Het eerste huwelijksjaar „overleven”
„HET was echt niet gemakkelijk.” Zo spreken velen over hun eerste huwelijksjaar. „Voordat ik trouwde, dacht ik dat ik ’s werelds grootste autoriteit op het gebied van het gezinsleven was”, bekende een jonge echtgenoot. „Ik wist zeker dat ik elk probleem aankon. Maar toen ik eenmaal getrouwd was, ontdekte ik dat ik niets wist.” Zijn vrouw voegt eraan toe: „Ik heb dat eerste jaar meer gehuild dan ooit. Het zal wel alle druk zijn geweest, en niet te weten wat er verwacht werd.”
Hoewel het eerste huwelijksjaar niet voor elk paar zo moeilijk is, hoeft het niet noodzakelijkerwijs gemakkelijk te zijn. De bijbel zegt dat zij die trouwen, ’verdrukking zullen hebben in hun vlees’. Of met de woorden van een andere vertaling: „Zij die trouwen zullen pijn en smart kennen.” — 1 Kor. 7:28, The New English Bible.
Het huwelijk kan vreugde brengen en de vervulling van verwachtingen maar het vergt tijd — en inspanning. Twee verschillende persoonlijkheden moeten samensmelten. U moet het hoofd bieden aan nieuwe spanningen, nieuwe uitdagingen, nieuwe situaties. Geen wonder dat het eerste jaar zo kritiek is. Maar tegenover welke problemen komen pasgetrouwde paren nu te staan? Kunnen zij het eerste jaar welgemoed „overleven”? Kunnen zij baat vinden bij het toepassen van de tijdloze raad van de bijbel?
Elkaar leren kennen
Als de betovering van de prachtige kanten bruidsjapon en het trouwpak is afgelegd, hebt u verder met een persoon te maken. Hoe goed kent u deze persoon? De verkerings- en verlovingstijd gaf u hopelijk enig inzicht. Het droevige is dat vele paren zich in deze periode zo door de romantiek laten verblinden dat zij de tekortkomingen en eigenaardigheden van de ander niet zien.
Overigens kunt u de ander dan toch slechts tot op zekere hoogte leren kennen. De werkelijke test is met iemand te leven. Uw partner probeert in die beginweken wellicht volmaaktheid uit te stralen. Wij kunnen sympathiseren met de jonge pasgetrouwde vrouw die driemaal per dag douchte opdat haar man niet zou denken dat zij last had van zweetluchtjes.
Maar al gauw bemerkt u hoe uw partner werkelijk is: nederig of hoogmoedig, kleingeestig of redelijk, netjes of slordig. Als bepaalde dagelijkse gewoonten van uw huwelijkspartner u ergeren, is dat waarschijnlijk terug te voeren tot een verschil in opvoeding. U zult misschien wat door de vingers moeten zien; oude gewoonten verdwijnen slechts langzaam. Het zal misschien ook even duren voordat uw partner zich bepaalde vaardigheden eigen weet te maken. De kraan lekt misschien nog steeds; het eten is een ramp. Maar u leert elkaar goed kennen als u dit soort kleine calamiteiten samen kunt weglachen.
Het huidige levenstempo geeft veel spanningen, en men vervalt gemakkelijk in een routine die een muur van zwijgen doet ontstaan. Een echtgenoot herinnert zich: „Ik had het moeilijk op mijn werk en was daar ook thuis mee bezig. Ik was zwijgzaam en blind voor wat er gaande was.” Een ander vertelt: „Prompt als ik thuiskwam, zette ik de tv aan. Maar ik leerde in plaats daarvan bij mijn vrouw te gaan zitten en gewoon te praten.”
Ja, het kost moeite om de vonk van belangstelling in uw relatie niet te laten uitdoven. Laat uw relatie geen dood punt bereiken. Sta niet stil bij verschillen, maar bouw op overeenkomsten. Groei naar elkaar toe en u zult elkaar nooit ontgroeien.
