योहानला झालेलं प्रकटीकरण
१० मग मी आणखी एक शक्तिशाली स्वर्गदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला. त्याने एक ढग पांघरला होता* आणि त्याच्या डोक्यावर मेघधनुष्य होतं. त्याचा चेहरा सूर्यासारखा+ आणि त्याचे पाय अग्नीच्या खांबांसारखे होते. २ आणि त्याच्या हातात उघडलेली एक लहान गुंडाळी होती. त्याने त्याचा उजवा पाय समुद्रावर, तर डावा पाय पृथ्वीवर ठेवला, ३ आणि सिंहाच्या डरकाळीप्रमाणे तो मोठ्याने ओरडला.+ तो ओरडला तेव्हा ढगांच्या सात गर्जना+ मला ऐकू आल्या.
४ जेव्हा सात गर्जनांचे आवाज आले तेव्हा मी लिहिणारच होतो, पण इतक्यात स्वर्गातून एक आवाज मला ऐकू आला.+ तो म्हणाला: “सात गर्जनांनी सांगितलेल्या गोष्टी शिक्का मारून बंद कर, त्या लिहू नकोस.” ५ समुद्रावर आणि पृथ्वीवर उभा असलेला जो स्वर्गदूत मला दिसला, त्याने आपला उजवा हात स्वर्गाकडे उंचावला. ६ आणि जो सदासर्वकाळ जिवंत राहतो,+ ज्याने आकाश आणि त्यातल्या सर्व गोष्टी तसंच, पृथ्वी आणि तिच्यावरच्या सर्व गोष्टी तसंच, समुद्र आणि त्यातल्या सर्व गोष्टी निर्माण केल्या+ त्याची शपथ घेऊन तो म्हणाला: “आता आणखी उशीर होणार नाही. ७ पण, ज्या दिवसांत सातवा स्वर्गदूत+ आपला कर्णा वाजवण्याच्या बेतात असेल,+ तेव्हा देवाचं पवित्र रहस्य+ खऱ्या अर्थाने पूर्ण होईल. हे रहस्य त्याने आनंदाचा संदेश म्हणून आपल्या दासांना म्हणजेच संदेष्ट्यांना घोषित केलं होतं.”+
८ आणि स्वर्गातून आलेला आवाज+ पुन्हा माझ्याशी बोलला आणि म्हणाला: “जा, जो स्वर्गदूत समुद्रावर आणि पृथ्वीवर उभा आहे त्याच्या हातातली उघडलेली गुंडाळी घे.”+ ९ मग, मी त्या स्वर्गदूताकडे गेलो आणि ती लहान गुंडाळी मला दे, असं म्हणालो. तेव्हा तो मला म्हणाला: “ही घे आणि खाऊन टाक;+ ती खाल्ल्यावर तुझं पोट कडू होईल, पण तुझ्या तोंडात मात्र ती मधासारखी गोड लागेल.” १० मी स्वर्गदूताच्या हातातून ती लहान गुंडाळी घेतली आणि खाऊन टाकली.+ तेव्हा तोंडात ती मला मधासारखी गोड लागली,+ पण ती खाल्ल्यावर माझं पोट कडू झालं. ११ मग मला असं सांगण्यात आलं: “पुष्कळ लोक, राष्ट्रं आणि निरनिराळ्या भाषा बोलणारे, तसंच बरेच राजे यांच्याबद्दल तुला पुन्हा भविष्यवाणी करावी लागेल.”