यहोवाची सेवा करण्यामधील खरा आनंद
“ज्याच्या साहाय्यास याकोबाचा देव आहे, ज्याची आशा आपला देव परमेश्वर [यहोवा, न्यू.व.] यावर आहे, तो धन्य.”—स्तोत्रसंहिता १४६:५.
१, २. आनंदाची परिभाषा हिजबद्दल काय सांगण्यात आले आहे, आणि आनंद याचा आज अनेक लोकांसाठी कोणता अर्थ होतो?
आनंद हा काय आहे? शब्दकोषकार, तत्त्ववेत्ते, आणि वेदांतीय त्याचा अर्थ शतकांपासून लावण्याचा प्रयत्न करीत आहेत. पण त्यांना अद्याप अशी व्याख्या सापडू शकली नाही, ज्यावर सर्वांचे एकमत होऊ शकेल. द एन्सायक्लोपिडिआ ब्रिटेनिका कबूल करतेः “‘आनंद’ हा अनेक शब्दांमध्ये युक्तीने तुरी देणारा शब्द आहे.” वेगवेगळ्या लोकांसाठी आनंद वेगवेगळा अर्थ देतो. जीवनाबद्दल त्यांना वाटणाऱ्या दृष्टीकोणावर तो आधारलेला असतो.
२ पुष्कळ लोकांचा आनंद चांगले आरोग्य, भौतिक धनसंपदा, आणि सुखावह सहवास यामध्ये फिरत असतो. तथापि, असेही काही लोक आहेत, ज्यांना या सर्व गोष्टी असून देखील ते आनंदी नाहीत. यहोवा देवाला समर्पित असणाऱ्या स्त्री-पुरुषांसाठी पवित्र शास्त्र आनंदाची अशी परिभाषा देते जी इतर सर्व साधारण दृष्टीकोणांपेक्षा वेगळीच आहे.
वेगळ्या प्रकारातील आनंद
३, ४. (अ) येशूने कोणाला धन्य किंवा आनंदी म्हटले? (ब) येशूने आनंदविषयक गोष्टींचा जो उल्लेख केला त्याबद्दल काय लक्षात घेता येईल?
३ डोंगरावरील आपल्या प्रवचनात येशूने आनंद हा चांगले आरोग्य, भौतिक धनसंपदा, आणि इतर गोष्टीवर अवलंबून आहे असे म्हटले नाही. त्याने तर, “आध्यात्मिक गोष्टींची जाणीव राखणारे,” “धार्मिकतेचे भुकेले व तान्हेले” यांना धन्य म्हटले आहे. खऱ्या आनंदासाठी आवश्यक असणाऱ्या या दोन गोष्टींसोबत येशूने आणखी एक असे विधान मांडले जे विरोधाभासक अशी वाटेल. त्याने म्हटलेः “जे शोक करतात ते धन्य, कारण त्यांस सांत्वन प्राप्त होईल.” (मत्तय ५:३-५) अर्थात, आपल्या कोणा प्रियजनाला आपण मरणात गमावले तर आपण एकाएकी आनंदी होतो असे येशूच्या म्हणण्याचा अर्थ नव्हता हे उघड आहे. उलटपक्षी, तो येथे आपली पापीष्ठ स्थिती व त्याच्या परिणामामुळे विव्हळणाऱ्या लोकांच्या संदर्भात बोलत होता.
४ मानवी सृष्टि ही पापाच्या दास्यत्वामध्ये राहून कण्हत आहे आणि ती “नश्वरतेच्या दासत्वातून मुक्त” होण्याची आशा राखून आहे असे प्रेषित पौलाने म्हटले. (रोमकर ८:२१, २२) जे लोक ख्रिस्ताच्या खंडणीद्वारे यहोवाने पुरविलेल्या पापाच्या प्रायश्चिताच्या तरतुदीचा स्वीकार करतात आणि देवाच्या इच्छेप्रमाणे करतात अशांना खरेपणाने सांत्वन मिळेल व त्यांना आनंदी बनविण्यात येईल. (रोमकर ४:६-८) डोंगरावरील प्रवचनात येशूने “सौम्य,” “दयाळू,” “अंतःकरणाचे शुद्ध,” आणि “शांति करणारे” अशांना धन्य म्हटले. त्याने खात्री दिली की, जरी अशा लीन लोकांचा छळ होईल तरी ते आपला आनंद गमावणार नाहीत. (मत्तय ५:५-११) आनंदप्राप्तीच्या ह्या उच्च गोष्टी श्रीमंत व गरीब या दोघांनाही एकाच स्तरावर ठेवतात हे पाहणे लक्षवेधक आहे.
