Van onze lezers

Veilig rijden

Mijn welgemeende complimenten voor uw recente artikelen over „Veilig rijden” (8 januari 1988). Ik zou het op prijs gesteld hebben als u nog andere gevaren had genoemd, bijvoorbeeld roken onder het rijden en het gebruik van diverse verdovende middelen, in het bijzonder die welke in sommige alleen op recept verkrijgbare medicijnen zitten, allemaal dingen die de controle van de bestuurder over zijn auto verminderen. Ook dient er uitdrukkelijk gewaarschuwd te worden voor andere factoren, zoals gebrek aan slaap, zware maaltijden — al dan niet met veel drank — ruzies in het gezin, films waarin hard gereden wordt, een slecht gezichtsvermogen en gebrek aan lichaamsbeweging.

R. G., Frankrijk

Hoewel sommige van de bovengenoemde factoren ook in onze artikelen aan de orde kwamen, is het de moeite waard ze te herhalen. Voor veilig rijden is het een vereiste dat de bestuurder zich volkomen bewust is van wat er op de weg gebeurt, zodat hij snel kan reageren op elke situatie die zich voordoet. — Red.

Hoewel uw artikel een pleidooi was voor goed en veilig rijden, was ik verbaasd dat u het dragen van veiligheidsgordels niet aanbeval. Ook dat moet een goede rijgewoonte zijn. In uw artikel „Waarom uw veiligheidsgordel vast?” [22 september 1978] citeerde u een Canadees rapport waarin werd geconcludeerd dat ’een bestuurder met autogordel om bij een botsing een tienmaal zo grote overlevingskans heeft als een bestuurder zonder gordel’, en een Zweeds rapport waarin men tot de conclusie kwam „dat mensen zonder autogordel bij alle snelheden tweemaal zoveel verwondingen hadden opgelopen als mensen met gordel”.

C. S., Verenigde Staten

Wij zijn het roerend met u eens dat het dragen van autogordels van levensbelang is. Het is in veel landen wettelijk verplicht en wij allemaal, waar wij ook wonen, dienen deze redelijke veiligheidsmaatregel te nemen uit respect voor de gave van het leven. — Red.

Bevrijdingstheologie

In uw uitgave over de „Bevrijdingstheologie” (8 november 1987) publiceerde u een illustratie die de Katholieke Kerk in diskrediet brengt en ik ervaar het als kwetsend een kruis afgebeeld te zien gevormd door machinegeweren. Dit onteert het kruis waaraan onze Verlosser, Jezus Christus, werd gekruisigd.

J. V., Verenigde Staten

Geweren in de vorm van een kruis vormen een treffend symbool van de uiterste consequentie van de bevrijdingstheologie, die betoogt dat het christelijk is om, als laatste redmiddel, geweld te gebruiken om de verdrukten te bevrijden. Niet dat wij dit symbool hebben afgedrukt, is onterend voor Christus; dat is veeleer het geval met de acties waarvoor degenen kiezen die voorstanders zijn van gewapend geweld in de naam van Christus. De methoden van de bevrijdingstheologie zijn in strijd met de leer van Jezus. Hij verklaarde: „Mijn koninkrijk is geen deel van deze wereld. Indien mijn koninkrijk een deel van deze wereld was, zouden mijn dienaren hebben gestreden, opdat ik niet aan de joden overgeleverd zou worden. Maar mijn koninkrijk is nu eenmaal niet uit deze bron” (Johannes 18:36). Hij leerde zijn volgelingen: „Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard vergaan” (Matthéüs 26:52). Hij bepleitte respect voor bestaande regeringen toen hij zei: „Betaalt caesar daarom terug wat van caesar, maar God wat van God is” (Matthéüs 22:21). En hij leerde zijn volgelingen zich voor bevrijding van onderdrukking niet op menselijke krachtsinspanningen maar op Gods koninkrijk te verlaten (Matthéüs 6:9, 10; Psalm 72:1, 2, 4, 11-14). Juist door zich aan deze leer te houden, eert men Jezus Christus. — Red.