Snelbouw in het hoge Noorden!
Door Ontwaakt!-correspondent in Noorwegen
„GEWOONWEG fantastisch. Dat is de enige uitdrukking die wij kunnen vinden om te beschrijven wat Jehovah’s Getuigen het afgelopen weekeinde hebben gedaan.”
Zo begint de Noorse krant Finnmarken een verslag over de bouw, afgelopen zomer, van een Koninkrijkszaal, een vergaderplaats voor de gemeente van Jehovah’s Getuigen, in het stadje Kirkenes in het noorden van Noorwegen. Wat was er zo fantastisch aan?
Het gebouw, dat een oppervlakte van 210 vierkante meter en zo’n 100 zitplaatsen heeft, werd in drie dagen gebouwd door meer dan 200 vrijwilligers uit vijf landen. Het gebouw moest zorgvuldig geconstrueerd en goed geïsoleerd worden omdat Kirkenes gelegen is in het koude gebied, zo’n 350 kilometer ten noorden van de poolcirkel, waar de grenzen van Noorwegen, Finland en Rusland samenkomen. Hoe is deze bouw tot stand gekomen?
Het begon toen de kleine gemeente van ongeveer 30 leden bij de plaatselijke autoriteiten informeerde naar de mogelijkheid een stuk land te kopen. Aanvankelijk kregen zij te horen dat er geen land beschikbaar was voor een dergelijk doel. Maar omdat de autoriteiten het project gunstig gezind waren, wijzigden zij het bestemmingsplan voor een heel stuk grond zodat daar vergaderzalen en dergelijke gebouwd mochten worden. De driedaagse bouw werd gepland op vrijdag 27 juni tot en met zondag 29 juni 1986.
Internationale samenwerking
De fundering was reeds voltooid, en op de avond voordat het werk van start zou gaan, lagen de materialen op het bouwterrein klaar. Maar hoe stond het met de werkers? Naast de leden van de plaatselijke gemeente, waren er van heinde en verre mede-Getuigen gekomen. Hele gezinnen waren per auto gekomen en hadden hun caravan meegenomen. Uit de omgeving van Oslo, in het zuiden van Noorwegen, was een bus vol vrijwilligers gekomen. Onder hen bevonden zich Getuigen uit Denemarken, de Verenigde Staten en Canada. Ook was er een bus gekomen met 44 vrienden uit Finland. In totaal waren daar zo’n 200 bijeen.
Op dezelfde avond kwamen alle werkers bijeen voor een informatiebijeenkomst in het nabijgelegen Sporthuis, dat de gemeente tijdens de bouwperiode had gehuurd. Alle inlichtingen werden in het Fins en het Engels vertaald. De liefdevolle geest van samenwerking waardoor de hele bouw zou worden gekenmerkt, was reeds voelbaar.
Vrijdagmorgen om 7.00 uur werd de dagtekst uit de bijbel besproken in het Noors en het Fins. Na gebed en ontbijt maakte iedereen zich klaar voor het werk. Om acht uur precies werden de eerste hamerslagen gehoord. Tegen 9.45 uur v.m. stonden vijf van de zes muren overeind. Toen begon men de steigers op te zetten. Een uur later werd de eerste dakspant op zijn plaats gebracht.
Die morgen had een buurtbewoner de menigte voor zijn raam opgemerkt. Hij ging naar de keuken, maakte voor zichzelf een kop koffie en een boterham klaar, keerde naar het raam terug en liet bijna de kop koffie uit zijn hand vallen toen hij zag dat de contouren van een gebouw reeds zichtbaar werden.
Onder leiding van vaklieden — met elk een specifieke taak — vorderde het werk snel. Sommigen werkten tot laat in de nacht om het dakbeschot af te maken. Zo ver noordelijk staat de zon in die tijd van het jaar 24 uur per dag boven de horizon, zodat men verzekerd is van voldoende licht. Binnen werden de laatste gipsplaten tegen muren en plafond bevestigd.
De meeste taalproblemen lieten zich door middel van gebaren oplossen. Het bleek dat er zo heel veel gezegd kon worden. En wanneer de gebarentaal niet toereikend was, traden de Finse vrienden die Engels of Zweeds kenden — wat veel lijkt op Noors — op als tolk. Door zo de taalbarrière te doorbreken werd het gevoel van eenheid versterkt.
Behulpzame stadsgenoten
Behulpzame stadsgenoten droegen ertoe bij dat het werk werd versneld. Toen de Getuigen bijvoorbeeld bij een houthandel en bij een winkel van elektrische artikelen vroegen of er misschien iemand zou willen opendoen als er in het weekeinde materialen nodig waren, gaf men hun de sleutels en kregen zij te horen dat zij alles wat zij meenamen, maar moesten opschrijven en dat zij de niet-gebruikte materialen konden terugbrengen.
Aan de gemeentelijke hovenier werd op zaterdagavond gevraagd of er bloemen konden worden gekocht voor de bloembedden. Hoewel hij gasten had, kwam de man — in een kostuum en met een stropdas — naar het bouwterrein en plantte ze persoonlijk. „Dit is het geschenk van de stad voor uw gebouw”, zei hij.
De inspecteur van het elektriciteitsbedrijf kwam op zaterdag. Tot verbazing van de werkers vroeg hij of hij de volgende dag kon terugkomen om de elektriciteit aan te sluiten. Het duurt gewoonlijk weken om dit voor elkaar te krijgen, en op een zondag is het voorheen nog nooit gebeurd. Nadat de elektriciteit was aangesloten en de Getuigen de mensen van het elektriciteitsbedrijf voor hun komst hadden bedankt, zei de inspecteur: „Ik zou om vijf uur ’s morgens nog gekomen zijn indien dat nodig was geweest. Er zou iets mis zijn met iemand die geen medewerking wil verlenen aan een dergelijk project. Dit is iets wat je maar eens in je leven meemaakt.”
Het werk voltooien
Toen de zondag aanbrak, was de buitenkant van het gebouw bijna gereed en waren de bomen geplant. Tegen 9.00 uur v.m. werd het gras voor het gazon ingezaaid. Binnen waren de werkers bezig met schilderen, behangen en het leggen van vloerbedekking en legden zij de laatste hand aan andere werkzaamheden. Commentaar gevend op de netheid van de bouwplaats, schreef een krant: „Wij weten allen hoe bouwterreinen eruitzien — overal rondslingerende stukken plastic, stompjes en brokjes, een heleboel afval. Maar toen Jehovah’s Getuigen hun Koninkrijkszaal aan het bouwen waren, was er niet één stukje hout of plastic dat het terrein rommelig maakte.”
Om 6.00 uur n.m. was de zaal gereed, met uitzondering van wat loodgieterswerk en enkele elektrische voorzieningen. Naast de grote zaal bevatte het gebouw nog een voor meerdere doeleinden te gebruiken kleinere ruimte, een bibliotheek, een opslagruimte, een voorportaal en toiletten.
Om 7.00 uur n.m. werd de eerste vergadering gehouden met 250 aanwezigen. Er werd een op een Wachttoren-artikel gebaseerde bijbelse bespreking gehouden en er werd een video-opname van het werk getoond. Allen uitten hun waardering voor het voorrecht met elkaar te hebben mogen samenwerken om hun christelijke broeders daar in het hoge Noorden te helpen zo snel een plaats van aanbidding te bouwen.
[Kaart op blz. 24]
(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)
poolcirkel
[Illustraties op blz. 25]
Verschillende fases van de bouw van de Koninkrijkszaal van vrijdag op zaterdag