Bewijzen in het leven van mensen
IN DEZE verwarde wereld is het moeilijk het leven te vereenvoudigen en vrede des geestes en geluk te vinden. Maar indien bijbelse beginselen en raadgevingen worden toegepast, is dit dan werkelijk mogelijk? Zeker. Wanneer iets goeds echt wordt toegepast, dan kan het niet anders of dit moet tastbare en bevredigende resultaten opleveren. Bestaan er bewijzen dat mensen door de bijbel bewogen kunnen worden de noodzakelijke veranderingen voor een gelukkig leven aan te brengen? Kunnen mensen, ongeacht hun positie of hun omstandigheden, erdoor geholpen worden?
Ja, dat kan. Er zijn thans minstens twee miljoen mensen in de wereld die de bijbel werkelijk bestuderen en die hun best doen de raad ervan in elk aspect van hun leven toe te passen. Zij hebben ontdekt dat zij door de bijbel als hun enige gids te aanvaarden tot een nuttig, produktief leven zijn gebracht. Deze mensen staan bekend als Jehovah’s getuigen. De meesten van hen zijn mensen die een normaal leven als gehoorzame burgers hebben geleid, hoewel er ook zijn die vroeger wetteloos en immoreel waren. Zij bestaan uit voormalige kerkgangers en mensen die nooit gelovig zijn geweest, mensen uit zowel verenigde als verbroken gezinnen. Eén ding hebben zij echter allen gemeen: Behoefte aan emotionele zekerheid en de wens in hun leven iets blijvends en waardevols te verrichten. God schenkt aandacht aan een ieder die naar een gelukkig leven verlangt, die wil doen wat goed is, van Hem wil leren en Hem wil dienen. Dit wordt door de volgende ervaringen bewezen.
Psycholoog ziet hoe gezin door bijbel wordt geholpen
De bijbel kan veel doen om mensen, zelfs hele gezinnen, te helpen. Dit feit in de praktijk bewaarheid te zien, verbaasde en overtuigde een deskundige in de psychologie. Hij vertelt:
„Aangemoedigd door mijn vader volgde ik een hogere opleiding. Nadat ik mijn studie had voltooid met psychologie als hoofdvak, begon ik in de reclassering te werken. Dit schonk mij een zekere voldoening, daar ik meende mensen werkelijk te helpen.
Na een aantal jaren begon ik echter te zien dat door de gebruikte methoden de jongeren niet veel veranderden. Er traden weliswaar oppervlakkige veranderingen op, maar er was weinig blijvende persoonlijke of maatschappelijke verandering. Dit verontrustte mij zeer. Het toepassen van dat waarvoor ik jaren had gestudeerd, oefende niet werkelijk veel invloed ten goede uit.”
In zijn hoedanigheid van toezichthouder op voorwaardelijk in vrijheid gestelde jeugdige delinquenten, behandelde hij een geval dat hem werkelijk aan het denken zette. Het ging om een gezin met drie kinderen die allemaal in moeilijkheden verkeerden. Negen maanden lang onderbrak hij zijn bemoeiingen met dit geval dat hij als hopeloos beschouwde; maar toen hij dit gezin opnieuw gezocht, merkte hij een merkwaardige verandering op. Het huis dat altijd erg vuil en wanordelijk was geweest, was nu netjes en schoon. De kinderen waren fatsoenlijk gekleed en schenen zich meer op hun gemak te voelen. Waardoor was deze wonderbaarlijke verandering veroorzaakt? De moeder was met Jehovah’s getuigen de bijbel gaan bestuderen en paste de beginselen ervan in het gezin toe. Bij het zien van deze opmerkelijke omvorming begon hij zich af te vragen of er niet iets bestond dat betere resultaten afwierp dan hij met zijn opleiding kon bewerkstelligen.
Nog iets wat hem ernstig zorgen baarde was de verslechtering van de wereldtoestand en het onvermogen van het bureau waarmee hij samenwerkte om de maatschappelijke problemen de baas te blijven. Hij merkt op:
„Het bureau probeerde op verschillende manieren tot goede resultaten te komen. Het aantal lopende gevallen werd ingekrompen, nieuwe methoden werden geprobeerd. Oude technieken werden weer te voorschijn gehaald en van een nieuw etiket voorzien, maar al deze pogingen bleken vruchteloos.”
