De zienswijze van de bijbel

Moet u zich aan de Tien Geboden houden?

HET was in het jaar 1513 v.G.T.a dat Gods vinger op steen schreef. Sedertdien zijn er door mensen afschriften van de Tien Geboden gemaakt, die over de hele wereld verspreid zijn. Honderden miljoenen mensen hebben ze gelezen en velen kennen ze van buiten. Er bestaat waarschijnlijk geen andere reeks wetten die zo’n wijdverbreide aandacht heeft gekregen. Nu in 1988, op de 3500ste verjaardag ervan, is de vraag: Zijn de Tien Geboden nog steeds van kracht, en moet u zich er dus aan houden? — Exodus 20:1-17; 31:18.

Voor wie waren ze bedoeld?

God gaf de Tien Geboden aan de mensen die bekendstonden als Israëlieten. In zijn beginwoorden maakte hij duidelijk dat hij tot die ene natie sprak: „Ik ben Jehovah, uw God, die u uit het land Egypte heb geleid, uit het slavenhuis.” Hieruit blijkt dat de Tien Geboden bedoeld waren als onderdeel van een nationaal wetboek. — Exodus 20:2.

Overgedragen aan de christenen?

Waren de Tien Geboden echter zo universeel van aard dat ze altijd van kracht zouden zijn en ook voor niet-Israëlieten zouden gelden? Nee. Toen eeuwen later de christelijke gemeente werd gevormd, werd dit wetboek niet aan de christenen overgedragen. Waarom niet? Omdat de bijbel zegt dat Christus „het einde van de Wet” is (Romeinen 10:4). Wat wil dat zeggen?

Ter illustratie het volgende: In 1912 stond het wereldrecord hoogspringen op 2,01 meter. Vijfenzeventig jaar later, in 1987, stond het record op 2,43 meter. Er moet echter een uiterste grens zijn aan de hoogte die een mens kan springen over een op twee palen rustende lat. De kampioen die deze grens bereikt, zal een eind maken aan alle wereldrecords hoogspringen. Hij zou ook „het einde” ervan genoemd kunnen worden. Hoe zou dit nu van toepassing gebracht kunnen worden op de Tien Geboden?

Toen God „de Wet” opstelde, die de Tien Geboden maar ook ruim 600 andere wetten en voorschriften omvatte, en deze aan de Israëlieten gaf, stelde hij het hoogste doel of de maatstaf voor volmaaktheid vast. Hij legde de lat bij wijze van spreken op het hoogste niveau. Deze goddelijke Wet stond op zo’n hoog moreel peil dat alleen een volmaakt mens het kon bereiken. Prediker 7:20 zegt: „Er is geen mens rechtvaardig op de aarde, die voortdurend doet wat goed is en niet zondigt.”

De lat — Gods rechtvaardige maatstaf — werd dus te hoog gelegd voor de onvolmaakte Israëlieten of joden. Waarom? De christelijke apostel Paulus legt uit: „Ze [de Wet] werd toegevoegd om overtredingen openbaar te maken, totdat het zaad [de Messías of Christus] gekomen zou zijn aan wie de belofte was gedaan” (Galaten 3:19). Door middel van de Wet maakte God de joden duidelijk dat zij allen onvolmaakte wetsovertreders waren, niet in staat op grond van hun eigen werken rechtvaardig verklaard te worden.

Er was er maar één die over die lat heen kon springen: de komende beloofde Messías of Christus. Daarom werd die hoge maatstaf de joden gegeven als iets om naar te streven, terwijl zij intussen uitzagen naar de uiteindelijke Kampioen, de Messías, die er eens en voor al overheen zou gaan.

„Die tot Christus leidt”

In overeenstemming daarmee vervolgt Paulus in vers 24 van het derde hoofdstuk van Galaten: „Dientengevolge is de Wet onze leermeester geworden die tot Christus leidt, opdat wij ten gevolge van geloof [in hem] rechtvaardig verklaard zouden worden.” Een leermeester in bijbelse tijden vergezelde het kind naar zijn leraar en kon het kind ook onderwijzen en streng onderrichten.

Zo zouden de Tien Geboden alsook de rest van de Wet de joden voorbereiden op de Messías en hen naar hem leiden. Toen Jezus kwam, onder hen woonde en volmaakt gehoorzaam aan de Wet stierf, werd hij „het einde van de Wet”. Daarop verwijderde God als het ware die lat en bood de joden iets beters aan. Nu konden zij „als een vrije gave” ten slotte „door zijn onverdiende goedheid rechtvaardig verklaard worden op grond van de verlossing door de losprijs die door Christus Jezus is betaald”. — Romeinen 3:24.

Paulus zegt ook: „Gij [staat] niet onder de wet . . ., maar onder de onverdiende goedheid”, en: „Indien gij . . . door geest wordt geleid, zijt gij niet onder de wet.” — Romeinen 6:14; Galaten 5:18.

Waaraan u zich moet houden

Zijn christenen nu, omdat zij niet „onder de wet” staan, bevrijd van alle morele beperkingen? Zeker niet. Zoals Paulus duidelijk maakte, worden christenen geleid door Gods heilige geest, en die leidt niemand tot zonde, maar spoort hen aan zich ook ver te houden van zonden waarover de Tien Geboden handelden. Indien u bijvoorbeeld 1 Korinthiërs 6:9, 10 leest, zult u verscheidene christelijke wetten aantreffen die overeenkomen met enkele van de Tien Geboden. Het zijn de verboden op afgoderij, overspel, stelen en begerigheid.

Christus vatte tevens het oude wetboek, waartoe de Tien Geboden behoorden, in deze twee formele uitspraken samen: „Gij moet Jehovah, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand” en: „Gij moet uw naaste liefhebben als uzelf” (Matthéüs 22:37-39). Als u ernaar streeft u daaraan te houden, om vergeving vraagt wanneer u te kort schiet en geloof oefent in Christus’ losprijs, zal God u onverdiende goedheid betonen en u goedkeuren voor het eeuwige leven. — 2 Thessalonicenzen 2:16.

[Voetnoten]