‘എങ്ങനെ ഉത്തരം പറയണ​മെന്ന്‌ അറിയുക’

സ്വീകാര്യക്ഷമത കുറഞ്ഞ ഒരു പ്രദേ​ശത്തു പ്രസം​ഗി​ക്കു​മ്പോൾ നേരി​ടേ​ണ്ടി​വ​രുന്ന വെല്ലു​വി​ളി​ക​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ പൗലൊസ്‌ അപ്പൊ​സ്‌ത​ലനു നന്നായി അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു. എ.ഡി. 56-നടുത്ത്‌ യെരൂ​ശ​ലേ​മിൽ അവനു നേരിട്ട ഒരു സാഹച​ര്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു ചിന്തി​ക്കുക. (പ്രവൃ. 21:27, 28, 30, 39, 40) മുൻവി​ധി​കൾ തരണം​ചെ​യ്യാ​നും സുവാർത്ത​യോ​ടുള്ള എതിർപ്പി​ന്റെ കാഠി​ന്യം കുറയ്‌ക്കാ​നും വാക്കുകൾ സശ്രദ്ധം തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കേ​ണ്ട​തി​ന്റെ പ്രാധാ​ന്യം തദവസ​ര​ത്തിൽ അവൻ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു. (പ്രവൃ. 22:1, 2) ശ്രോ​താ​ക്ക​ളു​ടെ മനോ​ഭാ​വ​ത്തി​നു മാറ്റം​വ​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും പൗലൊ​സി​ന്റെ സന്ദേശ​ത്തി​നു ശ്രദ്ധ​കൊ​ടു​ക്കാൻ അവന്റെ വാക്കുകൾ ഇടയാക്കി. (പ്രവൃ. 22:22) വ്യക്തി​പ​ര​മായ ഇത്തരം അനുഭ​വങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്ന​തി​നാൽ, പുറത്തു​ള്ള​വ​രോ​ടു ജ്ഞാനപൂർവം ഇടപെ​ടാ​നും കൃപ​യോ​ടു​കൂ​ടെ സംസാ​രി​ക്കാ​നും എതിർക്കു​ന്ന​വ​രോട്‌ ഉത്തരം പറയേ​ണ്ടത്‌ എങ്ങനെ​യെന്ന്‌ അറിഞ്ഞി​രി​ക്കാ​നും കൊ​ലൊ​സ്യ​യി​ലെ സഭയെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കാൻ പൗലൊ​സി​നു കഴിഞ്ഞു. (കൊലൊ. 4:5, 6) ശുശ്രൂ​ഷ​യി​ലാ​യി​രി​ക്കെ നമുക്കും അപ്രകാ​രം ചെയ്യാം.

