പകിട്ടാർന്ന വാനപ്രദർശനങ്ങൾ
ദിവസേന 80,00,000 പ്രദർശനങ്ങൾ
കുട്ടികൾ പരിപൂർണ്ണ സുരക്ഷിത്വത്തിലാണ് പട്ടം പറപ്പിക്കുന്നത്. ബെഞ്ചമിൻ ഫ്രാങ്ക്ളിൻ ഒരു പട്ടം പറപ്പിച്ച് മിക്കവാറും മരിച്ചുപോകേണ്ടതായിരുന്നു. കുട്ടികൾക്കത് ഒരു രസമാണ്. എന്നാൽ ഫ്രാങ്ക്ളിൻ വളരെ അപകടകരമായി ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. 1752ൽ അദ്ദേഹം ഇടിയും കൊടുങ്കാററുമുള്ളപ്പോൾ ഒരു സിൽക്ക് പട്ടം പറത്തുകയും ഒരു താക്കോലിൽ നിന്ന് സ്ഫുലിംഗങ്ങൾ ഉളവാക്കുകയും ചെയ്തു. ആ നിരുപദ്രവകരമായ സ്ഫുലിംഗങ്ങൾക്ക് ഒരു മാരകമായ മിന്നൽപ്പിണർ ആയിരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഫ്രാങ്ക്ളിന്റെ പട്ടം പറത്തൽ ഒരു ശുഭപര്യവസാനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു—അദ്ദേഹം തന്റെ മിന്നൽരക്ഷാചാലകം വികസിപ്പിക്കുന്നതിലേക്ക്. എന്നാൽ ദീർഘകാലങ്ങൾക്ക് ശേഷവും മിന്നൽ തന്നെ ഒരു നിഗൂഢതയായി അവശേഷിച്ചു.
ഇതിന്റെ ഗ്രാഹ്യത്തിലേക്കുള്ള പടികൾ ഒരു നൂററാണ്ട് മുൻപ് ആരംഭിച്ചു. പക്ഷേ പൂർണ്ണമായ ഗ്രാഹ്യം ഇപ്പോഴും പിടികിട്ടാതെ അവശേഷിക്കുന്നു. ഒരു മേഘത്തിനുള്ളിലോ മേഘത്തിൽ നിന്നു മേഘത്തിലേക്കോ ഭൂമിയിൽ നിന്നു മേഘത്തിലേക്കോ മിന്നലുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ഈ ഡിസ്ചാർജിന് തുടക്കമിടാൻ തക്കവണ്ണം പോസിററീവ് നെഗററീവ് ചാർജുകൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്, മഴത്തുള്ളികളും ഐസ് കണങ്ങളും ആ പകിട്ടാർന്ന ഇടിനാദാഗ്രങ്ങളിലുള്ള—ഭീമൻ കോളിഫവ്ളറുകളുടെ തലകൾ പോലെ മേലോട്ട് പൊങ്ങി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ആടിയുലയുന്ന അനേകം മൈൽ ഉയരത്തിലുള്ള മേഘങ്ങൾ—ജലത്തുള്ളികളുടെയും ഐസ്ക്രിസ്ററലുകളുടെയും ബാഷ്പവുമായി കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോഴാണ്.
“ഇടിമിന്നലിന്റെ വൈദ്യുതീകരണം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് സൈൻറിഫിക് അമേരിക്കനിൽ വന്ന ലേഖനം ഈ ക്ഷുബ്ധമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “ഇവക്ക് പിന്നിലെ അടിസ്ഥാന മൈക്രോഭൗതീകശാസ്ത്രം ഇക്കാലം വരേക്കും തഴയപ്പെട്ടതും പരിഹരിക്കപ്പെടാത്തതുമായ ഒരു പ്രശ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നു. സ്ഥിരവൈദ്യുതിയെ സംബന്ധിച്ച മൈക്രോ ഭൗതിക ശാസ്ത്രപരമായ ഒരു വിശദീകരണത്തിന്റെ അഭാവമാണ് ഇടിമിന്നൽ—വൈദ്യുതിയുടെ ഗ്രാഹ്യത്തിലെ ഏററവും ഗുരുതരമായ വിടവ്. എന്നാൽ ആ ലേഖനം വളരെ രസകരമായ ഒരു സാദൃശ്യം അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്: “അന്തർഭവിച്ചിരിക്കുന്ന ഭൗതിക പ്രക്രിയയെ ഒരുവൻ പരുക്കൻ ഉപരിതലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ചെരുപ്പിനെ ചാർജ് ചെയ്യാനും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കഷണം കമ്പിളികൊണ്ട് ഉരസുമ്പോൾ ഒരു ഗ്ലാസ് ദണ്ഡിനെ ചാർജ് ചെയ്യാനും ഇടയാക്കുന്നതെന്തോ അതിനോട് നന്നായി ബന്ധപ്പെടുത്താം.”