Aanpassing op seksueel gebied
Verloofde paren zien waarschijnlijk verlangend uit naar de seksuele intimiteiten van het huwelijk, net zoals dat het geval was met de Sulammitische uit de bijbel (Hoogl. 1:13). De seksuele betrekkingen kunnen op prachtige wijze liefde tot uitdrukking brengen, een bron van wederzijdse „extase” (Spr. 5:18, 19). Hoewel de meesten snel hun aanpassing vinden, moet men zich niet verwonderen als de seksuele betrekkingen aanvankelijk teleurstellend zijn. Een echtgenoot zei openhartig: „De eerste maand was voor ons beiden moeilijk. Ik was er werkelijk door gedeprimeerd.”
Dit soort problemen is niet ongewoon. De pasgetrouwde vrouw ervaart de geslachtsgemeenschap in het begin vaak niet als prettig. De echtgenoot beseft vaak niet dat de seksuele respons van de vrouw in het algemeen langzamer is dan die van de man. Omdat sommigen onwetend zijn van de vrouwelijke behoefte aan tederheid en liefdesbetuigingen, laten zij na hun vrouw op de geslachtsgemeenschap voor te bereiden. Haast of gebrek aan zelfbeheersing leidt tot een snelle bevrediging van hun eigen hartstochten maar laat hun vrouw onvoldaan en met een gevoel van frustratie achter. Tijd, ervaring en geduld kunnen dit verhelpen, maar beide partners moeten hun best doen om elkaars behoeften en beperkingen te begrijpen (1 Petr. 3:7). Wanneer ieder ’het voordeel van de ander zoekt’, vormt seks zelden een probleem. — Vergelijk 1 Korinthiërs 10:24.
Er heerst veel onwetendheid ten aanzien van seks, en sommigen vinden het nuttig zich van tevoren voor te bereiden. Een jonge vrouw zei: „Ik heb er werkelijk geen moeite mee gehad. Ik was niet zo preuts dat ik er een probleem van maakte om mijn ’huiswerk’ te doen — ik ging het een en ander over het onderwerp lezen. Ik wist wat ik kon verwachten. Mijn man had ook begrip en hij was heel zachtaardig.” Soms kan raad van een dokter nuttig zijn. Wat een christelijke ouder of een rijpe getrouwde vriend of vriendin op wie men kan vertrouwen, erover te zeggen heeft, verdient ook aandacht. Dezelfde jonge vrouw zei ook nog: „Mijn moeder heeft me een aantal dingen heel fijn uitgelegd. Ze was erg openhartig.”
Er kan echter wrijving ontstaan wanneer een paar zijn verantwoordelijkheid niet samen deelt. Wanneer een echtpaar bijvoorbeeld voorlopig nog geen kinderen wil, hebben mannen vaak het idee dat de vrouw maar moet zorgen niet in verwachting te raken. (”Het is jouw probleem. Dat zoek jij maar uit!”) Belast met „haar probleem” kan de vrouw tegen seksuele betrekkingen gaan opzien. Hoeveel beter is het wanneer een christelijke man zijn deel van de verantwoordelijkheid aanvaardt, ongeacht welke vorm van geboortenbeperking een echtpaar ook verkiest te gebruiken.
Het is ook belangrijk gevoelens met elkaar te delen. Misschien vindt de man dat zijn vrouw te koel reageert. De vrouw vindt misschien dat haar man te veeleisend is. Sommigen laten toe dat frustraties zich ophopen. Eén paar adviseert echter: „Praat het uit. Misschien komt er een huilbui. Misschien wordt het een daverende ruzie. Maar praat het uit!” Wanneer het om deze intieme aangelegenheden gaat, zal echte communicatie bijdragen tot wederzijdse liefde en vertrouwen in elkaar.
„Inzicht” vertraagt toorn
Het zal niet zo lang duren voordat u uw eerste onenigheid hebt, misschien een paar lichte schokken, misschien ook een complete aardbeving. De bijbel geeft dan ook de raad: „Alle kwaadaardige bitterheid en toorn en gramschap en geschreeuw en schimpend gepraat worde uit uw midden weggenomen” (Ef. 4:31). „Maar dan kent u mijn vrouw niet”, zegt u wellicht. „Soms is het onmogelijk een zaak kalm te bespreken met haar, en dan word ik driftig!” Spreuken 19:11 raadt echter aan: „Het inzicht van een mens vertraagt stellig zijn toorn.”
