Neemt de misdaad werkelijk toe?
HOE denkt u erover? Neemt de misdadigheid af, zoals sommigen hebben beweerd? Wat moeten wij dan echter denken van de volgende recente uitspraak door politiechef E. M. Davis uit Los Angeles in Californië:
„Tien jaar geleden werden misdadigers achter tralies opgesloten en zochten de mensen hun geluk op straat.
Tegenwoordig zitten de mensen in hun huizen en kantoren opgesloten en zoeken de misdadigers hun geluk op straat.”
Dit schijnt toch wel in strijd te zijn met de opvatting dat de misdadigheid afneemt, niet waar? Dus hoe zit het nu — neemt de misdaad toe of neemt ze af? Laten wij eens zien:
Natuurlijk kan het gebeuren dat in een bepaald land de misdaad gedurende een bepaalde korte tijdsperiode niet zo sterk toeneemt als in een andere dienovereenkomstige korte periode. Dit betekent echter niet dat er bij inachtneming van het algehele beeld van een vermindering kan worden gesproken. In een commentaar in de National Observer merkte R. Egan op: „Een verslaggever van een radiostation te Washington, D.C., kondigde met iets van ontzag in zijn stem aan dat ’het misdaadcijfer in 1971 slechts met 7 percent was toegenomen’. Slechts. . . . Het punt dat wij in gedachten moeten houden is dat het misdaadcijfer nog steeds stijgt.”
In 1971 werden er in totaal in de Verenigde Staten bijna zes miljoen ernstige misdaden gerapporteerd; in 1960 waren het er minder dan twee miljoen. In de tien jaar sindsdien groeide de bevolking met 13 percent, terwijl het aantal moorden met 70 percent toenam, het aantal verkrachtingen met 113 percent en het aantal berovingen met 212 percent. Het jeugdmisdaadcijfer steeg in diezelfde periode met 148 percent. Deze getallen vertellen echter maar een deel van de geschiedenis!
De meeste misdaden worden nooit opgelost. De kans die een doorsnee-inbreker loopt om gepakt te worden „is niet groter dan 1 op 50”, aldus een hoogleraar in de rechten te Harvard. In zijn boek The Crime War stelt R. M. Cipes een brandende kwestie aan de orde:
„Indien veel misdadigers niet worden gepakt, waarom dan te veronderstellen dat degenen die wij pakken de gevaarlijkste zijn? In zekere zin zal het tegenovergestelde waar zijn: het zijn waarschijnlijk juist de intelligentste en meest geslepen overtreders die zich het moeilijkst laten opsporen.”
Voorts zijn er veel misdaden die nooit worden gerapporteerd. Reeds in 1967 berichtte de Amerikaanse presidentiële commissie voor de bestrijding van de misdaad dat er drie- tot tienmaal zoveel misdaden worden gepleegd als er gewoonlijk bij de politie worden aangegeven. Hoe is echter het misdaadbeeld in de rest van de wereld?
Internationale stijging van misdadigheid
✔ „Brazilië . . .”, zo lezen wij, „schijnt overspoeld door een golf van geweld en misdaad.”
✔ West-Duitsland bericht: Aantal narcotica-misdrijven nam tussen 1969 en 1970 met niet minder dan 238 percent toe.
✔ In Denemarken steeg in de jaren zestig het misdaadcijfer met 99 percent.
✔ De in West-Australië verschijnende Sunday Times berichtte in augustus 1972: „Het aantal geweldmisdrijven is in de afgelopen 12 maanden in West-Australië bijna verdubbeld; er is geen enkele onmiddellijke verklaring voor deze ’ongelooflijke’ toename te geven.” Van de andere kant van dit werelddeel werd in de Melbourne Herald opgemerkt: „Het aantal door Victorianen onder de 21 jaar gepleegde geweldmisdrijven is [sinds 1960] . . . met 187,9 percent toegenomen. Het aantal Victorianen onder de 21 steeg . . . in dezelfde periode . . . met 29,6 percent.”
✔ „Van Afrika en Latijns Amerika”, zo luidt het V.N.-rapport Crime Prevention and Control, „kan een zelfde beeld worden geschetst . . . Gedurende de jaren 1960-69 is de misdaad [in één Afrikaans land] meer dan verdubbeld; bepaalde zware misdaden zijn zelfs in aantal verdrievoudigd en zoals in het Ontwikkelingsplan staat beschreven, ’zal dit probleem hoogstwaarschijnlijk eerder toe- dan afnemen’.”
✔ Het misdaadcijfer in Japan lijkt in vergelijking met de westerse landen laag, maar met betrekking tot onlangs gepleegde misdaden werd in de Daily Yomiuri van Tokio gezegd: „Ze zijn verschrikkelijk maar duiden niettemin op de ernstige ontwrichting van de bestaande maatschappelijke verhoudingen welke zich in Japan heeft voorgedaan.”