ഇടിനാദാഗ്രങ്ങളിലുള്ള മിന്നലിന്റെ ഉത്ഭവം ഇപ്പോഴും വാദത്തിലിരിക്കെ തന്നെ അത് മിക്കപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നു. റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്ററ് അതിലെ ഒരു ലേഖനത്തിൽ ഇപ്രകാരം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു: “നിങ്ങളിതു വായിക്കുന്ന ഇപ്പോൾ തന്നെ ലോകത്തിനു ചുററുമായി ഏകദേശം 1,800 വൈദ്യുത കൊടുങ്കാററുകൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവ ഏതാണ്ട് സെക്കൻഡിൽ 600 മിന്നൽപ്പിണരുകൾ വീതം പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ടാണിരിക്കുന്നത്, അവയിൽ 100 എണ്ണം ഭൂമിയെ പ്രഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് ഏതാണ്ട് ഓരോ 24 മണിക്കൂറിലും താഴെ സ്പർശിക്കുന്ന 8.5 ദശലക്ഷം മിന്നൽ പിണരുകൾ വരും. സൈൻറിഫിക് അമേരിക്കന്റെ സംഖ്യ അതിനോട് അടുത്ത ചേർച്ചയിലാണ്—8 ദശലക്ഷം.
ശരിക്കും മിന്നൽ പ്രഭ ഉണ്ടാകുന്നത് പിൻവരുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ പരമകാഷ്ഠ ആയിട്ടാണ്. ഇടിക്ക് കാരണമാകുന്ന ഒരു മേഘം അതിന്റെ കീഴ്ഭാഗത്തായി നെഗററീവ് ചാർജ് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അത് അതിന്റെ അടിയിലുള്ള ഭൗമോപരിതലത്തിൽ ഒരു പോസിററീവ് ചാർജ് പ്രേരണം ചെയ്യുന്നു. ഈ പോസിററീവ് ചാർജ് വൃക്ഷങ്ങൾ, കുന്നുകൾ, ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ, മനുഷ്യർ എന്നിവയിൽ കൂടി കയറി ആ മേഘത്തിന്റെ നെഗററീവ് ഭാഗത്തേക്ക് എത്തിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മേഘത്തെ പിൻതുടരുന്നു. ഈ മേഘം ഒരു 100 ദശലക്ഷം വോൾട്ട് പൊട്ടെൻഷ്യൽ—അത് 300 ദശലക്ഷം വോൾട്ട് വരെ ആകാം—സംഭരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ ഊർജ്ജം പടിപോലുള്ള ഒരു ലീഡറിൽ കൂടി താഴോട്ട് ഒഴുകുന്നു. ഇതിന്റെ ഗതി ക്രമരഹിതമായിരിക്കും. ഇതിന്റെ താഴോട്ടുള്ള പാതയിൽ അനവധി ശാഖകൾ രൂപം കൊള്ളുന്നു.
പ്രകടനം തുടങ്ങുന്നു
മനുഷ്യർക്ക് കാണാൻ കഴിയാതെവണ്ണം അത്ര മങ്ങിയ പ്രഭാകിരണങ്ങളുടെ ഒരു ശൃംഖലയിൽ ഏതാനും നൂറ് ആമ്പിയർ കറൻറ് വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ലീഡർ ഭൗമോപരിതലത്തോട് വളരെ അടുത്ത്—നൂറ് വാരയോ അതിൽ കുറവോ അകലെ—വരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിലുള്ള പോസിററീവ് ചാർജ്ജ് ഈ വിടവ് ചാടിക്കടന്ന് ലീഡറിലേക്ക് എത്തുന്നു. എന്നിട്ട് ഒരു വൻ പ്രകാശസ്ഫോടനത്തോടെ ഇത് ലീഡർ വന്ന പാതയെ പ്രഭാമയമാക്കിക്കൊണ്ട് മേഘത്തിലെത്തിച്ചേരുന്നു. അതിങ്ങനെ പോകുന്ന വഴിയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ദിശ വിട്ട് തിരിഞ്ഞ് പുറമെ മററു ശാഖകളുണ്ടാക്കി നമുക്ക് ചിരപരിചിതമായ—മേഘത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വരുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നും മേഘത്തിലേക്ക് പോകുന്ന മിന്നൽ പിണർ—അനേക ശാഖകളുള്ള ജ്വലിക്കുന്ന രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ഈ ആദ്യത്തെ പ്രഭാപൂരത്തിനു ശേഷം ഉടൻ തന്നെ മിന്നലും ലീഡറും ആവർത്തിച്ച് മേഘത്തിനും ഭൂമിക്കുമിടക്ക് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒരു സാധാരണ മിന്നലിന് ഇത്തരം മൂന്നോ നാലോ ആവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ സൈൻറിഫിക് അമേരിക്കൻ 26 എണ്ണമുണ്ടായിരുന്ന ഒന്നിനെക്കുറിച്ച് റിപ്പോർട്ടു ചെയ്യുകയുണ്ടായി!
