Van onze lezers

Reinheid

Het lezen van „De uitdaging: Reinheid” (22 september 1988) zette mij aan het denken over de manier waarop ikzelf ben grootgebracht. Eerlijk gezegd was dat in een onhygiënische en ongezonde omgeving, allemaal door onkunde en onwetendheid. Na deze uitgave gelezen te hebben, vraag ik me gewoon af hoe ik onder die ongezonde omstandigheden in leven heb kunnen blijven. Dank u ook voor de nuttige controlelijst op bladzijde 10 en 11. Die heeft me geholpen de dingen niet meer uit te stellen. Ik heb onmiddellijk de kasten schoongemaakt, enz. Ik heb de strijd aangebonden tegen de kakkerlakken en de overwinning behaald.

S. M., St. Lucia (West-Indië)

Stervende kinderen

Als arts zou ik graag reageren op „Miljoenen kinderen sterven — Wat zou hen kunnen redden?” (22 september 1988) Ik waardeer de aanbevolen maatregelen om deze massale sterfte tegen te gaan: betere voeding (waarbij borstvoeding op de eerste plaats komt) en betere hygiëne. U noemt echter ook inentingen als een van de maatregelen bedoeld om levens te redden. U vermijdt elke betrokkenheid door te vermelden dat Ontwaakt! niet de ene medische behandeling boven de andere aanbeveelt. Naar mijn mening komt het feit dat u deze inlichtingen publiceert erop neer dat u partij kiest. Is het niet gevaarlijk gemeenschapsbelangen zwaarder te laten wegen dan individuele belangen? Het aantal ernstige en zelfs dodelijke complicaties bewijst dat inentingen verderfelijk zijn.

D. G., arts, Frankrijk

Ik vind uw artikelen altijd interessant en ik waardeer uw tijdschrift. Volgens uw uitgave van 22 september blijkt u echter slecht geïnformeerd te zijn over de doeltreffendheid en de gevaren van inentingen.

J. V., Frankrijk

Veel dingen die mensen doen met het oog op een betere gezondheid zijn verre van wenselijk. Sommigen gebruiken medicijnen die ongewenste bijwerkingen hebben, maar zij gaan ervan uit dat de voordelen tegen de risico’s opwegen. Velen denken net zo over inentingen. Wij beschouwen inentingen als een persoonlijke zaak, hoewel men eventuele wettelijke consequenties van zijn of haar beslissing moet aanvaarden. — Red.

Het huiswerk van ouders

Toen wij scholen bezochten met het tijdschrift „Ouders — Ook u hebt huiswerk!” (8 september 1988), kregen wij te horen dat het eerst ter lezing aan de schoolinspecteur aangeboden moest worden. Toen ik na een exemplaar bij zijn secretaris achtergelaten te hebben, terugging, stelde ik voor een paar exemplaren in de leraarskamers neer te leggen. Hij zei echter: „Beter nog, ik heb de inlichtingen gelezen, dus waarom brengt u niet een exemplaar of honderd naar mijn kantoor, dan zullen wij ze aan alle onderwijzers uitdelen.”

K. A., Verenigde Staten

Ik ben assistent-schoolhoofd op een lagere school met 655 leerlingen. Nadat ik een exemplaar van Ontwaakt! bij het hoofd had achtergelaten, besloot hij een reeks brieven aan de ouders te sturen gebaseerd op deze geweldige uitgave. Eerst vroeg hij zich af of de uitgever er iets op tegen zou hebben dat hij Ontwaakt! citeerde, maar ik verzekerde hem dat dit geen probleem zou zijn. Misschien wilt u hem echter eveneens op dit punt geruststellen.

S. S., Verenigde Staten

Wij hebben er geen bezwaar tegen dat inlichtingen uit „Ontwaakt!” voor dergelijke doeleinden worden gebruikt, mits erbij vermeld staat dat ze aan „Ontwaakt!” ontleend zijn. — Red.