De zienswijze van de bijbel

Zelfverdediging — Hoe ver kan een christen gaan?

„Waarom zou u in angst leven? Leer praktische manieren om u te verdedigen en te ontkomen aan een aanvaller. Gemakkelijke en doeltreffende verdedigingstechnieken worden uitgebreid gedemonstreerd. Deze informatieve videoband zou het verschil kunnen uitmaken tussen het slachtoffer worden en overleving.” — Advertentie voor videoband over zelfverdediging.

NIEMAND hoeft thans nog te verklaren hoe het komt dat zo’n videoband een gewild artikel is. In de stad Philadelphia (Pennsylvania, VS) laten groepen jongeren een spreekkoor van „Beat, beat, beat” (’Sla erop los’) horen als zij de straten onveilig maken, op zoek naar slachtoffers om te beroven. „De vrees voor misdaad beïnvloedt het karakter van de hele stad” Rio de Janeiro, bericht het blad Time. In Hong Kong vinden gewapende roofovervallen en schietpartijen plaats in wijken waar geweldmisdrijven nagenoeg onbekend waren — tot voor kort.

Dergelijke berichten worden wereldwijd gehoord. Met welk gevolg? „Burgers overwegen of zij het risico moeten nemen terug te schieten”, schrijft Newsweek. Christenen zijn niet gevrijwaard voor deze „kritieke tijden . . . die moeilijk zijn door te komen”, maar zal terugschieten werkelijk ’het verschil uitmaken tussen het slachtoffer worden en overleving’? — 2 Timotheüs 3:1.

Geweld met geweld beantwoorden?

’Als ik een revolver bij me heb,’ denken sommigen, ’ben ik veilig. Ik zal hem voor zijn. Ik jaag ’m in ieder geval op de vlucht!’ Zo eenvoudig is het echter niet.

George Napper uit Atlanta (Georgia, VS), hoofdambtenaar belast met veiligheidszaken, zegt: „Een revolver bezitten komt erop neer dat je bereid bent met de nasleep te leven van het doden van een ander menselijk wezen.” Is een christen bereid met die consequentie te leven, die ook bloedschuld kan omvatten? — Vergelijk Numeri 35:11, 12.

Bovendien gebiedt Gods Woord: ’Smeed uw zwaarden tot ploegscharen’ en ’Zoek vrede en streef die na’ (Micha 4:3; 1 Petrus 3:11). Hoe kunnen christenen bescherming zoeken in vuurwapens en tegelijkertijd in harmonie met de bijbelse vereisten leven? In elk geval zal de aanvaller waarschijnlijk sneller zijn met zijn revolver dan het slachtoffer.

Jezus wees gewapend verzet af. Het is waar dat hij zijn apostelen opdracht gaf twee zwaarden mee te nemen naar de hof van Gethsemane, de plaats waar hij gearresteerd zou worden. Maar waarom deed hij dat? Door het in bezit hebben van wapens zonder ze echter te gebruiken, werd krachtig duidelijk gemaakt dat Jezus’ volgelingen niet hun toevlucht mogen nemen tot vleselijke wapens. Het is opmerkelijk dat Petrus, met een wapen bij de hand, het impulsief gebruikte. Jezus bestrafte hem streng om die overhaaste daad met de woorden: „Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard vergaan.” — Mattheüs 26:36, 47-56; Lukas 22:36-38, 49-51.

’Oké! Dat gaat allemaal op voor het bezitten van vuurwapens’, zal iemand misschien zeggen. ’Maar hoe staat het met het leren van een vechtsport uit het oogpunt van zelfverdediging, zoals judo, karate en kendo?’ Vraag u eens af wat het doel is van dat onderricht: vechten of anderen letsel berokkenen immers? En komt zulk onderricht in feite niet neer op zich dodelijk bewapenen? (1 Timotheüs 3:3) Zelfs oefenpartijen hebben tot ernstige verwondingen en sterfgevallen geleid.

Romeinen 12:17-19 geeft in dat verband wijze raad: „Vergeldt niemand kwaad met kwaad. . . . Zijt indien mogelijk, voor zover het van u afhangt, vredelievend jegens alle mensen. Wreekt uzelf niet, geliefden, maar geeft plaats aan de gramschap; want er staat geschreven: ’Aan mij is de wraak; ik wil vergelden, zegt Jehovah.’” Het Griekse woord dat Paulus voor „kwaad” gebruikt (kaʹkos), kan ook „verwoestend, nadelig” betekenen. Nooit mag dus bij christenen de gedachte opkomen een ander wraakzuchtig schade of letsel te berokkenen.

In plaats dat een christen onbezonnen zelf zijn woede lucht, vertrouwt hij ten volle op God, die over zijn volk zegt: „Wie u aanraakt, raakt mijn oogappel aan.” In overeenstemming daarmee belooft God dat hij te zijner tijd ’de goddelozen zal verdelgen’. — Zacharia 2:8; Psalm 145:20.

Een tijd om te vechten?

’Ik geef mijn geld niet zonder slag of stoot af!’, roepen sommigen uitdagend uit. Dick Mellard, hoofd van de afdeling onderricht bij het Amerikaanse Instituut voor Misdaadpreventie, waarschuwt: „Het ligt in de menselijke aard zich te verzetten, maar door die menselijke aard kunt [u] ook onnodig de dood vinden.” Veel overvallers zijn zwaar gewapend en zijn gespannen en nerveus. Het geld dat u kwijtraakt, krijgt u misschien wel terug, maar hoe staat het als u het leven erbij inschiet? Is het het risico waard?

George Napper geeft deze raad: „U beschermt uzelf misschien het beste door niet uw leven maar uw eigendommen te riskeren. De meeste berovers en inbrekers zijn uit op stelen, niet op doden.” In situaties waarbij iemand alleen wordt aangeklampt of er van hem wordt geëist dat hij zijn geld afgeeft, is een gezond principe: „Een slaaf van de Heer behoeft . . . niet te strijden.” — 2 Timotheüs 2:24.a

Dit is geen pacifisme, een politiek van geweldloosheid onder alle omstandigheden. In Exodus 22:2, 3 wordt een situatie beschreven waarbij een dief dodelijk verwond wordt als hij overdag bij iemand inbreekt. Zo’n defensieve handeling werd gelijkgeschakeld met moord, daar de dief geïdentificeerd en voor het gerecht gebracht had kunnen worden. Maar ’s nachts zou het de huisbewoner moeilijk vallen een indringer te zien en zich van zijn bedoelingen te vergewissen. Daarom werd iemand die in het donker een indringer doodde onschuldig gerekend.

De bijbel rechtvaardigt onbezonnen pogingen tot zelfverdediging dus niet. Dat de bijbel geen pacifisme voorstaat, duidt er echter wel op dat er een tijd is om zich te verdedigen. Christenen mogen aanvallen op zichzelf, hun gezin of anderen die echt verdedigd moeten worden, afweren.b Zij zullen echter niet zelf het initiatief nemen tot een aanval of zich lichamelijk verzetten om hun bezittingen te redden. Zij zullen geen wapens dragen in afwachting van zo’n aanval. In plaats daarvan proberen zij „vreedzaam te leven”. — 2 Korinthiërs 13:11.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 12]

Christus verraden, door Albrecht Dürer, 1508