മിന്നൽ ഇടിനാദം മുഴക്കുന്നു, അത് പ്രകൃതിയിലെ ഏററവും ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. എന്നാൽ അവശ്യം പൊടുന്നനെ തന്നെ ഒരു ഇടിനാദം മുഴക്കുന്ന ഒരു മിന്നൽപ്പിണരിന് അതിനുശേഷം നിരവധി സെക്കൻറുകൾ നേരത്തേക്ക് പൊട്ടുകയും ചീററുകയും ഇരമ്പുകയും ഗർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന താമസിച്ചു വരുന്ന ഒരു ശബ്ദ പരമ്പര എങ്ങനെ ഉളവാക്കാൻ കഴിയുന്നു? മിന്നൽ, ഇടി നാദത്തിന് കാരണമാകുന്നു എന്നത് ഒരു ദുർഗ്രഹസംഗതിയല്ല. വായുവിന് വൈദ്യുത പ്രതിരോധം ഉള്ളതുകൊണ്ട് അതിലൂടെ വൈദ്യുത പ്രവാഹമുണ്ടാകുമ്പോൾ ഒരു വയറിന്റെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ അത് ചൂടാകുന്നു. മിന്നൽ ചുററുപാടുമുള്ള വായുവിനെ 50,000 ഡിഗ്രി ഫാരൻഹീററ് വരെ ചൂടാക്കുകയും 10 മുതൽ 100 വരെ അററ്മോസ്ഫിയർ മർദ്ദത്തോട് കൂടിയ ഒരു ഭീമൻ ഷോക്ക് തരംഗമായി പെട്ടെന്ന് വികസിക്കാൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് ഉടനെ ഒരു ശബ്ദസ്ഫോടനം—ഇടിനാദം—ആയി മാറുന്നു. ശബ്ദം പ്രകാശത്തെക്കാൾ വളരെ സാവധാനം സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാൽ മിന്നൽ കണ്ട് സെക്കൻറുകൾക്കുശേഷം മാത്രം സാധാരണയായി ഇടിനാദം കേൾക്കുന്നത് ഒരതിശയമല്ല.
“ചെറിയ ഇടിനാദങ്ങൾ” വലിയ ഇടിനാദം ഉണ്ടാക്കുന്നു
പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇടിയുടെ ശബ്ദം പ്രകൃതിയിൽ ഇത്രമാത്രം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്? മിന്നൽ ക്രമരഹിതമായ ഒരു വിധത്തിലാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. എന്നാലും വിവിധ ദൈർഘ്യത്തിലുള്ള അതിന്റെ നിരവധി ചെറുഖണ്ഡങ്ങളും ആപേക്ഷികമായി ഋജുവാണ്. ഈ ഖണ്ഡങ്ങളിലോരോന്നും ഒരു വ്യത്യസ്ത ദിശയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാണിരിക്കുന്നത്, വ്യത്യസ്ത ദൈർഘ്യമുള്ളതാണ്, അതിന്റെ സ്വന്തം വ്യതിരിക്ത ശബ്ദം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു, അതുപോലെതന്നെ അതിന്റെ ദിശക്ക് ഏതാണ്ട് സമാന്തരമായി അതിന്റെ ശബ്ദം തരംഗരൂപത്തിൽ വികിരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് വൈവിധ്യമാർന്ന വ്യാപ്തവും ദിശയും ഉള്ള “ചെറിയ ഇടിനാദങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്ന് ഒരു വലിയ ദീർഘമായ ഇടിമുഴക്കത്തിൽ കേൾക്കാറുള്ള ആകമാനപൊട്ടലും ചീററലും പ്രകമ്പനവും ഉളവാക്കുന്നു. എല്ലാ ചെറിയ ഇടിനാദങ്ങളും മിക്കവാറും ഒപ്പം തന്നെയാണ് മുഴക്കുന്നത്. പക്ഷേ ശ്രോതാവിന്റെ ഏററവും അടുത്തുള്ളവ ആദ്യം ശ്രവിക്കപ്പെടുകയും അവക്ക് കൂടുതൽ ശബ്ദം അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അകലെയുള്ള മററുള്ളവയാണെങ്കിൽ അൽപ്പം വൈകിയാണ് അവയുടെ സംഭാവന നൽകുന്നത്—എത്രമാത്രം വൈകിയാണെന്നുള്ളത് അവ എത്ര അകലെയാണെന്നുള്ളതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. “ഇടിനാദം” എന്ന അഭിധാനത്തിലുള്ള സൈൻറിഫിക് അമേരിക്കൻ ലേഖനം ഇങ്ങനെ വിശദീകരിക്കുന്നു: “ഒരു ഇടിമുഴക്കത്തിൽ ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു വലിയ അളവുവരെ അതിനെ ഉളവാക്കിയ ആ പ്രത്യേക മിന്നൽപിണരിന്റെ സ്വഭാവത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.”
