maar voor velen die een huwelijk aangaan in „de bloem der jeugd”, schijnen het leed en verdriet vaak ondraaglijke proporties aan te nemen. — 1 Korinthiërs 7:36.

Dat komt voornamelijk doordat tieners nog volwassen aan het worden zijn; zij zijn zelden toegerust om de rol van echtgenoot of echtgenote op zich te nemen. Dr. Jane K. Burgess merkt op: „Jonge mensen stellen zich het huwelijk uiterst idealistisch voor. Zij bezien het niet in termen van de dagelijks terugkerende inspanning en moeite die een succesvol huwelijk vergt.” De realiteit van het huwelijk kan een echtpaar dus raken met alle warmte en charme van een klap in het gezicht.

„Je verwacht dat alles geweldig en heerlijk zal zijn, iets fantastisch”, zegt Kim. „Het nieuwe gaat er echter af en dan is het koken, afwassen, boodschappen doen, wassen en strijken — terwijl je man op de bank zit. Hij heeft zulke karweitjes nooit hoeven doen omdat zijn ma alles voor hem deed. In je verkeringstijd denk je nooit aan moe en prikkelbaar zijn. En als je in verwachting raakt, wordt het allemaal tien keer zo erg!”

Dikwijls trouwen tieners ook in roekeloze haast. „Ik trouwde met een man van wie ik dacht dat hij een waar christen was”, vertelt Helen. „Door mijn eigen gebrek aan ervaring leerde ik hem niet goed genoeg kennen. Na tien maanden huwelijk kon ik zijn onchristelijke gedrag niet langer verdragen.” Het mislukken van Helens huwelijk is zeker niet uniek. In de Verenigde Staten lopen de meeste tienerhuwelijken binnen vijf jaar op de klippen.

Ondanks de afschrikwekkende cijfers hebben miljoenen tieners zich in het huwelijk gestort. Misschien ben jij er een van. Zo ja, dan voel je je misschien al bedolven onder de druk van het huwelijk.

Geen uitweg?

Jong trouwen mag dan onverstandig zijn, het is niet per se een zonde. Het huwelijk is eerbaar in Gods ogen (Hebreeën 13:4). Het is waar dat sommige extreme omstandigheden een scheiding van tafel en bed of een echtscheiding kunnen rechtvaardigen (Mattheüs 19:9; 1 Korinthiërs 7:12-15). Maar over het algemeen verlangt God dat echtparen bijeenblijven (Mattheüs 19:6). Hoewel dat misschien een zware opgaaf lijkt, betekent het ook dat God wil dat je er iets van maakt.

Een getrouwde tiener zegt: „Het is te laat voor: ’Was ik te jong? Passen we echt wel bij elkaar?’ en al dat andere nakaarten. Je bent getrouwd!” Waarom zou je, in plaats van bij de pakken neer te zitten, niet een manier proberen te vinden om een succes van je huwelijk te maken?

Wie is hier de baas?

De bijbel vertelt echtparen: „Laten vrouwen onderworpen zijn aan hun man als aan de Heer . . . De man is het hoofd van zijn vrouw” (Efeziërs 5:22, 23). Wanneer een jonge man zijn hele leven onder de beschermende hoede van pa en ma heeft gestaan, kan gezinshoofd worden echter een ontzagwekkende verantwoordelijkheid zijn.

Een jonge vrouw herinnert zich over haar man: „Tom wilde niet dat ik ergens alleen heen ging. Ik voelde me gevangen, opgesloten. Hij dacht elke keer dat ik probeerde bij hem naar iets te informeren, dat ik me tegen zijn gezag verzette.” Aan de andere kant vinden sommige vrouwen het moeilijk hun jonge echtgenoot als hun hoofd te beschouwen. Anderen ergeren zich al aan het minste of geringste dat op een beslissing van hun man lijkt en weigeren mee te werken wanneer zij het er niet mee eens zijn.

Dat kan bijzonder pijnlijk zijn als je een nieuwbakken jonge echtgenoot bent. Maar er is echt geen reden om ongerust te worden als je bruid niet prompt elk bevel van je opvolgt. Je vrouw zal tijd nodig hebben om zich veilig te voelen onder je gezag als hoofd. Werk er ondertussen aan haar respect te winnen, niet door te proberen haar onder de duim te krijgen, maar door de leiding te nemen en te proberen evenwichtige beslissingen te nemen. — Vergelijk 1 Korinthiërs 16:13.

De bijbel geeft verder de raad: „Neemt de leiding in het betonen van eer aan elkaar” (Romeinen 12:10). Ja, eer je vrouw door haar belangen voor de jouwe te laten gaan (Filippenzen 2:4). Geef haar de ruimte door haar als een gerespecteerde partner en niet als een slavin te behandelen. (Zie Maleachi 2:14.) Overleg indien maar enigszins mogelijk met haar als er belangrijke beslissingen genomen moeten worden (Spreuken 13:10). Dan zal het haar gemakkelijker vallen zich aan je gezag te onderwerpen.

