Een blik op de wereld
Grondwet geen „afspraak om samen zelfmoord te plegen”
◆ De misdaad heeft „in Amerikaanse steden een schrikbewind” geschapen, verklaarde opperrechter Warren Burger van het Amerikaanse Hooggerechtshof. In zijn toespraak op een recente bijeenkomst van de Amerikaanse Orde van Advocaten vroeg hij: „Waarom tonen wij zo’n verontwaardiging en ontsteltenis over buitenlandse terroristen en zo’n lijdelijke verdraagzaamheid ten opzichte van de binnenlandse variëteit? Moeten wij gijzelaars zijn binnen de grenzen van ons eigen zogenaamd verlichte, beschaafde land?”
Burger wees erop dat men het Amerikaanse recht schijnt te hebben „verdraaid tot een eindeloos zoeken naar technische foefjes die in geen enkel opzicht verband houden met schuld of onschuld”. „Heeft een maatschappij haar beloften ingelost”, vroeg hij, „als ze voorziet in een indrukwekkend aantal beschermende maatregelen voor beschuldigde personen en er nochtans niet in slaagt haar ordelievende burgers bescherming te bieden?” Toen herinnerde hij de advocaten aan wat een overleden lid van het Hooggerechtshof eens had gezegd — dat de „grondwet niet uitgelegd mocht worden als een afspraak om samen zelfmoord te plegen”.
„Vrijheid” of slavernij?
◆ Het gerespecteerde Britse medische tijdschrift The Lancet publiceerde onlangs een artikel, getiteld „Biologische gevolgen van seksuele vrijheid”. Daarin wordt opgemerkt: „Er zijn jaarlijks zo ongeveer 250 miljoen nieuwe gevallen van gonorrhoea en 50 miljoen nieuwe gevallen van syfilis. Andere door geslachtsverkeer overgedragen ziekten komen wellicht nog vaker voor.” Het artikel betreurt het feit dat ’het bedwingen van geslachtsziekten eens binnen ons bereik leek, maar ons de laatste jaren ontglipt is’. Waarom de laatste jaren? „Voorechtelijke seksuele betrekkingen zijn nu in de westerse maatschappij aanvaard”, verklaart The Lancet. „Televisieprogramma’s en toneelvoorstellingen laten steeds minder aan de verbeelding over; mensen kijken nu naar films die men vroeger pornografisch zou hebben gevonden. Dientengevolge zijn mensen geneigd zich op seksueel gebied meer te gaan permitteren. . . . De nadelige biologische gevolgen die vrouwen en hun baby’s van de seksuele vrijheid ondervinden, zijn een teleurstellende ontwikkeling in de tweede helft van de twintigste eeuw.
„Neutraliteit” verdwenen
◆ Nadat een rooms-katholieke bisschop tijdens de recente crisis in Polen rechtstreeks had bemiddeld tussen de Poolse vakbonden en de regering, publiceerde het dagblad Diário de Notícias in de Portugese hoofdstad Lissabon een over het geheel genomen instemmend redactioneel artikel, getiteld „Interventie en neutraliteit”. Wel merkte de redacteur op: „Wereldlijke macht en geestelijke macht, Kerk en politiek — de grens tussen deze twee schijnt voortdurend vager, steeds ongedefinieerder te worden . . . Wat er ook op korte of lange termijn gaat gebeuren, de naklank van deze bemiddeling door de Kerk maakt duidelijk dat het woord ’neutraliteit’ uit de woordenschat van het Vaticaan is verdwenen.”
Een correctie
◆ Het medische tijdschrift Journal of the American Medical Association publiceerde onlangs een artikel over „Sterfgevallen ten gevolge van bloedtransfusie”, gebaseerd op gevallen die werden gerapporteerd aan de Amerikaanse Voedings- en Geneesmiddelendienst (FDA). (Zie Ontwaakt! 8/6/81, blz. 30.) Klaarblijkelijk was de rapportage ontoereikend. Jerry Kolins, M.D., verbonden aan het Palomar Memorial Hospital in Californië (VS) schreef hierop in een ingezonden stuk: „Volgens de aan de FDA gemelde gegevens leidt bij benadering één op elke miljoen transfusies tot de dood door een hemolytische reactie. Dit sterftecijfer vormt een ernstige onderschatting van de werkelijke frequentie van fatale transfusiereacties, . . . Onderzoekingen door de Mayo Kliniek laten zien dat er op iedere 6232 eenheden toegediend bloed een hemolytische reactie optreedt en op iedere 33.500 eenheden één met dodelijke afloop. Hierbij zijn niet de sterfgevallen inbegrepen die veroorzaakt worden door posttransfusie-hepatitis. Bloedtransfusie brengt een ernstig risico voor de patiënt met zich en deze gevaren moeten steeds zorgvuldig worden beschouwd voordat er een transfusie wordt toegediend.
Is pruimen veiliger?
◆ Nog in juli 1980 heeft een aantal artsen in Engeland en de Verenigde Staten „het pruimen van tabak” gepousseerd als een gezonder alternatief voor het roken van sigaretten. Nu onthult een Amerikaans federaal onderzoek, waarvan de resultaten zijn gepubliceerd in The New England Journal of Medicine, dat de doorsnee ’pruim’-gebruiker viermaal zo veel kans loopt mondkanker te krijgen als iemand die niet pruimt, terwijl personen die reeds lang pruimtabak gebruiken, vijftig maal zo veel kans lopen. Pruimtabak is fijn versneden, gesauste tabak die men in de mond, achter de lippen of tussen het tandvlees en de wang, stopt. Het gebruik komt vooral veel voor bij vrouwen op het platteland in het zuiden van de VS. De produktie van pruimtabak is van 1971 tot 1980 verdrievoudigd.