സമാധാ​ന​പ​ര​മാ​യ ഒരു വിധത്തിൽ പ്രസംഗ-പഠിപ്പി​ക്കൽ വേല നിർവ​ഹി​ക്കാൻ ശ്രമി​ക്കു​മ്പോ​ഴും നമ്മുടെ പ്രവർത്തനം ചോദ്യം​ചെ​യ്യ​പ്പെ​ടുന്ന ഒരു സ്ഥിതി​വി​ശേഷം സംജാ​ത​മാ​യേ​ക്കാം. നാം ‘മതപരി​വർത്തനം’ നടത്തു​ക​യാ​ണെന്ന ആരോ​പ​ണം​പോ​ലും ചില​പ്പോൾ ഉണ്ടാ​യേ​ക്കാം. ഈ പ്രശ്‌നം കൈകാ​ര്യം​ചെ​യ്യാൻ നാം ഒരുങ്ങി​യി​രി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. മറുപടി നൽകേ​ണ്ടത്‌ ഓരാ​ളോ​ടോ ഒരു കൂട്ട​ത്തോ​ടോ ആയാലും, യഹോവ തന്റെ പരിശു​ദ്ധാ​ത്മാ​വി​നാൽ നമ്മോ​ടു​കൂ​ടെ ഉണ്ടായി​രി​ക്കു​മെന്ന ഉറപ്പോ​ടെ ശാന്തരാ​യി നില​കൊ​ള്ളുക. (മത്താ. 10:19, 20) നിങ്ങൾ പറയുന്ന വാക്കുകൾ പ്രധാ​ന​മാ​ണെന്ന്‌ ഓർക്കുക. മറ്റുള്ളവർ തെറ്റി​ദ്ധ​രി​ച്ചേ​ക്കാ​വു​ന്ന​തും അവരുടെ വീക്ഷണ​ത്തിൽ നിഷേ​ധാ​ത്മക ധ്വനി​യു​ള്ള​തു​മായ വാക്കുകൾ ഒഴിവാ​ക്കാൻ ശ്രമി​ക്കുക. സുവി​ശേഷം “പ്രസം​ഗി​ക്കു​ക​യാണ്‌” എന്നു പറയു​ന്ന​തി​നു പകരം, ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തിൽനി​ന്നുള്ള സുവാർത്ത “പങ്കു​വെ​ക്കു​ക​യാണ്‌” എന്നും പ്രസി​ദ്ധീ​ക​ര​ണങ്ങൾ “നൽകി​വ​രി​ക​യാണ്‌” എന്നു പറയു​ന്ന​തി​നു പകരം അവ വായി​ച്ചു​നോ​ക്കാൻ മറ്റുള്ള​വരെ “ക്ഷണിക്കു​ക​യാണ്‌” എന്നും ഒരുപക്ഷേ പറയാ​നാ​കും. ക്രിസ്‌തു​യേ​ശു​വി​നെ അനുഗ​മി​ക്കാ​നുള്ള നിയോ​ഗ​ത്തെ​പ്രതി നാം ലജ്ജിക്കു​ന്നില്ല, എങ്കിലും നാം നയമു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കണം.

“നിങ്ങൾ മതപരി​വർത്തനം നടത്തു​ക​യാണ്‌” എന്ന്‌ ആരെങ്കി​ലും പറഞ്ഞാ​ലോ? “മതംമാ​റാൻ ആരോ​ടും ഞങ്ങൾ ആവശ്യ​പ്പെ​ടു​ന്നില്ല, അതിന്‌ ആരെയും പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ന്നു​മില്ല” എന്ന്‌ നിങ്ങൾക്കു പറയാം. അവരെ​പ്പോ​ലെ​തന്നെ നിങ്ങളും ഒരു തൊഴി​ലാ​ളി​യോ വീട്ടമ്മ​യോ വിദ്യാർഥി​യോ ആണെന്നു പറയാ​വു​ന്ന​താണ്‌. “ഞാൻ ഇവിടെ അടുത്താ​ണു താമസി​ക്കു​ന്നത്‌, ആശ്വാ​സ​വും പ്രോ​ത്സാ​ഹ​ന​വും നൽകുന്ന ചില ആശയങ്ങൾ നിങ്ങളു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ക്കാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. കേൾക്ക​ണോ വേണ്ടയോ എന്നതു നിങ്ങളു​ടെ തീരു​മാ​ന​മാണ്‌” എന്ന്‌ ഒരുപക്ഷേ പറയാം. അല്ലെങ്കിൽ പിൻവ​രു​ന്ന​പോ​ലെ പറയാ​വു​ന്ന​താണ്‌: “റേഡി​യോ​യി​ലോ ടിവി​യി​ലോ വരുന്ന അറിയി​പ്പു​പോ​ലുള്ള ഒരു കാര്യ​മാണ്‌ എനിക്കു പറയാ​നു​ള്ളത്‌. ചിലർ ശ്രദ്ധി​ക്കും, മറ്റു ചിലർ ശ്രദ്ധി​ക്കില്ല; അതവരു​ടെ ഇഷ്ടം. എന്നാൽ ജീവന്മരണ പ്രാധാ​ന്യ​മുള്ള ഒരു അറിയി​പ്പാണ്‌ അതെങ്കി​ലോ? അതു കേൾക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹി​ക്കി​ല്ലേ? എല്ലാ മനുഷ്യ​രും ഏകോ​ദ​ര​സ​ഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ളെ​പ്പോ​ലെ കഴിയുന്ന സമാധാ​ന​പൂർണ​മായ ഒരു പുതിയ ലോക​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു പറയാ​നാ​ണു ഞാൻ വന്നത്‌. പക്ഷേ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമി​ല്ലെ​ങ്കിൽ ഞാൻ പോകു​ക​യാണ്‌.”

“വിഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം എറിഞ്ഞു​ക​ള​യാ​നും ഞങ്ങളുടെ ദൈവ​ങ്ങളെ ആരാധി​ക്കു​ന്നതു നിറു​ത്താ​നു​മല്ലേ നിങ്ങൾ പറയു​ന്നത്‌” എന്ന്‌ ആരെങ്കി​ലും ആരോ​പണം ഉന്നയി​ച്ചാ​ലോ? ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്കു​നേരെ അത്തര​മൊ​രു ആരോ​പ​ണ​മു​ണ്ടാ​യി. (പ്രവൃ. 19:23–41) നിങ്ങൾക്ക്‌ ഇങ്ങനെ പറയാം: “യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ മറ്റുള്ള​വരെ വിധി​ക്കു​ക​യോ ദൈവത്തെ എങ്ങനെ ആരാധി​ക്ക​ണ​മെന്ന്‌ അവരോ​ടു പറയു​ക​യോ ചെയ്യു​ന്നില്ല. ഓരോ വ്യക്തി​യും സ്രഷ്ടാ​വും തമ്മിലുള്ള ഒരു കാര്യ​മാണ്‌ അത്‌. വ്യക്തി​കൾക്കും കുടും​ബ​ത്തി​നും പ്രയോ​ജ​ന​പ്ര​ദ​മായ ചില കാര്യങ്ങൾ ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തിൽനി​ന്നു പങ്കു​വെ​ക്കുക മാത്ര​മാ​ണു ഞാൻ ചെയ്യു​ന്നത്‌. കേൾക്ക​ണ​മെന്ന്‌ യാതൊ​രു നിർബ​ന്ധ​വു​മില്ല. എപ്പോൾ വേണ​മെ​ങ്കി​ലും സംഭാ​ഷണം നിറു​ത്തു​ക​യും ചെയ്യാം.” അങ്ങനെ നമ്മുടെ നിയോ​ഗ​ത്തിൽ വിട്ടു​വീഴ്‌ച വരുത്താ​തെ​തന്നെ, സംഘർഷാ​ത്മ​ക​മായ ഒരു സാഹച​ര്യം മയപ്പെ​ടു​ത്താൻ നമുക്കു കഴി​ഞ്ഞേ​ക്കും.

മറ്റുള്ളവർ നമ്മുടെ ആന്തരം തെറ്റി​ദ്ധ​രി​ക്കു​ക​യോ എതിർക്കു​ക​യോ ചെയ്‌തേ​ക്കാ​മെ​ങ്കി​ലും, യഹോവ പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കു​മെന്ന ഉറപ്പോ​ടെ സന്തോ​ഷ​മു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കുക. (2 കൊരി. 2:15–17) എതിർപ്പു​കൾ നമ്മുടെ സന്തോഷം കവർന്നു​ക​ള​യാൻ അനുവ​ദി​ക്ക​രുത്‌. (നെഹെ. 8:10) എങ്ങനെ ഉത്തരം പറയണ​മെന്ന്‌ അറിയാൻ മുന്നമേ തയ്യാറാ​കവെ, സമാധാ​നം നിലനി​റു​ത്തു​ക​യും നയപൂർവം സംസാ​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുക എന്നതാ​യി​രി​ക്കട്ടെ നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം.