Een blik op de wereld
Hoofd van VN bezorgd over „apocalyptische ondergang”
● „Een apocalyptische ondergang der wereld is niet meer louter een bijbelse voorstelling, maar is een zeer reële mogelijkheid geworden”, waarschuwde de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Javier Perez de Cuellar, in zijn inaugurele rede. „Nooit eerder in de menselijke geschiedenis hebben wij zo dicht aan de grens tussen catastrofe en overleving gestaan.” Na gewag te hebben gemaakt van het feit dat de totale bewapeningsuitgaven van de wereld de zeshonderd miljard dollar per jaar hebben bereikt, zei de secretaris-generaal: „De bewapeningswedloop reikt nu tot in de wereldzeeën en tot in de buitenaardse ruimte. Het ironische feit doet zich voor dat de wapenindustrie een van de weinige groeiende industrieën is in een tijd van economische depressie en sombere vooruitzichten.” Dat mensen zich steeds meer op wapens verlaten, wordt geïllustreerd door het feit dat „over de hele wereld ongeveer 500.000 wetenschapsmensen hun vernuft ten dienste stellen van het speuren naar nog verfijnder en dodelijker wapentuig”. Natuurlijk zal de bijbelse eindstrijd van Openbaring (Apocalypse) niet door mensen worden ontketend, maar door God.— Openb. 16:14-16.
De huidige wereldoorlog
● Slechts weinigen realiseren zich wat de totale, gezamenlijke omvang is van de oorlogen die nu, op dit moment, over de hele wereld worden gestreden. „Volgens een ruwe schatting zijn er ongeveer 701.600.000 mensen bij een of andere oorlog betrokken”, berichtte de Toronto Star medio 1982. „Ten opzichte van de wereldbevolking is dat ongeveer één op iedere zes personen, een aantal bovendien dat niet veel lager ligt dan het aantal personen dat rechtstreeks bij de Tweede Wereldoorlog betrokken is geweest. Ieder jaar sterven er in deze ’kleine, vergeten oorlogjes’ zo’n 250.000 combattanten en misschien wel 2.000.000 burgers.”
De dood te koop aanbieden
● Recentelijk gestreden oorlogen waaraan in de nieuwsmedia veel aandacht is besteed, hebben de overwinnaars een goede reclame bezorgd voor de verkoop van „battle proved” wapentuig — militaire uitrusting ’die haar waarde in de strijd heeft bewezen’. In zo’n zestig internationale militaire tijdschriften vindt men advertenties zoals die welke door Israel Aircraft Industries werd geplaatst: „Wij hebben door bittere ervaring geleerd — in werkelijke oorlogsomstandigheden.” Of die van de Britse firma Marconi voor een met nachtvizier uitgerust wapen dat in de oorlog met Argentinië is gebruikt: „Nu kan de vijand zelfs niet meer op de dekking van de duisternis vertrouwen.” The Wall Street Journal merkte op dat zelfs „toonaangevende neutrale landen, die nog wel eens op prekerige toon hun stem tegen de oorlog willen verheffen, onder de militaire adverteerders goed vertegenwoordigd zijn”. Een van de voorbeelden die de Journal aanhaalt is „de Zwitserse fabriek Mowag, die een lichte tank te bieden heeft, de Piranha, die ’binnen enkele seconden met zijn tegenstanders afrekent, en ze geen enkele kans geeft’”. En een Zweedse artilleriefabrikant pocht: „Wij leveren u 100 mm resultaten in een 57 mm granaat.” Volgens een medewerker van een militair tijdschrift ’hopen de wapenfabrikanten met dergelijke advertenties te bereiken dat een of andere minister van defensie nog eens een bestelling wil plaatsen voor de genoemde wapens’.
Grootste telling
● Bijna zes miljoen mannen en vrouwen zwermden in juli 1982 over China uit om binnen een vastgestelde periode van tien dagen ’s werelds grootste nationale bevolking, meer dan een miljard personen, te tellen. In deze volkstelling, de eerste sinds 1964, lieten de volkstellers negentien vragen beantwoorden die de regering een beter beeld zullen gaan verschaffen van haar onderdanen, en een hulp zullen vormen bij het maken van plannen voor de toekomst. Negenentwintig computers zullen de traditionele Chinese telramen vervangen bij het registreren van „mensenmonden”, de letterlijke betekenis van het Chinese woord voor bevolking.
