Een blik op de wereld
Een unieke planeet
Geleerden hebben lang gespeculeerd over de mogelijkheid dat er op andere planeten leven zou bestaan. Er werd aangenomen dat de omstandigheden die leven op aarde mogelijk maken, ook ergens in de honderden miljarden sterrenstelsels van de kosmos moeten bestaan. Het Franse tijdschrift Le Nouvel Observateur schrijft echter dat het nu steeds duidelijker wordt dat „te veel wonderlijke coïncidenties aan het verschijnen van de mens op aarde voorafgingen” en dat de laatste ontdekkingen betreffende het universum en de aarde zelf „de toch al minieme waarschijnlijkheid dat hetzelfde proces zich ergens anders voltrokken kan hebben, enorm hebben verkleind”. Commentaar leverend op de bijna mathematische onmogelijkheid van identieke omstandigheden op een andere planeet, merkt het tijdschrift op dat geleerden althans de zekerheid hebben dat er op minstens één planeet leven bestaat — de onze.
Televisie of krant voor nauwkeurig nieuws?
In Australië boet de televisie aan geloofwaardigheid in terwijl de kranten op dit punt vooruitgaan. Volgens een media-onderzoek, gepubliceerd in The Australian, heeft „de televisie op grote schaal nauwkeurigheid, betrouwbaarheid en eerlijke presentatie van het onderwerp opgeofferd aan een ’goed verhaal’”. Zo wordt tv-nieuws soms uitgebreid met archiefmateriaal om een sensationeler verhaal te maken. Van de 500 geanalyseerde nieuwsverslagen zat in 260 archiefmateriaal, zo bleek uit het onderzoek. Als een tv-nieuwsverslag archiefbeelden bevat, verwachten mensen normaal gesproken dat dit vermeld wordt, maar dit gebeurt niet altijd. Het rapport verklaart: „Onderzoek door het Ray Morgan Research Centre . . . toont aan dat het aantal mensen dat geloofde dat televisie het beste medium was voor ’nauwkeurig en betrouwbaar nieuws’ met meer dan 12 procentpunten is gedaald, van een hoogste waarde van 53,7 procent in 1986 naar 41,5 procent” in 1993.
Ouder-kindrelatie?
Moeten ouders hun kinderen als hun gelijken behandelen? Opvoedkundige Lisandre Maria Castello Branco van de Universiteit van São Paulo verklaart in de Braziliaanse krant O Estado de S. Paulo: „Ouders zijn nooit de gelijken van hun kinderen, en dat moet duidelijk gemaakt worden. . . . Wanneer de gezagspositie vacant is, wordt de jongere een in de steek gelatene, een wees. Een kind verwacht altijd van zijn ouders de verantwoordelijkheid van een volwassene die ervoor gekozen heeft iemand op te voeden.”
Toenemend aantal keizersneden
„Tienduizend gynaecologen wijzen met de vinger naar Italië: te veel keizersneden”, bericht de Romeinse krant Il Messaggero. Ten aanzien van het aantal verlossingen met de keizersnede neemt Italië in Europa de eerste plaats in en wereldwijd de derde, na de Verenigde Staten en Brazilië. Sinds 1980 is het aantal keizersneden in Italië verdubbeld; bijna 1 op de 4 kinderen wordt nu met een keizersnede ter wereld gebracht. Vanwaar die toename? Volgens Il Messaggero zijn er twee redenen naast de medische indicaties: Vrouwen willen een pijnlijke bevalling vermijden, en artsen geven uit vrees voor rechtszaken de voorkeur aan een minder riskante procedure. Keizersneden worden weliswaar al sinds lang als veilig beschouwd, maar veel artsen geloven dat ze te vaak worden toegepast en niet altijd terecht. Carlo Signorelli, verbonden aan de La Sapienza-universiteit in Rome, zei: „Er schijnt geen correlatie te bestaan tussen keizersneden en perinatale sterfte.” En Luciano Movicelli, van het S. Orsola-ziekenhuis in Bologna, merkte op: „De overtuiging dat een keizersnede gelijkstaat met meer veiligheid moet overboord, want ze is absoluut onjuist.”
De schijn redden
Wat moet een Japanse man doen als hij niet voldoende verwanten of vrienden heeft om bij huwelijken en begrafenissen redelijk voor de dag te komen? Het antwoord: Ze inhuren. Een bruid en een bruidegom proberen gewoonlijk ieder hetzelfde aantal gasten uit te nodigen. Als de twee groepen echter ongelijk zijn of beide te klein om een fatsoenlijke indruk te maken, kan de bruid of de bruidegom heimelijk de diensten van de benriya (letterlijk: „nuttige personen”) inroepen. Benriya nemen praktisch ieder klusje aan, ook zich voordoen als verwanten en vrienden. In het geval van begrafenissen worden zij niet gehuurd als professionele rouwklagers maar als vervangers, opdat de buren er bijvoorbeeld niet achter zullen komen dat er geen collega’s van de overledene zijn komen opdagen. De eigenaar van een benriya-firma vertelde, zoals bericht in de Mainichi Daily News, dat op een door hem bezochte begrafenis van een directeur van een bedrijf zo’n 60 van de 100 aanwezigen benriya waren. „De familie moet er 3 of 4 benriya-firma’s voor ingeschakeld hebben”, zei hij.