Zo hebben mannen vaak weinig „inzicht” in de emotionele veranderingen die een vrouw ten gevolge van haar menstruatiecyclus ondergaat. „Het is allemaal psychisch”, denken sommigen. Zelfs enkele moderne vrouwen zijn geneigd de ernst van dergelijke stemmingswisselingen te ontkennen. Film en televisie laten maar zelden zien dat een vrouw hiervan last kan hebben. Medische research heeft echter aanwijzingen opgeleverd dat deze veranderingen in het lichaam een grote invloed kunnen uitoefenen op de persoonlijkheid van een vrouw.
„Ik had er geen idee van dat vrouwen zo humeurig konden zijn”, klaagde een man. Goed, hij bespeurde wel een mate van humeurigheid bij zijn moeder of bij zijn zuster. Maar „je kunt een zuster en een vrouw niet met elkaar vergelijken”, voegt hij eraan toe. Ja, nu krijgt u misschien de volle laag te verduren als uw vrouw spanningen heeft. Zij is wellicht prikkelbaar, kritisch, heeft huilbuien en nog allerlei andere symptomen die de meeste vrouwen gedurende deze tijd van de maand hebben.
Begrip voor de gevoelens van uw vrouw — of ten minste een poging die gevoelens te begrijpen — kan wellicht ’uw toorn vertragen’ als zij kortaf of scherp is. Een getrouwde vrouw zei: „Ik kan tegen die tijd van de maand behoorlijk kritisch zijn en soms vergeet mijn man waarom dat is. Bij tijden vergeet ik zelf waarom ik zo ben.” Om deze reden houdt een echtpaar de cyclus van de vrouw bij ten einde eraan te kunnen denken dat zij zich in die tijd van de maand niet lekker voelt en extra liefde en consideratie nodig heeft. Vrouwen moeten er ook begrip voor hebben dat mannen evenzeer hun „ups” en „downs” hebben, hun goede en slechte dagen. Juist een dergelijk „inzicht” kan ervoor zorgen dat u niet de lont in het kruit steekt.
„Wie is er hier de baas?”
„Onderworpenheid” — iets dat bij vele moderne vrouwen een intense afkeer oproept — is de gedragslijn die de bijbel voor vrouwen aangeeft (Ef. 5:22-27). Er valt heel wat te zeggen over de praktische waarde van deze door God ingestelde regeling, maar dat maakt onderwerping aan een hoofd niet noodzakelijkerwijs gemakkelijk. Sommige vrouwen hebben een grote mate van onafhankelijkheid gekend en vinden onderworpenheid misschien moeilijk. Een pasgetrouwde vrouw gaf toe: „Ik trouwde jong en had voor mijn huwelijk heus niet zoveel vrijheid. Toch was het moeilijk onderworpen te zijn. Misschien kwam het doordat ik niet zo diep had nagedacht over wat onderworpenheid werkelijk betekent.”
Een aanvankelijke weerstand tegen het feit dat hij het hoofd is, kan frustrerend zijn voor de jonge echtgenoot die nog worstelt met zijn eigen onzekerheden. Wat kunt u doen als uw vrouw niet prompt gehoor geeft aan een verzoek? Misschien moet u de kwestie opnieuw bezien. Misschien is wat zij zegt nog niet zo gek. Als u nog steeds meent gelijk te hebben, probeer dan opnieuw kalm met haar te redeneren. Maar als redeneren nu niet helpt? Een vrouw bekende: „Ik heb heus wel eens plompverloren NEE gezegd, maar ik geloof niet dat ik ooit aan die beslissing heb vastgehouden.” Net als de zoon in Jezus’ illustratie zullen de meesten later toegeven als zij de tijd krijgen om na te denken. — Matth. 21:28-31.
