Wat kunt u doen als er een aardbeving plaatsvindt?
Door Ontwaakt!-correspondent in Griekenland
HOE lang heeft een aardbeving ervoor nodig om een stad te verwoesten? Feitelijk een ontstellend korte tijd. In het geval van Kalamata, een stad op de zuidpunt van het Griekse vasteland, duurde het minder dan vijf seconden.
Een aardbeving met een kracht van 6,8 op de schaal van Richter veranderde deze kustplaats in een ruïne. Van de 21.000 gebouwen die door de aardbeving werden getroffen, konden er 6930 worden hersteld, werden er 13.440 onbewoonbaar verklaard en waren er 630 volslagen ruïnes. Het nabijgelegen dorpje Eleochori was vrijwel totaal verwoest, daar 117 van de 125 huizen ingestort of zwaar beschadigd waren. Het aantal gewonden liep in de honderden, maar er kwamen slechts zo’n 20 personen om het leven. Hoe kwam dat? Wat redde zovelen het leven?
Overlevenden vertellen hun verhaal
„Het leek op een explosie, alsof er dynamiet onder het huis ontplofte. En ik hoorde een merkwaardig gerommel”, vertelde een ooggetuige aan Ontwaakt! Zij voegde eraan toe: „Ik had het gevoel alsof ik in een afgrond viel. Ik riep naar mijn man: ’George, snel, neem de kinderen naar buiten!’ Toen gingen de lichten uit. Ik greep één kind en George greep het andere, en wij vluchtten de trap af naar de straat. Overal was stof. Bijna alle huizen van onze buurt stortten in. Toch werd niemand gedood omdat de meeste mensen op straat waren.”
Die laatste opmerking bevat een aanwijzing voor het overleven van een aardbeving — verlaat gebouwen en ga naar open ruimten. In Kalamata sloeg de aardbeving toe op zaterdag, om ongeveer 8.20 uur ’s avonds. Op dat tijdstip waren veel mensen al op straat. Ja, dichte drommen stonden in de haven te kijken naar de inwijding van de nieuwe veerdienst naar Kreta. Ongetwijfeld heeft die toevallige omstandigheid veel levens gered.
Een andere ooggetuige, de heer Karalekas, verklaarde: „Ik heb veel aardbevingen meegemaakt, maar dit was iets heel anders. Het was verschrikkelijk. Het leek alsof ik mij op een schip in een storm bevond en de rollende beweging je het lopen belette. Zo gauw ik het voelde, ging ik onder het deurkozijn staan en riep de kinderen toe hetzelfde te doen. Voor het moment zou dat enige bescherming bieden. Zo gauw ik kon, haastte ik mij vervolgens met mijn gezin de trap af naar de binnenplaats. Gelukkig stortte mijn huis niet in.”
Als een tijdelijke veiligheidsmaatregel kan een stevig deurkozijn levenreddend zijn. Maar zoals in dit geval, is een snelle aftocht naar open terrein het beste wat men kan doen.
Hulp van de regering — snel en goed
De reactie van de zijde van de overheid op de ramp volgde onmiddellijk en er werd omvangrijke hulp naar het gebied gezonden. Duizenden tenten werden spoedig in het open veld opgezet om de dakloze gezinnen te huisvesten. Geïmproviseerde waterleidingen werden aangelegd om de ’tentsteden’ van water te voorzien. Volgens één krantebericht was de minister van Defensie, Ioannis Haralambopoulos, op de plaats van de ramp om het reddingswerk te leiden. Ook buitenlandse regeringen boden hulp aan. Een Griekse scheepsmagnaat bracht zijn luxekruiser Marianna naar de haven van Kalamata over en bood onderdak en levensmiddelen aan voor meer dan duizend mensen.
Ook Jehovah’s Getuigen ondernamen onmiddellijk stappen om de noden van hun broeders en andere geïnteresseerde personen in Kalamata te lenigen. Er werden per trein levensmiddelen gezonden vanuit nabijgelegen gemeenten en vanuit Athene. Hoewel sommige Getuigen hun huizen en andere bezittingen verloren, toonden zij dat zij hun waardering voor geestelijke waarden niet waren kwijtgeraakt. Het was te gevaarlijk om hun vergaderplaats in de stad te gebruiken, en daarom zetten zij enkele kilometers buiten de stad een tent op als Koninkrijkszaal voor hun vergadering op zondagen. Bovendien werden in de stad vier kleinere tenten opgezet voor de doordeweekse bijbelstudiebijeenkomsten. Ondanks het ongemak overschreed het aantal aanwezigen de 100 procent.
Onder de Getuigen waren bij deze ramp geen gewonden of doden gevallen. Wij beseffen echter dat „tijd en onvoorziene gebeurtenissen” iedereen, zonder aanzien des persoons, kunnen treffen (Prediker 9:11; Handelingen 27:13-20, 41-44). Bij andere gelegenheden zijn Getuigen wel gewond en gedood bij rampen en ongelukken. Het is daarom altijd verstandig om in de mate waarin dat mogelijk is, voorbereid te zijn op zulke natuurrampen — zoals overstromingen en aardbevingen — die in sommige gebieden regelmatig voorkomen. Het is wijs te weten hoe men in zulke omstandigheden moet handelen. De bijbel geeft daarom terecht de raad: „Een verstandig man ziet het gevaar en brengt zich in veiligheid, een onnadenkend mens gaat het tegemoet en zal daarvoor boeten.” — Spreuken 27:12, Groot Nieuws Bijbel.
[Illustraties op blz. 23]
Zeven personen kwamen hier om, maar een tien dagen oude baby werd eruit gered
Een tent als noodvoorziening om de daklozen te huisvesten
De als Koninkrijkszaal opgerichte tent buiten Kalamata