Maar gesteld dat je een jonge vrouw bent. Het kan een beproeving op je geduld zijn je aan je jonge echtgenoot te onderwerpen als zijn gebrek aan rijpheid soms gênant duidelijk is of als zijn onderscheidingsvermogen te wensen overlaat. Je lot zal er echter niet beter op worden als je hem de les leest of in opstand komt. „Hoe meer ze tegen me uitvoer, des te meer klapte ik dicht”, bekende een jonge echtgenoot. Probeer hem eer te betonen door zijn onervarenheid in aanmerking te nemen. Misschien reageert hij daarop door meer respect voor jouw standpunt te tonen. Als hij een beslissing neemt die je irriteert — maar niet in strijd is met morele wetten — waarom zou je je daar dan niet gewoon bij neerleggen? „De wijsheid van boven is . . . bereid tot gehoorzamen” (Jakobus 3:17). Door hem te steunen in het uitoefenen van zijn gezag, kun je hem helpen bekwamer te worden.

Geldproblemen

Sommigen zeggen dat geld probleem nummer één is bij jonge echtparen. Vaak zijn zij geschokt als zij merken hoeveel het levensonderhoud kost. Ray en Lora bijvoorbeeld „hadden geen eten of geld” na hun bruiloft. „Wij sliepen op de vloer”, bekennen zij. Brad en Tonya kampten met soortgelijke financiële problemen toen Brad zijn baan kwijtraakte — en Tonya voor brood op de plank moest zorgen.

Hoewel het waar is dat het voor jonge mensen vaak moeilijk is werk te vinden dat goed betaalt, zijn geldproblemen soms het gevolg van een slecht financieel beleid. Zo zegt een jonge vrouw: „Ik geef het geld gewoon uit tot het op is en dan heb ik niets meer voor de laatste week van de maand.” Andere paren hebben het moeilijk omdat zij geen overleg met elkaar plegen. „Ik ging de deur uit om een auto te kopen zonder het met haar te bespreken”, bekent een zekere Jake. „Wat we echt nodig hadden, waren meubelen”, verzucht zijn vrouw.

Komt dat je bekend voor? Dan heb je misschien „de trekken van een klein kind” nog niet weggedaan als het op het omgaan met geld aankomt (1 Korinthiërs 13:11). Laat je je bij het winkelen door je impulsen leiden? Leer dan een boodschappenlijstje te maken en houd je eraan. Bespreek grote aankopen (Spreuken 15:22). Houd je uitgaven bij en stel een redelijk budget op.b Dat kan je veel financiële stress besparen.

Kunnen we praten?

Dat brengt ons op wat sommigen probleem nummer twee bij jonge echtparen noemen: communicatie. Sommige paren trekken zich terug in een gespannen stilzwijgen. Anderen gebruiken verbaal geweld. „De grootste ruzies die [we] hadden, gingen over de stomste dingen”, vertelt Sylvia, die nu gescheiden is. „Bijvoorbeeld dat hij overal in huis zijn schoenen liet slingeren, of dat ik hapjes nam van zijn bord.”

Misverstanden en meningsverschillen doen zich altijd wel voor. Maar „kwaadaardige bitterheid en toorn en gramschap en geschreeuw en schimpend gepraat” zijn gewoon fataal voor een huwelijk (Efeziërs 4:31). Maak er een gewoonte van dingen uit te praten als een ergernis nog klein is. Pak daarbij het probleem aan — niet de persoon. Begint het uit de hand te lopen, weiger dan het vuur aan te wakkeren. „Waar geen hout is, gaat het vuur uit”, zegt Spreuken 26:20. Probeer later, wanneer jullie allebei gekalmeerd zijn, de kwestie nogmaals te bepraten.

Goede communicatie is ook de sleutel tot het oplossen van een ander veel voorkomend probleem: seksuele onvrede. Soms is een jong echtpaar gewoon te uitgeput door hun nieuwe dagelijkse routine om van echtelijke intimiteiten te genieten. In het boek Building a Successful Marriage wordt gezegd: „Mannen en vrouwen gaan het huwelijk in met een enorme ballast aan onjuiste informatie over de rol van en de gang van zaken bij seks.” Misleid door de propaganda van de wereld gaan veel paren op dat punt uitgesproken irreële verwachtingen koesteren. Zelfzucht en gebrek aan zelfbeheersing spelen ook een rol. Open communicatie is naast tijd en geduld van wezenlijk belang. Wanneer beiden ’het voordeel van de ander blijven zoeken’, is seks zelden een ernstig probleem. — 1 Korinthiërs 10:24.

Het is dus duidelijk dat het huwelijk niet voor kinderen is. Ben je al getrouwd, dan is een mislukking nog niet onvermijdelijk. „Mijn eerste huwelijksjaar was echt stormachtig”, zegt een getrouwde vrouw. „Maar door het toepassen van bijbelse beginselen hebben we nu een prettig en gelukkig huwelijksleven.” Dat is ook in jouw geval mogelijk.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 26]

Het steunen van een jonge man in zijn rol van echtgenoot kan zijn beste kanten boven brengen