Van onze lezers
Ongeboren kinderen
Ik heb vier heel lieve kinderen. Ik ben nog nooit zo persoonlijk geraakt als door „Een brief van de moeder van een ongeboren kind” (22 juli 1986). Ik heb twee onschuldige personen, die niemand ooit zal kennen, het leven genomen. En de gedachte dat Jehovah hun enige vriend was, doet mij zoveel pijn dat ik het nauwelijks kan dragen. Ik studeer momenteel met een van Jehovah’s Getuigen, en ik doe oprecht mijn best. Deze brief heeft mij doen beseffen hoe verschrikkelijk het is wat ik heb gedaan. Ik wil die moeder laten weten dat haar brief mij echt de moed en vastberadenheid heeft gegeven om mijn levende kinderen alles te onderwijzen wat ik over Jehovah leer zodat hun leven gered zal worden. Ik begrijp nu wat de schriftplaats wil zeggen met: ’in zichzelf de volledige vergelding ontvangend’ [Romeinen 1:27]. Heel veel dank.
T. S., Verenigde Staten
Ik heb zojuist „Een brief van de moeder van een ongeboren kind” gelezen. Het heeft mij erg van streek gebracht, en wel omdat ook ik een moeder ben van een ongeboren kind. Ook ik heb drie prachtstukken van kinderen, en wanneer ik naar hen kijk, vraag ik mij af hoe ik zo iets afschuwelijks heb kunnen doen. Hoewel ik toen de abortus werd verricht niet in de waarheid was, had ik wel degelijk schuldgevoelens. Nu ik meer weet over onze wonderbaarlijke Schepper, Jehovah, kwelt het mij zelfs nog meer dat ik een van zijn schepselen zo iets verschrikkelijks heb aangedaan. Ook ik wil herhalen wat de moeder in de brief zei. Als er iemand is die een abortus overweegt, stop dan alstublieft. De herinnering eraan zal u de rest van uw leven bijblijven. Zoek Jehovah en zijn rechtvaardige wegen en vertrouw op hem voor hulp. Maak alstublieft niet dezelfde fout als wij.
Een andere berouwvolle moeder, Verenigde Staten
Ik wil mijn waardering uitspreken voor de „brief van de moeder van een ongeboren kind”. Ook ik word gefolterd door dit altijd aanwezige schuldbesef. In tegenstelling tot de vrouw in het artikel, die drie fijne kinderen heeft, kan ik nu geen kinderen meer krijgen. Mijn geweten staat mij niet toe te vergeten dat ook ik mijn eigen kind heb vermoord. Ik heb nu de waarheid leren kennen, en mijn vertrouwen in Jehovah helpt mij dit te dragen. Met het diepste berouw.
C. D., Verenigde Staten
Ik begrijp niet waarom jullie „Een brief van de moeder van een ongeboren kind” moesten publiceren. Ik begrijp dat het was bedoeld om mogelijke abortussen te voorkomen, waarmee ik het hartgrondig eens ben. Maar velen van ons zijn in de waarheid gekomen na eerst een levensstijl te hebben gehad waarin zulke dingen wel konden. Toen wij Jehovah en zijn liefdevolle, tedere barmhartigheden leerden kennen, vertrouwden wij op zijn vergevensgezindheid met betrekking tot deze verschrikkelijke zonde. Het artikel gaf mij het gevoel dat ik deze schuld voortdurend met mij mee zou moeten dragen.
Trachtend Jehovah met een rein geweten te dienen, Verenigde Staten
De brief was een uiting van de gevoelens van de schrijfster en was niet bedoeld om iemand anders te belasten met haar schuldgevoelens. Wij kunnen zeker het vertrouwen hebben dat als wij God onze zonden belijden en onze wegen corrigeren, God niet alleen onze zonden zal vergeven maar ons zal reinigen van alle onrechtvaardigheid (1 Johannes 1:9). Hoewel Jehovah’s vergevensgezindheid echt is, neemt ze in dit huidige samenstel van dingen niet alle fysieke en emotionele gevolgen weg van iemands daden. Wij zijn er echter zeker van dat in Gods nieuwe samenstel van dingen de vroegere dingen niet meer in de geest teruggeroepen zullen worden en ook niet meer in het hart zullen opkomen (Jesaja 65:17). De brief werd gepubliceerd om te tonen welke trieste gevolgen voortspruiten uit het nemen van een mensenleven. — Red.