Van onze lezers

Hyperactieve kinderen

Dank u wel voor het artikel „Is mijn kind hyperactief?” [8 oktober 1984] Ik gebruikte het kader (op bladzijde 26) waarin de symptomen van hyperactiviteit beschreven stonden, om het op mijn man van toepassing te brengen. Nadat hij het had gelezen, besloten wij de hoeveelheid suiker in ons eten te verminderen. Hij stopte ook met koffiedrinken. Na drie dagen zei hij dat hij zich beter voelde, en ik kan merken dat hij een stuk kalmer is.

B. H., Oklahoma (VS)

Geloof in de Duivel

Het denkbeeld van een duivel is niet alleen een verpersoonlijking van het kwaad. Het is een voortdurende poging tot het vinden van uitvluchten van religieuze mensen om de verantwoordelijkheid voor hun eigen daden niet onder de ogen te hoeven zien. Dit werd gedemonstreerd door uw gebruik van de foto met de slachtoffers van de nazi-dodenkampen die in Duitsland bestonden [Ontwaakt! van 8 oktober 1984]. Door in plaats van de mens de Duivel voor zulke gruwelijkheden de schuld te geven, ook al zegt het onderschrift dat niet met zoveel woorden, bent u zichzelf als christen, alsook het christelijke geloof als geheel, aan het vrijpleiten van iedere schuld in die gebeurtenissen. Wij kunnen ons als persoon of organisatie niet van onze verantwoordelijkheid afmaken door te zeggen „Het was de Duivel die me ertoe aanzette”.

J. S., Noord-Dakota (VS)

Ons artikel trachtte in geen enkel opzicht mensen van hun verantwoordelijkheid in slechtheid vrij te pleiten, maar het toonde veeleer dat de voornaamste aanstichter van alle slechtheid Satan de Duivel is, en dat goddeloze mensen bereidwillig zijn wensen hebben uitgevoerd. De ogen sluiten voor het bestaan van de Duivel betekent het negeren van de werkelijke oorzaak van slechtheid. Jehovah’s Getuigen zijn zeer goed bekend met felle vervolging, niet van de zijde van het ware christendom maar door de afvallige christenheid, die door Satan de Duivel wordt gebruikt. Niettemin zijn wij het ermee eens dat niemand zijn eigen slechte daden mag verontschuldigen door de Duivel de schuld te geven. — Red.

„Omhoog!”

U vermeldt het woord voor lift in een aantal verschillende talen [22 oktober 1984], maar de mooiste hebt u er niet bij staan. In Port Moresby werd in 1967 de eerste lift geïnstalleerd. De inheemse bevolking zag mensen in de lift gaan en de deur sloot zich. Even later ging de deur weer open, maar er waren geen mensen. Hun naam, vertaald, was „de kamer die mensen eet”!

G. M., Californië (VS)

Waarom zich druk maken over cijfers?

Dank u wel voor de praktische en realistische raad in het artikel „Jonge mensen vragen . . . Waarom zal ik mij druk maken over cijfers?” [22 juli 1984] Uit eigen ervaring weet ik hoe waar de dingen zijn die erin werden gezegd. Op school behoorde ik tot degenen die de beste cijfers kregen. Waarom? Ik luisterde oplettend als de leraar aan het woord was en ik nam vrijelijk deel aan de klassebesprekingen en stelde vragen.

R. V., Italië

Uw artikel over cijfers was een hele hulp voor mij. Mijn angst voor examens nam met minstens 50 procent af. Gewoonlijk maakte ik me vreselijk veel zorgen over examens, hoewel er in werkelijkheid geen reden voor bestond omdat ik op school goed kan meekomen.

M. M., Bondsrepubliek Duitsland