खऱ्या सौख्यानंदाचा आधार
५. देवाच्या समर्पित सेवकांच्या आनंदाचा मूळाधार कोणता आहे?
५ भौतिक धनात खऱ्या सौख्यानंदाचा उगम मिळू शकत नाही. सूज्ञ शलमोन राजाने असे म्हटलेः “परमेश्वराचा [यहोवा, न्यू.व.] आशीर्वाद समृद्धि देतो; तिच्याबरोबर तो आणखी कष्ट देत नाही.” (नीतीसूत्रे १०:२२) यहोवाचे विश्वव्यापी सार्वभौमत्व मान्य करणाऱ्या प्राणीमात्रांकरिता आनंद हा देवाच्या आशीर्वादाबरोबर अतूटपणे जोडलेला असतो. यहोवाचे आशीर्वाद आपणावर आहेत व तसे वाटणारा समर्पित व्यक्ति खरेपणाने आनंदी असतो. यास्तव आनंदाचा पवित्र शास्त्रीय दृष्टिकोण जमेस धरल्यास त्यात यहोवाच्या कार्यातील समाधान, तृप्ति आणि पूर्णता या संवेदनांचा समावेश असतो.
६. यहोवाच्या लोकांनी खरेच आनंदी व्हावयाचे आह तर त्यांच्याकडून कसली अपेक्षा आहे?
६ खरा सौख्यानंद हा यहोवाबरोबरील योग्य नातेसंबंधावर अवलंबून असतो. तो देवावरील प्रीती व विश्वासूपणा यावर आधारीत असतो. यहोवाचे समर्पित सेवक पौलाच्या या शब्दांना मनापासून दुजोरा देतातः “आपल्यातील कोणी स्वतःकरिता जगत नाही; . . . आपण जगतो ते प्रभू [यहोवा, न्यू.व.] करिता जगतो; . . . आपण प्रभूचे [यहोवा, न्यू.व.] आहोत.” (रोमकर १४:७, ८) या कारणास्तव, यहोवाचे आज्ञापालन आणि त्याच्या इच्छेला संतोषकारक अधीनता याशिवाय खऱ्या आनंदाची प्राप्ती होऊ शकत नाही. येशूने म्हटलेः “जे देवाचे वचन ऐकून ते पाळितात ते धन्य.”—लूक ११:२८.
आनंदविषयक बहुविध गोष्टी
७, ८. (अ) आनंदासाठी आवश्यक असणाऱ्या गोष्टींची कशी वर्गवारी करता येईल? (ब) विवाह तसेच मुलांचे संगोपन याबद्दल काय म्हणता येईल?
७ आनंदासंबंधाने वर नमूद केलेल्या गोष्टी या “मूलभूत” किंवा “अढळ” अशा समजल्या जाऊ शकतात, कारण त्या यहोवाच्या समर्पित सेवकांसाठी सर्वदा लागू आहेत. याखेरीज, ज्याला आपण बहुविध म्हणू शकू अशाही काही गोष्टी आहेत, ज्या काही वेळा आनंदाला थोड्याशा तर दुसऱ्यांदा कधीच परिणामित करू शकत नाहीत. कुलपित्यांच्या आणि ख्रिस्तपूर्व काळी विवाह व संतान होणे या आनंदाच्या अविभाज्य गोष्टी अत्यावश्यक मानल्या जात होत्या. हे राहेलने याकोबाला जे कळकळीचे अपील केले त्यात अशाप्रकारे दिसतेः “आपण मला अपत्यवती करा, नाही तर माझा प्राण चालला.” (उत्पत्ती ३०:१) संतानविषयक असणारी ही प्रवृत्ती त्या काळात यहोवाच्या उद्देशाला अनुसरुन होती.—उत्पत्ती १३:१४-१६; २२:१७.
८ आरंभाच्या काळी विवाह आणि मुलांचा जन्म या गोष्टी यहोवाच्या लोकात देव-प्रणीत आशीर्वाद अशा समजल्या जात. पण या व इतर गोष्टी, इतिहासातील विपत्तीच्या काळी त्रासाच्या मानण्यात येत. (स्तोत्रसंहिता १२७, १२८ चा यिर्मया ६:१२; ११:२२ बरोबर पडताळा करा; विलापगीत २:१९; ४:४, ५.) या कारणास्तव, विवाह आणि मुलांचा जन्म व त्यांची वाढ करणे या चिरस्थायी आनंदाच्या गोष्टी असू शकत नाहीत हे उघड आहे.
गतकाळात विवाहाशिवाय मिळालेला आनंद
९. इफ्ताहाच्या मुलीला दर वर्षी प्रशंसा का मिळत गेली?
९ देवाच्या कित्येक सेवकांना विवाहाशिवाय खरा आनंद मिळू शकला. आपल्या बापाच्या प्रतिज्ञेस आदर प्रदर्शित करून इफ्ताहाची मुलगी आपखुषीने यहोवाच्या मंदिरी सर्ववेळची सेवा करण्यास सडी राहिली. तिच्या कौमार्यावस्थेवर तिने व तिच्या सख्यांनी काही काळ विलाप केला. पण ती कदाचित, “दर्शन मंडपाच्या दाराशी ज्या स्त्रिया सेवा करीत,” त्यांच्याबरोबर राहिली असावी. (निर्गम ३८:८) या कारणास्तव, तिला प्रतिवर्षी प्रशंसनीयता प्राप्त झाली.—शास्ते ११:३७-४०.
१०. यहोवाने यिर्मयाबद्दल कसली अपेक्षा धरली आणि यामुळे तो दुःखी जीवन जगू लागला असे काही घडले का?
१० यिर्मया संदेष्टा ज्या नाट्यमय काळात हयात होता तो दृष्टीसमोर आणिल्यास, त्याने विवाह व पालकत्वापासून वंचित राहणे बरे असे यहोवास वाटत होते. (यिर्मया १६:१-४) पण यिर्मयाला देखील यहोवाच्या शब्दातील सत्यता कळालीः “जो पुरुष यहोवावर भाव ठेवतो; ज्याचा भावविषय यहोवा आहे तो धन्य!” (यिर्मया १७:७) यिर्मयाने यहोवाची संदेष्टा म्हणून ४० पेक्षा अधिक वर्षे सेवा विश्वासूपणे सडेपणात केली. त्याच्याविषयी जेवढी अधिक माहिती सापडलेली आहे तिजनुसार हे दिसते की, त्याने कधीच विवाह केला नाही किंवा लेकरे प्रसविली नाहीत. तरीदेखील यिर्मया त्या स्थितीत आनंदी होता यात कोणास संशय वाटावा का; कारण तोच स्वतः भविष्यवादितपणे यहूदी शेषांबद्दल म्हणतो की, ते यहोवाच्या वरदानाबद्दल “आनंदाने गातील”?—यिर्मया ३१:१२.
११. वैवाहिक सोबती नसलेल्या पण आनंदी असलेल्या यहोवाच्या विश्वासू सेवकांची कोणती शास्त्रवचनीय उदाहरणे आहेत?
११ इतर लोकांच्या बाबतीत बघता, जे बिनाविवाह यहोवाची सेवा आनंदाने करीत राहिले, त्यांच्यामध्ये सडे, विधवा, व विधूर असेही होते. यामध्ये आम्ही संदेष्ट्री हन्ना, फिलिप्प सुवार्तिकाच्या चार मुली, कदाचित दुर्कस किंवा टबीथा, तसेच प्रेषित पौल यांचा उल्लेख करू शकतो व सर्वात मोठे उदाहरण, येशू ख्रिस्ताचे आहे.
आज सडे, पण आनंदी
१२. यहोवाच्या आनंदी, समर्पित सेवकांनी आज कशासाठी जागा केली आहे व का?
