Van onze lezers

Depressiviteit

Toen ik uw tijdschrift over „Depressiviteit — U kunt de strijd winnen!” (22 oktober 1987) voor het eerst onder ogen kreeg, was mijn eerste gedachte: „O nee! Niet weer een artikel in de trant van ’alles wat je moet doen is aan blije dingen denken, een glimlach op je gezicht toveren en het is verdwenen’.” Bij mij werd een stoornis vastgesteld die komt en gaat met het wisselen van de seizoenen, dus toen ik zag dat deze in het artikel werd genoemd, was ik opgetogen! Vooral wil ik u bedanken voor het zinnetje dat onmiddellijk op de beschrijving ervan volgde: „Depressiviteit speelt zich dus niet altijd ’in het hoofd’ af.”

J. E. G., Verenigde Staten

Een hogere opleiding

Ik was het niet eens met het artikel „Een hogere opleiding — een voorbereiding waarop?” (8 januari 1987) en ook niet met de brief in de uitgave van 22 augustus 1987. Ik ken persoonlijk jonge mensen die naar de universiteit zijn gegaan, en zij hebben interessante banen alsook sterke christelijke huwelijken. Het leven bestaat niet alleen uit het leren van praktische dingen. Als wij in het bos wandelen, naar de sterren kijken, leren tennissen of een boek over kunst lezen, doen wij niets praktisch, maar deze dingen kunnen ons leven enorm verrijken.

A. J. M., Verenigde Staten

Uw artikel over een hogere opleiding ergerde mij. Ik ben het eens met de lezer die zei dat hij het een bekrompen en oneerlijke voorstelling van zaken vond, en ik ben het ook eens met uw antwoord (8 november 1987). Het volgen van een hogere opleiding heeft goede en slechte kanten. Of iemand op de universiteit of in een religieuze organisatie slaagt, hangt ervan af hoe goed hij het geleerde persoonlijk toepast.

T. M., Verenigde Staten

Wij zijn het ermee eens dat men veel voordeel kan hebben van de toegenomen kennis die instellingen voor hoger onderwijs kunnen bieden. Terzelfder tijd gaan wij niet voorbij aan de voordelen die mannen zoals Thomas Edison en Henry Ford de maatschappij hebben geschonken, hoewel zij slechts weinig of geen onderwijs hadden genoten. De hogere opleiding als zodanig veroordelen wij niet en wij willen herhalen wat wij al eerder hebben verklaard, dat het wel of niet volgen van een universitaire opleiding een persoonlijke kwestie is. Terzelfder tijd voelen wij ons gedrongen te wijzen op de gevaren van het universiteitsmilieu.

Ten eerste wordt, uitzonderingen daargelaten, geloof in God bij een hogere opleiding gewoonlijk ondermijnd ten gunste van menselijke filosofieën.

Ten tweede legt de hogere opleiding gewoonlijk de nadruk op het vooruitkomen in de wereld en het behalen van materieel gewin, wat tegengesteld is aan de raad van Jezus en de apostel Johannes. — Matthéüs 6:19-21, 25-34; 1 Johannes 2:15, 16.

Ten derde moedigt het milieu waarin men op de universiteiten verkeert gewoonlijk aan tot een geest van onafhankelijkheid en toegeeflijkheid, wat resulteert in seksuele immoraliteit en drugmisbruik waartegen veel jonge mensen moeilijk weerstand kunnen bieden. Wij moedigen jonge mensen echter aan om nauwkeurige kennis te blijven verwerven, vooral de kennis die in de bijbel te vinden is, omdat ze tot het ontvangen van eeuwig leven leidt (Johannes 17:3). Wij moedigen hen ook aan om de vaardigheden te ontwikkelen die nodig zijn om een nuttig, produktief leven te leiden waarin het accent ligt op Jezus’ woorden in Matthéüs 6:33, om eerst Gods koninkrijk en zijn rechtvaardigheid te zoeken.

En ten vierde, de tijd is kort (Lukas 21:34-36; Efeziërs 5:15, 16). Tijd besteed om onze Schepper te dienen, levert het meeste profijt op. — Red.