Bestaan er wel „rudimentaire” organen?

VELE jaren lang werden verschillende organen van het menselijk lichaam door evolutionisten „rudimentair” genoemd, dat wil zeggen, de laatste overblijfselen van organen waarvan werd verondersteld dat ze eens van nut waren geweest, maar vanwege de beweerde vooruitgang op de evolutionaire ladder niet langer nodig waren. Interessant in dit opzicht is de kleine klier die de vorm van een pijnappel heeft en daarom de „pijnappel”-klier genoemd wordt. Hoewel deze klier dicht bij het centrum van de hersenen gelegen is, is ze geen onderdeel van de hersenen. „Nog maar kort geleden” dacht men dat „de pijnappelklier in de mens geen biologisch doel diende en louter een rudiment was”, zo berichtte de Hospital Practice Journal. Nu is gebleken dat de pijnappelklier „een uniek vermogen bezit om melatonine te produceren”. Dit is een substantie die van invloed is op de hersenen en de geslachtsklieren, alsook op de hypofyse, de bijnieren en de schildklier.

Geleerden geloven dat de pijnappelklier in de mens „controle op het lichaam uitoefent, vooral door de lichaamsklok te regelen” (Science Digest, september 1972). De pijnappelklier doet dit blijkbaar door verscheidene chemicaliën af te scheiden. Men meent dat de pijnappelklier aldus op chemische wijze wellicht toeziet op de vele onwillekeurige activiteiten van het menselijk lichaam, door er bijvoorbeeld aan mee te helpen dat onze lichaamstemperatuur overdag stijgt en ’s nachts daalt.

Een andere klier waarvan men lang gedacht heeft dat deze nutteloos was, is de thymus. In een artikel getiteld „De ’nutteloze’ klier die over onze gezondheid waakt”, stond in Reader’s Digest:

„Gedurende ten minste 2000 jaar hebben doktoren zich het hoofd gebroken over de functie van een rozeachtig-grijs stukje weefsel net onderaan de hals en achter het borstbeen — de thymusklier. . . . Moderne artsen gingen de thymus, evenals de appendix, als een nutteloos, rudimentair orgaan beschouwen dat zijn oorspronkelijke doel, zo dat ooit had bestaan, verloren had.

In de afgelopen paar jaren is het thymusraadsel evenwel door het vasthoudende speurwerk van een kleine groep Amerikanen, Britten, Australiërs en Zweden opgelost. Deze mannen hebben bewezen dat de thymus alles behalve nutteloos is; ze is in werkelijkheid de meesterklier die het ingewikkelde immuniteitssysteem regelt dat ons tegen infectieziekten beschermt . . .

Maar is de thymus het enige orgaan dat ons immuniteitssysteem regelt? Recente experimenten hebben onderzoekers ertoe gebracht te geloven dat ook de appendix en de keel- en neusamandelen [die eens eveneens als rudimentair werden bestempeld] een rol spelen bij antistofreacties.”