Als gevolg hiervan begon deze man naar iets beters om te zien. Hij probeerde de bijbel te lezen, maar begreep er niet veel van. Zijn moeder die een van Jehovah’s getuigen was geworden toen hij met zijn hogere opleiding begon, had vroeger getracht hem sommige dingen uit te leggen, maar hij had geen werkelijke belangstelling gehad voor wat zij te zeggen had. Ten slotte ging hij toch naar een koninkrijkszaal van Jehovah’s getuigen en begon toen met een serieuze studie van de bijbel. Daar zag hij ook jonge mensen, waaronder voormalige druggebruikers en delinquenten die hun inzicht en persoonlijkheid veranderd hadden en personen met verantwoordelijkheidsbesef en een goede moraal waren geworden. Sindsdien is hij gaan beseffen dat het toepassen van bijbelse beginselen, ook wat hemzelf betreft, werkelijke en niet slechts oppervlakkige veranderingen in de persoonlijkheid kan teweegbrengen.
Gevangene verandert leven vol gewelddaad
In de South Middlesex (Massachusetts) News van 11 mei 1975 werd een soortgelijk geval gemeld. Onder het opschrift „Gevangene betaalt geloofsschuld” stond het verhaal van een gevangene van middelbare leeftijd.
Deze man werd in een cel geplaatst met een gevangene die een van Jehovah’s getuigen was geworden. De man zelf was katholiek en hij vertelt: ’Alles wat de Getuige zei, was in strijd met hetgeen mij altijd was geleerd, maar ten slotte begon ik in te zien dat Jehovah’s getuigen op alle tegenstrijdigheden een antwoord hebben.’ Nu zegt deze voormalige misdadiger dat hij een hecht fundament en waardevolle geestelijke doeleinden heeft verworven, „zoals hij voordien nooit in zijn leven heeft gekend”. Tijdens een werkprogramma buiten de gevangenis heeft hij de Getuigen te Framingham (Massachusetts) geholpen bij de bouw van een Koninkrijkszaal, terwijl zijn kennis van de bijbel hem ook heeft geholpen, zoals hijzelf zegt, „een hele geest van geweld” in zijn gezin te keren.
Zijn psycholoog heeft zijn woorden bevestigd door op te merken dat zijn patiënt van een „amorele, vernielzieke persoonlijkheid in iemand met een geweten” is veranderd. „Ik schrijf dit geheel aan zijn omgang met de Getuigen toe, dat hij zo veranderd is. De krachtige en effectieve maatschappelijke heropvoeding van de afgelopen twee en een half jaar is geheel aan hen te danken. Het is absoluut onmogelijk dat deze man door middel van een bepaalde behandeling uit zichzelf ooit zover was gekomen. Ik heb gezien hoe hij zich geleidelijk van zijn immorele, vernielzuchtige houding heeft afgewend en een degelijke man met verantwoordelijkheidsgevoel is geworden, een behoorlijk moeilijke verandering.”
De psycholoog merkte op dat ofschoon men „zich zeer goed zou kunnen afvragen of dit wel zo zal blijven”, vooral bij iemand met een achtergrond als deze man voor wie „dit iets geweldig machtigs is”, hij er zelf zeker van is dat dit een blijvende verandering betreft. ’Natuurlijk’, aldus zijn woorden, ’is hier geen bewijs of waarborg voor, maar ik geloof dat hij een volledige maatschappelijke aansluiting heeft gevonden bij een groep die zijn belangen deelt en ook zijn leven heeft veranderd.’
Waarlijk, de bijbelse vermaningen kunnen, wanneer ze worden toegepast, een heilzame invloed op het leven van iemand uitoefenen, ongeacht zijn achtergrond. Zelfs mensen die een goed moreel leven hebben geleid en die een zekere voldoening uit hun werk putten, merken dat alleen de bijbel met zijn betere hoop en hoge beginselen een bevredigend en gelukkig leven kan verschaffen.
Onderricht in de bijbel zelfs beter dan onderricht in volksgezondheid
Beschouw eens de ervaring van een vrouw in de stad New York. Zij had een leven geleid dat was gewijd aan het onderwijs in de gezondheidszorg, met de bedoeling haar medemensen te helpen. Dit was een prijzenswaardig streven en zij is nog steeds in de verpleging. Er kwam echter een tijd waarin zij begon te beseffen dat er meer nodig was dan haar loopbaan om echt geluk en werkelijke bevrediging te vinden. Er stonden haar echter enkele struikelblokken in de weg die haar beletten de bijbel als de sleutel tot het vinden van dat wat zij in haar leven miste, te aanvaarden. Zij vertelt het volgende:
„Ik was niet gelovig. In feite vroeg ik mij ernstig af of God wel bestond. Ik kon maar niet begrijpen waarom baby’s moesten sterven, terwijl oude mensen met slopende ziekten en hulpeloze verlamden in leven bleven. Toch gaf mijn beroep, verpleging en onderwijs in de gezondheidszorg, mij wel een zekere bevrediging.