Wat maakt leraren populair?
„Al jammeren veel kinderen steeds vaker over school, toch hebben de meesten van hen nog wel een favoriete leraar”, bericht de Duitse krant Nassauische Neue Presse. Ja, 91 procent van de meisjes en 83 procent van de jongens heeft een favoriet onder de leerkrachten. Een onderzoek onder 2080 leerlingen tussen de 7 en 16 jaar had ten doel uit te vinden welke hoedanigheden onderwijzers bij hun leerlingen populair maken. Het zal velen verbazen dat „een leraar die weinig huiswerk opgeeft, niet noodzakelijkerwijs de favoriet is”. Veel belangrijker is dat de leraar billijk is, gevoel voor humor heeft en de lessen interessant maakt. Bovendien waarderen leerlingen leraren die in staat zijn dingen goed uit te leggen, kalm blijven en begrip tonen.
Kinderen zonder toezicht
Steeds meer Australische ouders laten kleine kinderen alleen thuis. Daar moeten zij dan maar voor zichzelf zorgen terwijl de ouders op hun werk zijn of met andere activiteiten bezig zijn. Deze zorgwekkende ontwikkeling is vooral aan het licht gekomen sinds de instelling van een nationale telefonische hulpdienst voor kinderen. Men krijgt er nu zo’n 35.000 telefoontjes per week van kinderen die van streek zijn. Volgens The Sunday Telegraph (Sydney) zegt het hoofd van deze telefonische hulpdienst: „Wij krijgen een gestage stroom van kinderen die helemaal ten einde raad zijn — kleine kinderen die zonder voedsel of ouderlijke zorg alleen gelaten zijn.” De krant merkte op: „[Dit] is een aanklacht tegen het moderne gezinsleven zoals wij het kennen.” In feite zijn sommige van deze kinderen nauwelijks meer dan peuters; één telefoontje op een noodnummer kwam van een doodsbang vierjarig meisje.
Ons afval spreekt
Wat zegt ons afval over ons? Het vertelt ons welke gedragspatronen wij volgen. Afval onthult wat wij consumeren en wat wij verspillen. „Mensen die een gewoon, voorspelbaar leven leiden, verspillen minder, omdat zij meestal slechts kopen wat zij nodig hebben en consumeren wat zij kopen”, aldus The Toronto Star. Het verrassende feit doet zich voor dat wanneer ergens een tekort aan is, „mensen er paradoxaal veel meer van verspillen dan wanneer het in overvloed aanwezig is”, voegde de Star eraan toe. Hoe komt dat? Mensen hamsteren. Zij kopen meer dan zij nodig hebben en gooien dan weg wat zij niet gebruiken. Hot dogs — ontzettend veel hot dogs — vormen het voedsel dat het meest in afval wordt aangetroffen. Papier, een overvloed aan papier, vooral kranten, belandt op stortplaatsen. Het computertijdperk heeft meer en niet minder papier aan ons afval toegevoegd. De boodschap van ons afval is dat wij in een spilzieke maatschappij leven.
Aidsvaccin „niet winstgevend”
Een hoge functionaris bij de Wereldgezondheidsorganisatie, de directeur voor onderzoek en ontwikkeling dr. Piot, heeft bekendgemaakt dat economische overwegingen sommige farmaceutische laboratoria hebben doen besluiten hun speurtocht naar een aidsvaccin te laten varen en zich in plaats daarvan te concentreren op medicijnen voor het behandelen van aidspatiënten. Bericht wordt dat de laboratoria vrezen dat als er een effectief aidsvaccin ontwikkeld zou worden, druk van overheidswege hen zou dwingen het produkt aan het publiek af te staan, met maar weinig ruimte voor winst.
Ouderlijke leiding nodig
Kinderen die ’gesprekken’ voeren door middel van computers, krijgen vaak boodschappen vol seksuele insinuaties of regelrechte voorstellen. Zij kunnen contacten leggen met travestieten en homoseksuelen. Zij kunnen leren bommen te maken, creditcardnummers te stelen, computersystemen te kraken en criminele handelingen te verrichten. Bepaalde computerspelen verlokken kinderen ertoe zich compleet uit de realiteit terug te trekken, en menig kind raakt eraan verslaafd. Sommigen zeggen dat „de oplossing gelegen is in die gewoon beangstigende taak: waarden onderwijzen”, zo stelt The Washington Post National Weekly Edition.
Moeder op haar 62ste
Op 62-jarige leeftijd heeft een Italiaanse een kind ter wereld gebracht. Moeder en kind, een jongetje dat 3270 gram woog, maken het goed. Bij alle felicitaties vanwege de blijde gebeurtenis heeft de zaak ook gezorgd voor opschudding op het gebied van de ethiek. Waarom? De moeder werd zwanger door kunstmatige inseminatie. „Ik weet dat deze zaak een storm zal ontketenen,” was het commentaar van professor Severino Antinori, de gynaecoloog die bij de verlossing assisteerde, „maar dit moet als een extreme oplossing gezien worden.”