Acupunctuur aanvaard
◆ Hoewel ten aanzien van acupunctuur nog vele vragen beantwoord moeten worden, „is er nu toch wel voldoende bewijsmateriaal aanwezig”, zo schrijft The Journal of the American Medical Association, „om te mogen zeggen dat deze eeuwenoude Chinese geneeswijze, gemoderniseerd om aan Amerikaanse maatstaven te voldoen, een hechte wetenschappelijke basis heeft”. Het tijdschrift zegt aan het slot van een artikel over dit onderwerp: „In de handen van bekwame artsen is acupunctuur een geneeswijze die, zonder ongemakken of bijwerkingen, in veel gevallen chronische pijn iets kan verlichten. Als patiënten naar acupunctuur vragen, is het nu alleszins gerechtvaardigd om te antwoorden: ’Het is het proberen waard.’” — 20 februari 1981, blz. 769.
Wees zuinig op uw vrouw en rook niet
◆ Resultaten van Japanse onderzoekingen wijzen uit dat niet-rokende vrouwen veel meer kans lopen longkanker te krijgen als hun man wel rookt en zij dus gedwongen zijn de rook van zijn sigaretten in te ademen, dan wanneer ook hun man niet rookt. De sterfte aan longkanker was voor niet-rokende vrouwen wier man een zware roker was, tweemaal zo hoog. Als de vrouw ook rookt, wordt de kans op longkanker en ziekten zoals emfyseem, bronchitis, hartkwalen en complicaties bij de zwangerschap groter.
High in de betere kringen
◆ Het roken van marihuana is zelfs in de hogere kringen van de Amerikaanse samenleving zo gewoon geworden dat een nieuw boek over etiquette suggesties aan de hand doet over de manier waarop een goede gastvrouw het probleem zou moeten aanpakken. Het Complete Book of Entertaining van het Emily Post Institute doet de suggestie dat als tijdens een avondje zich ineens de kenmerkende geur van de drug verspreidt, de gastvrouw zou kunnen zeggen dat ’het haar spijt als zij een spelbreekster is’, maar dat zij erop staat dat de sigaret wordt gedoofd, waarna zij hen kan afleiden met wat levendige gezelschapsspelen.
Britten beangst
◆ Het eens zo typerende beeld van Brittannië als een keurig beschaafd en enigszins conservatief land valt uiteen onder de golf van misdaad die door Engelands grote steden raast. In de afgelopen tien jaar is het aantal gevallen van doodslag in Engeland en Wales verdubbeld en is het aantal personen dat ten gevolge van geweldmisdrijven verwondingen opliep, bijna verdrievoudigd. „Dat het geweld met een alarmerende snelheid toeneemt, lijdt geen twijfel”, zei de hoofdinspecteur van de Londense recherche. „Slachtoffers van gewelddadige beroving, veelal bejaarde mensen, worden nodeloos en moedwillig afgetuigd.” Afgelopen jaar werden ongeveer 700 Londense buschauffeurs aangevallen, terwijl er vlak bij het Parlement aanslagen werden gepleegd op Lord Home en Lord Chalfont.
In de stedelijke agglomeratie Merseyside, waartoe Liverpool behoort, steeg het aantal geweldmisdrijven in de eerste zes maanden van 1980 met 28,5 procent. De hoofdcommissaris van politie, Ken Oxford, verklaarde: „Als wij deze vreselijke toename niet kunnen voorkomen of indammen, zullen de vrijheden waaraan wij zo lang gewend zijn geweest, verdwijnen.”
’De schurken winnen’
◆ „De harde waarheid met betrekking tot de misdaad in New York is dat de politie, de rechtbanken en het gevangenisstelsel gecapituleerd hebben”, beweert het tijdschrift New York. Het schrijft dat „misdadigers in de stad nu vrij spel hebben. Er bestaat geen aanhoudende, reële wetshandhaving meer. Het omhoogschietende misdaadcijfer is te veel geweest voor een politieapparaat dat zijn mankracht sinds 1970 met bijna een derde besnoeid zag. Er zijn zo veel misdadigers dat er eenvoudig niet genoeg agenten zijn om hen aan te houden, niet genoeg openbare aanklagers om hen in staat van beschuldiging te stellen, niet genoeg rechtszalen om hun zaak te laten voorkomen en niet genoeg gevangenissen om hen in op te bergen.”
De statistische gegevens schijnen deze beweringen te ondersteunen. Het aantal moorden sprong van 390 in 1960 naar 1787 in 1980. In het laatste decennium steeg dit cijfer met 60 procent, terwijl het aantal inwoners van de stad met één miljoen afnam. In de VS staat de stad New York nu bovenaan wat betreft het aantal geweldmisdrijven en gewelddadige berovingen op straat — 82.572 per jaar, 226 per dag. En iedere dag worden er meer dan 500 inbraken gepleegd.
Het tijdschrift voegt eraan toe: „Steeds vaker zijn surveillancewagens zo overstelpt met meldingen van schiet- en steekpartijen en gewapende roofovervallen, dat slachtoffers en eventuele getuigen van andere geweldmisdrijven het wachten eenvoudig moe worden en naar huis gaan.” Hoe schrikbarend de misdaadstatistieken ook zijn, toch wijst men erop dat er nog veel meer misdaden worden gepleegd maar dat veel slachtoffers van mening zijn dat het doelloos is ze aan te geven.