✔ In Israël, zo berichtte de New York Times, is de afgelopen 5 jaar het misdaadcijfer over het geheel genomen met 35 percent toegenomen; het aantal inbraken met meer dan 200 percent.
✔ In de provincie Kwangtung in Communistisch China heeft ontevredenheid onder de jeugd volgens berichten geleid tot „een opleving van de misdaad in Kanton”, met onder andere gevechten tussen benden.
Niet verwonderlijk is derhalve dat de secretaris-generaal van de V.N., K. Waldheim, na een analyse van het internationale misdaadbeeld tot de conclusie kwam:
„In weerwil van de materiële voorspoed is in het menselijke leven de factor van onzekerheid nog nooit zo groot geweest als thans. . . . Alom zijn er derhalve toenemende tekenen die wijzen op een misdaadcrisis van aanzienlijke omvang.”
Ja, deze verslagen tonen aan dat de misdaad werkelijk toeneemt.
Grotere vrees voor misdaad
De toename van misdaad is echter uit meer dan alleen statistieken af te leiden. Secretaris-generaal Waldheim merkte eveneens op: „[Misdaad] wordt evenals armoede, onwetendheid en ondervoeding meer gevoeld dan geregistreerd.”
Met andere woorden: de mensen zijn bang. „Vrees, zoals men die in de getto’s en zelfs in sommige middenstandsbuurten in Amerika al jarenlang kent, sloopt nu de zenuwen van mensen in . . . de ’gegoede’ woonwijken van het uiterste westelijke deel” van de stad New York, aldus de National Observer.
Het is begrijpelijk dat men bang is, want de misdaad neemt niet alleen toe; ze wordt ook gemener en harder. „Het grote verschil met tien jaar geleden”, zegt politie-inspecteur W. Koenig in San Francisco, „blijft het verschil in wreedheid.” De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Sir Alec Douglas-Home is het hiermee eens: „Dit zinloze geweld, gericht tegen onschuldige mensen, is een verschrikkelijk kenmerk van de tijd waarin wij leven.”
Die vrees geldt niet alleen iemands leven, maar ook iemands bezittingen. Slachtoffers van een misdaad weten dat diefstallen maar al te vaak met nodeloze vernielingen gepaard gaan. Officiële cijfers over verliezen door diefstal omvatten dikwijls niet de schade die de eigendommen van het slachtoffer hebben opgelopen. Sommige firma’s zijn door het onnodig vernielen van hun archieven en documenten genoodzaakt geweest zich uit de zaken terug te trekken. Misdadigers verbranden soms moedwillig huizen of winkels na er te hebben ingebroken.
Veel misdaad is in de grote steden geconcentreerd. In Washington, D.C., zijn congresleden, ambtenaren van het Pentagon, en zelfs president Nixons eigen pers- en persoonlijke secretarissen wel eens beroofd. Uit de grap, maar met een ondertoon van ernst, merkte een in Washington wonende schrijver op: „Er zijn redenen om aan te nemen dat de regering van de V.S. graag het Capitool, het Witte Huis en het Lincoln Memorial zou oppakken en naar Easton verhuizen” (in de buitenwijken van Pennsylvania).
Misdaad neemt ook in buitenwijken toe
Ja, het is in Amerika erg populair geworden om uit veiligheidsoverwegingen naar de buitenwijken te verhuizen. Tijdelijk is men er van bepaalde misdaden verlost, maar is het de oplossing voor het ontlopen van de gevolgen van de toenemende misdadigheid? In een artikel in U.S. News & World Report stond:
„In de eens zo rustige omgeving van de buitenwijken nemen ernstige misdaden jaarlijks snel in aantal toe. Ook op het platteland heeft men het zwaar te verduren.”
Onmiskenbaar tonen de cijfers aan dat over de hele wereld de misdaad toeneemt. Doch laten wij de voorgaande verslagen waaruit de toename van misdaad duidelijk blijkt, eens een ogenblik terzijde leggen. Zelfs dan nog zijn er duidelijke bewijzen van toenemende misdadigheid waar te nemen. Waar?
Het zakenleven zoekt bescherming
Wanneer u een plaatselijk warenhuis binnengaat, hebt u dan meer ’bewakingsapparatuur’ en bewakers opgemerkt die de koopwaar tegen winkeldiefstal moeten beschermen? Mogelijk hebt u spiegels of televisiecamera’s waargenomen, of bordjes met waarschuwingen erop, in de geest van: ’Winkeldief, er wordt op u gelet.’
Een firma die dertien warenhuizen in een Amerikaanse stad exploiteert, meldt dat ze jaarlijks ongeveer een miljoen dollar aan veiligheidsmaatregelen besteedt; dat is ruim 50 percent meer dan in 1969. De firma Macy in de stad New York heeft onlangs zeven verdiepingen in haar hoofdgebouw gereorganiseerd en voor ƒ 900.000 elektronische apparatuur aangebracht ten einde winkeldiefstallen te verijdelen. In grote Amerikaanse steden is een speciaal soort prijskaartje in gebruik. Als dit niet door de caissière wordt verwijderd, zet het, zodra een winkeldief de zaak ermee verlaat, een automatisch alarm in werking.
