Pas op uw portefeuille! Pas op uw portemonnaie!

NAAR schatting zullen zakkenrollers dit jaar 50.000 Newyorkers van hun portefeuille of portemonnaie beroven! En toch zullen er maar enkelen van de dieven worden gepakt. In 1969 werden er in de stad New York slechts 1400 arrestaties wegens zakkenrollen verricht. Voor andere bevolkingscentra in de wereld geldt vaak een nog veel lager percentage. Mocht u het slachtoffer van zakkenrollers zijn geworden dan zijn uw kansen om uw portemonnaie terug te krijgen dus erg gering.

Wat kunt u ertegen doen? Nu, als u enkele „kneepjes van het vak” kent, kunt u heel wat doen om uw portemonnaie te beschermen.

Over zakkenrollen merkte een politiefunctionaris op: „Het is een familievak, dat overgaat van vader op zoon.” Zakkenrollers worden werkelijk opgeleid, net als andere vakmensen. Zij nemen les en oefenen net zolang totdat zij ware meesters zijn. Sommigen oefenen zich op een pop waaraan heel wat belletjes zijn bevestigd. Het gaat erom alle zakken te doorzoeken zonder dat er ook maar één belletje gaat rinkelen!

Wat zij leren, wordt heel goed beschreven in Whiz Mob (Zakkenrollersbende), een boek van D. W. Maurer over zakkenrollers en hun taal: 1. Zij leren ten aanzien van hun „object” of slachtoffer een bepaalde geesteshouding aan te nemen, een soort overtuiging dat zij succes zullen hebben omdat hij het juiste type is. 2. Zij maken zich een bepaalde manier eigen om het karwei aan te pakken, een terloopse manier van doen die geen alarm zal wekken. 3. Zij ontwikkelen een zeer gevoelige tastzin. 4. Bliksemsnelle vingervlugheid wordt aangeleerd. 5. Zij worden er zeer bedreven in hun bewegingen voor anderen te verbergen 6. En zij leren om, na hun slag te hebben geslagen, als het ware in de menigte te worden opgelost zonder de aandacht te trekken.

Zakkenrollers werken gewoonlijk in groepjes van twee, doch ook wel in groepen van drie of vier of zelfs wel meer. Hun bondgenoten zijn dus gewoonlijk dicht in de buurt. In de New York Times van 28 april 1970 stond in een artikel te lezen hoe de politie een zakkenrollersbende van 80 leden die in de Newyorkse ondergrondse opereerde, oprolde. De bendeleden kwamen voornamelijk uit Zuidamerikaanse landen en wisten naar verluidt wekelijks zo’n $600 tot $800 buit te maken.

Zij die het zakkenrollen tot hun beroep hebben gemaakt, hebben doorgaans een uitstekend inzicht in de menselijke natuur en weten heel goed te beoordelen wie waarschijnlijk een goed „object” of slachtoffer zal zijn — de dagdromers of degenen die zo in hun bezigheden opgaan dat zij vergeten wat er om hen heen gebeurt. De beroepszakkenrollers schijnen zelfs een „goede neus” voor geld te hebben, en sommigen weten wel $1000 per dag te vergaren. De besten van hen maken een jaarlijkse rondgang langs de belangrijkste paardenrennen in de Verenigde Staten en Europa, waar de rijke mensen in drommen samenstromen.

Zakkenrollers zijn een trots slag mensen. Omdat hun beroep heel wat handigheid vereist, denkt ieder graag van zichzelf dat hij tot de besten behoort. Zozeer is dit zelfs het geval dat sommigen van hen buitengewoon terneergeslagen zijn wanneer zij op heterdaad betrapt worden. Zij hebben zelfs hun slachtoffers wel gevraagd waaraan zij toch konden merken dat men bezig was hun zakken te rollen!

Dat zakkenrollen heel wat handigheid vereist, kunnen wij begrijpen als wij zien hoe goochelaars zich hierin hebben geoefend. Zij zien kans om op feestjes zowel mannen als vrouwen zonder dat zij het merken niet alleen van hun portefeuilles en portemonnaies, maar ook van hun ringen, polshorloges, broches en allerlei andere sieraden te ontdoen. Men weet zelfs van enkelen dat zij mannen van hun bretels beroofden en dezen het niet eerder merkten dan toen hun broek begon af te zakken! Eén Zweedse goochelaar verdient op deze manier tegenwoordig $100.000 per jaar.