De bruidsschat — India’s schijnbaar onoplosbare probleem
● Alleen al in New Delhi kwamen in 1981 naar verluidt ongeveer 400 pasgetrouwde jonge vrouwen bij verdachte branden om het leven, en ieder jaar weer is er een dergelijk aantal sterfgevallen. „Alle beschaafde discussie ten spijt, vermindert er niets aan de barbaarsheid van het traditionele Indiase huwelijk”, aldus India Today. Waarom dan die „barbaarsheid”? De meisjes zijn het „slachtoffer van de bij hun schoonouders bestaande begeerte naar steeds grotere bruidsschatten”, antwoordt het tijdschrift. The Hindu legt uit dat de bij de Hindoes gebruikelijke bruidsschat „binnen de feodale kasten der Bhumidar (grondbezitters) en Rajputen een diep verankerd kwaad is, en dat ouders fabelachtige bruidsschatten voor hun zonen kunnen vragen en inderdaad ontvangen”. Als de familie van het meisje de beloofde bruidsschat niet kan betalen, nemen de schoonouders vaak hun toevlucht tot bij de wet verboden „bruidsverbranding” of „bruidsschatdood” om hun zoon vrij te maken voor een beter betalende bruid. Het gebeurt maar heel zelden dat iemand voor zo’n moord vervolgd wordt.
In sommige delen van India hebben de buitensporige eisen op het gebied van een bruidsschat een averechtse uitwerking gehad. Ouders die de bruidsschat niet kunnen betalen, huren een stel bandieten, huwelijkshuurlingen genaamd, om een bruidegom te ontvoeren en hem, onder de bedreiging dat het hem anders zijn leven kost, voor het altaar te brengen. „Het is veel goedkoper misdadigers in dienst te nemen om zich van een geschikte vrijgezel te verzekeren dan een buitensporige bruidsschat te betalen”, zei de vader van een meisje tegen een verslaggever van The Hindu. Tegen bijbetaling is de bende ook bereid na de bruiloft bescherming te bieden. Naar verluidt vinden er honderden van dergelijke ontvoeringen plaats, praktisch zonder dat de politie ingrijpt.
Denken in de baarmoeder?
● In een kort verslag aan de Journal of the American Medical Association zetten twee artsen de resultaten uiteen van hun onderzoek naar de mentale activiteit van foetussen. Wanneer via foetale elektrocardiografie de hartslag van de foetus werd gevolgd en werd vergeleken met de bewegingen van de foetus, dan viel het op „dat het hartje van de foetus gewoonlijk voorafgaande aan een beweging sneller begon te kloppen”. De artsen merkte op dat de hartslag ongeveer zes tot tien seconden vóór de beweging begon te versnellen. „Dit patroon loopt parallel met dat van menselijke volwassenen, bij wie de hartslag versnelt in de periode waarin een handeling wordt overwogen, dus voordat de handeling zelf wordt uitgevoerd”, schreven de artsen. „Of dit nu duidt op een bewust denken en plannen maken van de zijde van de foetus of de volwassene, . . . [is] een intrigerende [vraag] die tot verder onderzoek nodigt.”
Kenia ontdoet zich van toverdokters
● Kinyugie Rayasi bekende onlangs voor een rechtbank in Zuid-Kenia schuldig te zijn aan het beoefenen van illegale toverij. Hij vroeg echter om clementie, aldus de Daily Sketch uit de Nigeriaanse stad Ibadan, „op grond van het feit dat hij al dertig jaar lang toverdokter was en geen ander soort van werk kende”. De rechtbank had desondanks niet veel waardering voor zijn activiteiten en veroordeelde de vijftigjarige man tot een jaar gevangenisstraf en „beval de verbranding van zijn hele instrumentarium, waaronder giraffestaarten en donkergekleurde poeders”, aldus het verslag.
Zijne Hoogheid
● De katholieke rubriekschrijver Bill Reel schreef in de New York Daily News over een recent bezoek van Mario Luigi kardinaal Ciappi, persoonlijk raadsman van paus Johannes Paulus II. Nadat hij uit zijn limousine gestapt was, zo schreef Reel, ’stak de kardinaal zijn hand uit, waarna belangrijke leken zich bogen om zijn ring te kussen. Toen ging iedereen naar binnen voor een cocktail en daarna de lunch’. De rubriekschrijver beschreef vervolgens zijn reactie: „De katholieke Kerk is mij dierbaar — ik ben zelfs een gelukkig lid ervan — maar ik werd geïntimideerd en afgeschrikt door al de pracht en eigendunk waarmee deze kerkvorst zich omgaf. Het was beschamend en pijnlijk . . . gewone mensen kunnen zich niet vereenzelvigen met iemand die rondrijdt in een limousine en die zijn ring laat kussen. Ongeacht hoe heilig hij misschien ook is, zo iemand is te onbereikbaar, te ver weg, te hemels. Hij heeft te veel bedienden, dienstmeisjes, koks, te veel stroopsmeerders, te veel hielenlikkers. Hij heeft niets gemeen met de rest van ons, dus heeft hij ons niets te zeggen.” — Vergelijk Matthéüs 23:5-12.
