Van onze lezers

Mijn leven als hemofiliepatiënt

Het moet me van het hart dat ik het verhaal van John A. Wortendyke, „Mijn leven als hemofiliepatiënt” (22 juni 1987), heel roerend heb gevonden. Het is werkelijk verbazingwekkend hoeveel geloof hij in Jehovah toonde. Ik studeer momenteel de bijbel met de Getuigen, en het relaas van John heeft bewerkt dat mijn eigen problemen in vergelijking daarmee maar gering lijken en dat ik vastbesloten ben niet te wankelen in mijn dienst voor God.

A. C., Engeland

Van alle prachtige ervaringen in uw tijdschrift is dit wel het meest ontroerende, geloofopbouwende artikel dat ik ooit heb gelezen. Ik zou John Wortendyke op de een of andere manier willen vertellen dat mijn gebeden hem en zijn moedige gezin vergezellen! Terwijl ik het artikel las, voelde ik mijn maagspieren verkrampen bij iedere episode dat hij weer bloedingen had. Dit is een ervaring waar ik aan zal denken als ik hoofdpijn of migraine heb of een artritisaanval!

D. S., Verenigde Staten

Afrikanen die melk drinken

Uw artikel „Zal Afrika ooit vrij zijn van honger?” (8 maart 1987) was bijzonder verhelderend. Wel wil ik u vertellen dat uw foto daarbij van dat kind met een appel en een glas melk niet het beeld is dat wij in Afrika willen zien. Bij ten minste 70 procent van het zwarte deel van de wereldbevolking is sprake van lactose-intolerantie. Wij zouden de Afrikanen geen goede dienst bewijzen door hen aan te moedigen melk te drinken.

G. H., arts, Hawaii

Onze correspondent in Zuid-Afrika verklaart: „Wij hebben bij verscheidene Afrikanen navraag gedaan, en zij zeiden allemaal als kind melk te hebben gedronken. In het leven van de zwarte bevolking van zuidelijk Afrika neemt het gebruik van vee en de melk ervan een belangrijke plaats in en dit dateert al van vóór de tijd van de Europese kolonisten. De Zoeloes hebben in hun taal zelfs een woord, ’ukukleza’, voor het gebruik van Afrikaanse veehoeders om de koe rechtstreeks in hun mond te melken. Natuurlijk kan de situatie in andere delen van Afrika anders zijn.” — Red.

Van de drugs afkomen

Ik wil u bedanken voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kom ik van de drugs af?” (22 september 1985) Toen er enige tijd geleden bij mij ziekteverschijnselen optraden ten gevolge van angstige bezorgdheid en stress, schreef mijn arts mij een lichte tranquillizer voor. Ik voelde mij al gauw een stuk beter en was erg blij met de medicatie. Later vernam ik van de gevaren van deze medicijnen, en in het besef dat ik ze niet langer nodig had, besloot ik ermee te stoppen. Na mij er vier en een half jaar op verlaten te hebben, wist ik dat er enkele onthoudingsverschijnselen zouden optreden. Door echter voortdurend de goede raad en aanwijzingen in het artikel toe te passen, ben ik uiteindelijk in mijn opzet geslaagd.

G. O., Engeland

Wat gebeurt er met onze bossen?

Dank u wel voor de uitgave „Wat gebeurt er met onze bossen?” (22 juni 1987) Omdat ik mij moest prepareren op een mondeling examen aardrijkskunde over ecologische problemen, gebruikte ik deze artikelen, die heel nuttig waren. En ik behaalde een goed cijfer. Ik heb al eerder artikelen in Ontwaakt! gebruikt voor schoolwerk. Hartelijk bedankt!

G. C., Italië