१२ आज प्रत्यक्षात, यहोवाच्या समर्पित साक्षीदारांतून हजारोंच्या संख्येने असे स्त्री-पुरुष आहेत जे सडे राहून त्याची विश्वासूपणे सेवा करीत आहेत. यांच्यापैकी काहींनी मत्तय १९:१२ मध्ये लिखित असलेल्या येशूच्या आमंत्रणाचा स्वीकार केलेला आहेः “स्वर्गाच्या राज्यासाठी . . . ज्याच्याने हे स्वीकारवते तो [सडेपणाचे दान] स्वीकारो.” हेच त्यांनी राज्य आस्थेकरता अधिक वेळ व शक्ती खर्च करण्यासाठी स्वतःला वाहून दिले. अशाप्रकारे देवाने दिलेल्या स्वातंत्र्याचा सदुपयोग केला. त्यांच्यापैकी अनेक आजही पायनियर, मिशनरी तसेच बेथेल सदस्य म्हणून वॉचटावर संस्थेच्या मुख्यालयात किंवा संस्थेच्या शाखा दप्तरातून सेवा करीत आहेत.
१३. ख्रिस्ती माणूस सडा राहून देखील आनंदी असू शकतो याची कोणती उदाहरणे आहेत?
१३ एका प्रिय वयस्कर भगिनीने तिच्या जीवनातील काही वेचक प्रसंगाचे लिखाण करताना म्हटलेः “पायनियरींग करीत असता सडी पण आनंदी” आहे. (द वॉचटावर, मे १, १९८५, पृ. २३-६) दुसरी अविवाहीत भगिनी, जिने बेथेल सेवेत ५० वर्षे खर्च केली, ती म्हणतेः “माझ्या जीवनात मी संपूर्ण समाधानी आहे. मला कोणाही गोष्टींचा पस्तावा नाही. मी तर हाच निर्णय परत घेण्यास तयार आहे.”—द वॉचटावर, जून १५, १९८२, पृ. १५.
१४, १५. (अ) सडे राहायचे आहे तर प्रेषित पौलाच्यामते कशाची आवश्यकता आहे? (ब) सडी व्यक्ती अधिक “चांगली” आणि “अधिक सुखी” आहे असे पौल का म्हणतो?
१४ यातील “निर्णय” या शब्दाकडे लक्ष द्या. प्रेषित पौलाने मध्ये लिहिलेः “तथापि जो अंतःकरणाने स्थिर आहे, ज्याला अगत्य नाही, ज्याची आपल्या इच्छेवर सत्ता आहे, आणि आपले कौमार्य तसेच ठेवावे असे ज्याने आपल्या अंतःकरणात निर्णय घेतला आहे, तो बरे करतो.” (१ करिंथकर ७:३७, ३८) का “बरे करतो”? पौलाने पुढे म्हटलेः “तुम्ही निश्चिंत असावे अशी माझी इच्छा आहे. अविवाहीत पुरुष प्रभूला कसे संतोषवावे अशी प्रभूच्या गोष्टींविषयीची चिंता करतो. . . . अविवाहीत असते ती [स्त्री] आपण शरीराने व आत्म्यानेही पवित्र व्हावे अशी प्रभूच्या गोष्टींविषयीची चिंता करित्ये. . . . हे मी तुमच्याच हितासाठी सांगतो . . . तुमच्या हातून उत्तम आचरण व प्रभूची सेवा एकाग्रतेने व्हावी म्हणून सांगतो.”—१ करिंथकर ७:३२-२५.
१५ मग, “प्रभूची सेवा एकाग्रतेने” करणे ही गोष्ट आनंदाचा हेतू राखून “प्रभूला संतोषवावे” म्हणून केली जाते असा अर्थ आहे का? पौलाला तसेच वाटत होते हे दिसते. या कारणामुळेच त्याने ख्रिस्ती विधवेसंबंधाने असे म्हटले की, “तिची इच्छा असेल त्याबरोबर, पण केवळ प्रभूमध्ये लग्न करावयाला ती मोकळी आहे. पण जर ती तशीच राहील तर माझ्या समजुतीप्रमाणे ती अधिक सुखी होईल. मलाही वाटते मलाही देवाचा आत्मा आहे.”—१ करिंथकर ७:३९, ४०.
अविवाहीत स्थितीतील फायदे
१६. यहोवाच्या अविवाहीत सेवकांनी कोणत्या हक्कांचा आनंद उपभोगला आहे?
