स्तोत्र
दावीदचं गीत. मिक्ताम.* संचालकासाठी सूचना. “नाश करू नकोस” याच्या चालीवर गायलं जावं. दावीद शौलपासून पळून गेला आणि गुहेत जाऊन लपला,+ तेव्हा त्याने हे गीत रचलं.
५७ माझ्यावर कृपा कर, हे देवा, माझ्यावर कृपा कर.
कारण मी* तुझा आश्रय घेतला आहे.+
संकटं सरून जाईपर्यंत मी तुझ्या पंखांच्या सावलीत आसरा घेईन.+
२ मी सर्वोच्च देवाला हाक मारतो.
माझ्यावर आलेली संकटं दूर करणाऱ्या खऱ्या देवाला मी हाक मारतो.
३ तो स्वर्गातून साहाय्य पाठवून मला वाचवेल.+
माझ्यावर हल्ला करणाऱ्याची तो फजिती करेल. (सेला )
देव आपलं एकनिष्ठ प्रेम आणि विश्वासूपणा दाखवेल.+
त्यांचे दात म्हणजे भाले आणि बाण.
त्यांची जीभ म्हणजे तीक्ष्ण तलवार.+
५ हे देवा, तुझा सन्मान आकाशापेक्षाही उंच आहे;
सबंध पृथ्वीवर तुझा गौरव होवो!+
त्यांनी माझ्यासाठी खड्डा खणून ठेवलाय,
पण ते स्वतःच त्याच्यात पडले आहेत.+ (सेला )
७ माझं मन खंबीर आहे, हे देवा,+
माझं मन खंबीर आहे.
मी संगीत वाजवून तुझी स्तुती गाईन.
८ माझ्या मना, ऊठ.
तंतुवाद्यांनो, जागे व्हा; वीणा, तूही ऊठ.
मी पहाटेला जागं करीन.+
१० कारण तुझं एकनिष्ठ प्रेम आकाशाइतकं उंच आहे.+
तुझा विश्वासूपणा आभाळापर्यंत पोहोचला आहे.
११ हे देवा, तुझा सन्मान आकाशापेक्षाही उंच आहे;
सबंध पृथ्वीवर तुझा गौरव होवो!+