Vuurwapens — Niet alleen voor mannen

IN DE reclamewereld is het mannelijke beeld van een ruige kerel poserend met een geweer in zijn armen, voor de verkoop van van alles en nog wat gebruikt — tabak, auto’s, kleding, vuurwapens . . . de enige beperking is gelegen in de fantasie van de reclamemaker.

Vooral in de Verenigde Staten is het beeld gecreëerd dat mannen en hun vuurwapens onafscheidelijk zijn. Op pleinen staan standbeelden van zegevierende helden met een vuurwapen in hun armen of naast zich. Ook zonder onderschrift zijn afbeeldingen van het wild-westtijdperk snel te herkennen aan de laaghangende revolver op de mannenheup. Tientallen films beloven in hun titel al dat er geschoten zal worden. In televisiefilms en theaterkasstukken is het vuurwerk niet van de lucht — vuurgevechten tussen goeie kerels en slechteriken in elke denkbare situatie en op alle mogelijke plaatsen. Gewone mensen, doodgewone mannetjes, krijgen een macho uitstraling met een pistool of geweer in hun handen en realistisch uitgebeelde doden aan hun voeten.

Maar nu gaan steeds meer vrouwen een vuurwapen hanteren. De laatste twintig jaar wemelt het op het televisiescherm van vrouwelijke detectives en geheime agenten die het in felle vuurgevechten moeten opnemen tegen allerlei ongure elementen en het met hun dodelijker trefzekerheid en superieure vuurkracht van hen winnen.

Vrouwen stromen naar de schietbanen en vuren het ene schot na het andere af op levensgrote schietschijfposters van mannen, en plaatsen treffers tussen de ogen.

Het hoeft dus geen schok voor u te zijn als u hoort dat er al speciaal voor vrouwen ontworpen revolvers op de markt zijn die goed verkopen. „Dames, u zou toch ook geen mannendeodorant gebruiken,” schreef een tekstschrijfster, „dus waarom zou u wel een mannenrevolver gebruiken? U moet een revolver hebben die licht van gewicht is, zonder scherpe kantjes waar u uw nagels aan beschadigt, een smaakvol revolvertje dat toch behoorlijk wat kan aanrichten. Misschien moet u een .38-kaliber LadySmith nemen . . . in glanzend blauw of mat zilver, met een looplengte naar keuze.” Een deskundige gaf als zijn mening over wat vrouwen op het gebied van vuurwapens willen, te kennen: „Een vrouw wil dat het wapen er fraai uitziet. Zij wil dat het een leuk ogend voorwerp is dat zij in haar tasje doet. Zij wil niet dat het vloekt met haar poederdoos of haar spiegeltje . . . Veel vrouwen willen dat hun spulletjes qua kleur op elkaar afgestemd zijn en bij elkaar passen. Zij willen niet dat het er onaangenaam of gemeen uitziet . . . Zij koopt het om zich te beschermen maar wil toch ook niet dat het lelijk is.”

Sommige van de speciaal voor de elegante vrouw ontworpen revolvers hebben een kaliber van .38, kunnen vijf patronen bevatten en worden aangeboden met twee looplengtes naar keuze — 5 cm en 8 cm — zodat ze goed in een tasje passen. Sommige worden uitgevoerd met een gladde, mooi gevormde greep van rozehout en andere zijn voorzien van een greep in een pastelkleur. „Ze zijn bijzonder mooi,” zei een vrouw, „en handig, denk ik.” Dan zijn er ook nieuwe tassencreaties met binnenvakken speciaal gemaakt voor de damesrevolver. „De bezitster van een revolver zonder een speciale tas vraagt gewoon om moeilijkheden”, zei een vrouw. „Je hebt uiteindelijk biscuitkruimels en pepermuntjes in de loop, of tabak als je rookt, of wat zich verder nog onder in een dameshandtas ophoopt.” Sommigen voorzien de tijd dat een vrouw met een vuurwapen bij zich even gewoon zal zijn als een vrouw met een paraplu.

Hun aantal groeit

Uit een recente enquête in de Verenigde Staten is gebleken dat daar tussen 1983 en 1986 het vuurwapenbezit onder vrouwen „met zo’n 53 procent is toegenomen tot ruim 12 miljoen”. Uit de enquête bleek tevens dat in die drie jaar „daarnaast nog eens twee miljoen vrouwen de aanschaf van een vuurwapen overwogen hadden”. In sommige vrouwenbladen wordt subtiel de aandacht gevestigd op de behoefte van een vrouw aan bescherming, door een vrouw af te schilderen die bij haar thuiskomst ziet dat er een ruit in haar voordeur ingeslagen is. Woont zij alleen? Bezit zij een vuurwapen om zich te beschermen als zij op een indringer stuit? Een gratis telefoonnummer onder aan de advertentie blijkt dat van een wapenfabrikant te zijn die nu met een nieuwe lijn in elegante damespistooltjes komt.

„Die advertenties strooien iemand als het ware zout in de wonden”, zei een vrouw. Dit omdat heel wat vrouwen die alleen wonen of in hun eentje voor de kinderen zorgen, zich bijzonder kwetsbaar voelen voor geweldmisdrijven, en vaak met reden. In de meeste grote steden neemt het aantal verkrachtingen toe. Tasjes worden vrouwen ontrukt — vaak onder bedreiging met een mes. Vrouwen worden op klaarlichte dag op straat, op parkeerplaatsen en in kantoorgebouwen aangerand. In appartementen, eengezinswoningen en flats voor alleenstaande vrouwen wordt ingebroken terwijl de bewoonster slaapt. „Wij moesten maar liever leren ons mannetje te staan,” zei een vrouw, „want nu wij mobieler worden in een steeds gewelddadiger maatschappij, zullen wij ons mannetje wel moeten gaan staan.”

„Ik liep van mijn werk naar huis”, zei een vrouw die op de Amerikaanse televisie werd geïnterviewd. „Iemand pakte me van achteren beet. Hij had een mes en duwde me op de grond en greep mijn tas. Op dat moment nam ik me voor iets te gaan doen.” Hoe voelde zij zich nadat zij een vergunning voor een vuurwapen had aangevraagd en op een schietbaan op een schietschijf had geoefend? „Ik was mijn hele gevoel van kwetsbaarheid kwijt. Ik dacht bij mezelf: Ik heb een wapen, ik schiet ermee en het is geweldig, ik ben niet bang. Met dit stuk metaal in mijn handen zou ik mezelf werkelijk kunnen beschermen.”

Het is duidelijk dat meer dan 12 miljoen vrouwen in de Verenigde Staten er zo over denken, en wie zal zeggen hoeveel meer er zijn die een illegaal wapen bezitten? Wereldwijd zouden de aantallen wel eens ontstellend kunnen zijn. Is deze denkwijze echter het resultaat van gedegen onderzoek naar wat de feiten aantonen? Beschouw voordat u er op uit gaat om u een verdedigingswapen aan te schaffen, eerst eens wat politiemensen en de statistieken u te zeggen hebben.