Een boek voor alle mensen
Door Ontwaakt!-correspondent in Duitsland
IS ER veel verschil tussen een Spanjaard en een Indiër? of een Afrikaan en een Joegoslaaf? Zij spreken natuurlijk verschillende talen en hebben een verschillende achtergrond. Maar kijkt u om zo te zeggen onder de oppervlakte, dan zult u bemerken dat zij in werkelijkheid niet zo sterk verschillen. Zij zijn leden van één menselijke familie, met dezelfde problemen en behoeften.
In recente jaren zijn mannen en vrouwen uit vele verschillende landen in Duitsland komen wonen, en hun onderlinge verschillen hebben kleur en afwisseling — en soms ook wat probleempjes — gebracht in Duitsland. Niettemin hebben Jehovah’s Getuigen bemerkt dat velen van deze buitenlandse gasten gunstig reageren op dezelfde bijbelse boodschap die tienduizenden Duitsers reeds hebben aanvaard.
Mensen willen een doel in het leven
Als u een Spaanse muchacho (jongen) vraagt wat hij later wil worden, zal hij vaak zeggen: „Een stierenvechter!” Dat was het antwoord dat Ubaldo gaf, en toen hij volwassen werd, was dat ook wat hij werd — een stierenvechter. Was hij gelukkig?
Neen, want elk denkend wezen zal een doel in het leven willen hebben. Stierenvechten gaf Ubaldo niet een dergelijk doel, en voor hem was dat een ernstige zaak. Hij werd depressief. „Ik probeerde zelfmoord te plegen, niet eenmaal maar wel viermaal!” zegt hij. Gelukkig slaagden zijn pogingen niet.
Uiteindelijk kreeg Ubaldo contact met Jehovah’s Getuigen en werd zijn aandacht gericht op het boek dat een werkelijke reden voor het leven biedt. Hij leerde dat mannen en vrouwen alleen dan werkelijk gelukkig zijn wanneer zij hun leven gebruiken om God te dienen en dichter tot hem te komen. Hij kwam ook te weten dat het Gods voornemen is de hele mensheid onder een rechtvaardig bestuur te verenigen (Dan. 2:44). Hij vond geluk in het delen van deze hoop met anderen. Momenteel woont hij in Duitsland en helpt hij anderen een doel in het leven te vinden.
Nog iets wat intelligente mensen verlangen, is waarheid. En dit werd een probleem voor een jonge Afrikaanse knaap.
Mensen willen weten wat waarheid is
Afrika is een enorm gebied dat veel armoede kent. Niet iedereen echter verhongert er. John bijvoorbeeld groeide op in Ghana. Zijn vader had veel kinderen maar was in staat voor hen allen zorg te dragen. Toch hongerde John ergens naar. Hij vertelt erover: „Thuis kregen wij geen enkel religieus onderricht, maar ik dacht vaak over God. Ik begon naar hem te zoeken. Soms ging ik met katholieke vrienden naar de kerk in de hoop hem daar te vinden.” Maar tevergeefs.
John verhuisde naar Duitsland en daar werd zijn „honger” nog heviger. „In mijn eenzame uren dacht ik vaak over God na”, zegt hij. „Ik hunkerde naar zijn leiding.” Ten slotte kreeg John bezoek van de christelijke getuigen van Jehovah, die aanboden de bijbel met hem te bestuderen. Werd zijn honger gestild? Ja. Hij zei dat de bijbel hem „de ware God en de weg tot eeuwig leven” leerde kennen. — Ps. 83:18; Luk. 10:27, 28; Rom. 6:23.
In recente jaren hebben psychologen een andere fundamentele behoefte van de mens ontdekt: liefde. Is het mogelijk liefde te geven en te ontvangen in de huidige onverschillige wereld?
Mensen willen liefde ontvangen
Nevriye en haar man, Umberto, vroegen zich dit af. Nevriye is een Turkse, hoewel zij geboren is in Bulgarije. Haar man is een Italiaan. Hij was katholiek, zij was een mohammedaanse. Hun gezinsleven was niet vrij van problemen.
Ook Umberto en Nevriye wonen in Duitsland. Op een keer echter was Umberto in Italië op bezoek bij een familielid dat een getuige van Jehovah was. „Wij waren naar het strand gegaan”, vertelt hij. „Plotseling zei mijn nicht: ’Die twee mannen daar die in dat groene boek lezen, zijn Jehovah’s Getuigen.’ Ik was verwonderd. ’Hoe kan je daar zo zeker van zijn?’ vroeg ik. De twee waren Duitsers, en daarom vroeg ze mij om voor haar te vertalen. Met enige aarzeling benaderde ik hen en vroeg of zij Jehovah’s Getuigen waren. ’Ja’, antwoordden zij, ’jij ook?’ ’Nee’, zei ik, ’maar mijn nicht hier wel.’ Onmiddellijk omhelsden zij elkaar alsof zij elkaar al jaren kenden. Ik ben dat nooit vergeten.” Ja, de liefde die deze christenen voor elkaar hadden, hoewel zij elkaar nooit eerder hadden ontmoet, maakte indruk op Umberto.
Hij bestudeerde de bijbel en werd mettertijd zelf een getuige van Jehovah, samen met zijn vrouw Nevriye. Thans vertelt Umberto verheugd: „Nu vormen mijn vrouw en ik en onze twaalfjarige zoon een verenigd gezin.” Waarom? Omdat zij op grond van wat zij uit de bijbel leerden, nu een God aanbidden die hen liefheeft, en een religie beoefenen die op liefde gebaseerd is en waarin zij verbonden zijn met mensen die elkaar liefde betonen. — 1 Joh. 4:16; Joh. 13:35.
