Er zijn manieren om diefstal te voorkomen

„KOMEN jullie nog even een kopje thee drinken?” Gewoonlijk ging zij meteen naar binnen wanneer het jonge echtpaar haar na afloop van hun avondvergadering naar huis had gereden. Deze avond echter nodigde Clara, die weduwe is, haar vrienden om de een of andere reden uit met haar mee te gaan. Alles zag er vredig uit toen zij het kleine, witte huis naderden.

Clara ging de zitkamer binnen en deed het licht aan. Voor het echtpaar zag alles er nog steeds normaal uit, maar Clara raakte van streek. Haar televisietoestel was weg! Toen zij in de kamer ernaast keek, was het duidelijk dat dieven haar slaapkamer waren binnengedrongen en haar persoonlijke bezittingen hadden doorzocht. Gevoelens van angst, boosheid en bezorgdheid vervulden hen allen. Was de dief nog in huis? Neen.

Voor Clara was het een traumatische gebeurtenis. Zij was bijna 80 jaar oud en een mensenleven aan herinneringen was verweven met dat huis. Nu was daar inbreuk op gemaakt; haar gevoel van zekerheid was verdwenen. Zij kon die nacht niet in haar huis slapen en uiteindelijk voelde zij zich gedwongen te verhuizen.

Uit het huis van een andere vrouw, die uit het Midden-Oosten afkomstig was, werden kostbare oosterse sieraden gestolen. De gestolen voorwerpen hadden vooral persoonlijke waarde, aangezien haar vader die juwelier was, ze voor haar had gemaakt. Nu bewaart zij wat er van haar juwelen over is, in een praktisch ontoegankelijk safeloket — bang om de sieraden te dragen en niet in staat om thuis van hun schoonheid te genieten.

Een Engels gezegde luidt: „A man’s home is his castle” (iemands huis is zijn burcht, zijn kasteel). Wel, dit kasteel wordt aangevallen. Indringers zijn vastbesloten zich uw waardevolle dingen toe te eigenen.

Volgens het hoofd van de FBI, William H. Webster, hebben de jaren ’70 in de Verenigde Staten „een toename van 50% te zien gegeven in het aantal gerapporteerde misdrijven”. Inbraak en diefstal blijven triomfen vieren, zonder dat alle moderne technieken van misdaadbestrijding hieraan een halt schijnen te kunnen toeroepen. Hoe kunnen wij ons dan beschermen, zodat wij niet het slachtoffer worden?

Een van de effectiefste vormen van bescherming is misschien wel een goede verstandhouding met onze buren. Buren die ons en ons gezin kennen en die zich bekommeren om onze bescherming, zijn van onschatbare waarde voor onze veiligheid. Carol Bellamy, voorzitster van de gemeenteraad van New York, zegt: „Misdaadpreventie is niet voor ieders deur een politieagent te parkeren. Het betekent veeleer dat er in elk huis en elke flat alerte, goed geïnformeerde burgers aanwezig zijn.”

Natuurlijk zullen de meeste gezinnen heel ergens anders wonen dan hun familieleden, terwijl buren zich vaak meer om hun privacy bekommeren dan om de veiligheid in de buurt. Dat heeft tot gevolg dat buren die getuige zijn van verdachte gebeurtenissen, zich liever stilhouden dan dat zij ergens bij betrokken raken. Elektronische hulpmiddelen moeten de plaats innemen van de oplettende ogen en de waarschuwende woorden van bezorgde buren. Ze kunnen als vervanging dienen, maar het is niet hetzelfde.

Eén ding waarin een gezin misschien moet veranderen, betreft hun instelling tegenover het wonen in een buurt die misschien wel een zeker prestige verleent maar waar de huizen erg geïsoleerd staan. De woning van één zo’n geïsoleerd wonend gezin werd geheel leeggeplunderd toen zij op een avond weg waren. Dat gebeurde nog een keer en ten slotte kocht de vader een dure waakhond om hun belangen te beschermen. Opnieuw sloegen dieven toe. Ditmaal stalen zij de hond en vroegen losgeld voor het dier!

Toch zijn honden, zoals een ervaren dief en inbreker toegaf, „vooral de grote exemplaren, . . . de beste algemene bescherming die iemand voor zijn huis kan hebben”. Hij vermeldde dat vele beroepsinbrekers een huis zullen vermijden dat bewaakt wordt door een hond. Een andere kant van de zaak is natuurlijk dat als een waakhond een onschuldige bezoeker zou aanvallen, de eigenaar zich misschien tegenover ernstige wettelijke en morele vragen geplaatst ziet.

Als u vele dingen bezit, vindt u het misschien wenselijk om waardevolle zaken zoals televisies, stereo-installaties en dergelijke met een graveerpen te merken door bijvoorbeeld het nummer van uw rijbewijs of een andere codering in deze voorwerpen te graveren. Meestal kunt u zo’n graveerstift wel kopen in een ijzerwarenwinkel. Wil dit echter effect hebben, dan zou u aan uw deur een kennisgeving moeten hebben dat uw bezittingen op een dergelijke manier gemerkt zijn. Wellicht bestaan er stickers of bordjes waarmee u dit kenbaar maakt. De redenering hierachter is dat een potentiële dief misschien wordt afgeschrikt aangezien hij er meer moeite mee zal hebben de identificeerbare gestolen goederen van de hand te doen.