१६ मग, एखादा ख्रिश्चन स्वनिर्णयानुसार किंवा परिस्थितीला अनुसरून अविवाहीत जरी राहिलेला असेल तरी त्याचे सडेपण त्याला अनेक वैयक्तीक फायदे मिळवून देते. सड्या व्यक्तींना अभ्यास व मनन करण्यास वेळ मिळतो. याचा त्यांनी लाभ उचलल्यास त्यांच्या आध्यात्मिकतेची पातळी अधिक खोलवर जाईल. आपल्या समस्यांची भागीदारी करण्यास वैवाहिक सोबती नसल्यामुळे अनेकांना यहोवावर अधिक विसंबून राहण्याचे शिकता आले व सर्व गोष्टीत त्याचे मार्गदर्शन शोधता आले. (स्तोत्रसंहिता ३७:५) यामुळे यहोवाबरोबर जिवलग नाते उभारले जाते.
१७, १८. (अ) अविवाहीत असणाऱ्या यहोवाच्या सेवकांसाठी सेवेची कोणती विस्तारीत क्षेत्रे उघडी आहेत? (ब) अविवाहीत अशा यहोवाच्या काही सेवकांनी आपला आनंद कसा वर्णन करून सांगितला आहे?
१७ अविवाहीत ख्रिश्चनांना यहोवाच्या स्तुतीस्तव सेवेची विस्तारीत क्षेत्रे उघडी असतात. मिनिस्ट्रीयल ट्रेनिंग स्कूलमध्ये संस्था सध्याला जी खास तालीम देत आहे ती फक्त सडे व विधूर बंधुसाठीच मर्यादित आहे. अविवाहीत भगिनींनाही देवाच्या सेवेतील हक्क साध्य करण्यात अधिक मोकळेपणा आहे. ज्या वयस्कर भगिनीचा या आधी उल्लेख केला होता, तिने आफ्रिकेत सेवा करण्याची आपखुषी त्या काळात व्यक्त केली, जेव्हा, तिच्याच शब्दात म्हणायचे तर ती त्यावेळी “५० वर्षांची हडकुळी होती”! ती तेथे, तेथून मिशनऱ्यांना काढून टाकले तरी नेटाने राहिली व अद्याप ८० वर्षाच्या वयोमानातही पायनियर सेवा करीत आहे. ती आनंदी आहे का? तिच्या जीवनकथेत तिने लिहिलेः “सडेपणामुळे मला लाभलेले जादा स्वातंत्र्य आणि मोकळेपणा यामुळे मला सेवाकार्यात अधिक मग्न राहण्यात मदत मिळाली व यामुळे मला मोठा आनंद मिळू शकला. . . . या सर्व वर्षांत यहोवा बरोबरील संबंध अधिक जिव्हाळ्याचे बनले. आफ्रिकन राष्ट्रात एक सडी स्त्री म्हणून राहून, तो खरोखरीचा रक्षक असल्याचे मी अनुभवले.”
१८ याप्रमाणेच, वॉचटावर संस्थेच्या मुख्यालयात काही दशके काम करीत असलेल्या बंधूचे बोलही लक्षात घेण्याजोगके आहेत. त्याने विवाह केला नाही आणि त्याची आशा स्वर्गीय असल्यामुळे भावी काळात विवाहबद्ध होण्याची त्याला शक्यता नसली तरी तो आनंदी आहे. वयाच्या ७९ व्या वर्षी त्याने हे लिहिलेः “मी दर दिवशी आपल्या प्रेमळ स्वर्गीय पित्याला, मला त्याची पवित्र इच्छा करीत राहण्यासाठी आध्यात्मिकदृष्ट्या तसेच शारीरिकदृष्ट्या सुदृढ राहता यावे म्हणून त्याच्याकडील मदत आणि सूज्ञानासाठी प्रार्थना करीत असतो. यहोवाच्या सेवेतील गेल्या एकोणपन्नास वर्षात मला खरेपणाने आनंदी, प्रतिफळदायक आणि आशीर्वादित जीवनाचा अनुभव मिळाला आहे. आणि यहोवाच्या विपुल दयेला अनुसरून मी त्याच्या लोकांच्या आशीर्वादास्तव तसेच त्याचा सन्मान व गौरव व्हावे म्हणून पुढे अविरत सेवा करण्याकडे आपले लक्ष लावून आहे. . . . यहोवाचा आनंद मला विश्वासाचे सुयुद्ध करण्यास मदत देत आहे व मी त्या काळाकडे दृष्टि लावून आहे जेव्हा यहोवाचे सर्व शत्रू नाहीसे होतील आणि सबंध पृथ्वी त्याच्या वैभवाने भरुन जाईल.”—गणना १४:२१; नेहम्या ८:१०; द वॉचटावर, नोव्हेंबर १५, १९६८, पृष्ठे ६९९-७०२.
