प्रकटीकरण
१६ मग, पवित्र स्थानातून* एक मोठा आवाज मला ऐकू आला, जो त्या सात देवदूतांना म्हणाला: “जा आणि देवाच्या क्रोधाने भरलेल्या सात वाट्या पृथ्वीवर ओता.”
२ पहिला देवदूत निघून गेला आणि त्याने आपली वाटी पृथ्वीवर ओतली. तेव्हा, ज्या लोकांवर जंगली पशूची खूण होती आणि जे त्याच्या मूर्तीची उपासना करत होते त्यांना वेदनादायक व भयंकर फोड आले.
३ दुसऱ्या देवदूताने आपली वाटी समुद्रावर ओतली, तेव्हा समुद्रातील पाणी मेलेल्या माणसाच्या रक्तासारखे झाले आणि प्रत्येक जिवंत प्राणी,* हो, समुद्रात असलेले सर्वकाही मरून गेले.
४ तिसऱ्या देवदूताने आपली वाटी नद्यांवर आणि पाण्याच्या झऱ्यांवर ओतली, तेव्हा त्यांचे रक्त झाले. ५ मग, पाण्यावर अधिकार असलेल्या देवदूताला मी असे म्हणताना ऐकले: “हे एकनिष्ठ देवा, तू जो आहेस आणि होतास, तू नीतिमान आहेस, कारण तू हा न्यायनिवाडा केला आहे; ६ त्यांनी पवित्र जनांचं आणि संदेष्ट्यांचं रक्त सांडलं, आणि तू त्यांना रक्त प्यायला दिलं आहेस; ते याच लायकीचे आहेत.” ७ मग मी वेदीला असे म्हणताना ऐकले: “हे सर्वसमर्थ यहोवा* देवा, खरंच, तुझे निर्णय* खरे व न्यायाला धरून आहेत.”
८ चौथ्या देवदूताने आपली वाटी सूर्यावर ओतली आणि लोकांना अग्नीने होरपळून टाकण्याचा अधिकार सूर्याला देण्यात आला. ९ आणि भयंकर उष्णतेमुळे लोक होरपळून गेले, पण त्यांनी पश्चात्ताप केला नाही. उलट, त्यांनी देवाच्या नावाची निंदा केली; आणि या पीडांवर अधिकार असलेल्या देवाचा गौरव केला नाही.
१० पाचव्या देवदूताने आपली वाटी जंगली पशूच्या राजासनावर ओतली, तेव्हा त्याच्या राज्यावर अंधार पसरला, आणि वेदनेमुळे लोक जिभा चावू लागले; ११ पण त्यांनी पश्चात्ताप केला नाही. उलट, आपल्या वेदनांमुळे व फोडांमुळे त्यांनी स्वर्गाच्या देवाची निंदा केली.
१२ सहाव्या देवदूताने फरात महानदीवर आपली वाटी ओतली, तेव्हा सूर्याच्या उगवतीपासून* येणाऱ्या राजांसाठी मार्ग तयार व्हावा म्हणून नदीतील पाणी आटून गेले.
१३ आणि अजगराच्या तोंडातून, जंगली पशूच्या तोंडातून आणि खोट्या संदेष्ट्याच्या तोंडातून बेडकांसारखी दिसणारी तीन अशुद्ध प्रेरित वचने* बाहेर येताना मला दिसली. १४ ती मुळात, दुरात्म्यांनी प्रेरित केलेली वचने आहेत आणि ती चमत्कार करतात; तसेच, ती सबंध पृथ्वीवरील राजांकडे जाऊन त्यांना सर्वसमर्थ देवाच्या मोठ्या दिवसाच्या युद्धासाठी एकत्र करतात.
१५ “पाहा! मी चोरासारखा येत आहे. जो जागा राहतो आणि आपण उघडेवाघडे फिरू नये व लोकांसमोर लज्जित होऊ नये, म्हणून आपली बाह्य वस्त्रे राखतो तो सुखी आहे.”
१६ आणि त्यांनी इब्री भाषेत हर्मगिदोन* म्हटलेल्या ठिकाणी सर्व राजांना एकत्र आणले.
१७ सातव्या देवदूताने आपली वाटी हवेत ओतली, तेव्हा पवित्र स्थानातून,* राजासनापासून एक आवाज ऐकू आला, जो म्हणाला: “पूर्ण झालं आहे!” १८ आणि विजा चमकल्या, आवाज व ढगांचे गडगडाट ऐकू आले आणि पृथ्वीवर मानव झाल्यापासून कधीही आला नव्हता, इतका मोठा आणि भयंकर भूकंप आला. १९ त्या मोठ्या नगरीचे तीन भाग झाले, आणि राष्ट्रांतील शहरे कोसळून पडली; आणि देवासमोर मोठ्या बाबेलची आठवण करण्यात आली, यासाठी की त्याने त्याच्या क्रोधाच्या व संतापाच्या द्राक्षारसाचा प्याला तिला द्यावा. २० तसेच, प्रत्येक बेट नाहीसे झाले आणि पर्वतांचा ठावठिकाणा राहिला नाही. २१ मग, लोकांवर आकाशातून मोठमोठ्या गारा पडल्या आणि प्रत्येक गारेचे वजन सुमारे २० किलो* इतके होते; आणि गारांच्या या पीडेमुळे लोकांनी देवाची निंदा केली, कारण ती पीडा खरोखरच महाभयंकर होती.