Mijn werk bracht ook enige rechtstreekse maatschappelijke activiteiten met zich mee. Ik herinner mij dat ik bij een bepaalde gelegenheid een openbare school bezocht en de gevaarlijke, wrakke toestand van de houten traptreden opmerkte. Ik was vertegenwoordigster van de Geneeskundige Dienst in een commissie bestaande uit zakenmensen, doktoren, advocaten en leraren, die was benoemd om de gemeente met het oplossen van problemen terzijde te staan. Deze commissie stelde een brief op aan de schoolraad van de stad met het advies iets te doen aan de gevaarlijke toestand in dat vervallen schoolgebouw. Drie jaar gingen voorbij, maar er werd niets gedaan. Onze commissie schreef in die tijd drie brieven en wij ontvingen na elke brief een waarderend en prijzend schrijven voor onze belangstelling voor de gemeenteaangelegenheden. De gevaarlijke situatie bleef niettemin bestaan.
Ik voelde ook afkeer van het standenstelsel, gebaseerd op culturele vooroordelen. Toen ik deze dingen eens met mijn broer, die een van Jehovah’s getuigen was, besprak, wees hij erop dat ook bestuursambtenaren geen vrijheid van handelen bezitten. ’Het stelsel’, zei hij, ’weerhoudt hen ervan hun betere motieven ten uitvoer te brengen.’ Dit zette mij aan het denken.
Mijn broer gaf mij wat bijbelse lectuur. Ofschoon ik er geen echte belangstelling voor had, begon ik er toch eens in te bladeren, alleen om aanmerkingen te kunnen maken. Nu en dan raakte ik van streek door wat ik las. Toen wilde ik de beweringen met mijn bijbel vergelijken en bemerkte dat het waar was. Dus besloot ik dat ik maar beter eerst de bijbel kon gaan lezen voordat ik ging argumenteren.
Na verloop van tijd begon ik te beseffen dat de bijbel betrouwbaar is en geïnspireerd door God. Vooral de profetieën uit de bijbel maakten veel indruk op mij. Het verbaasde mij te zien hoe datgene wat God soms eeuwen tevoren had gezegd, in vervulling was gegaan. Ook de betekenis van het woord ’zonde’ hielp mij in te zien waar ik met mezelf aan toe was. Ik had mijzelf nooit als en zondig mens beschouwd. Ik was geen leugenaar, geen dief of een overspeelster. De benaming ’zondaar’ kwam me fanatiek voor. Toen ik echter leerde dat ’zonde’ in de oorspronkelijke talen van de bijbel betekent: ’het doel missen’, kon ik het begrijpen, omdat ik wist dat ik, net als ieder ander, mijn tekortkomingen had.
Toen ik leerde dat wij in de laatste dagen van dit oude samenstel leven en onze hemelse Vader voornemens is de menselijke familie op een gereinigde aarde tot volmaakte gezondheid te herstellen en daarmee in de nabije toekomst te beginnen — wel, toen vond ik dat het allerbeste gezondheidsprogramma aller tijden! Nu, terwijl ik nog altijd anderen fysiek help, kan ik hen ook geestelijk bijstaan.”
Huwelijksgeluk
De tegenstelling tussen leven met en zonder de bijbelse gids en de daarmee gepaard gaande invloed op het gezinsleven wordt duidelijk geïllustreerd in de nu volgende ervaring van een jonge man die bij de luchtmacht van de Verenigde Staten diende.
Tijdens zijn dienst bij de luchtmacht verviel deze man tot een losbandig leven en na verloop van tijd voelde hij zich gedwongen met een meisje, dat zwanger was van zijn kind, te trouwen. Maar zelfs toen aanvaardde hij zijn verantwoordelijkheid als echtgenoot en vader niet; hij zond zijn vrouw naar haar moeder terug en bleef haar niet trouw. Ten slotte eindigde dit eerste huwelijk in een scheiding en zijn voormalige vrouw hertrouwde.
Na zijn ontslag uit militaire dienst keerde de man naar huis terug om daar bij zijn vader, moeder en broer te gaan wonen. In die tijd waren zij met Jehovah’s getuigen de bijbel aan het bestuderen. Zo begon ook hij te studeren en steeds meer overeenkomstig de bijbel te leven. Ten slotte trouwde hij, schriftuurlijk vrij om dit te doen, opnieuw, waarna hij nu over de tegenstelling tussen het heden en het verleden opmerkt:
„In het verleden had ik geen eerbied voor vrouwen. Ik bezorgde door mijn levenswijze mijzelf en anderen, vooral mijn eerste vrouw, veel verdriet. Nadat ik was begonnen overeenkomstig de bijbel te leven, kon ik bemerken dat het toepassen van de beginselen daarin de beste levenswijze was. Door mijn tweede vrouw op een christelijke manier te behandelen en haar lief te hebben zoals ik mijzelf liefheb, heb ik werkelijk geluk in mijn huwelijk gevonden. In de tien jaren die wij nu getrouwd zijn, hebben wij naar verhouding geen problemen gehad. Wanneer anderen mij in huwelijksproblemen om raad vragen, wijs ik hen op dat wat de bijbel zegt. Ik weet uit eigen ervaring dat het toepassen van de bijbelse raad werkelijk resultaat heeft. Anderzijds ondervinden diegenen die, bewust of onbewust, die raad in de wind slaan, veel verdriet en hartzeer.”