Eerste vlucht met straalaandrijving?
● Vlinders houden hun vleugels tijdens de vlucht voor een derde van de tijd dichtgevouwen, aldus een Russische geleerde in Soviet Weekly. Volgens haar doet geen enkel ander insekt, noch enige vogel dit. „Met behulp van zeer snelle fotografische technieken kon ik de vleugelslag van vlinders honderd maal vertragen om de wetenschapsmensen aan het Russische Severtsov Instituut te laten zien hoe het insekt dit doet.” Haar verklaring is dat wanneer het insekt zijn vier vleugels vouwt, de achterste twee een ovale tunnel vormen waaruit bij een verder voortzetten van de sluitende beweging de lucht in een enigszins naar beneden gerichte stroom wordt weggeperst. Dit zou vlinders een omhoog en voorwaarts gerichte straalaandrijving geven — tot de volgende vleugelslag.
„Goden”-overschot wegwerken
● Chinese goden en godinnen zonder fatsoenlijke geloofsbrieven zullen, naar wordt bericht, in Taiwan het veld moeten ruimen. Het hoofd van het Taipeise Bureau voor Burgerlijke Zaken heeft deskundigen benoemd die een onderzoek moeten instellen naar alle in tempels aanbeden godheden. Er zijn honderden boeddhistische en tauïstische tempels, maar, zo merkte hij op, sommige „bestaan slechts omdat degenen die er werken, ook aan de kost moeten komen, terwijl hun goden gewoonlijk heldenfiguren uit klassieke romans zijn”. Hij zei dat „mensen op deze manier godheden creëren, louter met het doel de onwetende te bedriegen”, en hij voegde eraan toe: „Chinese mensen behoren te weten wie zij aanbidden en waarom. Hier en in China weten tegenwoordig veel tempelpriesters zelf niet eens wie de goden werkelijk zijn.”
Merkwaardig mengseltje
● De Miami Herald (Florida, VS) bericht dat politici in Miami voortaan rekening moeten houden met de grote groep „santeros, volgelingen van een Afrikaanse religie met een vernisje van katholicisme, hierheen gebracht vanuit Cuba”. Sommige kandidaten voor politieke functies trachten stemmen te winnen door santería-rituelen bij te wonen. De rooms-katholieke priester en antropoloog Juan Sosa beschrijft santería als „de aanbidding van Afrikaanse goden, die als katholieke heiligen worden vereerd”. Het verslag in de Miami Herald zegt verder: „In Cuba worden twee katholieke heiligen in het bijzonder vereenzelvigd met santeria-aanbidding, aldus Sosa. Dat zijn St. Lazarus, wiens Afrikaanse tegenhanger Babalu Aye is, een god van ziekte en gezondheid, en St. Barbara . . . die wordt vereenzelvigd met Chango, een god van donder.”
Een overeenkomstig verschijnsel meldt de Orlando Sentinel die schrijft dat „vodou en volksreligie, sterke krachten in Haïti, in zekere mate overgeplant” zijn naar Miami. De priester van de „Onze Lieve Vrouwe van Haïti”-parochie vertelt bijvoorbeeld, zo merkt de krant op, dat hij „parochianen nog steeds leert in één God te geloven, maar wel enkele van de culturele aspecten van het vodou, zoals het gebruik van trommels, in zijn diensten heeft opgenomen”.
Gelijke kansen, ook ten aanzien van kaalheid
● „Er is een enorme toename geweest van kaalhoofdigheid bij vrouwen”, zei de directeur van een Australische firma die pruiken maakt voor mensen die ten gevolge van een ziekte aan kaalheid lijden. Drie jaar geleden bestond slechts 15 procent van de klanten van de firma uit vrouwen. Nu maken zij ongeveer 35 procent van het totaal uit. „Het is hoofdzakelijk te wijten aan de toename in ziekten die in verband staan met stress”, zei hij. „Bij de huidige trend van gelijke kansen nemen vrouwen zwaardere taken op zich en gaan zij een grotere rol spelen in de bedrijfsaangelegenheden.” Andere redenen voor klinisch haarverlies zijn volgens de directeur ongevallen en verbrandingen, hersenchirurgie, geneesmiddelen en de bijwerkingen van de behandeling van kanker.
Volle gevangenissen in VS
● De Amerikaanse gevangenissen, zowel staatsgevangenissen als federale gevangenissen, herbergen bijna 385.000 gedetineerden, een toename van bijna 14 procent in één jaar. Het aantal vrouwen dat een gevangenisstraf uitzit, is de laatste tijd tweemaal zo snel aan het stijgen als het aantal mannen.