Twijfelt u aan het bestaan van God? Weet u waarom?

SOMMIGEN reageren door schouderophalend hun twijfel uit te drukken. Anderen antwoorden met een openlijke ontkenning. Dat is tegenwoordig de reactie van velen op de vraag of God wel of niet bestaat. Bent u een van hen? Dat zou heus niet verrassend zijn, want het aantal mensen dat twijfelt aan Gods bestaan, is gestadig toegenomen.

Waarom zij het geloof in God verwierpen

Een jonge Duitse vrouw verklaart haar omstandigheden zo: „Mijn ouders geloofden niet in God en waren niet religieus, en dus groeide ik op zonder religie en zonder God. Wanneer religie ter sprake kwam, glimlachte ik, en ik begreep niet waarom sommige mensen in God geloofden. Tegelijkertijd kon ik geen werkelijke reden opgeven waarom ik niet kon geloven.”

Voor een 32-jarige Belg is dit de verklaring waarom hij ongelovig was: „Zelfs toen ik nog op school zat, spoorden mijn ouders mij aan geld te gaan verdienen en materiële dingen na te streven. Materialistische gedachten verdrongen elke gedachte aan religie en geloof.”

Twijfelt u aan het bestaan van God? Weet u dan waarom? Zou het kunnen zijn dat u eenvoudig meegaat met de massa? Als dat zo is, bent u dan werkelijk op de hoogte van de „bewijzen” die de massa te bieden heeft? Hebt u in alle ernst en oprechtheid hun uitleg onderworpen aan een onderzoek op de betrouwbaarheid ervan?

De noodzaak van bevredigende antwoorden

Tot een definitieve conclusie komen inzake het wel of niet bestaan van God is meer dan slechts een kwestie van bepalen wie het bij het rechte eind heeft en wie niet. De uitslag kan een diepgaande uitwerking op iemands leven hebben. Het is een sleutelfactor in het vinden van bevredigende antwoorden op de grote levensvragen.

Laten wij eens twee „bewijzen” onder de loep nemen die dikwijls worden aangevoerd wanneer mensen uitleggen waarom zij het bestaan van God verwerpen.

„Ik geloof alleen in wat ik kan zien, en God heb ik nog nooit gezien”

Aan het begin van het ruimtevaarttijdperk, meer dan twee decennia geleden, berichtte The New York Times dat in een uitzending van radio Moskou de volgende bewering was gedaan: „Dat satellieten en raketten niets hebben bespeurd van de Allerhoogste of van engelen, getuigt tegen zulke godsdienstige overtuigingen en verschaft een argument ten gunste van ongeloof.”

Beschouwt u dit alles als een bewijs? Zo ja, bent u dan bereid alle consequenties te aanvaarden die voortvloeien uit zo’n manier van redeneren?

De afstand waarover de mens kan horen en zien, strekt zich dank zij reusachtige telescopen inmiddels tot ver in het universum uit. Laten wij dit eens terugbrengen tot begrijpelijke afmetingen. Veronderstel dat de aarde de grootte van een sinaasappel zou hebben. Op die schaal zou de diameter van het zichtbare universum 4,7 miljard kilometer bedragen. En hoe ver hebben bemande en onbemande satellieten en ruimteschepen zich van deze „sinaasappel” kunnen verwijderen? Ze hebben nog niet eens buiten het sinaasappelkistje gekeken!

Bovendien kunnen mensen, ongeacht hoe ver ruimteschepen nog eens in de ruimte zullen komen, toch nooit verwachten God te zien, hetzij met hun letterlijke ogen of door middel van door mensen gemaakte camera’s. Zij spreken over God alsof hij een mens van vlees en bloed is, maar de bijbel zegt dat ’God een Geest is’. — Johannes 4:24.

In feite gebeuren er om ons heen voortdurend dingen die worden veroorzaakt door krachten die voor menselijke ogen onzichtbaar zijn. Terwijl u nadenkt over wat u momenteel aan het lezen bent, zijn er ingewikkelde denkprocessen aan de gang in de meer dan 10.000.000.000 zenuwcellen van uw brein. Met geavanceerde technieken kan men hersengolven opmeten en er zelfs een zichtbare voorstelling van maken via projecties op een beeldscherm of via lijnen op een papierstrook. Maar WAT u denkt, kan niet zichtbaar worden gemaakt. Elk woord dat u spreekt, elke bewuste beweging die u maakt, is het resultaat van een proces dat onzichtbaar is voor het menselijke oog. Wat zou derhalve de logische consequentie zijn als men zou vasthouden aan het beginsel: „Ik geloof alleen in wat ik kan zien”?

