Van onze lezers
Hoe belangrijk is een knap uiterlijk?
Ik wil u graag bedanken voor uw artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe belangrijk is een knap uiterlijk?” (8 januari 1986) Ik ben vijftien jaar en ik ben erg lang, 1 meter 73 om precies te zijn. Ik heb altijd geklaagd dat ik zo lang was, maar door uw artikel ben ik gaan beseffen dat mijn lengte niets met mijn persoonlijkheid te maken heeft. Het gaat per slot om wie ik ben, en niet om hoe ik eruitzie.
J. D., Louisiana (VS)
Syndroom van Down
Wat was het fijn om zo’n hartverwarmend verhaal te lezen van ouders die liefdevol hun gehandicapte kind helpen („Dertig jaar liefde en toewijding”, 8 februari 1986). Ik ben diepbewogen door hun toewijding. Ik heb enkele jaren in een tehuis gewerkt waar deze kinderen werden ondergebracht. Nadat ik dit artikel had gelezen, moest ik denken aan deze kinderen die daar waren ondergebracht omdat de ouders zich voor hen schaamden of meenden dat er geen hoop was dat zij iets zouden kunnen leren. Aangezien kinderen met het syndroom van Down zoveel aandacht en zorg nodig hebben, is een tehuis niet de oplossing. Omdat er niet genoeg personeel is om met elk kind op individuele basis te werken, krijgen de kinderen medicijnen toegediend om hen rustig te houden, zodat zij het grootste deel van de tijd slapen. De kinderen zijn thuis, in hun eigen vertrouwde omgeving, beter af.
D. H., Maryland (VS)
Omstandigheden verschillen, maar wij zijn het ermee eens dat indien het gezin de emotionele kracht en de mogelijkheid bezit om voor een kind met het syndroom van Down te zorgen, dit een veel betere oplossing is dan het kind in een tehuis onder te brengen. — Red.
Wanneer de leraar saai lesgeeft
Uw artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kan ik iets leren als mijn leraar zo saai lesgeeft?” (8 maart 1986) gaf uitstekende informatie en degelijke raad aan iedereen die naar school gaat. U liet zien dat leren inspanning vereist, en dat leerlingen een beter leerklimaat kunnen scheppen door hun deelname aan klassebesprekingen en vragen die op een prettige wijze gesteld worden.
M. C., Minnesota (VS)
Dank u wel voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe raak ik op goede voet met mijn leraar?” (22 oktober 1985) Op de lagere school hadden mijn vriendinnen allerlei nare dingen over de leraren verteld, en toen ik naar de middelbare school ging, gedroeg ik mij dan ook heel vijandig tegenover hen, vooral tegenover mijn lerares Italiaans. Sinds ik uw artikel heb gelezen, heb ik mijn houding veranderd. Nu kan ik niet alleen goed met haar opschieten, maar ik maak gewillig mijn huiswerk en let op school goed op.
D. M., Italië
Drugs en alcohol
Ik ben een gepensioneerd rechter, en ik vind dat ik u moet vertellen hoe goed uw tijdschrift mij bij de uitoefening van mijn beroep van pas kwam. Bij één rechtszaak die te maken had met het verhandelen en gebruiken van verdovende middelen, werd ik enorm geholpen een juiste beslissing te nemen door de feiten die in uw tijdschrift werden verschaft, waardoor ik de handelaar in verdovende middelen kon vonnissen en hem ter behandeling kon laten opnemen. Bij een andere gelegenheid waren de tijdschriften een grote hulp bij het voorbereiden van een toespraak die ik moest houden voor de vereniging van Anonieme Alcoholisten in mijn stad ten behoeve van een campagne om alcoholisten te genezen. Heel hartelijk dank.
J. A., Brazilië