Een uitstapje naar de 21ste eeuw

Door Ontwaakt!-correspondent in Japan

KIJK eens naar al die gebouwen! In de vorm van kegels, cilinders, ronde bogen, piramiden, wiggen — lijken ze rechtstreeks uit de science-fiction-wereld afkomstig. Of is het een droom? Elk van deze bouwwerken is ontworpen om te laten zien wat voor soort wereld de geleerden en technologen in de 21ste eeuw hopen te creëren. Ze maken allemaal deel uit van een enorme wetenschappelijke tentoonstelling in Tsoekoeba (Japan), Expo ’85 genaamd.

Het thema dat voor de expositie is gekozen? „Woonhuizen en omgeving — Wetenschap en technologie voor de mens thuis”.

De tentoonstellingsobjecten, gebouwd voor een bedrag van 2,6 miljard dollar, vertegenwoordigen de dromen van 47 landen, 37 internationale organisaties en 28 binnenlandse bedrijven. Gebruik makend van de laatste vindingen op het gebied van lasers, robots, biotechnologie, telecommunicatie en een overvloed aan andere wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen, vertonen ze ons een beeld van het leven zoals het volgens hen in de volgende eeuw zal zijn. Zullen wij een uitstapje maken naar de 21ste eeuw?

Enkele objecten van dichtbij bekeken

Veel van de tentoongestelde objecten zijn gerangschikt onder een speciaal thema dat de bezoekers een goede indruk geeft van wat zij kunnen verwachten. In het Matsoesjita-paviljoen „ontmoeten elektronica en een oud tijdperk elkaar”. Driedimensionale tv en supergerichte luidsprekers reproduceren beelden en geluiden van het leven in het oude Japan. Een levensgrote robot spreekt Oudjapans. Laserholografie produceert beelden van rituele figuurtjes die vrij in de lucht schijnen te zweven. Het verbazingwekkendste van alles is een robot die nota bene een penseel gebruikt om binnen drie minuten iemands portret te schilderen.

„Wat de mensheid kan dromen, kan de technologie tot stand brengen” — dat is het thema van het Foejitsoe-paviljoen. Droomt u van een robot die uw werk voor u doet? Maak dan eens kennis met „Fanuc Man”, naar verluidt ’s werelds grootste humanoïde robot. Met een grootte van vijf meter en een gewicht van 22,7 ton kan hij even gemakkelijk een 200 kg zware halter opheffen als een 10 cm hoog model van zichzelf maken. Een andere vervulde droom is de Communilab, een veeltalige vertaalmachine. Als eenvoudige zinnetjes in het Japans op een elektronische plaat in de machine ingevoerd worden, flitsen er op digitale schermpjes gelijktijdig vertalingen of redelijke benaderingen daarvan te voorschijn in het Engels, Frans en Duits. Ten slotte een door een tekencomputer voortgebrachte panoramische 3-D-film die zo realistisch is dat u geneigd bent met uw armen de watermoleculen af te weren die recht op u af schijnen te komen.

Niet alle tentoongestelde objecten hebben een serieus wetenschappelijk doel. In het Foejo Robottheater bijvoorbeeld, worden jongeren en jeugdigen van hart vermaakt door grote, op speelgoed gelijkende robots die zingen en dansen en andere capriolen uithalen. Een daarvan, „Marco Kun”, reageert op commando’s die de kinderen roepen en trekt hen op het podium in een karretje rond.

Tot de andere attracties behoort het Jumbotron, het grootste open-luchttelevisiescherm ter wereld, met een afmeting van ongeveer 25 bij 40 meter, ruwweg het formaat van een Olympisch zwembad. Het kleurenbeeld is bij vol daglicht van een afstand van wel 500 meter te zien.

Om te tonen hoe natuurlijke hulpbronnen volledig kunnen worden benut, is in het door de Japanse regering gebouwde Thema-paviljoen een reusachtige tomatenplant te zien die gekweekt is met behulp van de hydro-cultuurtechniek, dat wil zeggen zonder aarde, maar slechts met zonlicht, water en meststoffen. De plant meet in de breedte ongeveer 15 meter en draagt wel 2000 tomaten tegelijk. Men verwacht dat deze ene plant gedurende de zes maanden van de expositie 10.000 tomaten zal opleveren.

Een robot die een elektronisch orgel bespeelt, is weer een andere attractie in het Thema-paviljoen. Hij kan Bach spelen, of op een gesproken commando overschakelen op de Beatles en hij kan zelfs bladmuziek spelen die hem wordt voorgezet. Het doel ervan is te tonen hoe nauwkeurig machines menselijk gedrag kunnen nabootsen.

Gedachten bij het afscheid

Wij hebben nog niet eens oppervlakkig alles beschouwd wat er te zien is. Er zijn tientallen andere internationale paviljoens, industriële en wetenschappelijke tentoonstellingsobjecten, parken, rondritten en voorstellingen van allerlei aard.

Expo ’85 is beslist kleurrijk, fascinerend en onderhoudend. Maar wat moeten wij ervan denken na het zien van die hele overdadige vertoning? Ja, wetenschap en technologie hebben heel veel bereikt wat de mens tot voordeel strekt en hem vreugde schenkt. Maar „de Expo maakt in zijn geheel ook duidelijk dat, ongeacht hoe geavanceerd de technologie ook wordt, het nog altijd mensen zijn die de ontwerpen bedenken en de plannen maken”, merkt Wolf Morrison in de Jomioeri Sjimboen op.

In zekere zin vestigt de Expo ’85 alleen maar de aandacht op het immense vermogen van de menselijke geest en verbeeldingskracht en op wat er kan worden bereikt als dat vermogen constructief wordt gebruikt. Toch legt de huidige trieste staat van de menselijke aangelegenheden er getuigenis van af dat er niet zozeer dringend behoefte is aan nog meer technologische doorbraken, maar aan juiste leiding voor het gebruik van de dingen die wij reeds bezitten.

Naar wat de 21ste eeuw zal brengen, kunnen geleerden en technologen slechts gissen. Maar degenen die opzien naar de Schepper van alle dingen, Jehovah God, zijn ervan verzekerd dat „de zachtmoedigen . . . de aarde [zullen] bezitten, en zij zullen inderdaad hun heerlijke verrukking vinden in de overvloed van vrede”. — Psalm 37:11.

[Kaart/Illustraties op blz. 24]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

JAPAN

Tsoekoeba

Terrein Expo ’85

[Illustraties]

Penseeltekening door robot van persoon rechts

Jumbotron, ’s werelds grootste open-luchttelevisie