Van onze lezers

Sari’s

Ik heb net het artikel „Miljoenen sari’s” in Ontwaakt! van 8 juli 1988 gelezen en ik was er erg blij mee. Ik keek naar de foto van de vrouw die een sari draagt en dacht: ’Wat een prachtige dracht!’ Het was dusdanig geschreven dat de lezer zich tot de vrouwen van India aangetrokken voelt en respect voor hen krijgt. Een dergelijk artikel neemt elk spoortje van rassenvooroordeel dat zich wellicht in ons hart bevindt weg. Er werd in gezegd dat de gewone Indiase vrouw een oudere ’huis-sari’ aandoet bij haar dagelijkse huishoudelijke bezigheden. Dit heeft mij, die hier in het verre Japan hetzelfde werk doet, geholpen zelfrespect te hebben. Het heeft mij ook geholpen stil te staan bij de ’vrouwelijkheid van kleding’. Ik ben dan ook van plan om voortaan als ik thuis bezig ben en iets moet halen bij de kruidenier in de buurt, eraan te denken of mijn kleding vrouwelijk is en wel goed zit voordat ik de deur uit ga.

N. I., „Een vrouw die dolgraag eens een sari zou aanpassen”, Japan

Tand gered

Mijn zoon, die toen zestien was, stootte bij het fietsen een tand uit zijn mond. Ik herinnerde me in Ontwaakt! [8 oktober 1983] gelezen te hebben dat de tand in zijn kas teruggeplaatst, in de mond gehouden of in melk bewaard moest worden, maar ik kon me niet herinneren wat het beste was en dus belde ik naar de eerstehulpafdeling van het ziekenhuis. Zij zeiden dat ik ’m het beste in ijs kon stoppen, precies het tegenovergestelde van wat ik had gelezen. Dus belde ik een ander ziekenhuis en vertelde hun wat ik me herinnerde, waarop zij mij de raad gaven de tand zo mogelijk in de kas terug te zetten. Dat deden wij en gingen met onze zoon naar de eerstehulpafdeling, daarna naar de kaakchirurg en toen naar de endodontist, en overal kregen wij te horen dat als wij de tand in ijs hadden gestopt zoals ons door de eerstehulpafdeling die wij het eerst hadden geraadpleegd was gezegd, hij de tand kwijt zou zijn geweest. Jullie maken ons dus tot een welingelicht volk; het spijt me alleen dat ik zo veel heb gemist doordat ik in het verleden niet elke uitgave grondig heb gelezen.

P. L., Verenigde Staten

Kunstmatige intelligentie

Het artikel over kunstmatige intelligentie in Ontwaakt! van 8 juli 1988 was verre van volledig; òf de auteur was niet op de hoogte van diverse ontwikkelingen op dat gebied òf hij heeft ze om de een of andere reden bewust buiten beschouwing gelaten . . . Het artikel gaat totaal voorbij aan neurale netwerken, die computers in wezen hetzelfde vermogen om patronen te onderscheiden verlenen als het menselijk oog of oor. Op het moment kunnen deze neurale netwerken alleen wedijveren met zenuwknopen van minder complexe schepselen . . . Het is niet zeker of ze ooit de complexiteit van de zenuwcel in de menselijke hersenen zullen benaderen, maar dat is misschien niet nodig . . . Ik ben bang dat dit artikel net is als zo veel andere die ik in de populair-wetenschappelijke pers heb gelezen en waarin het idee wordt gepropageerd van „alles kits, mensen, jullie zullen qua intelligentie altijd superieur zijn aan wat maar ook op aarde”. Ik denk dat het een ongerechtvaardigde vrees van mensen is een intelligenter wezen tegen te komen, en ook heel egocentrisch.

J. O., Verenigde Staten

„Ontwaakt!” besprak recente ontwikkelingen in de kunstmatige intelligentie, dat wat thans in de praktijk toegepast wordt. Lezer J. O. houdt zich voornamelijk bezig met experimentele toekomstige vooruitzichten, en geeft op dat punt wat onzekerheden toe. „Een studie door M.I.T.’s Lincoln Laboratory suggereert dat het binnen vijf jaar mogelijk zou moeten zijn een neuraal netwerk te bouwen dat zo complex is als de hersenen van een bij”, zegt een recent redactioneel artikel in „The New York Times” (7 september 1988). Ere wie ere toekomt — elk niveau van kunstmatige intelligentie is nog steeds slechts een zeer inferieure imitatie van het werk van de Schepper. — Red.