Van onze lezers
Drugverslaving overwinnen
Ik wil u mijn compliment maken voor de kennis en het inzicht waarvan uw bijbelse artikelen getuigen alsook voor de praktische wijsheid ten aanzien van elk aspect van het leven. Maar één ding kwam mij wat vreemd voor. In het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kom ik van de drugs af?” verklaarde u: „Absolute onthouding van drugs is een voorwaarde voor herstel”, en „het is het beste alles ’af te hakken’, of volledig de rug toe te keren, dat ons in het leven tot struikelen kan brengen” (22 september 1985). Ik meende dat de verslaving aan drugs soms zo ernstig kan zijn dat het stoppen met elk verdere gebruik van drugs ernstige ziekte en zelfs de dood voor de verslaafde tot gevolg kan hebben.
J. C., New York
Wij zijn het ermee eens dat een plotselinge onthouding gevaarlijk kan zijn voor sommige verslaafden. Daarom werd er op bladzijde 16, alinea 8 ook gezegd: „Gezien de gevaren die erbij betrokken zijn, is het verstandig de hulp in te roepen van een bekwame arts die op de hoogte is met de verschijnselen van zo’n ontgiftingsfase.” Maar het punt waar het in het artikel om ging, en dat blijft van kracht, is dat men de beslissing moet nemen het gebruik van drugs totaal achterwege te laten en dat men, zodra de ontgifting heeft plaatsgevonden, volledig vrij moet blijven van drugs. — Red.
Ik heb drugs gebruikt vanaf mijn 14de tot mijn 23ste. Negen lange jaren bevond ik mij in hun verschrikkelijke, angstwekkende greep. In het begin meende ik dat drugs niet zo slecht waren. Ze hielpen ons de pijn te ontvluchten van de op een mislukking uitlopende huwelijken van onze ouders, de lage dunk die wij van onszelf hadden, en de alledaagse groeipijnen van het leven. Na verloop van tijd raakte mijn leven ontredderd. Ik voelde mij in de val gelopen; soms leek zelfmoord aanlokkelijk. Het kostte mij drie lange jaren om mijn banden van afhankelijkheid aan drugs te verbreken. Waarom? Omdat ik niet over de inlichtingen beschikte die u in uw tijdschrift van 22 september 1985 verschafte. Had ik maar geweten dat de sleutel om met drugs te kunnen breken gelegen was in een verandering van mijn hele manier van denken en benadering van het leven, en dat ik het leven zonder drugs fijner moest gaan vinden dan met drugs. Met de hulp van onze Schepper ben ik in staat geweest emotioneel volwassen te worden en te leren hoe ik de problemen van het leven het hoofd kon bieden zonder drugs. Ik weet dat het redeneren over de inlichtingen in uw artikel een hulp zal zijn voor iedereen die een drugsprobleem heeft en er werkelijk mee wil breken.
M. H., Texas (VS)
Onrechtvaardige leraren?
Heel hartelijk bedankt voor uw artikel „Jonge mensen vragen . . . Waarom is mijn leraar zo onrechtvaardig?” (22 augustus 1985) Nu heb ik er werkelijk een andere kijk op gekregen waarom leraren hun lievelingetjes hebben. Het is omdat tieners geen belangstelling hebben voor school of onderwijs maar voor andere dingen. Daarom besteden de leraren meer aandacht aan degenen die moeite doen om te leren.
N. S., Wisconsin (VS)
Ik ben 15 jaar oud en wil u bedanken voor het artikel „Waarom is mijn leraar zo onrechtvaardig?” Aangezien ik altijd vond dat mijn leraar me onrechtvaardig behandelde, hielp dit artikel mij de kwestie vanuit het standpunt van de leraar te bezien. Nu ben ik tot de conclusie gekomen dat het vaak mijn eigen schuld was als mijn leraar me slecht of onrechtvaardig behandelde.
N. S., Bondsrepubliek Duitsland