Mensen willen een gelukkig leven
Er is nog iets wat wij allemaal verlangen, en wat verband houdt met onze behoefte aan liefde. Wij willen allemaal gelukkig zijn. Voor velen is dat echter niet gemakkelijk.
Jusuf en zijn vrouw Safija bemerkten dat dat waar was. Jusuf is geboren in Joegoslavië en is van zigeunerafkomst. Hij woont nu in Duitsland. Hij vertelt: „Onze droom was een harmonieus gezinsleven te hebben. Maar in plaats van voor mijn gezin te zorgen ontwikkelde ik slechte gewoonten. Mijn gezin had vaak niets te eten. Geld waarmee ik de huur moest betalen, vergokte ik. Vaak bleef ik tot vier uur ’s morgens weg en kwam dan dronken en zonder een cent weer thuis. Mijn oudste zoon, Began, zei me eens: ’Vader, ik hou het meest van u wanneer u niet thuis bent!’”
Het is duidelijk dat Jusufs gezin door zijn gedrag niet gelukkig was. Ja, zijn vrouw Safija was diep ongelukkig. In haar wanhoop besloot zij wat de oplossing moest zijn: rattegif — voor Jusuf!
Het gezin begon toen echter de bijbel te bestuderen met Jehovah’s Getuigen. De zoon, Began, maakte snelle vorderingen en werd met vijftien jaar een gedoopte christen. Jusuf was verbaasd over het respect dat de jongen hem nu betoonde. „Ik was vastbesloten een betere vader te worden”, zegt hij. Zowel hij als zijn vrouw bestudeerden de bijbel en werden gedoopte christenen. Wat was het resultaat?
„Sinds onze doop hebben mijn vrouw en ik een gelukkig en harmonieus gezinsleven. Iedereen heeft genoeg te eten en te drinken. Iedereen gaat goed gekleed. We hebben geen schulden. Mijn vrouw hoeft niet langer te werken. Onze woning is schoon en netjes.”
Ja, dit gezin had beslist de bijbel nodig. En dat gold ook voor Dusan, want Dusans problemen waren nog ernstiger. Wat kan er dan erger zijn dan een ongelukkig huwelijk? Wel, wat valt er te zeggen van twee ongelukkige huwelijken — of zelfs drie, en dat allemaal al op de leeftijd van zestien? Is dat mogelijk? Wij zullen de uitleg aan Dusan overlaten. Ook Dusan woont nu in Duitsland, maar hij is geboren in Roemenië.
„Toen ik nog maar tien was”, zegt hij, „begonnen mijn ouders plannen te maken voor mijn huwelijk, aangezien het bij ons de gewoonte is dat ouders een huwelijk voor hun kinderen arrangeren wanneer zij dertien of veertien jaar oud zijn.” Zijn ouders vonden een vrouw voor hem, maar aangezien Dusan minderjarig was kon het huwelijk niet wettelijk geregistreerd worden. Niettemin was het voor alle betrokkenen een bindende regeling.
Het huwelijk had een slechte start, en Dusan legt uit waarom: „Wij hebben een gezegde dat als een man zijn vrouw niet binnen de eerste veertig dagen van zijn huwelijk een pak slaag geeft, zij ten slotte de baas over hem zal zijn. Ik zorgde ervoor dit advies op te volgen, maar toch ging zij na slechts vijf maanden bij mij weg. Met veertien trouwde ik een tweede keer. Ik dacht dat het deze keer beter zou gaan, maar het ging nog slechter. Ook mijn tweede vrouw verliet mij. Toen ik zestien was, trouwde ik opnieuw.”
Dit derde huwelijk scheen voorbestemd de weg van de eerste twee te gaan, totdat de aandacht van Dusan en zijn vrouw werd gericht op de raad die God alle getrouwde paren in de bijbel geeft: ’Laat een ieder van u zijn vrouw zo liefhebben als zichzelf; de vrouw daarentegen moet diepe achting voor haar man hebben’ (Ef. 5:33). Dusan en zijn vrouw probeerden deze bijbelse beginselen. Dit leidde tot goede resultaten!
Hulp voor iedereen
Waar iemand ook vandaan komt, de bijbel is het boek voor hem. Daarin beantwoordt God onze vragen en daarin schenkt hij ons datgene waarnaar wij behalve voedsel nog meer hongeren (Matth. 4:4). Net als Ubaldo kunnen wij een werkelijk doel in het leven vinden. Net als John kunnen wij de waarheid omtrent God vinden. Net als Nevriye en Umberto kunnen wij de liefde van God en medechristenen ervaren. En net als Jusuf, Safija en Dusan kunnen wij werkelijk geluk verwerven.
Jehovah’s Getuigen hebben deze mensen met hun verschillende cultuur en taal kunnen helpen onmetelijke voordelen te putten uit de bijbel. Zij zullen wat graag ook u helpen. De hulp die God hun gaf, zal hij ook u geven. Waarom? Omdat wij allen broeders en zusters in één grote menselijke familie zijn. — Hand. 17:26.
[Illustratie op blz. 9]
Het opwindende leven van deze Spaanse stierenvechter was leeg, totdat . . .
[Illustratie op blz. 10]
Deze Joegoslavische man en zijn gezin werden door een verschrikkelijk gevaar bedreigd, totdat . . .