Jonge mensen vragen . . .

Hoe kom ik van de drugs af?

TERWIJL de drug langzaam begon te werken, wachtte Ann op de eerste golf van opwinding. Zij had het al heel vaak meegemaakt. Zij zou achterover gaan liggen, haar ogen sluiten, en wegzakken in een toestand van halfbewustzijn waarbij zij alles om zich heen vergat.

Maar ditmaal ging het anders. Toen zij haar ogen sloot en het gevoel van gelukzaligheid bezit van haar nam, verloor zij het bewustzijn. Haar ademhaling werd moeizaam en haar hart begon snel en onregelmatig te kloppen. Het scheelde weinig, of het was haar dood geworden.

„Ik kwam bij in het ziekenhuis”, vertelt Ann, en haar gezicht verraadt hoe dankbaar zij is dat zij het nog kan navertellen. „Het is een paar keer op het nippertje geweest, maar gelukkig kreeg ik de hulp die ik nodig had, voor ik mijzelf om het leven kon brengen.”

Ann heeft inderdaad geboft. Duizenden andere jonge mensen echter niet. Elk jaar sterft er een verontrustend aantal jonge mensen aan druggebruik. Vele anderen willen wel van de drugs af, maar geven na een poging om zonder drugs te leven, dat voornemen weer op. Hoe komt dat? De publikatie Recovery and Relapse geeft een aanwijzing: „Emotionele matiging is ons eigenlijke doel, niet alleen maar fysieke onthouding.”

In overeenstemming hiermee zei een adviseur van een groot drug-ontwenningscentrum in New York tegen Ontwaakt!: „Het geheim om van drugs af te komen, is niet simpelweg ophouden met het gebruiken van drugs. Het vereist een verandering van je denkwijze, je hele benadering van het leven. Je moet zover komen dat je het leven zonder drugs fijner vindt dan met.”

Maar hoe krijg je dat voor elkaar? Volgens een aantal belangrijke afkickprogramma’s vereist het breken met drugs zowel een fysiek als een emotioneel herstel, plus nog, zo willen wij eraan toevoegen, een geestelijk herstel. Dat is allemaal nodig voor een gelukkig bestaan zonder drugs.

Fysiek herstel

De eerste stap is fysiek herstel. (In een toekomstige uitgave van Ontwaakt! zal het emotionele en geestelijke herstel besproken worden.) Uiteraard valt hieronder dan ook het ophouden met drugs. Als de persoon fysiek afhankelijka is van drugs, zal hij vermoedelijk onthoudingsverschijnselen krijgen, waaronder toegenomen spanning, beven, misselijkheid, slapeloosheid, psychose of krampen. — Vergelijk Spreuken 23:31, 32.

„Ik was uitermate nerveus”, vertelde Allen, die twaalf jaar van zijn leven aan drugmisbruik heeft verknoeid. „Toen ik pas met drugs was opgehouden, waren de ontwenningsverschijnselen zo erg dat ik niet eens kon autorijden.” Gezien de gevaren die erbij betrokken zijn, is het verstandig de hulp in te roepen van een bekwame arts die op de hoogte is met de verschijnselen van zo’n ontgiftingsfase.

Als iemand fysiek of emotioneel afhankelijk is van drugs, bevelen de meeste deskundigen op het gebied van ontwenning krachtig aan zich te onthouden van alle drugs, alle middelen, die een stemmingsveranderende uitwerking kunnen hebben. Stemmingsveranderend zijn drugs waarvan je je doezelig, slaperig, kalm, energiek, nerveus of alerter gaat voelen of die hallucinaties veroorzaken. Hiertoe behoren tranquillizers, verdovende middelen, sedativa, alcohol en zelfs zonder recept verkrijgbare middeltjes tegen bijvoorbeeld verkoudheid of hoesten, waarin stemmingsveranderende stoffen als antihistamine of alcohol verwerkt kunnen zijn.

Waarom moet de voormalige drugverslaafde zich van al dergelijke drugs onthouden? Een publikatie over drugs zegt hierover: „De enige manier om te voorkomen dat je een verslaving krijgt of continueert, is die eerste ’spuit’, pil of slok niet te nemen. . . . Wij leggen hier grote nadruk op omdat wij weten dat, wanneer wij in welke vorm dan ook drugs gebruiken, of de ene voor een andere verruilen, onze verslaving weer in volle hevigheid de kop opsteekt.”

Ter illustratie: Kijk eens naar het voorbeeld van een herstellende heroïnegebruiker. Wat zou er kunnen gebeuren als hij na zich een tijdlang van heroïne te hebben onthouden, alcohol begint te drinken? Hij zou een reëel gevaar lopen zijn dwangbehoefte om high te worden weer wakker te roepen. En wanneer dat gebeurt, zal het hem erg moeilijk vallen niet weer naar de drugs te grijpen. „Een dwangmatige behoefte”, zegt Recovery and Relapse, „die eenmaal op gang gebracht is door één ’spuitje’, één pil of één drankje, kunnen wij niet meer met onze eigen wil tot staan brengen.” — Vergelijk Spreuken 23:35.

