Zult u onder de aanwezigen zijn?

ELK jaar zien Jehovah’s Getuigen over de hele wereld uit naar het districtscongres dat voor hen het geestelijke hoogtepunt van het jaar is. Waarom? Wel, in de eerste plaats weten zij dat zij voordeel zullen trekken van de te rechter tijd komende schriftuurlijke raad die het programma hun zal bieden. Ook de opbouwende ervaringen en de fijne christelijke omgang die zij zullen genieten, schatten zij hoog. Door op een congres aanwezig te zijn, wordt men ooggetuige van waar geloof in actie.

Geloof in actie

Velen die de congressen bijwonen, gaan nog maar kort met Jehovah’s Getuigen om. Maar hun houding, uitingen en daden tonen dat de bijbelse waarheid die zij leren, een krachtige invloed in hun leven uitoefent.

Op een van die congressen ontmoetten twee mannen, een Israëliër en een Iraniër die net begonnen waren de bijbel te bestuderen, elkaar voor de eerste maal. De Israëlische man had een volle baard en een donkere huid, en daarom dacht de Iraanse man met een landgenoot te doen te hebben en sprak hem in het Perzisch aan. De Israëliër zei dat hij tot zijn spijt geen Perzisch sprak, maar vroeg toen: „Vond u het moeilijk om Jezus Christus te aanvaarden?” „Eigenlijk niet”, antwoordde de Iraniër. „Moslems aanvaarden Jezus reeds als een van de profeten, dus was ik niet bevooroordeeld.” De twee werden spoedig hechte vrienden, en bemerkten dat hun gemeenschappelijk verlangen om Jehovah te dienen hen tot elkaar en tot Jehovah’s organisatie trok.

Op een congres in het verre Oosten was een jonge vrouw uit een communistisch land aanwezig, die op uitnodiging van familie naar een buurland was gereisd. Aangezien de familieleden Getuigen waren, vertelden zij haar wat zij uit de bijbel hadden geleerd. Maar omdat deze vrouw was grootgebracht met het idee van evolutie, was de gedachte van een Schepper haar volkomen vreemd. Nadat zij de kwestie echter zorgvuldig had onderzocht, raakte zij ervan overtuigd dat er werkelijk een Schepper bestaat. Vanaf dat moment maakte zij een ernstige studie van de bijbel. Het gevolg was dat zij het congres bijwoonde en werd gedoopt — net voordat zij naar haar land moest terugkeren. Hoewel zij besefte dat zij nu onder zeer moeilijke omstandigheden haar rechtschapenheid zou moeten bewaren, was zij dankbaar dat het bijwonen van het congres haar had gesterkt.

Een ander van geluk stralend gezicht op een van de congressen was dat van Naomi, die van haar nek af verlamd is. Het hoofd van de verpleeginrichting waar zij verblijft, verbood haar streng ook maar iets met de bijbel te maken te hebben, en stond zelfs niet toe dat haar christelijke vrienden haar bezochten. Maar Naomi liet haar geest hierdoor niet terneerdrukken. Zij volhardde in haar pogingen om het goede nieuws met anderen in het tehuis te delen, waarbij zij bij drie van hen regelmatig bijbelstudies leidde. Toen de congrestijd aanbrak, smeekte zij moedig — en onder tranen — om toestemming om het congres te mogen bijwonen. Stelt u zich haar vreugde eens voor toen zij uiteindelijk toestemming kreeg om te gaan. Uit haar vreugdevolle houding viel totaal niet op te maken welke beproevingen zij had moeten verduren.

Diepgevoelde woorden van waardering

Jehovah’s Getuigen houden geen collectes op hun vergaderingen of congressen. In plaats daarvan zijn er bijdragenbussen voor degenen die vrijwillig iets willen geven. Maar samen met zulke gaven worden soms briefjes in de bussen gedeponeerd zoals de volgende uiting van waardering:

„Neem mij niet kwalijk dat ik hier allemaal kleingeld in heb gestopt, maar ik had geen tijd meer om naar de bank te gaan. Aangezien wij een vaderloos gezin vormen, is het niet altijd mogelijk iets in de bijdragenbus te stoppen, en dat zit mij soms dwars. Deze munten heb ik in de afgelopen zes maanden opgespaard van het wisselgeld dat ik bij de supermarkt terugkreeg. Het ene grote bankbiljet zat in een laatje en ik kan mij niet herinneren waarom ik het heb weggelegd. . . . Als ik het hield, zou ik het uitgeven, maar als ik het niet zou hebben, zou ik zonder toch wel verder kunnen leven. Aanvaard het alsjeblieft als een uiting van mijn dankbaarheid. Tussen twee haakjes, ik ben nu bezig met studie en het is mijn wens om op dit congres gedoopt te worden.”

Er werd nog een briefje gevonden, hoewel het om een heel ander soort bijdrage ging:

„Ik loop over van vreugde en dankbaarheid, en het is moeilijk om deze gevoelens op tastbare manier tot uitdrukking te brengen. Al geruime tijd dacht ik erover de gewone pioniersdienst [volle-tijdbediening] op me te nemen als ik er wat beter op voorbereid was. Maar nu wil ik mij direct aanbieden, en ik doe er ernstig moeite voor om aan de vereisten te voldoen. Wij leven in kritieke tijden en ik dank jullie er oprecht voor dat jullie mij de weg hebben gewezen die tot zo veel geluk leidt.”

Waarnemers onder de indruk

Vaak komen mensen die geen Jehovah’s Getuigen zijn, hetzij uit nieuwsgierigheid of uit werkelijke belangstelling naar hun congressen.

In de hoop iets over de bijbel te horen, kwam een man naar een congres in Japan. Wat hij hoorde, wekte zijn belangstelling en hij bleef om ook de rest van het programma te horen. Op de derde dag zei hij: „Ik was vooral onder de indruk toen ik hoorde dat deze religie rechtschapenheid jegens één God leert en vereist. Ik kan zien dat dit anders is dan de oude gevestigde religies van Japan of de christenheid die zo tot niets verplichtend, op zichzelf gericht, oppervlakkig en plichtmatig zijn. Ik kan zien dat dit een weg is die iemand een reden geeft om te leven.” Tegen het eind van het congres had de man, een dakloze zwerver, zich opgeknapt en had hij een bijbelstudie aanvaard.

In een andere Japanse stad was een echtpaar uit een Europees communistisch land nieuwsgierig geworden toen zij de mensenmassa’s een tentoonstellingsgebouw aan de haven zagen binnenstromen. Zij waren verbaasd te horen dat dit een congres van Jehovah’s Getuigen was. Zij legden uit dat zij wel wisten dat er veel ijverige Getuigen in hun eigen land waren, maar dat zij er geen idee van hadden dat er in het verre Oosten ook zo veel Getuigen waren. Onder de indruk van wat zij zagen, woonden zij enkele programmaonderdelen bij en vertrokken met een stapeltje nieuwe publikaties.

Zult u er zijn?

Ja, de jaarlijkse districtscongressen van Jehovah’s Getuigen zijn werkelijk een bron van geestelijke verfrissing en aanmoediging. Dit jaar zullen de congressen het thema „Goddelijke vrede” dragen. U kunt er zeker van zijn dat elke poging die u in het werk zult stellen om daarbij aanwezig te zijn, rijk zal worden beloond. Zult u er zijn? Datum en plaats van het voor u dichtstbijzijnde congres zullen plaatselijke getuigen van Jehovah u kunnen vertellen.