खरा आनंद कशावर अवलंबून आहे?
१९. आमचा आनंद नेहमी कशावर आधारलेला असेल?
१९ आपल्याला खरा आनंद अनंतकाळासाठी मिळवावयाचा आहे तर त्यासाठी यहोवासोबतचे आमचे मोलवान नाते, त्याची संमती आणि त्याचे आशीर्वाद या गोष्टी महत्त्वाच्या आहेत. खरा आनंद ज्यामुळे निर्मिला जातो त्या या योग्य दृष्टिकोणाची समज मिळाल्यामुळे यहोवाच्या वैवाहिक सेवकांना देखील हे कळले की, विवाह हा त्यांच्या जीवनात अत्यंत महत्त्वाची गोष्ट नाही. त्यांनी प्रेषित पौलाच्या या सल्ल्याला मानले की, “बंधुजनहो, मी हेच म्हणतो, काळाचा संक्षेप करण्यात आला आहे, यासाठी की यापुढे ज्यांस बायका आहेत त्यांनी त्या नसल्यासारिखे असावे.” (१ करिंथकर ७:२९) याचा अर्थ आपल्या बायकोकडे दुर्लक्ष करावे असा नाही. प्रौढ ख्रिस्ती पती यहोवाच्या सेवेला प्रथम स्थान देतात; त्याचप्रमाणे त्यांच्या देवभिरु, प्रेमळ व मनमिळाऊ पत्नीही तेच करतात; काहींनी तर पूर्ण वेळेचे सेवक या नात्याने आपल्या पतीची सोबत केली आहे.—नीतीसूत्रे ३१:१०-१२, २८; मत्तय ६:३३.
२०. कित्येक ख्रिश्चनांना आपल्या वैवाहिक हक्कांबद्दल कोणता योग्य मनोदय वाटतो?
२० फिरते देखरेखे, बेथेल स्वयंसेवक, मंडळीचे वडील व खरे पाहता राज्य आस्थेला प्रधान स्थानी ठेवणारे सर्व विवाहीत ख्रिस्ती पुरुष ‘या जगाचा पूर्ण उपयोग करीत’ नाहीत; ते आपल्या वैवाहिक हक्कांना यहोवाची सेवा करण्याच्या समर्पित जीवनासोबत जोडतात. (१ करिंथकर ७:३१) तरीही ते आनंदी आहेत. का बरे? कारण आपण विवाहीत आहोत हे त्यांच्या आनंदाचे सर्वतोपरि कारण नाही, तर ते यहोवास करीत असलेली सेवा हे ते कारण आहे. पुष्कळ विश्वासू पती, पत्नी आणि त्यांची मुले देखील या सर्व गोष्टी त्यांच्याबाबतीत अशाच असल्यामुळे ते सर्व आनंदी आहेत.
२१, २२. (अ) यिर्मया ९:२३, २४ च्या अनुषंगानेबघता कशाने आमचा आनंद भरुन जाण्यास हवा? (ब) आनंदाची कोणती वैशिष्ट्ये नीतीसूत्रे ३:१३-१८ मध्ये सांगितलेली आहेत?
२१ यिर्मया संदेष्ट्याने असे लिहिलेः “परमेश्वर [यहोवा, न्यू.व.] म्हणतोः ‘ज्ञान्याने आपल्या ज्ञानाचा अभिमान बाळगू नये; बलवानाने आपल्या बलाचा व श्रीमंताने आपल्या श्रीमंतीचा अभिमान बाळगू नये; बाळगावयाचा असला तर, मी दया करणारा व पृथ्वीवर धर्म व न्याय चालविणारा परमेश्वर [यहोवा, न्यू.व.] आहे, याची त्याला जाणीव आहे, ओळख आहे, त्याच्याविषयी बाळगावा.”—यिर्मया ९:२३, २४.