Bovendien hebben sommigen tijdschakelaars of foto-elektrische schakelaars voor lampen en radio’s gekocht om de indruk te wekken dat er iemand thuis is. Ook hier is echter voorzichtigheid geboden. De eerder vermelde professionele dief zei: „De beste uitnodiging die u een inbreker kunt geven, is net achter de voordeur een licht te laten branden, terwijl er verder nergens licht brandt. Voor een inbreker betekent dit dat u bij het weggaan een licht hebt aangelaten zodat u wanneer u thuiskomt, niet in het donker rondtast. . . . Een buitenlamp die aan is terwijl er binnen geen andere lichten branden, betekent hetzelfde.” Verscheidene brandende lampen vormen volgens hem echter wel een afschrikking. Het beste kan men het portaallicht, het licht in de badkamer en het plafondlicht in een slaapkamer in een ander deel van het huis aanlaten. Een televisie in huis- of slaapkamer aan hebben staan kan eveneens preventief werken. En vergeet niet, wanneer u op vakantie gaat, de post en de krantenbezorgers in te lichten.

Automobilisten en forensen, pas op!

Ook automobilisten worden belaagd. Auto’s vormen vaak het doelwit van dieven, wier kwade oogmerken variëren van het stelen van het hele voertuig tot het stelen van onderdelen of het overhevelen van benzine. In zulke gevallen vertrouwen dieven vaak op de bescherming van de nacht of de anonimiteit van de massa in drukke straten. Wie weet of de man die aan die wagen werkt, de eigenaar, een monteur of een dief is?

Terwijl een alarminstallatie bij sommige wagens tot de standaarduitrusting behoort, kan deze in andere wagens worden geïnstalleerd. Andere middelen om diefstal tegen te gaan zijn onder meer: deursloten die tegen inbraak bestand zijn, wielsloten, afsluitbare benzinedoppen, sloten en kettingen voor de motorkap, staven of kettingen voor rempedalen en sturen alsook een elektronische onderbreking in de ontsteking.

Aan het gebruik van openbaar vervoer in ons dagelijkse woon-werkverkeer of op vakantie kunnen ook risico’s verbonden zijn en het kan zelfs dieven aanlokken. Een baan vinden en behouden is niet zo gemakkelijk en daarom kunnen wij vaak niet kieskeurig zijn wat betreft de plaats waar en de tijd waarop wij werken. Het is niettemin ontnuchterend op te merken wat een Newyorkse zakenman deed. Hij schafte de nachtdienst in zijn fabriek af omdat hij zijn 700 werknemers geen bescherming tegen straatrovers kon bieden als zij langs zeven huizenblokken naar het openbaar vervoer moesten lopen.

Het Newyorkse vervoersbedrijf heeft in de metro aanplakbiljetten aangebracht die raad geven over het voorkomen van diefstal. Hier en ook op andere plaatsen wordt ontraden sieraden, in het bijzonder gouden halskettingen, zichtbaar te dragen en wordt geadviseerd uw portemonnee niet in een achterzak van uw broek te hebben en uw handtas (liefst met een sterke schouderband) zo te dragen dat u de bovenkant van de tas en één kant van de schouderriem stevig vasthoudt. Wij moeten ons met een kordate, doelgerichte tred bewegen.

Een uitspraak van een politieman in Los Angeles kan als waarschuwing dienen: „Sommige toeristen kunnen net zo goed een bordje omhangen met ’Beroof me alsjeblieft’” als zij „met al die camera’s om hun nek” rondlopen in gebieden waar veel misdaad heerst.

Indien u tegenover een inbreker komt te staan, houd dan in gedachte dat u nu het slachtoffer van een beroving bent en dat het wel eens van uw gedrag kan afhangen of u nog in leven zult zijn als de dieven zijn weggegaan. Het komt erop aan een kalme geest te behouden, en sentimentele gehechtheid of bezitsdrang mogen u niet bewegen tot enige agressieve daad of maken dat u helemaal van uw stuk raakt.

Christenen zouden er geen probleem mee moeten hebben te begrijpen dat ’het toneel van deze wereld bezig is te veranderen’ en dat wetteloosheid zal ’toenemen’ omdat ’goddeloze mensen van kwaad tot erger zullen voortgaan’ (1 Kor. 7:31; Matth. 24:12; 2 Tim. 3:13). Deze wetenschap moedigt aan tot waakzaamheid en een nuchtere kijk ten aanzien van de veiligheid die in deze tijd mogelijk is. En wij kunnen ons een beetje zekerder voelen in deze angstige wereld indien wij praktische tips opvolgen die dieven kunnen afweren. Er zijn inderdaad manieren om diefstal te voorkomen.

[Inzet op blz. 26]

De misdadigheid kan beperkt worden wanneer in elk huis en in elke flat alerte, goed geïnformeerde burgers aanwezig zijn

[Inzet op blz. 27]

„De beste uitnodiging die u een inbreker kunt geven, is net achter de voordeur een licht laten branden, terwijl er verder nergens licht brandt”

[Illustratie op blz. 25]

Volgens een Engels gezegde is iemands huis zijn kasteel. Dat kasteel is het doelwit van een aanval