Beroepszakkenrollers hebben, net als specialisten op ander gebied, hun eigen taal of jargon. Zo kennen zij de „afleider”, wiens taak het is de aandacht van het „object” of slachtoffer af te leiden opdat het „werktuig”, de „draadman” (met metaaldraad werkende zakkenroller), de „haak” of „monteur” zonder „gerommel”, dat wil zeggen zonder ontdekt te worden, de portefeuille of portemonnaie kan „pikken”. Met „valduiten” wordt het totale reservekapitaal bedoeld, waaruit de „schikkingen” met de politie worden betaald.

U kunt u tegen zakkenrollers beschermen

Welnu, wat kunt u doen om de kans dat uw portefeuille of portemonnaie wordt gestolen te verkleinen? Eén manier om het zakkenrollers moeilijk te maken is, er vastbesloten en klaarwakker uit te zien, precies tegengesteld aan de mijmerende, naïeve en argeloze houding die men aanneemt als men onder vreemden is. Let goed op wat er om u heen gebeurt. Laat nooit merken hoeveel geld u bij u hebt en bewaar, als u dat goed uitkomt, uw geld in uw binnenzak in plaats van in de achterbroekzak. Als u bovendien reischeques bij u hebt wanneer u op reis bent en als u nooit meer geld bij u hebt dan u op één dag redelijkerwijs zult uitgeven, zal dat, indien u het slachtoffer wordt van zakkenrollers, het verlies tot een minimum beperken.

Zakkenrollers geven zelf toe: „Zolang iemand zijn gedachten bij zijn geld heeft, kunt u het niet stelen.” Dat zou u dus moeten doen als u flink wat geld bij u hebt. En als u zich in een dichte menigte bevindt, midden in het gedrang in tram of bus of ondergrondse, of in een lift, of als u op een markt of voor een loket in de rij staat, wat dan? Dan zou het goed zijn niet alleen uw gedàchten bij uw portefeuille of portemonnaie te hebben, maar ook uw hand erop te houden, net zolang tot alle gevaar dat ze gerold zullen worden geweken is.

Er worden tegenwoordig ook veel brutale en gewelddadige roofovervallen gepleegd. Veel dieven opereren in groepjes van twee of drie en bedreigen hun slachtoffers met een mes of revolver. De beste beveiliging hiertegen is, vooral ’s avonds, in grote steden niet alleen te reizen.

Bescherm u tegen tassendieven

Ook het dameshandtasje is een belangrijk doelwit voor dieven. Straatroof met geweldpleging komt steeds meer voor. Sommige dieven grissen dames eenvoudig hun tasjes uit de hand en maken zich ermee uit de voeten.

Wat kunnen vrouwen doen om zich tegen het weggrissen van hun handtasje of portemonnaie te beschermen? Ook zij doen er goed aan in bepaalde streken en buurten niet alleen te reizen. Bovendien kunnen zij steeds hun handtasje tussen hun bovenarm en lichaam geklemd houden, met de hand op de sluiting. Het moet wel een heel brutale dief zijn als hij een tasje dat op deze manier wordt gedragen, probeert af te grissen. Vrouwen moeten er ook voor oppassen dat zij hun tasje of portemonnaie niet in een winkel op de toonbank, of in een schouwburg of bioscoop op de stoel naast hen, of op hun werk — als zij even weggaan om een kopje koffie te drinken — op hun bureau of werktafel laten liggen.

Sommige mannen bergen hun geld weg in hun kleren, bijvoorbeeld in speciale geldriemen, in hun sokken onder de holte van hun voet, of in speciale zakken die in hun jas of broek zijn genaaid. Ook vrouwen dragen hun geld vaak op het lichaam zodat de tassendief niet veel méér weet te bemachtigen dan enkele kosmetische middelen en een zakdoek. Dames die een mantelpakje of deux-pièces dragen, steken hun tasje wel onder hun ceintuur; anderen bergen hun geld in blouse of jumper. Evenals mannen op hun hoede moeten zijn dat hun portefeuille niet wordt gestolen, moeten ook vrouwen oppassen dat hun portemonnaie of handtasje niet gestolen wordt.

„Om het gevaar van het stelen van damestasjes praktisch geheel uit te schakelen, behoeft men niet veel meer te doen dan op het probleem bedacht te zijn en bereid te zijn eenvoudige voorzorgsmaatregelen te nemen”, aldus een veteraan in het „vak” die nu om zijn beroep in de gevangenis zit.