२२ आपण सडे असू की, विवाहीत, आपल्या आनंदाचा सर्वात मोठा उगम यहोवाबद्दल आम्हास असणारे ज्ञान, आणि आम्ही त्याच्या इच्छेप्रमाणे करीत असल्यामुळे त्याचे आशीर्वाद आम्हाला आहेत ही खात्री या गोष्टी असल्या पाहिजेत. मूल्यांच खरे परिणाम काय आहे आणि यहोवाला ज्या गोष्टींचा आनंद वाटतो त्याबद्दलची आपल्याला अंतर्दृष्टि आहे यामुळे देखील आम्हाला आनंद वाटतो. अनेक विवाह करणाऱ्या शलमोनाने पण विवाह हा सौख्यानंदाची किल्ली आहे असा कधीही विचार केला नाही. त्याने म्हटलेः “ज्याला ज्ञान प्राप्त होते, जो सूज्ञता संपादन करितो, तो मनुष्य धन्य होय. कारण त्याचा सौदा रुप्याच्या सौद्यापेक्षा, व त्याचा लाभ उत्कृष्ट सोन्यापेक्षा उत्तम आहे. ज्ञान मोत्यांपेक्षा मोल्यवान आहे; आणि तुला कोणतीही इष्ट वाटणारी वस्तु त्याच्याशी तुल्य नाही. त्याच्या उजव्या हातात दीर्घ आयुष्य आहे; त्याच्या डाव्या हातात धन व गौरव ही आहेत. त्याचे मार्ग आनंदाचे आहेत; त्याच्या सर्व वाटा शांतीमय आहेत. जे त्याला धरुन राहतात त्यांस ते जीवनवृक्षरुप आहे. जो कोणी ते राखून ठेवितो तो धन्य होय.”—नीतीसूत्रे ३:१३-१८.
२३, २४. नवीन व्यवस्थीकरणातील यहोवाचे सर्व विश्वासू जन आनंदी असतील असा आम्हाला का आत्मविश्वास बाळगता येईल?
२३ यास्तव, आम्हापैकी जे विवाहीत आहेत अशांना ईश्वरी इच्छा पूर्ण करण्यात चिरकालिक आनंद लाभो. तसेच ज्या आमच्या प्रिय बंधू व भगिनींना निवड केल्यामुळे किंवा परिस्थितीच्या दबावामुळे सडे राहावे लागत आहे असे सर्वजण परिक्षांना तोंड देत राहूनही यहोवाच्या इच्छेप्रमाणे आता व सदासर्वदा करीत राहण्यामध्ये आनंद व समाधान मिळवीत राहो. (लूक १८:२९, ३०; २ पेत्र ३:११-१३) देवाच्या येत असलेल्या नवीन व्यवस्थीकरणात “पुस्तके” उघडली जातील. (प्रकटीकरण २०:१२) त्यात आज्ञाधारक मानवजातीच्या आनंदात भर टाकणाऱ्या नव्या आज्ञा व नियम असतील.
२४ होय, आमचा “आनंदी देव” याने आम्हाला पूर्णानंद मिळावा यासाठी अनेक अद्भूत गोष्टी राखून ठेवल्या आहेत याबद्दल आम्हाला आत्मविश्वास वाटला पहिजे. (१ तीमथ्य १:११) देव ‘आपली मूठ उघडून सर्व प्राणीमात्रांची इच्छा पूर्ण करीत राहील.’ (स्तोत्रसंहिता १४५:१६) खरेच, यहोवाची सेवा करीत राहण्यात खरा आनंद आहे व तो नेहमीच राहील यात कसलाही संदेह नाही.
तुम्ही कसे उत्तर द्याल?
▫ यहोवाच्या समर्पित सेवकांच्या आनंदाचा मूळाधार कोणता आहे?
▫ पवित्र शास्त्रीय काळी अविवाहीत पण आनंदी असे यहोवाचे सेवक कोण होऊन गेले?
▫ पौल सडेपणाची का शिफारस करतो, आणि काही ख्रिश्चनांना असे जीवनाक्रमण आनंदी असल्याचे कसे आढळले आहे?
▫ आमचा आनंद नेहमी कशावर आधारलेला असेल?
▫ नवीन व्यवस्थीकरणातील सर्व विश्वासू जन आनंदी असतील असा आम्हाला का आत्मविश्वास बाळगता येईल?
[२९ पानांवरील चित्रं]
सड्या असणाऱ्या कितीतरी भगिनी यहोवाची सेवा पूर्ण वेळेचे सेवक या नात्याने आनंदाने करीत आहेत
[३१ पानांवरील चित्रं]
यहोवाला आस्था वाटत आहे अशा गोष्टींना अनुलक्षून सेवा करणे हाच आनंदाचा मूलभूत स्रोत आहे