മിന്നൽ അനേക വ്യത്യസ്ത തരങ്ങളിലുണ്ട്, അവ വ്യത്യസ്ത തരത്തിൽ ഇടിനാദം മുഴക്കുന്നു, ചിലവ മനുഷ്യർക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നു, ചിലവ കഴിയുന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, സ്ട്രീക് (streak) റിബ്ബൺ (ribbon) ഫോർക്ക്ഡ് (forked) ഹീററ് (heat) ഷീററ് (sheet) ഇൻട്രാക്ലൗഡ് (intracloud) ബോൾട്ട് ഫ്രം ദ ബ്ലൂ (bolt from the blue) സൂപ്പർബോൾട്ട് (superbolt) എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മിന്നലുകൾ ഉണ്ട്. റൺ ഓഫ് ദ മിൽ (run of the mill) മിന്നൽ പിണരുകൾ ഒരു ലക്ഷം കോടി വാട്ട് ഊർജ്ജം പുറപ്പെടുവിക്കുമ്പോൾ അടുത്ത കാലത്ത് കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ട അപൂർവ മിന്നൽ പ്രഭയായ സൂപ്പർബോൾട്ട് (superbolt) 100 ലക്ഷം കോടി മുതൽ പതിനായിരം കോടി കോടി വരെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
മിന്നൽ ഹാനി വരുത്തുകയും ചെയ്യും. സൈൻറിഫിക് അമേരിക്കൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച് “ഐക്യനാടുകളിൽ മാത്രം മിന്നൽ മൂലം വർഷത്തിൽ 150 മരണവും 20ദശലക്ഷം ഡോളർ വിലവരുന്ന വസ്തുവകകളുടെ നാശവും 30 ദശലക്ഷം ഡോളർ തടി നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള 10,000 കാട്ടുതീയും ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്.”
മേത്തരമായ വളങ്ങൾ, ആഗോള ബാറററികൾ
എന്നാൽ ഇത് നൻമയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ലോകമെമ്പാടുമായി ദിവസേന എട്ടു ദശലക്ഷം മിന്നൽപ്പിണരുകൾ അന്തരീക്ഷത്തെ കീറി, വായുവിനെ അയണൈഡ് ചെയ്ത് നൈട്രജൻ ഓക്സൈഡുകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഇവ മഴവെള്ളത്തിൽ അലിഞ്ഞ് ഭൂമിയിലേക്ക് നേർത്ത നൈട്രിക് ആസിഡ് ആയി പതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടെ ഇവ സസ്യങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ധാതുക്കളെ അലിയിച്ച് ലായനിയാക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇവ സസ്യങ്ങൾക്ക് നൈട്രജൻ ലഭ്യമാക്കിത്തീർക്കുന്നു. കൃഷിക്കാർ വർഷംതോറും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ടൺ നൈട്രജൻ വളങ്ങൾ മണ്ണിൽ ചേർക്കുന്നു—അത് മണ്ണിലെ ജീവികൾക്ക് മാരകമായിത്തീരുകയും തടാകങ്ങളിലെയും അരുവികളിലെയും നദികളിലെയും മൽസ്യങ്ങളെയും മൃഗങ്ങളെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്യത്തക്കവണ്ണം അത്ര അധികമാണ്. എന്നാൽ മിന്നലിനെ തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന മയമുള്ള മഴ വെള്ളം നൈട്രജൻ അതിന്റെ ഉചിതമായ അളവിൽ നൽകുന്നു. കൂടാതെ താരതമ്യ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ വ്യാവസായിക വളങ്ങൾകൊണ്ട് ലഭ്യമായതിലും 50 ശതമാനം ഉയർന്ന വിളവ് ഇതിലൂടെ ലഭിക്കുന്നതായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ന്യൂ സയൻറിസ്ററ് പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്: “രണ്ട് അമേരിക്കൻ രസതന്ത്രജ്ഞരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ലോകത്തിലെ ഫിക്സ്ഡ് നൈട്രജൻ സപ്ലൈയുടെ പകുതിയോളത്തിന് ഉത്തരവാദി ഇടിമിന്നലാണ്. ഇത് മുമ്പ് ധരിച്ചിരുന്നതിനെക്കാളും അഞ്ച് മടങ്ങാണ്.”