Een getrouwde man zei: „Soms nemen mannen zichzelf te serieus. Echt, hoe langer je getrouwd bent, hoe meer je je vrouw de vrije hand laat.” Net als de meeste mannen heeft hij dit door schade en schande geleerd. „In het begin moest ik elke geldkwestie zelf behartigen. Zij vond dat niet prettig omdat zij onafhankelijk was geweest.” Maar in de loop der jaren heeft hij geleerd vertrouwen te stellen in het oordeel van zijn vrouw. De „bekwame vrouw” die de bijbel in Spreuken 31:10-31 afschildert, is immers ook geen verstandeloze vrouw die iedere stap voorgekauwd moet krijgen. Zij is een schrandere inkoopster, zij kan organiseren, zij koopt zelfs grond! Ja, „in haar heeft het hart van haar eigenaar vertrouwen gesteld”! Vertrouw uw vrouw. Ga haar niet insluiten in zinloze regels en beperkingen.
Echtgenotes, u kunt onenigheid tot een minimum beperken door ’bereid te zijn tot gehoorzamen’ (Jak. 3:17). In belangrijke kwesties is het juist dat u uw mening uit, maar maak geen strijdpunt van kleinigheden. Vermijd het ’elkaar tot een krachtmeting te dwingen’ door de positie van uw man uit te dagen. — Gal. 5:26, New World Translation, voetnoot, uitgave van 1950.
Sommige vrouwen klagen dat hun echtgenoot in gebreke blijft de leiding te nemen, ’zich als een man te gedragen’ (1 Kor. 16:13). Echtgenoten, is dit verwijt waar? Het kan ten dele aan uw achtergrond en opvoeding te wijten zijn. Een man zei: „Ik heb het grootste deel van mijn leven thuis onder de leiding van mijn moeder doorgebracht, zonder een vader die de leiding nam.” Het effect? „Soms vraag ik mijn vrouw ’Wat wil je?’ en dan zegt zij ’Wat wil jij?’ en ik antwoord ’Maar ik vroeg het het eerst aan jou!’”
Als u als echtgenoot gevangen zit in zo’n vicieuze cirkel van besluiteloosheid, zult u uw latente bekwaamheden in het nemen van leiding moeten gaan ontwikkelen. Hoe? Door beslissingen te nemen. Het zal in het begin niet gemakkelijk zijn, maar naarmate uw vrouw u aanmoedigt en ondersteunt, kan het een tweede natuur voor u worden. Natuurlijk, u zult fouten maken, maar liever fouten maken dan u te onttrekken aan verantwoordelijkheid!
Volg het voorbeeld van de apostel Paulus na door uw autoriteit als hoofd spaarzaam te gebruiken. In plaats van te bevelen deed Paulus „bij de zachtaardigheid en goedheid van de Christus” een dringend verzoek. — 2 Kor. 10:1; 13:10.
„Overleef” het eerste jaar — en heb er vreugde in!
Dit soort verdrukkingen en vreugden kan uw eerste huwelijksjaar u brengen. Maar uw doel is niet louter overleving. U overleeft een auto-ongeluk, maar u wilt vreugde vinden in uw huwelijk. Blijf optimistisch. Vermijd onrealistische verwachtingen. Behoud uw gevoel voor humor. Ken uw partner en wees plooibaar. Geen huwelijk is volmaakt. Geen twee mensen stemmen volmaakt met elkaar overeen. Maar uw plooibaarheid kan de tekortkomingen op dat gebied compenseren. Bouw verder op de liefde die u in het begin al voor elkaar had en laat die liefde nooit verzwakken.
Koning Salomo heeft heel passend gezegd: „Beter is het einde . . . van een zaak dan het begin ervan” (Pred. 7:8). Ja, met tijd en geduld kunnen zelfs huwelijken die een heel onzekere start hebben gehad, opbloeien tot rijpe, bestendige relaties.
[Inzet op blz. 7]
Mannen hebben vaak weinig „inzicht” in de emotionele veranderingen die een vrouw ten gevolge van haar menstruatiecyclus ondergaat
[Illustraties op blz. 5]
Leer probleempjes samen weg te lachen
Oude gewoonten verdwijnen langzaam
[Illustratie op blz. 6]
Praat het uit!