Gered van zelfmoord
De leiding welke de bijbel verschaft kan zelfs iemand uit een uiterste staat van wanhoop redden en hem een doel in zijn leven geven. Dit ondervond een jongeman in het westelijk deel van de Verenigde Staten.
Op twaalfjarige leeftijd verloor deze jongen zijn vader door de dood. Zijn moeder was alcoholiste en daardoor niet in staat hem veel ouderlijke leiding te geven. Hierdoor voelde hij zich erg onzeker. Zijn omgang met andere tieners leidde ertoe dat hij zwaar begon te drinken, marihuana ging roken en ten slotte barbituraten ging nemen. Dit alles droeg bij tot een steeds groter wordende depressie. Hij ontwikkelde een minderwaardigheidscomplex en vond het leven zwaar.
Toen, op zeventienjarige leeftijd, begon hij hulp te zoeken bij religie. In de vakanties ging hij ’s morgens, ’s middags en ’s avonds naar de katholieke kerk, waar hij dagelijks urenlang doorbracht. Hij bad veel en begon de bijbel te lezen. Hij vond de Psalmen en het boek Spreuken erg aanmoedigend en opbeurend. Maar ondanks zijn ijverige pogingen en zijn gebeden bemerkte hij dat hij maar weinig vorderingen maakte.
Op een avond toen hij van de kerk naar huis terugwandelde, was hij bijzonder terneergeslagen. Hij bad en bad, maar belde toen, om ongeveer half twaalf in de avond, zijn schoonzuster op en vertelde haar dat hij zo gedeprimeerd was dat hij maar een einde aan zijn leven wilde maken. Niet precies wetend wat ze daarop moest zeggen, zei ze hem dat hij moest wachten en dat zij hem zou terugbellen. Vlug belde zij een collega, een van Jehovah’s getuigen, op die haar zelf heel goed met haar eigen moeilijkheden had geholpen.
Deze Getuige belde de jongeman op en er werd nog voor die zelfde avond een afspraak gemaakt om in het huis van zijn schoonzuster bij elkaar te komen. Om ongeveer kwart voor twaalf die avond kwamen de Getuige en haar tienerzoon hem met de auto ophalen. Zowel de innige verstandhouding tussen moeder en zoon alsook hun gedrag maakte een diepe indruk op hem. Drie uur lang bespraken zij vragen als: Waar zijn de doden? en: Waarom heeft God goddeloosheid toegelaten? De jongeman voelde zich aangemoedigd toen hij vernam dat volgens de bijbelse profetieën het huidige stelsel aan zijn „laatste dagen” toe is en spoedig door een rechtvaardig nieuw stelsel zal worden vervangen. Hij was opgewonden te horen dat er een mogelijkheid bestond dat hij niet zou hoeven te wachten tot hij oud was geworden en zou sterven om met zijn vader herenigd te worden. Hij zou werkelijk de gelegenheid kunnen hebben het einde van dit samenstel te overleven en zijn vader uit de dood te zien terugkomen.
Toen hem werd gevraagd of hij de bijbel zou willen bestuderen, dacht hij een ogenblik na. Wat hij had gehoord, had hem werkelijk geholpen. Dus stemde hij toe met de gedachte dat een geregelde bijbelstudie zelfs nog meer goeds teweeg zou brengen. En dat bleek inderdaad het geval te zijn. De studie van de bijbel en de toepassing van het geleerde gaf hem een doel in zijn leven en een onwrikbare hoop voor de toekomst. Hij was in staat zijn hele denkpatroon te veranderen. In zijn geest veranderden droefheid en neerslachtigheid in diepgewortelde vreugde. Thans gebruikt hij zijn tijd verstandig en helpt hij anderen de bijbel als uitstekende gids voor het leven te leren kennen.
Net als in bovenstaande ervaringen hebben Jehovah’s Getuigen over de hele aarde ondervonden dat, voor zover zij de bijbel hebben gevolgd, hun leven gelukkig is. Natuurlijk zijn er problemen die niet geheel opgelost kunnen worden, maar de raad uit de bijbel stelt iemand in staat de problemen zo te benaderen dat hij niet hopeloos in moeilijkheden raakt.