കൂടാതെ ആഗോള സർക്യൂട്ട് നിലനിർത്താനുള്ള “ബാറററികൾ” രൂപപ്പെടുത്തുന്നത് ഇടിമിന്നലാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് സൈൻറിഫിക് അമേരിക്കൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “നെഗററീവ് ചാർജുള്ള ഭൗമോപരിതലത്തിനും പോസിററീവ് ചാർജുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിനും ഇടക്കായി 3,00,000 വോൾട്ടിന്റെ സ്ഥിരമായ പൊട്ടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. . . . ഈ 300 കിലോ വോൾട്ട് വരുന്ന അയണോസ്ഫെറിക്കൽ പൊട്ടെൻഷ്യൽ” ആഗോള സർക്യൂട്ടിന്റെ “ബാറററികൾ” ആയ ഇടിമിന്നലിന്റെ ചാർജിങ്ങിന്റെ ഫലമാണെന്ന് ഇപ്പോൾ പൊതുവെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു ഇടിനാദത്തിന് ഒരു ആംപിയർ വൈദ്യുതി വെച്ച് ഇടിമേഘങ്ങളുടെ പോസിററീവ് മേൽഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മേൽപ്പോട്ട് പ്രവഹിക്കുകയും അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ നല്ല കാലാവസ്ഥയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലായി ഭൂമിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരികയും ചെയ്യുന്നു. . . . അപ്പോൾ ഒരു ഒരാമ്പിയർ കറൻറ് ഭൗമോപരിതലത്തിൽ നിന്നും മേഘത്തിന്റെ കീഴ്ഭാഗത്തേക്ക് പ്രവഹിക്കണം. മഴപ്രവാഹങ്ങൾ, സൗരപ്രഭാ വികിരണങ്ങൾ, മിന്നലുകൾ ഇവയെല്ലാം ഈ ചാർജ് കൈമാററത്തിന് സംഭാവന ചെയ്യുന്നു.”
ഇടിമിന്നൽ മാഹാത്മ്യത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ഉറവ് എന്താണ്? ഭയങ്കരമായ പ്രഭാജ്വലനങ്ങളിലൂടെയും വെട്ടിപ്പൊളിക്കുന്ന ഇടിനാദത്തിലൂടെയും മിന്നുകയും ഇടിമുഴക്കം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന പകിട്ടാർന്ന വാനപ്രദർശനങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് യഹോവയാം ദൈവമാണ്. ബൈബിൾ ഇവയെ മനുഷ്യവർഗ്ഗവുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകളുടെ അനുചരണങ്ങളായിട്ടും തന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ സിംഹാസനത്തിന്റെ അലങ്കാരങ്ങളായിട്ടും തന്റെ ആസന്ന ന്യായവിധികളുടെ മുന്നോടികളായിട്ടും വർണ്ണിക്കുന്നു. “അവന്റെ മിന്നൽ ഭൂമിയുടെ അററങ്ങളോളമാകുന്നു. അതിന്റെ പിന്നാലെ ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നു; അവൻ തന്റെ മഹിമാനാദംകൊണ്ട് ഇടിനാദം മുഴക്കുന്നു.—ഇയ്യോബ് 37:3, 4, 11-13; 40:9; പുറപ്പാട് 19:16; 20:18; സങ്കീർത്തനം 18:13, 14; 29:3-9; വെളിപ്പാട് 11:19. (g89 5/22)
[28, 29 പേജുകളിലെ ചിത്രങ്ങൾ]
അരിസോണയിലെ “മഴകാല”ത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന മിന്നൽ
[28, 29 പേജുകളിലെ ചിത്രങ്ങൾ]
ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന രണ്ടു യൂക്കാസുകൾ
എതിൽപേജിൽ: മിന്നലിനാൽ ഉണ്ടായ തീ