Belangrijker dan bezittingen

OP 28 december jongstleden traden Jess en Linda Shull in Petaluma, Californië (VS) in het huwelijk en gingen kort daarna op huwelijksreis in Nevada. Na hun terugkeer zouden zij hun intrek nemen in een nieuw, in twee woonlagen gebouwd huis.

„Ik had het helemaal zelf opgetrokken”, legde Jess uit. „Ik wist dat ik gauw zou gaan trouwen, en ik werkte hard om het huis helemaal naar onze zin te krijgen.” Kort voordat zij op huwelijksreis gingen, brachten zij al veel van Linda’s bezittingen over naar hun nieuwe woning in de landelijke omgeving van Lost Wells Butte, ten noordwesten van Riverton, Wyoming.

Terwijl zij in Nevada waren, brak er op vrijdag 3 januari in hun nieuwe huis brand uit. „Niemand kon ons bereiken”, zei Linda. „Maar ik ben blij dat zij er niet in slaagden. Het zou alleen maar onze huwelijksreis hebben bedorven.”

De in dat gebied heersende harde winden vormden klaarblijkelijk een factor waardoor het vuur ontstond. Het huis waaraan Jess meer dan drie jaar had gebouwd, was veranderd in een ruïne. En het ergste van alles was dat het niet was verzekerd.

In een artikel op de voorpagina van The Riverton Ranger van 14 januari werd bericht wat er gebeurde nadat de leden van de vrijwillige brandweer waren vertrokken: „Een nieuwe groep mensen, ongeveer gelijk in aantal als de brandweerlieden, trok eropuit naar Lost Wells Butte. . . . Het huis was een volslagen puinhoop, met zestig centimeter slijk en as in het midden van de woonkamer. De slaapkamer was verdwenen, verbrand. Het was moeilijk te zien waar men moest beginnen.

„Maar beginnen deden zij, en binnen een paar uur hadden zij veel van de rommel opgeruimd.

Jess en Linda zouden over een paar dagen terugkomen. Zij wisten nog steeds niet wat er met hun nieuwe huis was gebeurd. . . .

Tegen dinsdag 7 januari, slechts vier dagen nadat men het huis volledig verwoest had verklaard, had de groep van 50 vrijwilligers, allen Jehovah’s Getuigen, een dak boven de woning. Het was uren geleden een stinkend zwart gat geweest. . . .

De vrienden van de familie Shull hadden dakbedekking aangebracht, nieuwe leidingen en sanitair geïnstalleerd, nieuwe elektrische bedrading getrokken. Zij rolden isolatie uit, brachten gipsplaten aan, sausden de muren. . . .

Zij maakten lange dagen . . . in januari in Wyoming. De temperatuur in de buurt van Lost Wells Butte kwam zelden boven de 10 °C uit. . . .

De Jehovah’s Getuigen die ervoor zorgden dat de twee jonge mensen niet bij thuiskomst van hun huwelijksreis hun huis in de as zagen liggen, zijn nu grotendeels weer vertrokken. Zij blijven anoniem, de soort mensen die een vriend helpen om het helpen, niet om in de krant te komen.

Maar Jess en Linda Shull willen de mensen laten weten wat voor vrienden zij hebben. ’Wanneer je terugkomt, en je krijgt te horen dat alles verdwenen is . . .,’ zei Linda, pauzerend. ’Wel, dan ben je zo dankbaar als je beseft wat je wel hebt.’

De Shulls zijn veel kwijtgeraakt. Zij raakten bijna hun huis kwijt, en veel van hun bezittingen zijn in rook opgegaan. Maar nu weten zij dat zij andere dingen hebben die zelfs nog waardevoller zijn dan een biljarttafel of een complete donkere kamer voor de amateurfotograaf, dingen die met geld niet te koop zijn.

Dingen die zelfs in een laaiend vuur niet verbrand kunnen worden.”

[Illustratieverantwoording op blz. 23]

Riverton, Wyoming, Fire Department