Van onze lezers — Rechters en artsen reageren

IN DE Ontwaakt! van 8 september 1985 publiceerden wij belangrijke details over een drietal rechtszaken in het artikel „Uw medische vrijheid — De gerechtshoven spreken zich uit!” Deze rechterlijke uitspraken kunnen van invloed zijn op de medische rechten van alle burgers. Bij wijze van dienstverlening hebben veel getuigen van Jehovah in de Verenigde Staten het artikel toegezonden aan artsen, rechters en de medische staf van ziekenhuizen in hun omgeving. Wij willen graag enkele reacties met u delen.

Rechters waren blij met de inlichtingen

Talrijke rechters herkenden de medisch-juridische implicaties van de rechtszaken en uitten hun waardering voor het feit dat zij het artikel hadden gekregen. Bijvoorbeeld:

„Ik heb uw brief en het artikel ook laten lezen aan [de openbare aanklager] en heb mijn secretaresse opdracht gegeven de volledige verslagen van deze belangrijke zaken op te vragen. Ik ontving uw brief op een tijd waarop ik mij afvroeg hoe het gesteld is met de huidige mate van besmetting van het voor transfusie beschikbare bloed in dit land, en misschien is het geen toeval dat u mij op dit tijdstip deze inlichtingen hebt toegezonden.

— W. K., arrondissementsrechtbank van Kentucky

„Ik heb het artikel met belangstelling en waardering gelezen. Zoals zij dat ook in het verleden zijn geweest, blijven de Jehovah’s Getuigen voortrekkers op het gebied van de godsdienstvrijheid en de constitutionele scheiding tussen Kerk en Staat. Wij allen, ook degenen onder ons met een andere geloofsovertuiging, blijven voordeel trekken van de vroegere en huidige inspanning van Jehovah’s Getuigen.”

— D. W., rechter in Florida

„Uw kerk heeft enkele zeer deskundige rechtskundigen onder degenen die in haar publikaties schrijven. Ik heb hun artikelen in het verleden nuttig gevonden, en ik ben blij het mij toegezonden artikel te kunnen toevoegen aan mijn verzameling naslagmateriaal.

— D. Y., arrondissementsrechtbank, Ohio

Het probleem van onnauwkeurige berichtgeving

De pers gaf een verdraaid beeld van één van de in het Ontwaakt!-artikel besproken zaken. Rechters gaven de volgende commentaren:

„Ik was helemaal niet op de hoogte van de werkelijke nuances van de zaak Randolph. In de samenvatting die ik heb gelezen, werden de feiten niet gepresenteerd zoals in dat artikel, waardoor er een enigszins ander begrip van de zaak ontstond. Ik waardeer ten zeerste dat u mij [de feiten] onder de aandacht hebt gebracht.”

— R. R., arrondissementsrechtbank, Idaho

„Een van de problemen die de rechterlijke stand voortdurend plagen, is de onnauwkeurige berichtgeving over sommige van onze rechterlijke uitspraken. Hierdoor krijgen zowel het publiek als de advocaten een vertekend beeld van wat het rechterlijke stelsel doet. Het artikel dat u mij deed toekomen toont dat u bekend bent met ons probleem.”

— S. W., Hof van Beroep in de staat New York

Nuttige stappen ondernemen

Enkelen die werkzaam zijn in de juridische en medische beroepen en de Ontwaakt!-artikelen lazen, gaven suggesties die volgens hen juridische verwikkelingen over het afwijzen van een behandeling kunnen helpen voorkomen:

„In het artikel is er sprake van documenten van ontheffing van aansprakelijkheid, te ondertekenen door patiënten die geen bloedtransfusie wensen . . . Ik zou het op prijs stellen een exemplaar van zo’n ontheffingsformulier te zien. In mijn gesprekken met de ziekenhuizen zou het nuttig zijn hun een van deze ontheffingen te laten zien.”

— R. S., advocaat, Indiana

[Het Amerikaanse Medische Genootschap verschaft een voorbeeld van een ontheffingsformulier in Medicolegal Forms With Legal Analysis (1976), bladzijde 85. Dit formulier wordt aangehaald op bladzijde 29 van de brochure Jehovah’s Getuigen en de bloedkwestie (1977).]

„Ik denk dat het raadzaam zou zijn als alle Jehovah’s Getuigen een of ander identiteitsplaatje zouden dragen of een SOS-armband waarin hun religieuze geloofsovertuiging wordt vermeld en hun wens dat hun geen bloedtransfusie gegeven wordt.”

— J. G., arts, Maine

[Jehovah’s Getuigen dragen inderdaad een „Medische inlichtingen”-kaart bij zich, een getekend en gedateerd document dat is opgesteld na raadpleging van medisch-juridische autoriteiten.]

„Mag ik de suggestie doen dat elk van uw leden zijn zienswijze met zijn huisarts bespreekt en zo hopelijk elk probleem uit de weg ruimt dat zich op een later tijdstip of tijdens een noodsituatie zou kunnen voordoen?”