Dat overkwam Allen, die meer dan een jaar van de drugs afgebleven was. Tijdens een verblijf in het ziekenhuis kreeg hij een pijnstiller toegediend die een narcoticum bevatte. Door deze drug werd zijn dwangbehoefte om high te worden weer opgewekt. Met welk gevolg? „Toen ik uit het ziekenhuis kwam, dronk ik als een gek”, vertelt Allen. „Tenslotte gebruikte ik weer alle drugs die ik op straat maar kon krijgen.”

De verleiding van je prettig voelen

Om dit beter te kunnen begrijpen is het nuttig te kijken naar de voornaamste reden om drugs te gebruiken — je prettig te voelen. Dat is nu precies de bedoeling van stemmingsveranderende drugs. In sommige gevallen dienen ze een nuttig doel. Wat gebeurt er als je bijvoorbeeld hevige pijn lijdt doordat je bij een ernstig auto-ongeluk gewond bent geraakt? Misschien schrijft je arts je een of andere narcotica bevattende pijnstiller voor om je te helpen je tijdens je herstel beter te voelen. Niet alleen wordt de pijn onderdrukt, maar misschien helpt het middel ook om je te ontspannen doordat je je minder ongerust voelt. Dit zijn dan de stemmingsveranderende eigenschappen van het narcoticum, die kunnen bijdragen tot het herstel van een patiënt die ernstige verwondingen heeft opgelopen. — Vergelijk Spreuken 31:6.

Maar bij een drugverslaafde zit het anders. Hoe dat zo? Welnu, waarom gebruikt hij drugs? Is hij lichamelijk ziek? Heeft hij zware verwondingen? In verreweg de meeste gevallen is het hem eenvoudig begonnen om de stemmingsveranderende uitwerking van de drug. En waarom? Misschien begint hij gewoon voor de grap drugs te gebruiken, omdat het leuk is high te worden. Maar al gauw komt hij erachter dat de stemmingsveranderende eigenschappen van drugs een ogenblikkelijke (zij het tijdelijke) verlichting kunnen schenken van de emotionele onaangenaamheden van het leven. En hoe meer hij drugs gebruikt, des te afhankelijker wordt hij ervan, omdat ze hem de mogelijkheid bieden te ontsnappen aan dingen in het leven die hem een onbehaaglijk gevoel geven. De verleiding van deze vlucht uit de werkelijkheid doet hem dan steeds vaker naar drugs grijpen.

Het probleem van het herstel van drugmisbruik is dus niet alleen de fysieke verslaving aan de drug, maar ook de mentale afhankelijkheid van de stemmingsveranderende eigenschap van het middel. Daarom moet de herstellende drugverslaafde nadat hij van zijn drug af is, werken aan het veel meer tijd vergende probleem hoe te leren een gelukkig leven te leiden zonder drugs.

Geheelonthouding absoluut noodzakelijk!

De fundamentele stelregel luidt dus: Absolute onthouding van drugs is een voorwaarde voor herstel.b De bijbel laat ons weten: „Indien uw rechterhand u doet struikelen, hak ze af” (Matthéüs 5:30). Ja, het is het beste alles ’af te hakken’, of volledig de rug toe te keren, dat ons in het leven tot struikelen kan brengen. Zou dat niet van toepassing zijn op iets wat zo fataal kan zijn als drugmisbruik? — 1 Petrus 2:11.

Maar als de druggebruiker het besluit om van de drugs af te blijven eenmaal genomen heeft, hoe kan hij zich er dan aan houden? De bijbel oppert: „Wordt veranderd door uw geest te hervormen” (Romeinen 12:2). Ja, hij moet zijn denkwijze, zijn hele benadering van het leven veranderen. Hij moet ermee ophouden de vlucht in de stemmingsveranderende drugs te zoeken en moet leren de onaangenaamheden van het leven met zelfvertrouwen onder de ogen te zien en wel zo dat hij zelfs van het leven kan genieten, welke moeilijkheden hij ook op zijn weg mag vinden.

Maar hoe kan dit worden bewerkstelligd? Door middel van de volgende stappen die bij het herstel betrokken zijn — emotioneel en geestelijk. Deze zullen in een volgende uitgave worden besproken.

„Voor alle dingen bezit ik de sterkte door hem die mij kracht verleent.” — Filippenzen 4:13.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 17]

Zou een medicinale drug hem weer afhankelijk kunnen maken?

[Illustratie op blz. 18]

Voordat een arts medicatie voorschrijft, dient hij op de hoogte gesteld te worden van iemands voormalige drugmisbruik