Hun geloof verzet bergen

ONDER die kop bracht het in Buenos Aires verschijnende dagblad Crónica van 7 december 1990 verslag uit over het congres van Jehovah’s Getuigen dat gehouden werd in het River Plate- en het Vélez Sarsfield-​voetbalstadion. Het was beslist een krachtig geloof dat bijna 6000 buitenlandse afgevaardigden uit meer dan twintig landen ertoe bewoog helemaal naar Argentinië te reizen om zich bij tienduizenden van hun Argentijnse broeders te voegen voor hun „Zuivere taal”-congres. Bij dit totaalaantal waren verscheidene plaatselijke gemeenten van Koreaanse Getuigen inbegrepen. De buitenlandse afgevaardigden kwamen uit Canada, Chili, Groot-Brittannië, Japan, Spanje, de Verenigde Staten (waaronder Alaska) en nog veel meer landen. Wat was hun drijfveer? Hun verlangen om het tweede internationale congres in Argentinië te ondersteunen.

Inwijding van nieuw Bethelhuis

Maar al geruime tijd vóór het congres hadden er grote geloofsdaden plaatsgevonden. In oktober was het nieuwe Argentijnse bijkantoor van de Asociación de los Testigos de Jehová ingewijd door de gastspreker Theodore Jaracz van het Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen. Het nieuwe wooncomplex was gebouwd door 259 internationale en 690 Argentijnse vrijwilligers. Bethel, of het „Huis van God”, gelegen in een boomrijk gedeelte van Buenos Aires, telt 129 zitslaapkamers en een eetzaal voor 300 personen. Met ruim 84.000 Getuigen in Argentinië en mogelijkheden voor nog veel meer toename lijdt het geen twijfel of dit nieuwe bijkantoorgebouw zal weldra volledig bezet zijn.

„Jehovah’s Getuigen met zuivere taal”

Het thema van het internationale congres, „Zuivere taal”, intrigeerde velen, onder wie vertegenwoordigers van de media. In Crónica stond de bovenstaande kop en werd de door een spreker gegeven definitie van „zuivere taal” geciteerd: „Het correcte begrip van de waarheid over God en zijn voornemen met de aarde en de mens, vervat in de bijbel . . . Als iemand de zuivere taal leert spreken, worden zijn denkwijze, zijn spraak en zijn gedrag bepaald door het erkennen van God als de enige ware God.”

De metropool Buenos Aires, een uitdijende stad met ruim tien miljoen inwoners, werd terdege attent gemaakt op het congres aldaar. Zes dagen lang kreeg de gebeurtenis gratis publiciteit in door de wet voorgeschreven, regelmatig uitgezonden boodschappen van veertig seconden op radio en tv. Het programma op zaterdag trok de pers met de doop van nieuwe Getuigen. Zichtbaar voor de aanwezigen werden er aan weerszijden in beide stadions drie bassins opgezet, maar zelfs twaalf bassins waren niet voldoende om de doop te beëindigen voordat het middagprogramma begon. Dus kregen de bassins uit het River Plate-​stadion een andere plaats, uit het gezicht. In het River Plate werden 1363 personen gedoopt en in het Vélez Sarsfield 748, in totaal 2111! De kop in de Crónica luidde: „Opnieuw een geweldige uiting van geloof in River en Vélez — Getuigen worden gedoopt”. Het aantal aanwezigen op de twee congressen bedroeg in totaal meer dan 67.000.

Internationaal tintje

Bij het lopen door het kleurrijke publiek vielen de fysieke verschillen in ras en cultuur op. Daar stond een Argentijnse zuster te genieten van haar yerba maté, een thee die met een metalen bombilla of rietje opgezogen wordt uit een speciale houten kom. Onder de 800 Getuigen uit Spanje bevonden zich zusters die gekleed waren in de prachtige klederdrachten van dat land. De groep van 900 Getuigen uit Japan telde enkele vrouwen die traditionele kimono’s droegen. Een afgevaardigde uit Mexico droeg een zwart pak en een typisch Mexicaanse sombrero met brede rand. Maar ondanks al die uiterlijke verschillen was hun geestelijke eenheid voor iedereen duidelijk zichtbaar. Aan het slot van het congres wisselden velen souvenirs uit — lapelkaartjes, pennen, prentbriefkaarten — alles wat maar als een herinnering kon dienen aan dit schitterende evenement.

De congresgeest deed zich ook op de luchthavens voelen. Dit bleek vooral in Miami (Florida, VS), waar veel groepen elkaar toevallig ontmoetten bij het overstappen op aansluitende vluchten. Op de terugweg uit Buenos Aires stuitte een grote groep uit de Verenigde Staten op een groep uit Japan, die op weg was naar Mexico. Al gauw werden alle Amerikaanse reizigers aangehouden door hun enthousiaste Japanse geloofsgenoten. De rest van het publiek in de buurt vroeg zich verbijsterd en nieuwsgierig af wat er aan de hand was. Het waren de Getuigen die de geest van hun „zuivere taal” uitstraalden!

Het congresprogramma en de internationale omgang waren zo bijzonder dat toen het congres op zondag eindigde, niemand de stadions wilde verlaten. De verschillende nationale groepen begonnen spontaan a capella Koninkrijksliederen te zingen in hun verschillende talen en wuifden met hun zakdoek naar elkaar. Dit duurde bijna een uur, maar toen gingen de gelukkige congresgangers ten slotte toch naar huis. Een doorgewinterde Argentijnse persfotograaf verklaarde: „Dit is in Argentinië nog nooit gebeurd . . . zoiets emotioneels en zo’n warmte!”

[Illustraties op blz. 15]

Meer dan 67.000 personen woonden van 6–9 december 1990 de twee „Zuivere taal”-congressen van Jehovah’s Getuigen in Buenos Aires bij

[Illustraties op blz. 16]

Het nieuwe Argentijnse bijkantoorcomplex is klaar om ruim 84.000 Getuigen te dienen