— J. T., geneesheer-directeur, Missouri

Verdere verspreiding

Veel ziekenhuis-stafleden die het Ontwaakt!-artikel ontvingen, meenden dat hun collega’s baat zouden hebben bij het verhelderende materiaal:

„Ik heb de aangehechte artikelen met belangstelling gelezen. Vervolgens heb ik de door u aangeroerde kwestie voorgelegd aan de Ethische Commissie hier in het ziekenhuis, wat aanleiding gaf tot een uitvoerige discussie. Ik bemerk dat onze artsen zeer gevoelig zijn voor de belangen en geloofsovertuigingen van de Jehovah’s Getuigen.”

— M. R., ziekenhuiskapelaan, Californië

„Ik ben zo vrij geweest om alvast kopieën van het artikel te maken voor andere leden van onze chirurgische staf. Ik moet u erop wijzen dat enkele van deze zaken handelen over verloskunde-patiënten. Verloskunde maakt geen deel uit van de afdeling chirurgie. Als u wilt dat zij exemplaren van dit artikel ontvangen, moet u contact opnemen met het hoofd van de afdeling Verloskunde en Gynaecologie. Nogmaals hartelijke dank voor toezending van dit artikel.”

— T. L., arts, Kentucky

„[Het artikel] bleek uiterst nuttig en interessant en ik zou het op prijs stellen als u ermee doorgaat dergelijke belangrijke artikelen onder mijn aandacht te brengen. Ik wil u vriendelijk toestemming vragen het artikel ’Uw medische vrijheid — De gerechtshoven spreken zich uit!’ op een toekomstig tijdstip te mogen gebruiken als verwijsbron.”

— J. F., geneesheer-directeur, Florida

„Klaarblijkelijk bent u zich bewust van de bezorgdheid die ontstaat onder velen van ons in de medische professie wanneer een Jehovah’s Getuige een operatie of een andere spoedbehandeling moet ondergaan. Inderdaad zijn de wettelijke haken en ogen een voorname bron van zorg, maar waarschijnlijk nog moeilijker is de gedachte een patiënt te moeten laten sterven omdat een methode die in de meeste gevallen zo gewoon lijkt, niet toegepast kan worden. Het is moeilijk om zonder zelf de diepgewortelde gevoelens van Jehovah’s Getuigen te ervaren, een dergelijke overtuiging de aandacht te schenken die ze verdient. Soms vergeten wij dat er ergere verschrikkingen zijn dan te sterven, en aldus kan de Getuige-patiënt het slachtoffer worden van ons gebrek aan inzicht in de diepte van hun geloofsovertuiging.

Hopelijk kunnen zulke conflicten door het soort informatie zoals u die hebt verschaft, tot een minimum worden beperkt. Ik zal deze inlichtingen aan de andere leden van onze staf doorgeven.”

— V. H., geneesheer-directeur, Idaho

[Een bedienaar van de plaatselijke gemeente schrijft dat een Getuige die onlangs naar de mogelijkheid van een operatie informeerde, te horen kreeg dat ’zij na recentelijk ontvangen inlichtingen bereid waren met Jehovah’s Getuigen samen te werken’.]

Veel chirurgen hebben bemerkt dat zij door het toepassen van nauwkeurige operatietechnieken in staat zijn met succes Jehovah’s Getuigen te opereren zonder gebruik te maken van bloed. Zulke patiënten staan derhalve niet bloot aan risico’s verbonden aan gebruik van bloed, zoals besmetting met AIDS. Bovendien bevestigen veel gerechtshoven het beginsel van toestemming na volledige informatie, wat betekent dat u het recht hebt te bepalen wat er met uw lichaam zal worden gedaan.

[Kader op blz. 28]

„Ontzag en eerbied”

Een chirurg, wiens ziekenhuis verbonden is aan de Columbia Universiteit van New York, overdacht een ervaring die hij had gehad:

„Ik zal nooit vergeten hoe ik vijftien jaar geleden, als jong co-assistent aan het bed stond van een getuige van Jehovah die doodbloedde aan een maagzweer. De wensen van de patiënt werden gerespecteerd en er werden geen transfusies toegediend, maar ik kan mij nog steeds herinneren welke enorme frustratie ik toentertijd als arts voelde.

Het verstrijken van de tijd en het behandelen van vele patiënten zal iemand vaak een andere zienswijze geven, en tegenwoordig vind ik het vertrouwen tussen een patiënt en zijn arts en de plicht de wensen van de patiënt te respecteren veel belangrijker dan de nieuwe medische technologie die ons omringt. Nadenkend over die gebeurtenis, vijftien jaar geleden, is het interessant dat de frustratie nu plaats heeft gemaakt voor een gevoel van ontzag en eerbied voor het onwrikbare geloof en de onverzettelijkheid waarmee die patiënt aan zijn beginselen vasthield. De gebeurtenis blijft mij eraan herinneren dat ik als arts altijd de persoonlijke en religieuze wensen van de patiënt moet respecteren, ongeacht mijn eigen gevoelens of de consequenties.” — J. S.