Zelfs in de buitenwijken verzuchten winkeliers dat zij 30 tot 40 percent van hun tijd „meer politieagent dan handelaar zijn”. Om hun zaak in de nachtelijke uren te beschermen hebben sommige winkeliers deze uitgerust met schijnwerpers, drukgevoelige vloerkleden en zelfs apparaten die onzichtbare geluidsgolven uitzenden.
Buschauffeurs hebben in sommige streken geen geld meer bij zich; de passagiers moeten voor hun rit met gepast geld betalen. Taxi’s zijn voorzien van een kogelvrije afscheiding tussen het chauffeurs- en passagiersgedeelte, terwijl het geld voor de ritten wordt bewaard in beveiligde geldkistjes.
Sommige banken gebruiken thans „televisiekassiers” om te trachten de vloedgolf van bankovervallen te keren. Het beeld van de kassier verschijnt op een televisiescherm, maar de transacties met het publiek worden per buizenpost afgehandeld. Om zich te beschermen tegen het gebruik van valse cheques maken bankiers foto’s en zelfs vingerafdrukken van personen die cheques komen verzilveren.
Maken de beschermende maatregelen die zakenmensen nemen en waarvan wij er slechts een paar genoemd hebben, u niet duidelijk dat de misdaad inderdaad toeneemt? Wat men echter in particuliere huizen doet is niet minder overtuigend.
Veiligheidsmaatregelen thuis verscherpt
Met de veiligheidsmaatregelen in particuliere huizen is in Amerika thans een industrie met een omzet van ƒ 225 miljoen per jaar gemoeid. Er is een record-omzet in waakhonden en particuliere inbraak-alarmsystemen. Inbraakverzekeringen liggen, indien men ze al kan afsluiten, uitzonderlijk hoog in premie. „De verzekeringsmaatschappijen”, zo zegt de Springfield Daily News (in Massachusetts), „vinden dat zij de verliezen die met de opkomst van het drugmisbruik omhoog zijn gevlogen, niet kunnen opvangen.”
Plaatselijke bewoners betalen vrijwillig aanzienlijke bedragen voor extra goede straatverlichting. Er worden ’blokverenigingen’ en zelfs burgerwachtgroepen gevormd om de gemeenschap tegen inbrekers en aanranders te beschermen. Auto’s worden van een stuurslot voorzien in een poging het aantal autodiefstallen te verminderen. Vormen deze voorzorgsmaatregelen er, afgezien van alle statistieken, voor u niet reeds een voldoende aanduiding voor dat misdaad toeneemt?
Verbeteringen in het politieapparaat
De politie maakt in haar strijd tegen de misdaad van steeds verfijndere middelen en methoden gebruik. Uitgestrekte politiedistricten zijn via computers met elkaar verbonden. Er zijn talloze speciale wapens uitgevonden om volksoplopen te bestrijden. Met gevoelige chemische-analyseapparatuur kan men één theelepeltje LSD in 500 miljoen liter water opsporen. Het afluisteren van telefoongesprekken is thans in de V.S. tot op zekere hoogte toegestaan. In de grote steden gebruikt de politie helikopters om misdadigers op te sporen.
Ook u zult ongetwijfeld veranderingen hebben opgemerkt, in de methode welke de politie volgt in haar strijd tegen de misdaad. En toch — ONDANKS een beter getraind en zwaarder bewapend politiekorps en speciale voorzorgsmaatregelen van de zijde van zakenmensen en burgers — BLIJFT DE MISDAAD TOENEMEN!
Een redacteur van The Wall Street Journal vatte het als volgt samen:
„Bij mijn heugenis is dit misschien wel de allereerste keer dat bijna geen enkel verantwoordelijk persoon nog langer volhoudt dat het groeiende misdaadcijfer slechts een statistische voorstelling van zaken is . . . En de allereerste stap tot de oplossing van elk diep geworteld maatschappelijk probleem is de erkenning van het feit dat het probleem werkelijk bestaat.”
Voor het oplossen van het misdaadprobleem dient men echter ook te weten wat de oorzaak van het probleem is. Waarom neemt de misdaad zo snel toe?
[Grafiek op blz. 5]
(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)
Toename misdaad in de Verenigde Staten 1960-1970
BEVOLKING
13%
MOORDEN
70%
AANRANDINGEN
113%
BEROVINGEN
212%
[Illustratie op blz. 7]
In winkels brengt men verbeterde beveiligingssystemen aan; toch BLIJFT DE MISDAAD TOENEMEN!
[Illustratie op blz. 8]
Er is veel vraag naar waakhonden om particulier bezit tegen inbraak te beschermen