„Er zullen grote aardbevingen zijn”
HET was in het jaar 33 van onze gewone tijdrekening, in de stad Jeruzalem. Een van de discipelen van Jezus Christus had zich zojuist vol bewondering uitgelaten over de prachtige gebouwen in het tempelgebied van die oude stad, toen Jezus in antwoord daarop verklaarde: „Ziet gij deze grote gebouwen? Hier zal geenszins een steen op de andere worden gelaten die niet afgebroken zal worden.” — Mark. 13:1, 2.
Met die verklaring in gedachten kwamen later Jezus’ apostelen Petrus, Jakobus, Johannes en Andreas op de Olijfberg naar Jezus toe met de vraag: „Zeg ons: Wanneer zullen deze dingen zijn, en wat zal het teken zijn wanneer al deze dingen tot een besluit zullen komen?” Zoals Jezus toen verklaarde, zou dat „teken” zich door een aantal kenmerken onderscheiden. Als één daarvan noemde Jezus: „Er zullen in de ene plaats na de andere aardbevingen zijn.” Of zoals de evangelieschrijver Lukas vermeldt: „Er zullen grote aardbevingen zijn.” — Mark. 13:3-8; Luk. 21:11.
En zo gebeurde het
En inderdaad vonden er, voorafgaande aan de verwoesting van Jeruzalem en zijn tempel door de Romeinen in het jaar 70 van onze tijdrekening, grote en kleine aardbevingen plaats. Ten tijde van Jezus’ opstanding geschiedde er in de buurt van Jeruzalem een „grote aardbeving” toen een engel vanuit de hemel neerdaalde en de steen wegrolde die de ingang tot Christus’ graf had afgesloten (Matth. 28:1, 2). Heel wat jaren later, toen de apostel Paulus en zijn metgezel Silas in Filippi gevangen zaten, werden hun gebeden en lofzangen tot God verhoord door middel van een „grote aardbeving”, die de gevangenisdeuren opende en de boeien van alle gevangenen ontsloot. Deze gebeurtenis leidde ertoe dat de gevangenisbewaarder en zijn huisgezin tot het christendom werden bekeerd. — Hand. 16:25-34.
En dat waren niet de enige aardbevingen vóór de vernietiging van Jeruzalem en zijn tempel in het jaar 70 van onze tijdrekening. De bekende bijbelcommentator A. Barnes schreef hierover: „Veel van deze aardbevingen zouden volgens de berichten hebben plaatsgevonden vóór de vernietiging van Jeruzalem. Tacitus maakt melding van een aardbeving te Rome tijdens de regering van Claudius [keizer van 41 tot 54] en schrijft ook dat tijdens de regering van Nero de steden Laodicéa, Hiërapolis en Kolosse door een aardbeving werden getroffen, net als het beroemde Pompeii, dat bijna totaal werd vernietigd (Annalen 15 en 22). Andere bevingen zouden hebben plaatsgevonden in Smyrna, Milete, Chios en Samos.”
Niet alleen dode historie
Er zijn dus zeker in de periode van vóór 70 G.T. „grote aardbevingen” geweest. Maar was dat de hele vervulling van Jezus’ profetie? Nee, zeker niet. Jezus’ profetische woorden over aardbevingen hebben een speciale betekenis voor mensen van de twintigste eeuw, en dat blijkt wel uit de aard van de vraag die Jezus beantwoordde. De evangelieschrijver Matthéüs geeft die vraag als volgt weer: „Zeg ons: Wanneer zullen deze dingen zijn, en wat zal het teken zijn van uw tegenwoordigheid en van het besluit van het samenstel van dingen?” — Matth. 24:3.
Vandaar dat Jezus, toen hij hun het antwoord gaf, eveneens zijn toekomstige tegenwoordigheid in gedachten had, welke zou samenhangen met „het besluit van het samenstel van dingen”. Zijn antwoord wees ook vooruit naar de verre toekomst (Matth. 13:24-30, 36-43). Hoewel het einde van het joodse samenstel van dingen, destijds in 70 van de gewone tijdrekening, inderdaad door aardbevingen werd voorafgegaan, zou er in de toekomst nog een veel grotere vervulling plaatsvinden van Jezus’ woorden: „Er zullen grote aardbevingen zijn.”
Jehovah’s Getuigen hebben door middel van bijbelstudie geleerd dat de tegenwoordigheid van Jezus Christus als hemelse koning en de „tijd van het einde” voor het huidige samenstel van dingen in 1914 zijn begonnen (Dan. 12:9). Maar hoe staat het dan met de voorzegde aardbevingen?
Het is interessant dat betrouwbare bronnen slechts melding maken van 24 grote aardbevingen in die periode vanaf 856 tot 1914 van onze jaartelling (1059 jaar), waarbij 1.972.952 personen om het leven kwamen. En vergelijk dat eens met de slechts gedeeltelijke lijst van 43 aardbevingen die bij dit artikel staan vermeld en die zich allemaal in een periode van slechts 62 jaar (van 1915 tot 1976) hebben voorgedaan, waarbij 1.579.209 personen om het leven kwamen.
De dramatische toename van de aardbevingsactiviteit sinds het jaar 1914 maakt deel uit van de bewijzen dat wij in de tijd van Christus’ tegenwoordigheid leven. Die ontzaglijke bevingen vormen een vervulling van zijn profetische woorden: „Er zullen grote aardbevingen zijn.”
[Tabel op blz. 12]
JAAR PLAATS AANTAL DODEN
1915 Italië 29.970
1920 China 180.000
1923 Japan 143.000
1927 China 200.000
1932 China 70.000
1933 V.S. 115
1935 India (nu Pakistan) 60.000
1939 Chili 30.000
1939 Turkije 23.000
1946 Turkije 1300
1946 Japan 2000
1948 Japan 5131
1949 Ecuador 6000
1950 India 1500
1953 Turkije 1200
1953 Griekenland 424
1954 Algerije 1657
1956 Afghanistan 2000
1957 (Noord-)Iran 2500
1957 (West-)Iran 2000
1960 Chili 5700
1960 Marokko 12.000
1962 Iran 10.000
1963 Joegoslavië 1100
1964 Alaska 131
1966 Turkije 2529
1968 Iran 11.588
1970 Turkije 1086
1970 Peru 66.794
1971 V.S. 65
1972 Iran 5057
1972 Nicaragua 6000
1973 Mexico (west) 52
1973 Mexico (midden) 700
1974 Pakistan 5200
1975 China 200
1975 Turkije 2312
1976 Guatemala 23.000
1976 Italië 900
1976 Bali 600
1976 China 655.235
1976 Filippijnen 3373
1976 Turkije 3790