Maar velen zeggen:

„Alles is door toeval ontstaan, zonder God”

De Schweizerische Akademiker- und Studentenzeitung bevatte een tot nadenken stemmend artikel over de evolutietheorie. Onder de kop „Kan orde door toeval ontstaan?” stond: „Om op ordelijke wijze een bibliotheek of een postzegelverzameling te rangschikken, is een plan, een zekere intelligentie en een mate van inspanning nodig. Als wij eenvoudig alles met gesloten ogen een kamer ingooien, in de hoop dat toeval de dingen voor ons zou ’rangschikken’, dan zouden wij spoedig ontdekken dat orde niet op deze wijze tot stand komt. In feite zouden zaken, zonder onze constante aandacht, gemakkelijk weer tot wanorde vervallen, zoals wanneer kinderen dingen weghalen en ze op de verkeerde plaats terugzetten, of wanneer een plotselinge windvlaag onze postzegelverzameling ’rangschikt’. Dagelijkse ervaring leert ons dat orde niet toevallig tot stand komt. . . . Anderzijds kunnen wij uit het bestaan van orde afleiden dat er intelligentie aan het werk is geweest. Een goed geordende bibliotheek bijvoorbeeld getuigt van een goede bibliothecaris. In beginsel geldt hetzelfde voor elke soort van orde.”

Beschouw bijvoorbeeld de hersenen eens. Denk eens aan de verbazingwekkende dingen die het menselijk brein met taal tot stand kan brengen. Met behulp van slechts 20 tot 30 verschillende letters (het aantal lettertekens van de meeste niet-pictografische alfabetten) kunnen onze hersenen een oneindig aantal woorden en uitdrukkingen vormen en de verschillende gedachten begrijpen die erdoor worden overgedragen. Sommige talen hebben honderdduizenden woorden. Bovendien worden er voortdurend nieuwe woorden en woordcombinaties gevormd. Dit alles met slechts deze paar letters van het alfabet. Een brein dat geoefend is in het toonzetten, kan iets soortgelijks doen. Wie kan het aantal verschillende melodieën tellen die er met behulp van slechts zeven basistonen van het muzikale alfabet zijn gecomponeerd?

Betreffende andere wonderbaarlijke functies van het menselijk brein spreekt een naslagwerk over zijn „10 miljard zenuwcellen, waarvan elkeen zich kan verbinden met wel 25.000 andere zenuwcellen. Het totale aantal onderlinge verbindingen dat hierdoor mogelijk wordt, zou zelfs een astronoom doen duizelen — en astronomen zijn gewend met astronomische getallen om te gaan”. De Duitse publikatie Architektur der Schöpfung voegt eraan toe: „Onderzoekers van de capaciteit van het menselijk brein hebben het vergeleken met de activiteit van duizenden op topcapaciteit werkende telefooncentrales van een grote stad. . . . Men schat dat het menselijke geheugen in de loop van een 70-jarig leven wel 15.000.000.000.000 afzonderlijke ervaringen kan opslaan.”

Stemmen deze feiten overeen met de bewering dat „alles door toeval is ontstaan, zonder God”? Of stroken ze beter met de bijbelse argumentatie dat ’elk huis door iemand is gebouwd, maar dat God degene is die alle dingen heeft gebouwd’? — Hebreeën 3:4.

De wijsheid om tot een beslissing te komen

In 1981 zei Hans-Jochen Vogel, de oppositieleider in het parlement van de Bondsrepubliek Duitsland: „Ik denk dat steeds meer mensen gaan vrezen dat de huidige omstandigheden plotseling een kwade keer zullen nemen, ja, dat zelfs rampen van een voorheen ongekende hevigheid niet langer onmogelijk zijn. En niet weinigen beschouwen een ontwikkeling in deze richting als onvermijdelijk en net zo onafwendbaar als een reeds op gang gekomen lawine die tijdens haar val naar het dal alleen nog maar aan snelheid zal winnen.” Heeft de toekomst u niet meer dan dat te bieden?

Personen die overtuigd zijn van het bestaan van God en die zorgvuldig zijn Woord bestuderen, zijn er zeker van dat God bezig is de aangelegenheden op positieve wijze te beïnvloeden. Op grond van de bijbel zien zij uit naar een heel gelukkige toekomst voor de gelovige mensheid, in weerwil van de huidige wereldtoestanden.

Vanwege de uitwerking die dit op uw eigen leven kan hebben, moedigen wij u aan: Indien u twijfelt aan het bestaan van God, vraag uzelf dan af, ’Welke redenen heb ik daarvoor?’ Probeer ze op papier te zetten. Hoeveel hebt u er? Hoe bevredigend zijn ze?

Wellicht is het hoog tijd om te gaan nadenken over de tegengestelde vraag: Welke bewijzen zijn er dat God wel bestaat?

[Illustraties op blz. 11]

Voor orde is intelligentie nodig, zoals blijkt uit een systematisch geordende bibliotheek

Denk eens aan de verscheidenheid van muziek die u kunt componeren met slechts enkele basisnoten